Archive for september, 2008

Renovatie deel 4


Nog twee weken te gaan en we zijn er nog niet helemaal klaar voor. Een van de aannemers heeft al aangeboden om mijn ouders en vrienden bij zijn moeder onder te brengen. Het is een vriend van Scott en we vermoeden dat hij dat ook een beetje doet uit schuldgevoel, al treft die week achterstand hem geen blaam. Waar we op wachten is de schilder. Larry is een heel aardige man op leeftijd die graag en veel praat. Hij bedoelt het allemaal goed en wat ie doet doet ie goed maar we hebben al door dat je bij hem overal een week extra moet rekenen. We lagen goed op schema maar door hem en zijn gipsplaten crew hebben we minstens anderhalve week achterstand.
Ondertussen ben ik met de douches begonnen, en heb ik, heel stoer, vloertjes gestort en met Levi de cementboards opgehangen. Ajetoo!
Voor de bruiloft is nog steeds niet alles geregeld, er zijn zelfs mensen die nog uitgenodigd moeten worden. Maar langzaam komt alles in orde.
Vorige week in een restaurant kwamen we een vriend van Scott tegen die toevallig sinds een paar jaar video les geeft op school en sinds kort ook bruiloft videos maakt. Voor een prikkie zal hij die van ons doen! En een paar dagen geleden liep ik een vriendin van Scott’s moeder tegen het lijf die me out of the blue vroeg of er nog iets aan mijn trouwjurk gedaan moest worden. En laat ik nou toevallig net op zoek zijn naar iemand die mn jurk aan de bovenkant iets ruimer kon maken. (jaja, rugkussentjes, zucht). Vanmorgen haalde ik m op en hij zit helemaal perfect. Deze dame blijkt ook nog eens een degree in design en fashion te hebben en bij Calvin Klein in de klas te hebben gezeten.
Nu nog zorgen dat ik tijdig van mn farmer’s tan en ruwe bouwvakkers handen afkom.

september 21, 2008 at 7:08 pm 12 reacties

Meneer Fisher, een Amish portret

Sam straalt gezag uit maar is ook vriendelijk en goedlachs. En wanneer hij iets zegt, luistert iedereen. Hij spreekt traag en kiest zijn woorden nauwkeurig.
Zijn zoon Levy ziet er heel anders uit. Hij heeft rood krullend haar, een dikke rossige baard, is wat gezet en hij heeft maar een voortand. Hij werkt meestal in z’n eentje aan het meer ingewikkelde houtwerk. Hij is ontzettend verlegen, als hij wat zegt klinkt het heel zacht en ik heb het idee dat die andere jongens hem soms pesten. Sam’s jongere broer Aaron heeft ook gitzwart haar, is langer en heeft een knap gezicht met veel lach rimpels, hij glimlacht ook veel. Dan zijn er de jongere baardloze zoons. Soms zijn het er 3, soms 4, en soms komen er ook andere ooms en hun zonen meewerken. Van de jongere garde zijn er elke week een paar die af en toe doorde weeks in onze schuur kamperen. Op onze fietsen rijden ze dan naar het tank station om eten en (tststs) sigaretten te halen.

Voordat het project begon ontmoetten we meneer Fisher bij hem thuis in Mill Hall. Het huis staat in een landelijk gebied en is omgeven door vlak land en bergen. Tussen de schuur en het huis ligt een groentetuintje. Een jonge jongen met strohoed zat er gehurkt tussen de sla en staarde in de verte naar de bergen.
Daar was een schitterend plaatje voor een schilderij!
In de ruime kale keuken stonden enkele houten droogcarousels waar jurken, werkpakken en sokken hingen te drogen. Er stonden wat kasten, iets wat op een koelkast leek maar het waarschijnlijk niet was, en een gasfornuis. Het rook er naar vanille vla.
Sam leidde ons naar zijn kantoor. Het was klein, sober ingericht en groen geverfd. Zonlicht viel naar binnen door een klein raam schuin achter hem. Door het raam zag ik in de verte de zwarte buggies met paarden, auto’s en een kind op een step voorbij komen. Achter hem aan de muur hing zijn zwarte vilten hoed, voor in de winter. Ik probeerde het gesprek te volgen en me te interesseren voor de bouw tekening maar was gefascineerd door Sam’s grove, bijna vierkante handen en iets gebogen en hoekige postuur, het gitzwarte steile haar wat door het dragen van zijn hoed aan de zijkanten sterk naar buiten buigt, de diepliggende lichte ogen en zijn bril met goudkleurig montuur. Het was perfect voor een portret!
Daar ik niet durfde te vragen of ik een foto mocht maken omdat ze dat liever niet willen, had ik alles in mn hoofd geprent en bij thuiskomst direct schetsen gemaakt. Uiteraard leken die nergens op want zo doe ik het nooit.
Ik heb een tijd geprobeerd om stiekem fotos te maken als hij in een bepaalde houding stond maar ik krijg ’t niet voor elkaar om net die houding of die gezichtsuitdrukking vast te leggen op het juiste moment. Aaaarrg!!
Maar ik geef niet op.

september 7, 2008 at 7:08 am 4 reacties

Renovatie deel 3

Nadat ik mijn vorige stukje hier postte, zijn we wel wat verder gekomen in het versterken van de band met de crew. Niet dat we steeds lange of zelfs diepgaande gesprekken hebben maar dat is een kwestie van tijd denk ik.
We hebben ze uitgenodigd voor de bruiloft en als het meezit komen ze.
Dat ik er nu bijna elke dag full-time meewerk helpt ook enorm. Voor wie het nog niet wist, heel vroeger heb ik een jaartje bij een (tja, ook weer zoiets…) interieurbouwer gewerkt, dus ik weet wel het een en ander over houtbewerking.

Ook met het huis zijn we flink opgeschoten. De ramen en deuren naar buiten zitten er in, alles is geisoleerd, de vloerverwarming, alle ventilatie en bedradingen zijn aangebracht. EN we krijgen een ‘central vac’ zodat we niet meer met een stofzuiger door het huis hoeven te zeulen.

We hebben nu alleen wel een set back sinds het gipsplaten(sheet rock) team aan de beurt is. Het is een lawaaierige crew lompe gasten die sinds eind vorige week, in totaal nog maar drie dagen is geweest vanwege ziekte, Labor day, het aanrijden van een hert en onbekende redenen. Precies wat je altijd hoort over ‘sheet rock guys’. Tot nu toe liep alles zo soepel…

De bruiloft is bijna helemaal geregeld, al moeten we nu keihard aan de slag in de schuur. De oude cementen vloer is los gedrild en nu moeten we alle brokken verwijderen. We moeten tevens de plek voor de ceremonie nog bepalen. Al het groen om ons heen lijkt nu een grote jungle dus welke plek we ook kiezen, we zullen er moeten maaien, snoeien en misschien egaliseren om het enigszins toegankelijk te maken.

Vannacht droomde ik dat ik vandaag al ging trouwen. Alles ging mis, het was verschrikkelijk. Ik was ineens heel dik geworden en moest daarom mijn jurk inruilen voor een heel lelijk model. Het was het enige model wat ze hadden in mijn maat dus het kon niet anders. Ik leek wel een taart! En mijn hawaiiaanse bloemen waren niet aangekomen, niemand praatte met me en het ergste was nog dat ik in mijn droom eerst trouwde met mijn ex! Toen was er de ambtenaar van de burgelijke stand, ineens trouwden we in Amsterdam, die er achter kwam dat de papieren niet in orde waren en toen zei hij,”oeps, ik heb u de verkeerde man gegeven, u moet met Scott trouwen!” Dus exit ex en daar was Scott. En terwijl de ceremonie plaatsvond, zag ik even verderop prinses Maxima en prins Willem Alexander die ook weer gingen trouwen. Alleen nu droeg Maxima een wit militair achtig broekpak en Willem Alander droeg een trouwjurk.
Eind goed al goed…

september 7, 2008 at 6:07 am 2 reacties