Thanksgiving perikelen
november 29, 2008 at 7:36 am 9 reacties
Drie jaar geleden ging ik voor het eerst naar een Thanksgiving diner in Amsterdam en bracht mee een homemade yam/sweetpotato schotel met marshmellow topping. Daar was nogal wat kritiek op omdat de yams niet gemashed mochten worden, of iets dergelijks.
Het was een hooggewaardeerd Thanksgiving recept wat ik van een veel bezochte kook website had geplukt maar op dat feestje wisten die druiloren het allemaal beter.
Eergister was het weer zover alleen nu was het een familie diner.
Het zou beslist leuker zijn als iedereen zich feestelijk zou kleden. Doe effe een nette broek aan of steek je haar es op, bijvoorbeeld. Ik had dit jaar expres iets leuks aan getrokken en extra make up op gedaan, wie weet is het niveau volgend jaar dan een beetje opgekrikt.
Ik maakte hetzelfde gerecht maar met pecannoten topping in plaats van marshmellows en dat werd zeer goed ontvangen MAAR ik had ook Dutch apple pie meegenomen.
Ik wou het eigenlijk niet doen want uit ervaring weet ik al dat er toch niet van gegeten wordt omdat er al genoeg taarten zullen zijn maar Scott en zijn moeder wilden toch graag mijn appeltaart. Het moment dat ik ermee de keuken binnenkwam, merkte ik, zoals verwacht weerstand bij de andere dames die ook taart(uit-een-pak) hadden gebakken. Vlug schoven ze hun taarten strategisch op het hoekje van het aanrecht bij de eettafel en helaas was er net niet genoeg plek voor mijn taart.
En wat gebeurt er vlak na het eten, de dames staan met de laatste hap kalkoen nog in hun mond, hun taarten aan te snijden en uit de delen en laten die van mij links liggen.
Dan is er nog de stuffing issue. Scott maakt normaal gesproken altijd de stuffing en iedereen vindt ‘m geweldig maar ook het maken an de stuffing is dit jaar door een van de dames ‘geclaimed’.
Ik heb er echt geen probleem mee om niets te koken maar ik vind wel dat als anderen zo nodig alles willen maken, dat ze wel echt met lekkere gerechten moeten komen waar een beetje over is nagedacht en eerlijke helemaal zelf gebakken taarten.
En zoals vrijwel altijd gaan alle mannen na het eten in de woonkamer op hun gat zitten en staan de vrouwen, heel traditioneel, weer af te wassen en op te ruimen!
Thanksgiving, niet mijn ding.
Gepost onder:Eten, Thanksgiving. Tags:.
9 reacties Add your own
Geef een reactie
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed
1.
henray | december 2, 2008 om 5:25 am
Klinkt af-schu-we-lijk! dan maar liever onze kerstdiners,of niet?
2.
henray | december 2, 2008 om 5:25 am
Klinkt af-schu-we-lijk! dan maar liever onze kerstdiners,of niet?
3.
Bibi | december 2, 2008 om 6:52 am
De kerstdiners bij mijn familie zijn altijd wel gezellig vind ik, kleiner en lekkerder eten met gezellig, de kerst cd van Bert en Ernie op de achtergrond. (jeugd sentiment word in stand gehouden
)
4.
Bibi | december 2, 2008 om 6:52 am
De kerstdiners bij mijn familie zijn altijd wel gezellig vind ik, kleiner en lekkerder eten met gezellig, de kerst cd van Bert en Ernie op de achtergrond. (jeugd sentiment word in stand gehouden
)
5.
KNAL | december 7, 2008 om 12:01 pm
Ik zeg: Volgend jaar die vrouwen stuffen met appeltaart!
6.
KNAL | december 7, 2008 om 12:01 pm
Ik zeg: Volgend jaar die vrouwen stuffen met appeltaart!
7.
Bibi | december 7, 2008 om 6:53 pm
Of ik geef ze allemaal op voor een make over
)
8.
Bibi | december 7, 2008 om 6:53 pm
Of ik geef ze allemaal op voor een make over
)
9. Thanksgiving, een stap in de goede richting. « Bagelsenspekkoek's Blog | november 28, 2009 om 4:02 pm
[...] En er was geen concurrentie strijd bij de andere dames om mijn gerechten te ‘boycotten’ zoals vorig jaar, en er was genoeg plek voor mijn sweet potatoes en key lime pie, waar iedereen van genoot. En [...]