Archive for oktober, 2008

NU al!

Toen ik vanmorgen wakker werd en ik naar buiten keek vanuit onze master bedroom met dek, zag ik dit:

De eerste sneeuw, NU al, op 29 oktober! Ik wil er echt nog niet aan, die stomme dikke truien met kol en lang ondergoed en drie paar dikke sokken en dikke jassen en mutsen en handschoenen en sjalen en het ergst van alles, statisch haar!
Hoe kom ik in vredesnaam de winter door zonder in een diep dal te geraken?!

Advertenties

oktober 29, 2008 at 3:45 pm 2 reacties

Nog meer foto’s en een update

Deze zijn van tante Rita. (die volgens mij vergeten was dat de Amish niet op de foto willen ;-))
Foto’s

Nog steeds zijn we elke dag bezig in ons huis. We hadden eigenlijk al zover moeten zijn dat we alles konden inrichten maar het prutswerk van de zogenaamde professionele schilder en zijn gipsplaten crew leverde ons een flinke achterstand op.
Het gaat om deuken en scheuren in de gipsplaten die niet zijn weggewerkt, schroeven die teveel uitsteken en waar voor dat de verf eroverheen ging niets mee is gedaan, scheurtjes, lelijke verfstrepen, druipers (zal vast anders heten maar jah), plekken waar de verf niet goed dekt.
Een volgende schilder heeft in zijn drukke schema geprobeerd om zoveel mogelijk te herstellen met plamuur wat voor het grootste gedeelte is gelukt. Voor schilderwerk had hij helaas geen tijd, dus stonden wij weer te schilderen. We zijn allebei nogal op de details en zien nog steeds allerlei plekken die ons niet aanstaan. Dus sta ik ook weer te plamuren.
Maar het wordt wel fantastisch als het af is.
Het is wel heel fijn dat het huis nu goed geisoleerd is behaaglijk is want buiten stormt het vandaag en de eerste sneeuw warrelt al vrolijk mee met de regen!

oktober 28, 2008 at 9:48 am Plaats een reactie

Fotootjes van de bruiloft!

Sabra Johnson’s foto’s(LI Photography)

Getting ready

Ceremony

Portraits

Reception

Dinner

First dance

Party

Tammy’s pictures
Gwen’s pictures
Eela’s pictures

oktober 25, 2008 at 7:35 pm 2 reacties

Onze bruiloft was GEWELDIG!


Allereerst: Dank jullie wel Papa en Mama, Merel en Jur en Noah, ome Jos en ome Ad, Els en Wim en Jeanine en John dat jullie er bij waren op onze trouwdag en ook voor alle hulp bij de voorbereidingen. En we danken iedereeen voor alle kaarten, emails en cadeau’s. Alles was geweldig!
Het was een ambitieus plan, trouwen en verbouwen in dezelfde periode maar het is ons, voor het grootste gedeelte, gelukt!
Mijn Hawaiiaanse bloemen waren in perfecte staat bij de bloemist aangekomen die er prachtige boeketten van had gemaakt. Alle bruidstaarten waren netjes op tijd, (we hadden gekozen voor een kleine bruidstaart op elke tafel in plaats van een grote).
We hadden een volle week regenachtig weer en het begon zelfs al te vriezen maar op onze trouwdag was het heerlijk en zonnig. De ceremonie vond plaats in ons veld tegenover ’t huis, waar alle wilde bloemen volop in bloei stonden. De lucht was strak blauw, en alle bomen waren rood, oranje en geel. We hadden geen trouw boog, want ik had geen tijd meer om er zelf een te maken, die plastic bogen die je kan huren vind ik vaak zo lelijk. Dus we hadden enkel de witte runner met aan weerskanten een rij gele chrysanten en witte stoelen voor de gasten. De bluegrass band Sweetwater speelde unplugged, bijna iedereen was er en iedereen genoot van het schitterende uitzicht en de muziek. De trouwambtenaar, tevens de pastoor van de lokale kerk en een oude schoolvriend van Scott, had voor deze gelegenheid zijn slangenleren cowboy laarzen aangetrokken. We waren blij dat hij ons trouwde(ook al gooide hij er af en toe iets religieus in…), want tot een week voor de trouwdag zaten we nog zonder trouw ambtenaar!
Merel, mijn zusje en Maid of Honor liep eerst naar voren met de kleine Noah die rozenblaadjes strooide. Hij deed het erg goed en nauwkeurig hoorde ik naderhand.;-) Toen liep Steve, Scott’s broer en Best Man met de kleine Ellie naar voren, zij strooide ook rozenblaadjes. Gwen, mijn Bridesmaid en haar zoontje Jackson, de Ring bearer volgden. En toen, aan de hand van mijn instructies stopte de band eventjes, voor dramatisch effect ;-), om mijn vader en mij te begeleiden met een mooie wals.
Het was emotioneel beladen maar mooi, om met mijn vader naar voren te lopen. De sfeer is moeilijk te omschrijven, het was sereen, maar ook levendig, warm en vrij. En toen ik naderde zag ik Scott en Steve, allebei glimlachend met tranen in hun ogen.
Het was een mooie ceremonie waar we ook onze ouders bedankten, waar wat meer over ons werd verteld, en na de vows waar mijn gedicht in was verwerkt, waren we eindelijk husband and wife!
De receptie was relaxed en leuk, een beetje chaotisch zoals wijzelf, en we kregen heel veel leuke reacties en complimenten op ons poloroid foto guest book, de taarten, de muziek, ons huis en de schuur. We hadden een hele leuke mix van mensen. Er waren natuurlijk ‘the Dutchies’, de kleurrijke locals, een paar rijke New Yorkers en de Amish. De echtgenoten van de Fishers hebben zichzelf en de hele familie al uitgenodigd voor een house warming waar zij het eten zullen verzorgen. Er zijn overigens veel mensen die graag uitgenodigd willen worden als ons huis af is 😉 dus ik denk dat ons huis nu al een groot succes is. Ik heb veel nieuwe mensen ontmoet die ik alleen kende van het zwaaien in het voorbijgaan. Ook heb ik misschien nieuwe stap vriendinnen, (ik moet ze eerst nog even checken op muziek smaak, club kennis, favo gespreks onderwerpen, etc.)
Onze first dance was op het nummer ‘Looking in the eyes of love’ van Alisson Krauss, door Sweetwater en met de DJ hadden we onze tweede first dance op het nummer ‘I hope you want me too van the Mavericks’. Met mijn vader danste ik op ‘What a wonderful world’ van Louis Armstrong en speciaal voor mijn moeder had de DJ wat nummers van DJ Tiesto weten te bemachtigen. Scott en zijn studie vrienden deden hun speciale studentenhuis dans op hun nummer “Psycho killer’ van de Talking Heads. En aan het eind van de avond stond ik met mijn nieuwe schoonbroer Jur toch nog even air guitar te spelen op AC/DC, met rode wijnvlekken op mijn jurk hahaha. Ome Bill was ook helemaal in zijn element toen hij eindelijk een gigantische bonfire kon starten. Vuur hoort ook bij onze persoonlijkheden dus ook dat was perfect.
Helaas was de live stream niet gelukt, het uitzenden stopte soms zomaar om pas na een uur weer op gang te komen. Het was ons ook niet gelukt om de schuur te voorzien van ramen of verwarming, maar van dansen wordt je warm;-).
Wij hadden in elk geval een top avond!
Foto album van tante Tammy.

oktober 8, 2008 at 6:12 am 4 reacties