Posts filed under ‘Trouwen’

Bruiloft van ons nichtje

Eerst even een mooie foto van gisterochtend:

En foto’s van de schuur en omgeving voor de bruiloft:

Dat grote ding achter de chrysantenmums is een oogst machine uit vroeger tijden. Leuke decoratie niet?

Al vroeg waren er familieleden in de weer met decoraties en bloemen.
Er stonden al drie drank dispensers klaar voor de limonade van de dame die de catering verzorgde, en laat ik nou precies dezelfde dispenser hebben geleend van m’n vriendin voor mijn lavendel limonade, toevallig hoor.

Mijn limonade zit in de eerste dispenser. Dit was aan het begin van de avond, aan het eind was deze het leegst ;-)!

Er moesten toch nog veel puntjes op de i gezet worden en Scott was er niet want die was z’n vriend aan het ophalen waarmee hij gelijk door ging naar een football wedstrijd. Ze zouden met de ceremonie wel weer terug zijn.
Dus liep ik heen en weer te sjouwen met prullebakken, verlengsnoeren, keuken gerei en mensen ontvangen in ons huis want de bruid, haar zus, nichtjes en haar vriendinnen kwamen zich bij ons omkleden. En dan moest ik zelf natuurlijk ook nog effe onder de douche en m’n haar doen enzo. Ik had eigenlijk niet echt hoeven joggen die ochtend.

Steve helpt ook een handje om de ouderwetse badkuip met ijs te vullen voor de rootbeer. (Geen echt bier natuurlijk)

Toen was het eindelijk zover. Alle gasten arriveeerden en liepen van de parkeerplaats naast onze feest schuur naar de dode boom een stuk verderop.




Het was niet al te koud, de zon scheen in elk geval en ook alle gekleurde bladeren aan de bomen zaten er nog aan gelukkig, waardoor het er weer erg mooi uitzag. Net als op onze bruiloft twee jaar geleden.
In de witte tent wachtten de bruid en de bruidsmeisjes tot alle gasten gearriveerd waren.




De bruidegom was erg nerveus haha

Daar zijn de bruidsmeisjes.

En een emotionele vader met de bruid.

De ceremonie bij de dode boom was erg mooi. Het was een stralende dag, en nog best warm voor deze tijd van het jaar. Voor de boom waren wat pallets op gestapeld voor de minister en het bruidspaar. Om de boom en de pallets heen stonden mooie chrysanthemums.






Zijn ze niet schattig?;-)
Daarna liep iedereen naar onze schuur



die ‘romantisch ouderwets’ was ingericht.
Met op elke tafel een appel met een vlaggetje met daarop de naam van de bruid en de bruideom



Ouderwetse snoepjes.


Onze buurvrouw deed de catering en had een aardig menu samengesteld:


Na het eten moesten de soep en de salades plaats maken voor ruim vijfentwintig hom-made taarten.

Nou had Angie tegen mij gezegd dat ik de taart moest voorzien van een naamplaatje. Dat had ik dus braaf gedaan en ik had voor Gwen ook mooie naamkaartjes gemaakt, maar wij waren dus mooi de enigen met naamkaartjes bij onze taarten haha.


Ik had dus gemaakt, een appeltaart en een vlierbessen taart.
En ik wil nou echt niet lopen opscheppen, al helemaal niet over taarten bakken, maar mijn taarten waren als eerste helemaal op. En er waren minstens tien onaangesneden taarten over. Die van Gwen waren ook praktisch onaangeroerd maar bedachten we, dat kwam omdat die gewoon te mooi waren haha.
Na het taarten festijn gingen de meeste mensen wel naar huis maar een grote groep bleef nog om in het boven gedeelte van de schuur verder te feesten met muziek en dans.
Daarvoor was de schuur dan ook leuk ingericht. Ook van deze ruimte werd gezegd dat we dit zouden moeten verhuren.




En hun eerste dans:-).

I love weddings:-))

oktober 10, 2010 at 3:32 pm 8 reacties

Taarten en Lavendel limonade

Gisteren ben ik vooral in de weer geweest met taarten bakken, het huis schoonmaken, de familie van de bruid helpen met benodigdheden voor de voorbereidingen in onze schuur. Ons huis zal vooral gebruikt worden als omkleed ruimte, uitrust gelegenheid voor de ouderen en een bescheiden bar voor de liefhebbers. De bruiloft zal gelovig getint zijn dus er wordt waarschijnlijk geen alcohol geschonken. In dat geval kunnen we er zeker van zijn dat een aantal mensen ‘toevallig’ ineens in onze voorraad kast terecht komen op zoek naar iets stevigers ;-).

Ik ben echt niet zo van de taarten bakken en dergelijke maar voor je nichtje moet je wat over hebben natuurlijk. Het was gisteren dan ook een komen en gaan van mensen die emmers moesten hebben, of een strijkplank, of water, of even kwamen uitrusten. In al die drukte heb ik geen tijd gehad om te zien hoe de schuur er nu van binnen uitziet. Ik zal straks even wat foto’s maken.

Ik vind het ook erg leuk dat ze onze schuur gebruiken. Net een herhaling van onze bruiloft.
In plaats van een bruidstaart wil nichtje Angie graag twintig home-made taarten. Gwen en ik kregen beiden de opdracht voor twee taarten. Van mij werd een appeltaart en een vlierbessentaart ‘besteld’ en Gwen staat op de lijst voor een pompoenen taart en ook een appeltaart.

De appeltaart die ik heb gemaakt is een mix van typisch Hollands en een ideetje wat ik heb gejat van allrecipes.com.
Ik heb een soort stroop gemaakt en die over de taart heen gegoten. Maar tijdens het bakken begon ‘ie goed te lekken waardoor het hele huis in een mum van tijd blauw stond van de rook. Onderin de oven lag een dikke plakaat rokende zwarte suikerstroop. Het was al goed vast gekoekt en ik moest de vlierbessen taart nog afbakken. Maar dat leek me niet erg lekker in die walm.
Toen heb ik eerst maar de oven schoongemaakt. Niet zelf natuurlijk, nee, gewoon op ‘Flex clean’ drukken en de oven reinigt zich vanzelf.
Hij verhit dan zodanig dat alles verbrandt. En dan hoef je daarna alleen nog een beetje as eruit te vegen. Handig niet?

Die paar uurtjes dat het duurt kon ik mooi de rest van het huis even goed onder handen nemen want een vriend van Scott komt dit weekend bij ons logeren.
Da’s toch weer leuk, we hebben hem al twee jaar niet gezien. De laatste keer was… op onze bruiloft:-).

Angie haar favoriete bloem is lavendel. Eerder dit jaar heb ik lavendel limonade gemaakt die erg goed in de smaak viel tijdens een feestje op de jacht club.
Die ga ik dus ook maken voor de bruiloft. Er zit wel veel suiker in jammer genoeg.
Schoonbroer heeft net 30 citroenen voor me bij de Walmart gehaald dus we moeten nu even persen.

Ondertussen heb ik hier het recept voor vier glazen:

Lavendel limonade
Ingredienten:
2 1/2 koppen water
1 kop suiker
1 Eetlepel gedroogde lavendel bloemen (maar vers is net zo goed)

2 1/2 koppen ijskoud water
1 kop citroen sap

Bereidingswijze:
Breng in een grote pan het water met suiker aan de kook.
Verwijder van het vuur en voeg de lavendel toe.
Doe het deksel op de pan en laat deze een uur staan (langer kan natuurlijk ook)

Verwijder de lavendel met een zeef, roer het koude water erbij en de citroen sap.

Als versiering kun je er nog wat verse takjes lavendel in doen.

Lekkeerrrr.

oktober 9, 2010 at 6:27 am 2 reacties

Verrassings reisje

Dat ik zo gestressed was de vorige keer had natuurlijk vooral te maken met het feit dat wij een reisje gingen maken.

Een korte surprise visit naar…Nederland!
Mijn opa en oma waren 60 jaar getrouwd, een geweldige mijlpaal natuurlijk. De burgemeester kwam er zelfs voor bij hun op de koffie.
Uiteraard wilden mijn opa en oma dit jubileum met ons allemaal vieren.
Eigenlijk zat het niet in de planning voor ons om nog een reis naar Nederland te maken maar uiteindelijk besloten Scott en ik om toch een kort reisje te boeken om dit feest bij te kunnen wonen.
En natuurlijk vertelden we dit aan bijna niemand want hoe meer mensen je kan verrassen, hoe leuker.

Bij aankomst in Nederland ging Scott lekker joggen in de stad en bij zijn neef langs en ging ik op weg naar het huis van mijn ouders om mijn moeder te verrassen. Alleen, die was helaas niet thuis! Gelukkig had ik de huis sleutel en kon ik haar op haar mobiel bereiken om mijn verbaasde moeder te vertellen dat ik vanaf haar huis belde.
Wel grappig al was het niet helemaal zoals ik het me had voorgesteld, maar dat maakte niets uit, we zouden elkaar toch op zondag zien als we met haar meereden naar het feest.

Wij bleven de eerste dagen lekker in de stad in een hotel zodat we ook wat van het stadse nachtleven konden meepakken. We hebben er die eerste avond na aankomst flink gebruik van gemaakt, samen met een van mijn beste vriendinnen en haar vriend en Scott’s neef Steve, want het was weer ouderwets gezellig:-).

Zaterdag sliepen we lekker lang uit en maakten toen een lange wandeling door de stad, over de Albert Cuyp en door het Sarphatie park.

‘s Avonds verrasten we mijn zusje. Met haar vriend hadden wij achter haar rug om een etentje geplanned in de stad. Haar vriend had haar uiteraard niets verteld over onze komst dus zij dacht dat ze gezellig met hun zoontje uit eten gingen, gewoon met z’n drietjes. Toen ze aankwamen in het restaurant was haar reactie dan ook priceless.
Ik zwaaide lachend naar haar en zij keek me met zo’n wazige blik aan van: “Waarom zwaait die vrouw naar mij? En die man die naast haar zit? Dat lijkt Scott wel, en die vrouw…dat lijkt Bibi wel…. maar dat kan toch niet?…” Ze keek ons recht aan en het duurde echt lang voor ze het helemaal door had hihihi maar toen het kwartje eindelijk viel was ze helemaal door het dolle heen. Het was een super gezellige avond.

Het feest van mijn opa en oma vond op zondag plaats in Uithoorn.
Wij checkten zondag uit in het hotel en vertrokken naar het huis van mijn ouders waar ik me nog even omkleedde voor het feest. Behalve mijn zusje, haar vriend en mijn ouders wist niemand van de familie dat we in Nederland waren dus dat was wel leuk.

Toen we het restaurant in kwamen lopen was de verrassing dan ook groot voor mijn opa en oma, die vonden het geweldig, en natuurlijk ook mijn ooms en tantes. Oma had al zo’n voorgevoel, zei ze, maar ze wist het toch niet zeker. Ze hadden het wel gehoopt maar dachten dat het ons misschien niet zou lukken.

Maar opa had voor alle genodigden zelf ook een verrassing!
Toen ze veertig jaar getrouwd waren had mijn opa een optreden van Lee Towers geregeld. Dat vonden we allemaal geweldig, ook al was het niet ieder z’n muziek smaak, bij zo’n gelegenheid is het toch speciaal als zo’n grote artiest ineens voor je neus staat te zingen. Er waren geruchten dat opa ook deze keer een act had geregeld. Dus we waren erg benieuwd wie het dit jaar was.
Op de achtergrond werd een podiumpje neergezet en een muziek installatie opgesteld. Met een gouden microfoon… Weten jullie al wie het is?


Ik met Scott, mijn zusje, mijn schoonbroer en hun zoontje en ome Johnny met Koos Alberts op de foto!Het was Koos Alberts!
Is dat niet geweldig??
Dat was natuurlijk harstikke gezellig. Onbewust kende ik toch veel nummers van hem. Zelfs Scott kwamen sommige nummers wat bekend voor, van zijn bezoeken aan piano bars in Amsterdam toen hij daar nog wel eens heen ging met andere expats.

Zoals gezegd bleven we op zondag bij mijn ouders slapen, en maandag togen we naar het huis van mijn zusje en haar vriend om daar een nachtje te logeren. ‘s Avonds kookten we samen en nodigde ik een van mijn beste vriendinnen uit om mee te eten, dat werd ook weer ouderwets gezellig. We bleven gelijk maar logeren, en mijn nog niet aangetrouwde schoonbroer bracht Scott de volgende ochtend naar het vliegveld.
Scott moest weer aan het werk en kon niet langer blijven jammer genoeg.

Dinsdag heb ik grotendeels doorgebracht met mijn zusje, neefje en mijn moeder. En kon het gelukkig zo regelen dat ik tussentijds nog even snel een borrel en een etentje kon doen met wat goede vrienden die ik echt niet wilde missen. Woensdag ben ik met mijn moeder nog even langs geweest bij mijn opa en oma, en hebben we een beetje gewinkeld.
In mijn favoriete winkel, de WE vond ik een supermooie lange winterjas die mijn moeder en ik samen betaalden.
Zo is het nog wel te doen met die dollar koers.

En Donderdag ochtend zat ik weer in het vliegtuig op weg naar huis.

En toen werd ik harstikke koortsig en verkouden en nu, dinsdag middag voel ik me pas weer mens.
Gelukkig dat het niet veel langer heeft geduurd want de feest dagen komen eraan.
Niet alleen Thanksgiving, maar ook Scott zijn veertigste verjaardag! En die valt precies op Thanksgiving.
Dus als het weer even stil is op mijn blog dan weet u dat ik aan het feesten ben;-).

november 24, 2009 at 7:57 pm 10 reacties

Thank You

Ik geef toe, het is schandalig maar we zijn eergister pas begonnen met de Thank You notes. Tuurlijk hadden we ontzettend veel te doen maar er waren ook genoeg dagen dat we al lang hadden kunnen beginnen maar dat we het niet deden omdat ik bijvoorbeeld de kaarten niet mooi genoeg vond, omdat we allebei zo’n lelijk handschrift hebben en we het daarom liever de ander laten doen, omdat we die enorme vaas gevuld met lollipops van makelaar zus-en-zo echt lelijk vinden en omdat meer dan de helft van alle cadeaus nog opgeslagen stonden in het oude huis. Dat krijg je ervan als je van teveel tegelijkertijd doet zoals renoveren en trouwen.
Maar toen ik eenmaal begonnen was, was het toch wel heel leuk. Onze trouwdag was zo’n fantastische dag en we vonden het schitterend dat er zoveel mensen waren gekomen. De hoeveelheid cadeaus was ook eigenlijk best wel wat teveel van het goede. Maar het het voelt goed om onze dankbaarheid te tonen.
Ik denk dat ik ook iedereen die wel op de bruiloft was en die geen cadeau heeft gegeven een bedank kaartje stuur, omdat we de aanwezigheid eigenlijk nog meer op prijs stelden. Of is dat overdreven?

januari 6, 2009 at 9:03 am 4 reacties

Nog meer foto’s en een update

Deze zijn van tante Rita. (die volgens mij vergeten was dat de Amish niet op de foto willen ;-))
Foto’s

Nog steeds zijn we elke dag bezig in ons huis. We hadden eigenlijk al zover moeten zijn dat we alles konden inrichten maar het prutswerk van de zogenaamde professionele schilder en zijn gipsplaten crew leverde ons een flinke achterstand op.
Het gaat om deuken en scheuren in de gipsplaten die niet zijn weggewerkt, schroeven die teveel uitsteken en waar voor dat de verf eroverheen ging niets mee is gedaan, scheurtjes, lelijke verfstrepen, druipers (zal vast anders heten maar jah), plekken waar de verf niet goed dekt.
Een volgende schilder heeft in zijn drukke schema geprobeerd om zoveel mogelijk te herstellen met plamuur wat voor het grootste gedeelte is gelukt. Voor schilderwerk had hij helaas geen tijd, dus stonden wij weer te schilderen. We zijn allebei nogal op de details en zien nog steeds allerlei plekken die ons niet aanstaan. Dus sta ik ook weer te plamuren.
Maar het wordt wel fantastisch als het af is.
Het is wel heel fijn dat het huis nu goed geisoleerd is behaaglijk is want buiten stormt het vandaag en de eerste sneeuw warrelt al vrolijk mee met de regen!

oktober 28, 2008 at 9:48 am Een reactie plaatsen

Fotootjes van de bruiloft!

Sabra Johnson’s foto’s(LI Photography)

Getting ready

Ceremony

Portraits

Reception

Dinner

First dance

Party

Tammy’s pictures
Gwen’s pictures
Eela’s pictures

oktober 25, 2008 at 7:35 pm 2 reacties

Onze bruiloft was GEWELDIG!


Allereerst: Dank jullie wel Papa en Mama, Merel en Jur en Noah, ome Jos en ome Ad, Els en Wim en Jeanine en John dat jullie er bij waren op onze trouwdag en ook voor alle hulp bij de voorbereidingen. En we danken iedereeen voor alle kaarten, emails en cadeau’s. Alles was geweldig!
Het was een ambitieus plan, trouwen en verbouwen in dezelfde periode maar het is ons, voor het grootste gedeelte, gelukt!
Mijn Hawaiiaanse bloemen waren in perfecte staat bij de bloemist aangekomen die er prachtige boeketten van had gemaakt. Alle bruidstaarten waren netjes op tijd, (we hadden gekozen voor een kleine bruidstaart op elke tafel in plaats van een grote).
We hadden een volle week regenachtig weer en het begon zelfs al te vriezen maar op onze trouwdag was het heerlijk en zonnig. De ceremonie vond plaats in ons veld tegenover ‘t huis, waar alle wilde bloemen volop in bloei stonden. De lucht was strak blauw, en alle bomen waren rood, oranje en geel. We hadden geen trouw boog, want ik had geen tijd meer om er zelf een te maken, die plastic bogen die je kan huren vind ik vaak zo lelijk. Dus we hadden enkel de witte runner met aan weerskanten een rij gele chrysanten en witte stoelen voor de gasten. De bluegrass band Sweetwater speelde unplugged, bijna iedereen was er en iedereen genoot van het schitterende uitzicht en de muziek. De trouwambtenaar, tevens de pastoor van de lokale kerk en een oude schoolvriend van Scott, had voor deze gelegenheid zijn slangenleren cowboy laarzen aangetrokken. We waren blij dat hij ons trouwde(ook al gooide hij er af en toe iets religieus in…), want tot een week voor de trouwdag zaten we nog zonder trouw ambtenaar!
Merel, mijn zusje en Maid of Honor liep eerst naar voren met de kleine Noah die rozenblaadjes strooide. Hij deed het erg goed en nauwkeurig hoorde ik naderhand.;-) Toen liep Steve, Scott’s broer en Best Man met de kleine Ellie naar voren, zij strooide ook rozenblaadjes. Gwen, mijn Bridesmaid en haar zoontje Jackson, de Ring bearer volgden. En toen, aan de hand van mijn instructies stopte de band eventjes, voor dramatisch effect ;-), om mijn vader en mij te begeleiden met een mooie wals.
Het was emotioneel beladen maar mooi, om met mijn vader naar voren te lopen. De sfeer is moeilijk te omschrijven, het was sereen, maar ook levendig, warm en vrij. En toen ik naderde zag ik Scott en Steve, allebei glimlachend met tranen in hun ogen.
Het was een mooie ceremonie waar we ook onze ouders bedankten, waar wat meer over ons werd verteld, en na de vows waar mijn gedicht in was verwerkt, waren we eindelijk husband and wife!
De receptie was relaxed en leuk, een beetje chaotisch zoals wijzelf, en we kregen heel veel leuke reacties en complimenten op ons poloroid foto guest book, de taarten, de muziek, ons huis en de schuur. We hadden een hele leuke mix van mensen. Er waren natuurlijk ‘the Dutchies’, de kleurrijke locals, een paar rijke New Yorkers en de Amish. De echtgenoten van de Fishers hebben zichzelf en de hele familie al uitgenodigd voor een house warming waar zij het eten zullen verzorgen. Er zijn overigens veel mensen die graag uitgenodigd willen worden als ons huis af is ;-) dus ik denk dat ons huis nu al een groot succes is. Ik heb veel nieuwe mensen ontmoet die ik alleen kende van het zwaaien in het voorbijgaan. Ook heb ik misschien nieuwe stap vriendinnen, (ik moet ze eerst nog even checken op muziek smaak, club kennis, favo gespreks onderwerpen, etc.)
Onze first dance was op het nummer ‘Looking in the eyes of love’ van Alisson Krauss, door Sweetwater en met de DJ hadden we onze tweede first dance op het nummer ‘I hope you want me too van the Mavericks’. Met mijn vader danste ik op ‘What a wonderful world’ van Louis Armstrong en speciaal voor mijn moeder had de DJ wat nummers van DJ Tiesto weten te bemachtigen. Scott en zijn studie vrienden deden hun speciale studentenhuis dans op hun nummer “Psycho killer’ van de Talking Heads. En aan het eind van de avond stond ik met mijn nieuwe schoonbroer Jur toch nog even air guitar te spelen op AC/DC, met rode wijnvlekken op mijn jurk hahaha. Ome Bill was ook helemaal in zijn element toen hij eindelijk een gigantische bonfire kon starten. Vuur hoort ook bij onze persoonlijkheden dus ook dat was perfect.
Helaas was de live stream niet gelukt, het uitzenden stopte soms zomaar om pas na een uur weer op gang te komen. Het was ons ook niet gelukt om de schuur te voorzien van ramen of verwarming, maar van dansen wordt je warm;-).
Wij hadden in elk geval een top avond!
Foto album van tante Tammy.

oktober 8, 2008 at 6:12 am 4 reacties

Gett’n married


Het voorbereiden van een bruiloft gaat hier niet zonder paniekaanvallen, frustratie, hier en daar een huilbui en na veel zweten en vloeken een opluchting, als alles goed gaat.
Mijn zorgen begonnen al met haar en make-up, en dat probleem is nog niet opgelost. Voor een bruidsjurk heb ik een paar kleine winkel adresjes maar ik denk dat het gewoon Davidsbridal.com gaat worden, de dichtsbijzijnde davidsbridal winkel is anderhalf uur rijden maar ja, dat moet maar.
Catering is iets waar je makkelijk mee de mist in kan gaan. Een vriendin van Scott’s moeder bood aan om voor ons de catering te doen. Dat gebeurde op een onverwacht moment en ik wilde direct al nee zeggen maar voor de sier deed ik of ik het overwoog en plande alvast om er niet meer op terug te komen. Ik zag het namelijk al gebeuren, simpele aardappel salades en fried beans uit blik. Dat was wel even een paniek aanvalletje. Natuurlijk zou ze extra haar best doen en het zou goed smaken maar ik laat het liever een professional doen. Dus hebben we een goed restaurant aangeschreven waarvan Scott de eigenaar goed kent en die kwam gelukkig met een aantrekkelijk menu voor de dag.
Ik wil natuurlijk ook een mooie hippe fondant bruidstaart. De meeste taartenmakers in deze omgeving maken alleen ouderwetse taarten met veel slagroom en frutsels. Maar ik wil deze:

Hopelijk kan onze cateraar deze maken, anders moet ik het in vredesnaam maar zelf doen.
En dan bloemen. In Blossburg zit een bloemenzaak waar ik een afspraak dacht te maken. Susan wist me nog net op tijd te redden want toen ik richting de winkel liep kwam ik haar op straat tegen en ze waarschuwde me dat de bloemarrangementen die de eigenares maakt echt niet mooi zijn. Smaken verschillen dacht ik nog, maar een snelle blik in de winkel vertelde me dat Susan wel eens gelijk kon hebben. Verderop bij de brievenbus stond een meisje die Susan toevallig kent en die voor haar bruiloft toevallig alle bloemdecoraties en haar bruidsboeket bij deze zaak had laten maken.
Het was geen succes. Ze zei:”Ma buhkwee fel apar’ rai’ bfo’ th’ weddin’”
Dus volgende week op naar de volgende florist, een stadje verderop. Hopelijk maken die wel mooie buhkwees.

juli 18, 2008 at 1:56 pm 4 reacties

En ik zei "JA"

Ik had het wel verwacht maar aan de andere kant ook niet. Je praat er af en toe eens over en je weet allebei dat het eraan komt maar je denkt, we gaan er gewoon eens een agenda bij pakken en prikken een datum.

Maar…
Het was toch echt veel leuker en veel romantischer toen hij voor me op zijn knieen ging en mij in een chique restaurant onverwachts een schitterende diamanten ring gaf!
En nu heb ik een fonkelende ‘engagement ring’ om mijn vinger!
We zijn verloofd!

maart 9, 2008 at 4:15 pm Een reactie plaatsen



Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.