Babbscreek

februari 15, 2008 at 1:50 pm Plaats een reactie

Wij komen graag in restaurant Babbscreek. Het ligt in het stadje/dorpje Morris, en is zoals bijna alles een eindje uit de buurt.
Het interieur van het restaurant ziet er eigenlijk niet uit. Je kan het tijdloos noemen, op verschillende manieren op te vatten maar neem van mij aan, het is niet best. Op google heb ik helaas geen foto’s gevonden dus die zal ik de volgende keer zelf wel maken. De serveersters zijn gevaarlijk dik, en dan dragen ze ook nog leggings. Of het zijn joggingbroeken die strak zitten. En er is er een bij die niet dik is maar die is dan weer erg mager en nerveus. Maar ze zijn allemaal snel, heel aardig en verlenen supergoede service.
En het eten is top! Ze hebben er de beste steaks en spareribs. Ik ben zelf geen fan van steaks maar deze zijn echt heerlijk! Iedereen die ons komt bezoeken kan erop rekenen dat we daar een avondje gaan eten.
En als je dan klaar bent met eten, kun je zo doorlopen naar de andere kant van het gebeuren en kun je aan de bar nog even nazitten. Er zijn twee pooltafels, een jukebox waar je voor een dollar vier nummers kan horen, maar het worden er altijd maar drie! Kloteding…
Er hangen een opgezette bovenlijf van een beer en hertenkop aan de muur, en jacht foto’s van de vaste klanten die met trots poseren met hun geschoten wild.
De vaste klanten, daar moet ik nog een beetje inkomen. Maar dat kost niet veel moeite, vrijwel iedereen is in voor een gesprek en de meesten kennen Scott natuurlijk al. Of ze hebben bij elkaar op school gezeten, of de broer van die en die heeft bij hem op school gezeten, vroegere ‘verkeringen’ enzo zullen er ook wel bijzitten.

Gister zijn we er weer geweest voor valentijnsdag. Echt zo gezellig! Het was beredruk en je kijkt je ogen uit. Je ziet hier nog mannen met de ouderwetse ‘matjes’, vrouwen met veel te lang haar. Je ziet er de goed-voor-elke-gelegenheid geblokte houthakkers overhemden, de typische spijkerbroek-met-witte gympen is ook niet meer weg te denken en dan vooral gecombineerd met een sweatshirt van je favoriete football team. Zowel voor dames als voor heren. En kinderen natuurlijk.
Daar zit ik dan, als Indo.
Daar is Ellen onze dikke serveerster met kort krullend bruin haar en superdikke wenkbrouwen en ze vraagt:”Ready to order, hon?”
Ik nam de spareribs en Scott the Princess prime rib.
The Princess is twee duimen dik (normale duimen) en twee handen groot(middelgrote handen). De kleinste maat is de Petite. Die heb ik nog niet gezien maar ik schat dat je dat in Nederland kan vergelijken met een redelijk grote portie. Na de Princess, komt de Queen. Die vult praktisch je hele bord, en de King, daar hangt het vlees bij over de rand.
De meeste mensen gaan dan ook met een doggybag/box met het restant naar huis.
Bon appetit!

Entry filed under: Eten, Morris. Tags: .

Haas. Niet geschikt voor vegetariers. Onze winterslaap gast

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed



%d bloggers op de volgende wijze: