Archive for november, 2008

Thanksgiving perikelen


Drie jaar geleden ging ik voor het eerst naar een Thanksgiving diner in Amsterdam en bracht mee een homemade yam/sweetpotato schotel met marshmellow topping. Daar was nogal wat kritiek op omdat de yams niet gemashed mochten worden, of iets dergelijks.
Het was een hooggewaardeerd Thanksgiving recept wat ik van een veel bezochte kook website had geplukt maar op dat feestje wisten die druiloren het allemaal beter.
Eergister was het weer zover alleen nu was het een familie diner.
Het zou beslist leuker zijn als iedereen zich feestelijk zou kleden. Doe effe een nette broek aan of steek je haar es op, bijvoorbeeld. Ik had dit jaar expres iets leuks aan getrokken en extra make up op gedaan, wie weet is het niveau volgend jaar dan een beetje opgekrikt.
Ik maakte hetzelfde gerecht maar met pecannoten topping in plaats van marshmellows en dat werd zeer goed ontvangen MAAR ik had ook Dutch apple pie meegenomen.
Ik wou het eigenlijk niet doen want uit ervaring weet ik al dat er toch niet van gegeten wordt omdat er al genoeg taarten zullen zijn maar Scott en zijn moeder wilden toch graag mijn appeltaart. Het moment dat ik ermee de keuken binnenkwam, merkte ik, zoals verwacht weerstand bij de andere dames die ook taart(uit-een-pak) hadden gebakken. Vlug schoven ze hun taarten strategisch op het hoekje van het aanrecht bij de eettafel en helaas was er net niet genoeg plek voor mijn taart.
En wat gebeurt er vlak na het eten, de dames staan met de laatste hap kalkoen nog in hun mond, hun taarten aan te snijden en uit de delen en laten die van mij links liggen.
Dan is er nog de stuffing issue. Scott maakt normaal gesproken altijd de stuffing en iedereen vindt ‘m geweldig maar ook het maken an de stuffing is dit jaar door een van de dames ‘geclaimed’.
Ik heb er echt geen probleem mee om niets te koken maar ik vind wel dat als anderen zo nodig alles willen maken, dat ze wel echt met lekkere gerechten moeten komen waar een beetje over is nagedacht en eerlijke helemaal zelf gebakken taarten.
En zoals vrijwel altijd gaan alle mannen na het eten in de woonkamer op hun gat zitten en staan de vrouwen, heel traditioneel, weer af te wassen en op te ruimen!
Thanksgiving, niet mijn ding.

Advertenties

november 29, 2008 at 7:36 am 9 reacties

Tailgating


Behalve de wedstrijd van Amsterdam Admirals tegen Frankfurt Galaxy in het Olympisch Stadion, ruim 8 jaar geleden, was ik nog nooit naar een football game geweest. En al vind ik American football in veel opzichten aantrekkelijker om te zien dan voetbal(je weet toch, mooie strakke broeken e.d.), ik was eigenlijk niet meer van plan om uit vrije wil naar een football evenement te gaan maar afgelopen zaterdag moest ik dan toch mee. Naar de wedstrijd Penn State tegen Indiana. Gwen had, zoals elk jaar, via een gehandicapte collega kaartjes geregeld in de gehandicapte seating area. Lekker fout en dicht op het veld. Het ging ook niet alleen maar om de wedstrijd, het ging vooral ook om de ervaring van het zogeheten ‘Tailgaten’ waarbij je al uren van te voren, rain or shine, aan het voorvreten en drinken bent op het parkeerterrein. Coolboxen en BBQ gaan mee, een party tent, opklap stoelen en tafels, eten en drinken, warme chocolademelk met likeur, irish coffee, screw drivers en bier en men gaat natuurlijk zoveel mogelijk gekleed in clubkleuren. (mooie witte Penn State muts gekregen van Gwen en Penn State fleece komt bij de kid’s department van J C Penny vandaan)
De wedstrijd begon pas om 12 uur ’s middags en we dronken reeds om half negen ’s morgens onze eerste Irish coffee! En daar ik Halloween had gemist dit jaar besloot ik om gesminkt als Nittany Lion te gaan (de mascotte van PSU-Penn State University).
Ik vond het toch eigenlijk wel leuk en misschien lukt het me ooit nog ‘es om de spelregels te onthouden en te begrijpen.;-)


november 17, 2008 at 4:07 pm 12 reacties

Obama!

Ik ben ontzettend blij en opgelucht, Obama is onze president elect!
Ik kon het niet helpen maar ik zat met tranen van geluk voor de tv. Zucht, de wereld is best mooi.

november 4, 2008 at 11:48 pm 6 reacties

Zo traag als d…

We lijken niet vooruit te komen de laatste dagen. We hebben ontzettend veel te klussen maar het gaat zooooo traaaag. Ik zou blij zijn als de Fishers hier weer zijn want dan gebeurt er tenminste wat. Het lijkt ook of ik elk excuus aangrijp om even achter de computer te duiken en voor ik het weet zit ik weer op hyves, facebook en myspace te niksen. Zondag hadden we er allebei zo’n last van. Die nacht ervoor waren we wezen stappen in een dorpje vlakbij, echt zooo gezellig in een crummy kroeg met een supergoeie classic rock band en mensen die verkleed rond liepen ivm halloween, fantastisch! De dag erna hebben we een beetje katerig de hele dag in onze werkkleding (want we hadden echt wel de intentie om te gaan schilderen enzo) achter de computer gezeten. We kwamen gewoon niet op gang. Nu ook weer, het is dinsdag ochtend, kwart voor acht, ik zit op de rand van t bed, ik kijk uit het raam en het is grauw weer, ’t werk ligt op me te wachten maar liever schrijf ik in mn blog dan ook echt wat te doen.
Ik moet over een paar uur naar mn huurhuis om iemand te ontmoeten die interesse heeft-in het dorp heb ik een huurhuis met twee verdiepingen. Deze zomer, voordat de renovatie begon heb ik 5 weken lang geklust om de beneden verdieping enigzins leefbaar te maken en die was ook gelijk verhuurd. De bovenverdieping is best wel een shit hole maar er is genoeg animo voor, helaas zijn het vaak mensen die niet zo betrouwbaar zijn financieel dus moet ik ze afwijzen-, dan even langs bij mn wedding make up dame die me van alles in bruikleen heeft gegeven en wat ik vandaag eindelijk eens terug ga brengen, en ik moet ook de sportschool eens bellen om te zien wanneer ik eigenlijk ingeroosterd ben maar ik heb deze week toch geen tijd dus ik kan er nog voor kiezen om het zogenaamd maar te vergeten en dan heeft Susan toch wel weer iemand geregeld voor mij in de plaats. Erg he?

november 4, 2008 at 6:28 am Plaats een reactie