Haas. Niet geschikt voor vegetariers.

februari 15, 2008 at 12:13 pm Plaats een reactie

En dan nu het konijnen recept.
Met neme een braadpan en verhit hierin wat zonnebloem olie en boter.
Bruin het konijn in enkele minuten op hoog vuur iets bruin en blus het dan met 2 koppen lichte kippenbouillon. Zet het vuur laag en voeg toe:
champignons, kool, uien, een paar ongepelde tenen knoflook
en sudder het konijn in 2 of 3 uur gaar.
Serveer met geroosterde ongeschilde aardappelen en spruitjes en voila! Een eerlijke gezonde maaltijd waar menigeen hier in Liberty zichzelf voor uit zou nodigen.

Ik heb een goede herinnering aan min of meer op eigen land geschoten wild.
Het was toen ik een keer mijn opa en oma bezocht op de boerderij, toen ik nog een heus ‘stadsmens’ was en ik in de Rivierenbuurt in Amsterdam woonde.
“Ik heb wat voor jou”, zei m’n oma en ze haalde uit de koelkast een plastic zak met vlees.
“Hou je van haas?”
Het kwam niet van de slager, zoveel was duidelijk. Er zaten wat haren op en de pootjes zaten er nog aan. Enigszins geschokt en met een zweem van lichte opwinding bekeek ik het dode dier. “Ik denk wel dat ik het lekker vind maar hoe komt u daaraan?”
Een jager had het dier geschoten op hun land, zodoende.
“Nou” zei ik dapper,”Geef maar mee”. Met een korte instructie over aanbraden, zout en peper en langzaam sudderen, stapte ik op mijn fiets, met de dode haas in mijn rugzak.
Ik vond het best stoer en het voelde ook een beetje illegaal. Ik heb een flink stuk vlees wat niet van de slager komt en ik heb er ook niets voor betaald.
Emaille braadpan op hoog vuur, boter in de pan, haas erin, bruin laten worden, vuur laag, water erbij, deksel er goed op en sudderen maar. Daar kan toch niets mee mis gaan.
Toch bleef ik er een tijdje bij staan, ik voelde dat dat moest omdat het hier om echt wild ging. Dat kookt men met respect en zorg. Af en toe kijk je even en wuif je de geur naar je toe als een echte kok. Ik stond daar dus een poosje naar de pruttelende pan kijken en vond dat ik nu wel even wat kon gaan lezen in de woonkamer.
Maar toen ik na een tijdje terugkwam in de keuken, zag ik tot mijn verbazing dat het deksel half open gekanteld op de pan lag. En het werd ondersteund door twee hazepootjes!! Hij had het zeker te warm gekregen?
Door de hitte waren de pootjes van de haas zich gaan spreiden, zo sterk dat ze het emaille deksel oplichtten.
Ik had er niet aan gedacht om de pootjes eerst van de romp te scheiden en had het beest zo uit de zak in de pan gedaan. Dus stond ik nu in de hete damp met een mes en vork in de pan te snijden om alsnog de pootjes los te krijgen anders kon het deksel niet dicht.
Ik moest er zelf erg om lachen en de haas smaakte er niet minder om.
Ook al kwam ik tijdens het nuttigen hier en daar wat hagel tegen en een stukje tand.

Entry filed under: Eten, Jagen, Natuur. Tags: .

Liberty vs Hawai’i Babbscreek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed



%d bloggers op de volgende wijze: