Foto’s en filmpje

Dit filmpje heb ik met mijn foto camera gemaakt. Wat er achter het gordijn gebeurt vlak voor de show begint. Jammer genoeg was ik net te laat voor de grappigste momenten…maar zo krijg je een beetje een idee van de sfeer:

Foto’s en filmpje

Dit filmpje heb ik met mijn foto camera gemaakt. Wat er achter het gordijn gebeurt vlak voor de show begint. Jammer genoeg was ik net te laat voor de grappigste momenten…maar zo krijg je een beetje een idee van de sfeer:

Het doek valt en een picnic

Dat was het dan, de laatste show afgelopen zaterdag. Voor we begonnen werden er nog wat groepsfoto’s genomen en hopelijk kan ik die binnekort aan jullie tonen.

Deze laatste voorstelling werd ook gefilmd dus we deden allemaal extra ons best.
Iedereen zat goed in zijn of haar rol en alles liep perfect.
Maar wat ook erg grappig was om te zien, was wat er op het toneel gebeurde vlak voordat het doek op ging.
Er werd een medley gespeeld van enkele nummers uit de musical en iedereen die in de eerste scene zat en op het podium stond als het doek op ging, stond dan heel grappig mee te dansen op de muziek. Dat was al vanaf de eerste voorstelling zo.
Ik vond het wel een leuk idee om dat te filmen, dus ik had voor zaterdag mijn video camera meegenomen.
Wel heel eigenaardig; ik stond daar dus met mijn camera te filmen, en ineens stonden er veel meer mensen dan normaal op het podium en werd er ook uitbundiger gedanst hahaha.
Ik heb de tape aan de organisatie gegeven, hopelijk zullen ze het gebruiken.

Scott was er ook met Gwen en Steve, en die vonden het ook geweldig. Ik heb eigenlijk alleen maar positieve reacties gehoord. Jammer dat we niet meer voorstellingen hebben.
Ik heb mijn hele outfit toch maar gekocht, want ja, het is toch een aandenken aan een hele leuke tijd, en ik ben me best comfortabel gaan voelen in die jurk. Is ook leuk voor Halloween toch?

Zondag middag was er een picnic voor de cast en aanhang bij een van de families die meedeed. De Reifers, heel aardige mensen met kinderen die ook allemaal meespeelden.
Ze wonen op een boerderij in Wellsboro en hebben een gigantische party schuur, helemaal top. Met feest verlichting, goed geisoleerd en schoon.
We brachten allemaal eten en drinken mee en hebben nog gezellig na gepraat over van alles en ook elkaar nog beter leren kennen.
Zo kwamen de Reifers er achter dat ik uit Nederland kom en dat vonden ze helemaal super, want Nederland is hun favoriete vakantie land. Ze zijn er al vele malen geweest en gaan er graag kamperen. Ze noemden allerlei namen van kamping gehuchten die ik niet ken en ze vonden het een hele eer om een Nederlandse in huis te hebben hihi. Ik werd helemaal door ze omhelst en geknuffeld(Ze waren ook wel een beetje dronken hoor hahaha).
Thomas, de director, probeerde wederom en tevergeefs Scott over te halen om ook eens mee te doen met een stuk. Keep on trying:-)

We gaan deze get together over een tijdje nog eens dunnetjes over doen met een video avond, ik kijk er nou alweer naar uit
Leuk leuk leuk.

En ook leuk is dat ik nu wat meer kennissen/vrienden heb!:-)

Laatste show:-(

Vanavond is alweer de laatste voorstelling van de musical! Dat is snel voorbij gegaan zeg!
Zoveel voorbereiding en dan is het allemaal in vijf avonden en een middag voorbij.
Nog maar één kans om alles goed te doen, nog wat grappigs te bedenken om te roepen tijdens de carnival scene, te zorgen dat Greg niet weer in de menigte verdwaalt, en te genieten van dit hele gebeuren.
Hopelijk is er na de voorstelling nog animo om groepsfoto’s te maken want die hebben we nog helemaal niet!

Vandaag vindt ook de Liberty parade plaats, waar we niet aan mee gaan doen vanwege een stelletje party poopers. Ik heb ook geen zin om te gaan kijken, want ik heb het vorig jaar al gezien en veel is er niet aan. De parade in Blossburg is zo spannend als het maar kan worden in deze streek dus ik heb mijn portie al gehad dit jaar.
Het festivalletje zullen we wel even bezoeken want Scott zijn moeder staat er met loten. Maar voor de rest ben je er met twintig minuten wel doorheen.
Normaal is er elk jaar ook een kermis, en Liberty had dat wel kunnen betalen maar de kermis baas kreeg zoveel afmeldingen uit deze streek dit jaar, om economische redenen, dat hij ervan uitging dat ook Liberty af zou haken en hij had daarom zijn kermis al ergens anders opgesteld. Tsja. Dan is er weinig te beleven.

Voor de rest kan ik vandaag niet in het ritme komen. M’n haar is vet en het is buiten zonnig maar ook hangen er donkere wolken. En ik heb nergens zin in.
Ben misschien een beetje blue vanwege de laatste voorstelling vanavond. Ik zal het erg missen.

Staande ovatie en een award!

Afgelopen zondagmiddag vond de derde voorstelling plaats. Het lijkt bijna wel een baan! Zaterdag avond was ik pas laat thuis en zondag om half twee ‘s middags werden we alweer in het theater verwacht.

Voordat we beginnen komen we altijd even samen om wat punten door te nemen

en een warming up te doen.

De routine zit er nu in en afgezien van een aantal mensen is niemand meer echt zenuwachtig. Sommigen zitten achter de schermen met een zaklampje rustig een boekje te lezen. Ik had ook een paar boeken meegenomen om wat bij te lezen over het houden van bijen, maar na een avond vond ik het toch beter om dat niet meer te doen. Ik zonder mezelf daarmee erg af en het gaat me juist om het sociale van het hele gebeuren.
We hebben nu een paar dagen ‘vakantie’. Aankomende donderdag, vrijdag en zaterdag hebben we de laatste voorstellingen.

De voorstelling op zondagmiddag ging erg goed. De zaal zat praktisch vol en de reacties in de zaal waren erg enthousiast. Er werd steevast gelachen wanneer het de bedoeling was en …we kregen zelfs een staande ovatie!

Het is nog niet gefilmd maar dat gaat wel gebeuren. Hopelijk vind ik een manier om het op internet te plaatsen. Op youtube kan ik helaas maar filmpjes van maximaal tien minuten plaatsen dus dat is geen optie.

De organisatie is alweer bezig met het voorbereiden van andere toneel stukken en musicals maar ik heb Scott beloofd dat ik pas volgend jaar weer meedoe want ik heb de komende maanden echt geen tijd. Jammer genoeg. Een van de stukken die ze gaan doen is The Laramie Project. We gaan wel kijken maar meedoen zit er jammer genoeg niet in.

En, ik heb een “Love your blog” award gekregen! Van Miranda in Virginia!.

Wat een eer!
Het is de bedoeling dat ik nu deze award aan zes andere bloggers geef. Helaas maar zes maar dat is de regel.

Ik vind Miranda’s blog altijd erg gezellig om te lezen. Ik was eigenlijk nooit zo van het quilten maar ik ben die kunst wel gaan waarderen sinds het lezen van Miranda’s blog.
Mede daarom krijgt zij van mij ook deze award.

De andere medebloggers aan wie ik deze award geef zijn:
Bianca, van Holland Ranch
waar ik best een keer van plek mee zou willen ruilen want zij runt een ranch in Texas!
Ciska in Pennsylvania
die altijd op een erg leuke manier haar kijk op het leven geeft
Annemiek in Ithaca,waar ik altijd gezellig even ‘op de koffie kom’ om onder andere te zien wat er in haar tuin groeit.
Dixiechick in Georgia, in wie ik best wat dingen van mezelf herken zoals het altijd bezig zijn, misschien omdat we allebei op dezelfde dag jarig zijn?
En: Bharti, mijn vriendin uit India die nu in Nederland woont met haar man en dochtertje.

Van harte gefeliciteerd allemaal ))

Kruiden tijd

Kruidentijd,
‘n beetje gezelschap,
pak tijd voor jezelf,
het helpt je de dag door- het is
Kruidentijd.
Voor jou, en dat weet je.
Lekker gezellig, tijd voor jezelf!
Kruiden…kruiden…tiiijjjjd

Kennen jullie deze nog?(nognognog)

Het is natuurlijk de tune van Koffietijd met Hans van Willigenburg en Mireille Bekooij maar ik heb het voor mezelf even aangepast voor de leukigheid.

Een korte tijd geleden schreef ik op mijn blog dat ik erover zit te denken om volgend jaar maandelijkse kruiden wandelingen te organiseren.
Gister tijdens de musical raakte ik in gesprek met een dame met wie ik in een Amish keuken scene zit (waar ik dan heel overtuigend moet zingen dat ik liever een Country mouse dan een City mouse zou willen zijn, vooral Scott vond dat hilarisch om me dat te zien zingen want ik ben toch echt geen country mouse hahaha). Ze vroeg me wat ik doe en toen vertelde ik haar over mijn kruiden studie en dat ik erover zat te denken om volgend jaar kruiden wandelingen te organiseren met afsluitend een maaltijd van kruiden en eetbaar onkruid.
Deze dame werkt dus voor de Pennsylvania College of Technology en vond dat een geweldig idee. En of ik volgend jaar misschien daar workshops zou willen geven, want ze zijn altijd op zoek naar interessante onderwerpen. Dat zou geweldig zijn want daar op de campus is veel meer ruimte om zulke dingen te doen en gezamelijk een maaltijd te koken.
Ik denk wel dat ik het voor elkaar kan krijgen om een leuk en interessant programma samen te stellen.:-)dus ik denk wel dat ik het ga doen.

Voor wie zelf paardebloemen thee of koffie (hangt ervan af hoe sterk je m maakt) wil maken:

Met een schep maak je de grond vlak naast de paardbloem kern los en trek je voorzichtig de wortels eruit.

Die spoel je schoon en snijd je in stukken:

Op een bakplaat met bak papier leg je de stukjes uit en die rooster je voor ruim twintig minuten, terwijl je ze ondertussen af en toe een beejte omroert en ervoor zorgt dat het niet verbrandt.
En dan heb je een potje met geroosterde paardebloemen wortel.

Je kan het fijnmalen in de coffee grinder en gebruiken als koffie, of de wortel stukjes in water koken.
Het hoeft niet lang te koken maar ik doe het vaak wel een kleine twintig minuten. Ik begin met extra veel water en kook het in zodat het sterker wordt.
Heerlijk!

Fotootje

En toen was het zover:-)

Ik was de hele dag al zenuwachtig maar eigenlijk lang niet zo zenuwachtig als toen ik nog optrad met bands of als toen ik presentaties moest geven op m’n werk, lang lang geleden. Maar toen ik in het theater aankwam was ik vreemd genoeg helemaal niet zenuwachtig meer.

En toen ging het doek open.
Het is de straatscene in Lancaster in de vijftiger jaren en het loopt allemaal gesmeerd. Zelfs Greg en ik weten elkaar tijdig te vinden op het eind en we lopen gearmd naar het midden. In de scenes erna gaat ook alles goed.
Maar tijdens de Barn Raising hadden we een kleine slip up waarbij IEDEREEN vergeet op tijd te zingen. De muzikanten speelden daar goed op in en gaven ons twee extra maten waarop we gelukkig allemaal weer op een lijn zaten. Eigenlijk ging dat dus nog best goed. Mijn flauwval scene was ook erg goed gelukt.
Het publiek genoot duidelijk, er werd gelachen en enthousiast geklapt.

Na de voorstelling vond er een kleine receptie plaats voor cast en audience in de Comfort In, daar zijn we natuurlijk nog even langs gegaan. Mensen, wat was het druk in die lounge, ik realiseer me weer wat een grote groep we eigenlijk hebben.

Het is altijd prettig om Scott bij me te hebben met dit soort gelegenheden, met hem maak ik altijd een nog betere indruk;-). Hij knoopt altijd makkelijk een gesprek aan en hij komt ook vaak grappig uit de hoek. Als mensen hem vragen wat hij doet voor werk vind ik het mooi om te zien hoe hij duidelijk (terecht) zelf verzekerd praat over zijn investerings bedrijf wat nu aardig van de grond begint te komen.
Hij schroomt ook niet om mij helemaal op te hemelen Hij vindt het bijvoorbeeld altijd leuk om te vertellen dat ik een multi talent ben, dat ik in rock bands heb gespeeld, artistiek ben en meer van dat soort dingen.
De musical vond hij ook erg geslaagd, ook al houdt eigenlijk helemaal niet van musicals, maar hij heeft besloten om nog een keer te komen kijken.

Terwijl we in de lounge zaten en onder het genot van een kaasplankje en wijn nader kennis maakten met een hoofdrol speler en zijn vrouw die bij mij in de chorus zit, begon de director die een paar tafels verderop zat ineens “Happy Birthday” te zingen. Want, dat wisten we allemaal niet, Keegan, een van de jongere jongens in de chorus was jarig die dag! Iedereen zong direct mee, en niet zoals je dat op familie verjaardagen altijd hoort, maar echt heel mooi, of we het geoefend hadden. Het was gelijk of we weer in een musical zaten hahaha! Geweldig.

Nou ik ga weer snel verder met een volgend projectje, ik moet nog even verder werken aan het logo voor Scott’s bedrijf ‘Tioga Resources’ en bedenken wat we gaan eten voor ik wegga vanavond.

Voor de vloot wil Scott ook een flinke hoeveelheid leis om uit te delen aan de toeschouwers aan de zijlijn volgende week. De opblaas palmboom met cooler en de nep papegaai met veren is vandaag ook aangekomen.:-))

De premiere is vanavond!

Tijdens de laatste repetitie kwam Greg ineens ACHTER de hoofdrol spelers terecht. Hem overkwam hetzelfde als mij die keer ervoor, toen mensen mij de pas afsneden en ik niet op tijd op mijn plek kwam te staan. Dus nu hebben we besloten om elkaar bij de arm te pakken als dat weer gebeurd en samen vooraan te eindigen. Extra opletten dus vanavond. Volgens de director is de eerste scene erg belangrijk. Het moet zo goed zijn dat het publiek na deze scene al tevreden naar huis zou kunnen gaan.

Barbara en Nancy achter de coulissen

Vanavond is de premiere van de musical! Ben ik blij dat ik geen hoofdrol heb! Ik ben nou al zenuwachtig.

Als ik het maar niet in mn broek doe van de zenuwen als het zover is. Of moet overgeven van de spanningen. Of echt flauwval. Of per ongeluk, van de zenuwen, toch ga staan zwaaien naar Scott! hihi.

Volgende week is trouwens de Liberty Parade al, waar wij aan mee gaan doen met onze Margaritaville vloot.
We zijn ook nog helemaal niet aan de vloot begonnen. Behalve ik natuurlijk, ik heb alle decoratie inkopen al gedaan. Maar er komt tot nu toe weinig productiviteit uit de andere twee kampen. Ellie’s cheeseburger kostuum bijvoorbeeld gaat geloof ik niet gebeuren.

Ik heb voor de vloot ook twee flamingos gekocht. De eerste keer dat ik ze ooit zag was in mijn Sims spel, toen ik nog in NL woonde. Ik begreep niet waar die flamingos voor diende en vond het maar rare dingen om in de tuin te zetten. Ik liet mijn Sims er dan ook lekker tegen aan trappen.
Maar nu vind ik ze eigenlijk wel geinig, misschien zet ik ze na de parade wel in de tuin.

Anyway, wish me luck voor vanavond!:-)Spannend!!!

More drama

Gister stond Greg toch gewoon weer naast de hoofdrol speelster, daar waar ik hoor te eindigen. Maar vandaag voor de repetities kwam hij naar me toe en vroeg wat we eigenlijk moeten doen want hij had het niet helemaal begrepen wat ik gister aankaartte. Blijkt dat hij flink doof is. Dus vandaag zouden we het anders doen, ware het niet dat een aantal andere mensen ineens mij de pas afsneden waardoor ik niet op tijd naar het midden kon komen en Greg de lege plek maar invulde. Zucht.
Nou ja, eigenlijk vind ik die plek naast Greg ook heel geschikt.
Ik heb in elk geval iets nieuws toegevoegd, ik heb een bosje roze tulpen bij me die ik zogezegd van een bloemenverkoopster heb gekocht, dus daarmee fleur ik die eerste rij wel aardig op.
Dan is er een Amish scene waarin een schuur afbrandt. Iedereen is in paniek want de paarden staan in die schuur en zijn alle kinderen in veiligheid??
De vrouwen vormen een rij om emmers water naar de schuur te dragen.
Ik sta in die rij maar om er wat meer drama in te gooien heb ik bedacht dat ik halverwege flauw val, waarbij ik uiteraard een emmer laat vallen;-). Ik val maar eventjes flauw want het moet ook weer niet teveel aandacht trekken. We hebben het een paar keer geoefend, een sterke dame staat naast me en vangt me op. Nancy probeert mij met haar schort weer bij bewustzijn te wapperen. En af en toe huil ik ook een beetje want mijn karakter is vrij waardeloos in nood situaties, heb ik bedacht. Hihihi. Ik ben geen fan de de Dikke en de Dunne, maar dat jankerige van de Dunne, daar laat ik me een beetje door inspireren in die scene. Ik moet alleen nog een huil geluidje bedenken. Oh heerlijk!
In de laatste scene, een Amish bruiloft, draag ik de mand met ingeblikte etenswaren en plastic bloemetjes voor decoratie, die Scott en ik zelf vorig jaar hebben gekregen van onze Amish vrienden Elsie en Levi Fisher toen wij trouwden. Dat vond ik wel een grappig detail.

De director kwam naar me toe vandaag en vroeg wat mijn accent ook alweer was. En toen vroeg hij of ik misschien kon helpen met een ander toneelstuk waar hij mee bezig is. Daarbij gaat het om een man met een Nederlands accent. En of ik misschien deze week bij een repetitie wil zijn om aanwijzingen te geven over Nederlandse uitspraak.
(Moet ik daar nou geld voor vragen?hihi)Dat vind ik toch wel leuk om te doen.
Eerst dacht ik, in een fractie van een seconde, dat hij mij ging vragen voor een ander toneelstuk-wat een eer-ja je doet het geweldig, dat accent hoor ik helemaal niet, zegt hij, je bent echt meer geschikt voor belangrijke hoofdrollen en dan zou ik ineens ontdekt worden en zit ik ineens in een nieuwe comedy die nog beter scoort dan Seinfeld.
Maar nee. Dat was het dus allemaal niet. Maar ik wil best heel graag helpen bij Nederlandse uitspraak.