Archive for juli, 2008

I love Skymall

Ik ben een groot fan van de skymall magazine en afgelopen weekend op weg naar een bruiloft in Atlanta vond ik weer een verse! Ik strijk neer in de vliegtuigstoel, tasje onder de stoel voor mij, dekentje en kussen tegen het wandje (ik zit altijd aan de raamkant) en dan, terwijl ik met een vinger voorzichtig de magazine en kotszak houder open trek, tover ik in een keer (want ik herken de skymall van bovenaf) mijn favoriete vliegtuig leesvoer te voorschijn. En nog voor we zijn opgestegen heb ik het blad al volledig bestudeerd. Ik verbaas me telkens weer over de vele nutteloze ‘uitvindingen’ die ze voor me geselecteerd hebben.
Een van mijn vele wensen is om ooit een uitvinding van mijn hand in de Skymall te zien staan. Tot nu toe worden m’n ideeen voor uitvindingen door vrienden en familie steevast ontvangen met hoofdschuddend gegniffel maar ik geef de moed niet op.
Zo moeilijk kan het toch niet zijn om iets uit te vinden wat nog niet bestaat. Dat moet de bedenker van de ‘sloffen-met-koplampjes’, een van mijn favorieten die helaas uit de selectie was gehaald net toen ik ze wilde bestellen voor iemand die alles al heeft, ook gedacht hebben.

Advertenties

juli 29, 2008 at 8:21 am 2 reacties

Renovatie deel 1


De Amish werklui zijn deze week begonnen aan de schuur en ons huis. ’s Ochtends vroeg om zeven uur arriveren ze, samen met twee niet Amish jongens met een rijbewijs, want de Amish rijden geen auto. Ze dragen de handgemaakte strohoeden, overhemden en zwarte werkbroeken met bretels gemaakt van dezelfde stof als de broeken. Ze werken hard en stoppen niet wanneer het regent of wanneer het te heet is. Ik film zoveel mogelijk de voortgang van de renovatie en de amish en blijf nu nog op gepaste afstand. Ik zou graag wat meer met ze willen praten maar ik weet nog niet goed hoe ik nou moet beginnen.
Volgende week ga ik de baas van de crew, meneer Sam Fisher, wat vaker aanspreken. Nu lopen we soms maar een beetje te glimlachen in het voorbijgaan, echt suf maar ja. Kennelijk ben ik toch verlegen. Ik heb in elk geval een topic om over te beginnen aankomende maandag.
Vandaag, toen de Amish waren vertrokken en ik aan de telefoon zat met mn moeder, kwam mijn schoonzus even een kijkje nemen. Ze fluisterde dat ze even de schuur ging bekijken waar de Amish aan hebben gewerkt. Tien minuten later kwam ze terug en wilde me iets zeggen, ze worstelde zichtbaar even met hoe ze het zou brengen en fluisterde toen: “Bibi, the Amish are poopin’ in the barn!” Hahaha nou ja!
Het viel me al op dat de hele dag niemand van de crew onze wc gebruikte. Niet dat het heel erg is want er wordt toch een nieuwe vloer in gestort. Een nieuwe vloer met Amish drollen, dat wel. Scott vind het wel best, zolang wij hier nog wonen heeft hij liever niet dat ze binnen komen met hun vieze werkschoenen. Dit weekend gaan we het huis uit, dan kunnen ze onze wc gebruiken zo vaak ze willen. Ik zal het met een glimlach zeggen tegen meneer Fisher.;-)

juli 18, 2008 at 7:21 pm 8 reacties

Gett’n married


Het voorbereiden van een bruiloft gaat hier niet zonder paniekaanvallen, frustratie, hier en daar een huilbui en na veel zweten en vloeken een opluchting, als alles goed gaat.
Mijn zorgen begonnen al met haar en make-up, en dat probleem is nog niet opgelost. Voor een bruidsjurk heb ik een paar kleine winkel adresjes maar ik denk dat het gewoon Davidsbridal.com gaat worden, de dichtsbijzijnde davidsbridal winkel is anderhalf uur rijden maar ja, dat moet maar.
Catering is iets waar je makkelijk mee de mist in kan gaan. Een vriendin van Scott’s moeder bood aan om voor ons de catering te doen. Dat gebeurde op een onverwacht moment en ik wilde direct al nee zeggen maar voor de sier deed ik of ik het overwoog en plande alvast om er niet meer op terug te komen. Ik zag het namelijk al gebeuren, simpele aardappel salades en fried beans uit blik. Dat was wel even een paniek aanvalletje. Natuurlijk zou ze extra haar best doen en het zou goed smaken maar ik laat het liever een professional doen. Dus hebben we een goed restaurant aangeschreven waarvan Scott de eigenaar goed kent en die kwam gelukkig met een aantrekkelijk menu voor de dag.
Ik wil natuurlijk ook een mooie hippe fondant bruidstaart. De meeste taartenmakers in deze omgeving maken alleen ouderwetse taarten met veel slagroom en frutsels. Maar ik wil deze:

Hopelijk kan onze cateraar deze maken, anders moet ik het in vredesnaam maar zelf doen.
En dan bloemen. In Blossburg zit een bloemenzaak waar ik een afspraak dacht te maken. Susan wist me nog net op tijd te redden want toen ik richting de winkel liep kwam ik haar op straat tegen en ze waarschuwde me dat de bloemarrangementen die de eigenares maakt echt niet mooi zijn. Smaken verschillen dacht ik nog, maar een snelle blik in de winkel vertelde me dat Susan wel eens gelijk kon hebben. Verderop bij de brievenbus stond een meisje die Susan toevallig kent en die voor haar bruiloft toevallig alle bloemdecoraties en haar bruidsboeket bij deze zaak had laten maken.
Het was geen succes. Ze zei:”Ma buhkwee fel apar’ rai’ bfo’ th’ weddin'”
Dus volgende week op naar de volgende florist, een stadje verderop. Hopelijk maken die wel mooie buhkwees.

juli 18, 2008 at 1:56 pm 4 reacties