Een memorabele dag

mei 26, 2009 at 1:15 pm 3 reacties

Memorial day stond gister bij ons voornamelijk in het teken van de verjaardagen en aniversary van oom Tom en tante Pat uit Alaska die op bezoek zijn. Ze verblijven bij familie van Pat in een naburig dorpje.
Omdat ze hier maar zo weinig zijn werd besloten dat we op memorial day een surprise party voor Pat zouden plannen, zij werd 70 vorig jaar en Tom had te kennen gegeven dat hij het jammer vond dat hij niets bijzonders voor haar had geregeld, hij zat toen zelf met een gebroken been die maar niet wilde genezen. Vandaar dus, een surprise picnic bij tante Tammy in New Columbia.

Omdat Pat erg allergisch is voor uien werd verzocht om duidelijk aan te geven met labels of een gerecht uien bevatte of niet. Iedereen had daarop voor het gemak alleen maar gerechten gemaakt zonder uien.
Ik nam een Key Lime pie mee, gemaakt aan de hand van het recept van Ciska (zie een vorige post)wel een beetje getweaked, en een italiaanse aardappel salade. De Key Lime pie viel erg goed, zo goed dat iedereen vind dat ik die elke keer moet maken. Vind ik prima want het is super makkelijk. En hij is schandalig lekker, ik heb ‘m nu al twee keer gemaakt en er zelf al iets teveel van gegeten. De grammen vliegen eraan.

Iedereen kwam extra vroeg zodat we de kaarten en bloemen een beetje aardig konden uitstallen. Maar helaas kregen we te horen dat Tom en Pat niet konden komen omdat Pat de avond ervoor op een feestje toch per ongeluk iets met uien heeft gegeten en doodziek was geworden!
Dus vierden we het maar zonder hen.
Erg vervelend voor haar en ook jammer want ze gaan morgen weer naar Alaska en ik had ze wel gedag willen zeggen. En ook had ik eigenlijk wel persoonlijk ons cadeautje willen geven, zij is ook van de kruiden en gezond eten dus ik had voor haar een pakketje gemaakt met zaden van kruiden die ze nog niet heeft, met beschrijving en uitleg over het gebruik van de kruiden. En een leuk kaartje erbij. De meeste mensen hadden een plastic bloem gekocht met een wens kaart eraan maar ik geloof niet dat ze plastic erg leuk vindt eigenlijk, dus ik had er een klein bosje gedroogde wilde bloemen bij gedaan.
Nou ja, dan gaan we maar een keer naar Alaska.

Scott’s oma Sara van 94 en haar zus van 96 waren er ook. Ze zitten altijd gezellig bij elkaar en houden vaak elkaars hand vast. Dan praten ze over vroeger en soms ruzieen ze over vriendjes van vroeger die de een van de ander af zou hebben gepakt.
Haar zus Kitty is erg slecht ziend en hoort ook niet goed. Ik was al eerder aan haar voorgesteld maar Scott dacht dat het goed was om het nog een keer te doen want ze vergeet ook snel.
Ze was inderdaad al weer vergeten wie ik was maar ook had ze geen idee hoe oud ik was want wat we ook zeiden, ze dacht dat ik een klein meisje was omdat ze m’n handen en vingers voelde, die zijn nogal tenger en klein en toen zei ze: “Oh you’re so small… you must be young but you’ll grow up fast, you’ll see”. Ja. Ik ga nog groeien let maar op haha.

Entry filed under: Eten, Gezondheid, Kruiden. Tags: .

Blossburg Parade Blues

Een memorabele dag

mei 26, 2009 at 1:15 pm 3 reacties

Memorial day stond gister bij ons voornamelijk in het teken van de verjaardagen en aniversary van oom Tom en tante Pat uit Alaska die op bezoek zijn. Ze verblijven bij familie van Pat in een naburig dorpje.
Omdat ze hier maar zo weinig zijn werd besloten dat we op memorial day een surprise party voor Pat zouden plannen, zij werd 70 vorig jaar en Tom had te kennen gegeven dat hij het jammer vond dat hij niets bijzonders voor haar had geregeld, hij zat toen zelf met een gebroken been die maar niet wilde genezen. Vandaar dus, een surprise picnic bij tante Tammy in New Columbia.

Omdat Pat erg allergisch is voor uien werd verzocht om duidelijk aan te geven met labels of een gerecht uien bevatte of niet. Iedereen had daarop voor het gemak alleen maar gerechten gemaakt zonder uien.
Ik nam een Key Lime pie mee, gemaakt aan de hand van het recept van Ciska (zie een vorige post)wel een beetje getweaked, en een italiaanse aardappel salade. De Key Lime pie viel erg goed, zo goed dat iedereen vind dat ik die elke keer moet maken. Vind ik prima want het is super makkelijk. En hij is schandalig lekker, ik heb ‘m nu al twee keer gemaakt en er zelf al iets teveel van gegeten. De grammen vliegen eraan.

Iedereen kwam extra vroeg zodat we de kaarten en bloemen een beetje aardig konden uitstallen. Maar helaas kregen we te horen dat Tom en Pat niet konden komen omdat Pat de avond ervoor op een feestje toch per ongeluk iets met uien heeft gegeten en doodziek was geworden!
Dus vierden we het maar zonder hen.
Erg vervelend voor haar en ook jammer want ze gaan morgen weer naar Alaska en ik had ze wel gedag willen zeggen. En ook had ik eigenlijk wel persoonlijk ons cadeautje willen geven, zij is ook van de kruiden en gezond eten dus ik had voor haar een pakketje gemaakt met zaden van kruiden die ze nog niet heeft, met beschrijving en uitleg over het gebruik van de kruiden. En een leuk kaartje erbij. De meeste mensen hadden een plastic bloem gekocht met een wens kaart eraan maar ik geloof niet dat ze plastic erg leuk vindt eigenlijk, dus ik had er een klein bosje gedroogde wilde bloemen bij gedaan.
Nou ja, dan gaan we maar een keer naar Alaska.

Scott’s oma Sara van 94 en haar zus van 96 waren er ook. Ze zitten altijd gezellig bij elkaar en houden vaak elkaars hand vast. Dan praten ze over vroeger en soms ruzieen ze over vriendjes van vroeger die de een van de ander af zou hebben gepakt.
Haar zus Kitty is erg slecht ziend en hoort ook niet goed. Ik was al eerder aan haar voorgesteld maar Scott dacht dat het goed was om het nog een keer te doen want ze vergeet ook snel.
Ze was inderdaad al weer vergeten wie ik was maar ook had ze geen idee hoe oud ik was want wat we ook zeiden, ze dacht dat ik een klein meisje was omdat ze m’n handen en vingers voelde, die zijn nogal tenger en klein en toen zei ze: “Oh you’re so small… you must be young but you’ll grow up fast, you’ll see”. Ja. Ik ga nog groeien let maar op haha.

Entry filed under: Eten, Gezondheid, Kruiden. Tags: .

Blossburg Parade Blues

3 reacties Add your own

  • 1. Marjon  |  mei 26, 2009 om 3:23 pm

    Geweldig die twee zussen. Toch fijn als je samen op die manier oud kunt worden.
    Jammer dat je oom toch niet kon komen. Maken jullie alles zonder uien, gaat hij ergens anders uien eten🙂 Noiu ja, een keer naar Alaska is nooit weg natuurlijk.

    Die taart lijkt me erg lekker, die ga ik ook maar eens maken.

    Beantwoorden
  • 2. Kasaka  |  mei 26, 2009 om 8:32 pm

    Heerlijk toch, als je samen zo oud mag worden! Dat lijkt me een vervelende allergie om te hebben, uien. Als je er zo over nadenkt zit dat toch wel in veel dingen. Alaska willen wij ook dolgraag bezoeken, jij hebt dan een excuus😉.

    Beantwoorden
  • 3. Annemiek  |  mei 27, 2009 om 3:52 am

    Jammer dat het zo liep. erg vervelend om niks met uien te kunnen eten, ze kunnen overal inzitten.
    Grappig die 2 zussen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed



%d bloggers op de volgende wijze: