Archive for april, 2009

Burdock recept en Aloe Vera

En toen ik toch bezig was met paardebloemen, dacht ik dat het wel leuk zou zijn om voor het avondeten burdock op tafel te zetten. In de Japanse keuken heet het Gobo root. Op de website van een herbalist vond ik dit recept:

Braised Burdock Root

1 lb Burdock Root, sliced thinly on the diagonal
1 Tbsp olive oil
1 small onion or 3 Wild Leeks
1 Tbsp soy sauce or Bragg’s Liquid Aminos
1/4 cup vinegar
1/2 cup water or stock
2 Tbsp miso or boullion
1 Tbsp honey

1. Saute Burdock and Wild Leeks in the olive oil.
2. Add remaining ingredients and simmer, covered, until Burdock is tender.

Dit zijn de Burdock wortels die Scott uit de grond heeft getrokken.
Het is best lastig om ze in z’n geheel te bemachtigen want ze zijn lang en breken voor je het weet heb je in tweeen gehakt met de schop, maar dat geeft niet.

Je moet ze wel goed schoonboenen als je ze niet schilt. Ik heb ze deze keer niet geschild en het boenen viel op zich wel mee.

En toen het klaar was zag het er zo uit:

Ik serveerde het met jasmin rijst, tilapia filet en een heel makkelijk te maken Japans recept met zucchini voor het geval de burdock niet lekker was.
Japanese Zucchini and Onions
Ingredients

* 2 tablespoons vegetable oil
* 1 medium onion, thinly sliced
* 2 medium zucchinis, cut into thin strips
* 2 tablespoons teriyaki sauce
* 1 tablespoon soy sauce
* 1 tablespoon toasted sesame seeds
* ground black pepper

DIRECTIONS
1. Warm the oil in a large skillet over medium heat.
2. Stir in onions, and cook 5 minutes.
3. Add zucchini, and cook, stirring, about 1 minute.
4. Stir in teriyaki sauce, soy sauce, and sesame seeds.
5. Cook until zucchini are tender, about 5 minutes.
6. Stir in ground pepper, and serve immediately.

Scott vond het allemaal zeer geslaagd, lekkere paardebloem soep voor lunch (tweede dag is het altijd net iets lekkerder) en burdock voor dinner. En wat grappig dat we allebei bij het proeven van de burdock er ineens achter kwamen dat we dit in Japan al vaker hebben gegeten. Scott zei dat hij de komende tijd meer burdock voor me gaat uitgraven.
Voor wie meer wil weten over eetbaar onkruid en andere kruiden, deze dame, Rose Barlow, heeft een leuke website met allerlei handige tips.

Vanmiddag keek ik even op het forum van mijn online kruiden school en een klasgenootje vertelde over een Aloe Vera farm bij haar in de buurt. Ik had nog steeds dat Aloe Vera blad in de keuken liggen, dus daar heb ik gelijk maar wat mee gedaan. Niet geprepareerd voor inwendig gebruik zoals sommigen doen maar om te gebruiken bij huid verbranding, schaafwondjes en krassen enzo.
Eerst sneed ik de top en de gekartelde randen eraf, en toen in de lengte door tweeen.

Vervolgens heb ik met een boter mes de gel en het slijm eraf gesneden/geschraapt,

Toen even in de blender, een heel klein beetje Tincture of Benzoin om het te kunnen bewaren en klaar.

Ik ben er nu al een fan van want ik had pukkels op mn voorhoofd (zal ik jullie verder niet mee lastig vallen, …mwa misschien toch wel;-) ’t is een vrouwen ding als resultaat dat ik gestopt ben met de dagelijkse hormoon inname-advies van de acupuncturist, heeft even tijd nodig om te stabiliseren) en na een uurtje was het al een heel stuk minder en ik dacht toch niet dat het voor pukkels zo goed werkte, ik probeer ook maar wat.

In elk geval staan er binnenkort wat Aloe Vera planten bij ons in huis 🙂

april 26, 2009 at 5:58 pm 9 reacties

Paardebloem soep recept

Gister heb ik lekkere paardebloem soep gemaakt.
Ik heb daarvoor het volgende recept gebruikt als basis:

4 cups chopped dandelion leaves
2 cups dandelion flower petals
2 cups dandelion buds
1 Tbsp butter or olive oil (ik gebruik ghee en een beetje olive oil voor de smaak)
1 cup chopped wild leeks (or onions)
6 cloves garlic, minced
4 cups water
2 cups half-n-half or heavy cream (ik heb minder dan 1 kop gebruikt)
2 tsp salt

Voorbereiding:

Na de pluk moet je alles eerst goed afspoelen zoals je bijvoorbeeld met wilde spinazie zou doen. De bladeren doe ik in een grote pan met een laagje water en schudt dan de bladeren goed heen en weer, net als met de knoppen. Dan in een zeef nog eens naspoelen en herhalen indien nodig.
De bloemen zelf heb ik ook afgespoeld maar eigenlijk had het met een kleine inspectie op insecten ook wel gekund denk ik. Het is lastig om de bloemblaadjes te verzamelen als ze nat zijn. Gek he? :-))

bloemknoppen

De bladeren

Gesneden bladeren

Bloem blaadjes eraf snijden

’t Is net of ik een een paar kuikentjes aan gort heb gesneden,griezelig he?

De instructies:
1. Gently boil dandelion leaves in 6 cups water. Pour off bitter water. Boil gently a second time, pour off bitter water.
Dit zijn twee belangrijke stappen die je beter niet kan overslaan omdat het anders te bitter is.
2. In a heavy-bottom soup pot, sauté wild leeks and garlic in butter or olive oil until tender.
Jammer genoeg hebben we dus nog geen wild leeks, dus gebruikte ik onion. En ghee met een beetje olijf olie


3. Add 4 cups water.
4. Add dandelion leaves,

buds,

petals, and salt.

5. Simmer gently 45 minutes or so.
6. Add cream and simmer a few minutes more.

Je kan het voor de leukigheid ook nog garneren met bloemblaadjes.

Of niet.;-)
Bon appetiet.

april 26, 2009 at 9:58 am 2 reacties

Morris Gun Bash


Gisteravond vond de Morris Gun Bash weer plaats. Een evenement op zich waar ik graag eens wat vrienden en familie mee naartoe zou willen nemen.
Steve had ons voor kerst toegangs kaarten gegeven die gelijkertijd ook dienden als lot. Als jullie het stukje van vorig jaar hebben gelezen en het filmpje hebben gezien, weten jullie een beetje hoe het eraan toegaat.
Op de toegangskaarten staat een lijst van geweren die je kan winnen. Dit jaar waren dat er zesentwintig. Daarnaast worden er ook losse loten verkocht om kans te maken op nog meer geweren, en een aardig geld bedrag.

Vorig jaar won ik met de aankoop van slechts vijf extra loten, een geweer, een Marlin 30/30. Niet dat ik zo schietgraag ben maar ik vond het een geweldig mooi geweer en ik hou wel van shiny things, dus ik was trots dat ik m gewonnen had. Afgezien van die keer dat ik met tante Joyce heb geschoten en mijn scoop heb ingesteld, heb ik hem niet meer gebruikt.

Nou had ik gister eigenlijk niet zo’n zin om te gaan (als we bezoekers hadden gehad natuurlijk wel), het was heerlijk weer buiten en ik zat lekker in mn kruidenboeken, was druk bezig met burdock en m’n paardebloem soepje en voelde weinig voor een zaal vol lallende locals (bier en eten is gratis, vandaar).
Maar ik werd verwacht natuurlijk, door Steve en uncle Bill, ik zou wel eens geluk kunnen brengen omdat ik vorig jaar zelf zo’n mazzel had. Dus ik ging en trok hetzelfde t-shirt aan wat ik vorig jaar ook droeg.
Het was veel drukker dan vorig jaar en ook mijn buurvrouw Dana was er met haar man. Naast Dana zat Alice, die ook in de buurt woont en die ik niet zo goed ken maar die, altijd als ik haar tegen kom, dronken is en mij maar af en toe herkent. Ik had gehoord dat Alice’s moeder veel over kruiden weet dus ik vroeg haar erover en of haar moeder vaak bij haar langskomt, maar veel nuttigs kwam er niet uit.
Voor zover mogelijk heb ik nog een normaal gesprek kunnen voeren met Dana. Ze zei dat ze graag wil vissen want het vis seizoen is vorige week begonnen. Maar ze moet nog een licence kopen. Ik vroeg haar of je die niet gewoon bij de Walmart kon kopen. Daar moest ze keihard om lachen, nee natuurlijk niet gekkie, hahahaaaa walmart hahaha ilooooveeyouuuu hahaha. Toen ging ze weer bier halen en daarna heb ik ‘r niet meer gezien.
Ik vond het toch niet zo’n raar idee te denken dat je je visvergunning bij Walmart kunt kopen. Ik vroeg het na bij uncle Bill en Scott en die vertelden me dat je die inderdaad gewoon bij de Walmart koopt.

Het was evengoed wel gezellig hoor, maar…
Ik won NIETS. Niets op m’n toegansticket, niets op de extra loten, niets op de 50/50 loten (voor het geld bedrag), HE-LE-MAAL NIETS.
I lost my magic.
Misschien had ik de verkeerde broek aan. We zaten ook op een andere plek dan vorig jaar en die ziekelijk gelig uitziende dikke oude boerende man die we allemaal niet kende en die bij ons kwam zitten vorig jaar, zat dit jaar ook ergens anders.
Als hij volgend jaar nog leeft loods ik hem weer naar onze tafel.

Gelukkig kreeg ik wel een gratis pet van Gander Mountain.

april 26, 2009 at 8:26 am 1 reactie

Kruiden wandeling

Vanmorgen maakten we een lange wandeling ins ons veld en bos en ik kwam op gedeeltes die ik nog niet eerder had gezien. Scott had een houten kratje mee in de hoop dat hij wat paddestoelen kon vinden, maar daar waren we jammer genoeg nog te vroeg voor.
Ik ging er voornamelijk op uit om te kijken welk eetbaar onkruid er groeit.
We hebben best veel, burdock, mullein, winter cress, water cress, mint, netels, paardebloem en nog veel meer wat je kan gebruiken als voedsel of om thee mee te zetten.
Mullein en water cress heeft reeds een plek in mijn keuken en startende drogisterijtje (een boekenplankje op dit moment), deze maand is een goede maand om te beginnen met het oogsten van burdock, netels, mint en paardebloem.

burdock
Burdock is niet zo’n fijn onkruid maar de wortel is heel gezond. Alleen lastig te oogsten. Ik ben er vanmorgen mee bezig geweest maar ik was er ook zo mee klaar, een halve wortel heb ik weten te bemachtigen! Scott gaat me straks helpen om meer uit de grond te trekken, hij is allang blij dat ik ze weg haal.
Vandaag heb ik ook paardebloemen gegeten, van de bloemen heb ik ‘dandelion fritters’ gemaakt, zoals hier in deze gezellige workshop:

Echt een lekkere snack! Scott vindt het ook lekker, en wil dat wel als side dish vanavond.
Dus ik ga weer even lekker naar buiten op mn rooie klompen 😉

april 24, 2009 at 1:47 pm 4 reacties

Philadelphia

Alweer bijna een week voorbij en ik heb nog niets geschreven over Phildadelphia!
We kwamen zaterdag om een uur of twaalf aan in een zonnig en warm en erg gezellig Philadelphia. Is toch even heel anders als je van rural naar de stad gaat, dan vind ik bijna alles extra leuk. Mooie gebouwen, leuke winkels, een diversiteit aan restaurants en over het algemeen goed geklede mensen.

In het hotel kwamen we naast de lift te zitten, ik vond het allang best. Ze waren in elk geval zo attent om een cadeautje voor ons op het bed te leggen, een mooi tasje met een oogmasker en oordopjes. En een relax cd met ontspannings oefeningen. Hm. Zouden we die echt nodig hebben?

Waar ik erg naar uitkeek was de Reading Market Terminal, waar je exotische groenten en producten kan kopen en waar ook de Amish hun producten verkopen. Het was er ontzettend druk maar gelukkig vonden we een plekje bij de Griek om ghyros, een spinache kopita en baklava te nuttigen. Dat is best speciaal voor ons bergmensen.;-).

Ik was al lang op zoek naar rauwe boter om ghee van te maken (clearified butter om ayurvedisch te koken, als experiment voor mijn studie) en gelukkig vond ik dat eindelijk bij een Amish winkeltje. En bij een grote groente afdeling vond ik Taro, zodat ik ook eens poi kan maken, een Hawaiiaans goedje, cassave, verschillende soorten paddestoelen (wij houden van paddestoelen!), een groot aloe vera blad al weet ik nog niet wat ik ermee ga doen.
Dat mis ik echt hier in Liberty, een winkel waar ik dit soort dingen kan kopen, zelfs Wegmans heeft niet alles wat ik zoek.

De rest van de dag hebben we een flink stuk door de stad gelopen, uiteraard hebben we een bezoekje gebracht op het oude adres van Benjamin Franklin, heerlijk buiten gezeten en bier geproefd in The City Tavern, echt helemaal mijn ding!
De bediening is helemaal gekleed in de oude stijl! Ik vroeg de serveerster of ze daar is gaan werken vanwege de kostuums, maar dat was niet zo. Nou, als ik ooit serveerster zou willen worden, dan hier! Maar dat ben ik.

In Ritten House Square hebben we lekker in het gras gezeten, ook daar was het ontzettend druk, altijd grappig om te raden wat er bij iedereen in de tas zit.

’s Avonds liepen we naar China town en hadden daar een heerlijk diner bij Joy Tsin Lau. Vroeger was dat Scott’s favoriete restaurant. Op google hadden we veel negatieve reviews gelezen maar dat ging met name over de service. Toch wilde ik dat wel uitproberen en ik zou er zo weer heen gaan. Er werd goed voor ons gezorgd, het eten was heerlijk en de ambiance was erg gezellig.
Daarna had ik eigenlijk graag uit willen gaan, er waren verschillende dance clubs met rijen mensen maar ik voelde dat ik dat niet meer trok. Wel wilden we nog ergens een desert halen. En toen vonden we een thee en koffie salonnetje waar ze heerlijk uitziende taartjes, muffins en chocola verkochten, en waar een jazz band speelde!
Leuk!

Terug in het hotel wou ik uit nieuwsgierig heid die relax cd proberen. Scott viel na een paar seconden al in slaap en ik had moeite wakker te blijven, want ik wilde luisteren naar de ontspannings opdrachten. We hebben lang en diep geslapen en weinig last gehad van de lift.

’s Morgens ontbeten we bij Snow White Diner wat Scott vreselijk vond tegenvallen, tja, het is een diner. Ik vond het wel meevallen, maar ja, wat kan er nou mis gaan aan een grilled sandwich ham en kaas en frites. Scott had een spinazie omelet en die smaakte niet zo goed.

We gingen daarna eindelijk naar het museum! Ik keek erg uit naar de werken van Matisse maar ik vond de selectie wat matig. Het waren zeker niet zijn mooiste werken en er zaten er een paar bij die hij zelf, vermoed ik, meer als voorstudie beschouwde.
We besloten om maar eens bij de beeldhouwwerken te kijken. Wel leuk was dat er een paar kunst studentes korte demonstraties gaven over het bewerken van soapstone met hamers en beitels. Ze vroegen wie het wilde proberen, nou ik natuurlijk.
En ik heb twee kunstenaars ontdekt, of eigenlijk herondekt, die ik nog niet zo goed kende, Eakins en Tanner. Fantastish!
Na een matige en overpriced lunch vertrokken we weer richting Liberty.
Ik hoop dat we er dit jaar nog een keer heen kunnen want er zijn nog meer musea die ik wel zou willen bezoeken en ik wil de volgende keer ook een paard en wagen ritje! En een toeristische tocht met die bus die ook een boot is. En dineren in de Old City Tavern. Bijvoorbeeld.;-)

april 23, 2009 at 9:46 am 3 reacties

Happy Birthday

TO ME:-)
Zaterdag was ik jarig. Scott verwelkomde mij bij de ‘round up to fourty’ club want ik werd zesendertig. Zes.En.Dertig. Het is niet tegen te houden.

Om me te steunen kreeg ik van mijn ouders en zusje een super leuk pakketje uit Nederland met daarin onder andere cds met het hoorspel ‘Sprong in het Heelal’ en ‘Indische Verhalen’. En natuurlijk stroopwafels en lekkere koffie voor Scott. Van Suzie kreeg ik een mooie beige wrap en van Gwen sjieke theelicht houdertjes maar hun echte cadeau krijg ik in juli wanneer we een Amish dagje gaan doen in Lancaster County! Verder kreeg ik leuke e-mails en verjaardags telefoontjes. Mijn moeder en mijn zusje bellen mij altijd op mijn verjaardag en zingen dan voor me. Deze keer hebben ze beiden hun liedje ingezongen op ons antwoord apparaat omdat wij voor mijn verjaardag in Phildadelphia zaten. Mijn vader zat in Spanje bij zijn dochter, haar vriend en hun kinderen, hij belde me op m’n cell en toen hebben zijn kleinkinderen een verjaardags liedje voor me gezongen! Harstikke leuk :-))
Zaterdag ochtend waren we naar Philly vertrokken en we zijn net weer terug gekomen. We hebben genoten van deze mooie stad en wat was het heerlijk weer. Later meer;-)

Overigens is Sid gister gelukkig weer thuis gekomen en naar omstandigheden gaat het goed met hem.

april 18, 2009 at 5:38 am 7 reacties

Tug de robot

Toen we eergister in het ziekenhuis waren vertelde Susie me dat ze daar twee robots hebben, die de prullebakken legen en lege voedsel dienbladen weghalen. Ze had er een in de lift gezien en een verpleegster had haar verteld waar ze voor dienden.
Die robots moest ik natuurlijk zien! Ik gelijk naar de verpleegsters om erover te vragen. Ze moesten lachen om mijn nieuwsgierigheid: “Je bedoelt Tug? Onze robot?” Ik merkte aan hun reactie dat ze zelf niet zo onder de indruk waren van hun robot. Maar goed, ze zouden me een seintje geven zodra ‘ie op onze verdieping was. In gedachten zag ik een echte robot voor me, misschien niet met benen maar op wieltjes zoals R2D2, een met armen die zelf echt alle dienbladen opruimt en prullebakken leegt en daar zelfs nieuwe vuilniszakken indoet. En die en passant ook komische of wijze opmerkingen maakt. Een half uur later was hij er. Nou. Dat was wel een beetje een teleurstelling, dit is hem:

Het is eigenlijk gewoon een kar…
De verpleegsters vinden het maar een onding, ze moeten handmatig de kar met dienbladen los en vast koppelen en hij staat vaak maar in de weg. Ik denk ook niet dat ‘ie zelf de prullebakken leegt… En hij is ook langzaam.

april 17, 2009 at 9:21 am 2 reacties

Oudere berichten