Archive for juni, 2009

Foto’s en filmpje

Dit filmpje heb ik met mijn foto camera gemaakt. Wat er achter het gordijn gebeurt vlak voor de show begint. Jammer genoeg was ik net te laat voor de grappigste momenten…maar zo krijg je een beetje een idee van de sfeer:

juni 30, 2009 at 6:34 am 3 reacties

Foto’s en filmpje

Dit filmpje heb ik met mijn foto camera gemaakt. Wat er achter het gordijn gebeurt vlak voor de show begint. Jammer genoeg was ik net te laat voor de grappigste momenten…maar zo krijg je een beetje een idee van de sfeer:

juni 30, 2009 at 6:34 am 3 reacties

Het doek valt en een picnic

Dat was het dan, de laatste show afgelopen zaterdag. Voor we begonnen werden er nog wat groepsfoto’s genomen en hopelijk kan ik die binnekort aan jullie tonen.

Deze laatste voorstelling werd ook gefilmd dus we deden allemaal extra ons best.
Iedereen zat goed in zijn of haar rol en alles liep perfect.
Maar wat ook erg grappig was om te zien, was wat er op het toneel gebeurde vlak voordat het doek op ging.
Er werd een medley gespeeld van enkele nummers uit de musical en iedereen die in de eerste scene zat en op het podium stond als het doek op ging, stond dan heel grappig mee te dansen op de muziek. Dat was al vanaf de eerste voorstelling zo.
Ik vond het wel een leuk idee om dat te filmen, dus ik had voor zaterdag mijn video camera meegenomen.
Wel heel eigenaardig; ik stond daar dus met mijn camera te filmen, en ineens stonden er veel meer mensen dan normaal op het podium en werd er ook uitbundiger gedanst hahaha.
Ik heb de tape aan de organisatie gegeven, hopelijk zullen ze het gebruiken.

Scott was er ook met Gwen en Steve, en die vonden het ook geweldig. Ik heb eigenlijk alleen maar positieve reacties gehoord. Jammer dat we niet meer voorstellingen hebben.
Ik heb mijn hele outfit toch maar gekocht, want ja, het is toch een aandenken aan een hele leuke tijd, en ik ben me best comfortabel gaan voelen in die jurk. Is ook leuk voor Halloween toch?

Zondag middag was er een picnic voor de cast en aanhang bij een van de families die meedeed. De Reifers, heel aardige mensen met kinderen die ook allemaal meespeelden.
Ze wonen op een boerderij in Wellsboro en hebben een gigantische party schuur, helemaal top. Met feest verlichting, goed geisoleerd en schoon.
We brachten allemaal eten en drinken mee en hebben nog gezellig na gepraat over van alles en ook elkaar nog beter leren kennen.
Zo kwamen de Reifers er achter dat ik uit Nederland kom en dat vonden ze helemaal super, want Nederland is hun favoriete vakantie land. Ze zijn er al vele malen geweest en gaan er graag kamperen. Ze noemden allerlei namen van kamping gehuchten die ik niet ken en ze vonden het een hele eer om een Nederlandse in huis te hebben hihi. Ik werd helemaal door ze omhelst en geknuffeld(Ze waren ook wel een beetje dronken hoor hahaha).
Thomas, de director, probeerde wederom en tevergeefs Scott over te halen om ook eens mee te doen met een stuk. Keep on trying:-)

We gaan deze get together over een tijdje nog eens dunnetjes over doen met een video avond, ik kijk er nou alweer naar uit 🙂
Leuk leuk leuk.

En ook leuk is dat ik nu wat meer kennissen/vrienden heb!:-)

juni 29, 2009 at 1:52 pm 6 reacties

Laatste show:-(

Vanavond is alweer de laatste voorstelling van de musical! Dat is snel voorbij gegaan zeg!
Zoveel voorbereiding en dan is het allemaal in vijf avonden en een middag voorbij.
Nog maar één kans om alles goed te doen, nog wat grappigs te bedenken om te roepen tijdens de carnival scene, te zorgen dat Greg niet weer in de menigte verdwaalt, en te genieten van dit hele gebeuren.
Hopelijk is er na de voorstelling nog animo om groepsfoto’s te maken want die hebben we nog helemaal niet!

Vandaag vindt ook de Liberty parade plaats, waar we niet aan mee gaan doen vanwege een stelletje party poopers. Ik heb ook geen zin om te gaan kijken, want ik heb het vorig jaar al gezien en veel is er niet aan. De parade in Blossburg is zo spannend als het maar kan worden in deze streek dus ik heb mijn portie al gehad dit jaar.
Het festivalletje zullen we wel even bezoeken want Scott zijn moeder staat er met loten. Maar voor de rest ben je er met twintig minuten wel doorheen.
Normaal is er elk jaar ook een kermis, en Liberty had dat wel kunnen betalen maar de kermis baas kreeg zoveel afmeldingen uit deze streek dit jaar, om economische redenen, dat hij ervan uitging dat ook Liberty af zou haken en hij had daarom zijn kermis al ergens anders opgesteld. Tsja. Dan is er weinig te beleven.

Voor de rest kan ik vandaag niet in het ritme komen. M’n haar is vet en het is buiten zonnig maar ook hangen er donkere wolken. En ik heb nergens zin in.
Ben misschien een beetje blue vanwege de laatste voorstelling vanavond. Ik zal het erg missen.

juni 27, 2009 at 9:42 am 10 reacties

Money talk

Omdat Scott het super druk heeft en daarbij geen tijd meer heeft om de financien te regelen (en daar eigenlijk de afgelopen twee jaar ook geen tijd voor heeft gemaakt ;-)), hebben we besloten dat ik de boekhouding ga doen. Voor het bedrijf en voor alle persoonlijke uitgaven.
Ik heb dat nog nooit gedaan. Niet voor een bedrijf of voor een partner. Ik heb wel altijd mijn eigen persoonlijke boekhouding gedaan. En het noteren van alle uitgaven in inkomsten is voor mij eigenlijk ook een soort hobby.
Heerlijk excel sheetjes maken en dan alles lekker ordenen, formuletjes erin zetten en wat een plezier als het helemaal klopt! Ik doe er nog net geen grafiekjes bij want dat is een beetje nutteloos. Maar soms speel ik met die gedachte.
Hoe dan ook, ik ga er gewoon mee beginnen en met behulp van Suze Orman’s cd’s die ik soms in de auto luister zal het wel lukken.

Omdat ik bijgeschreven moest worden op een zakelijke bankrekening gingen we gisteren naar de bank in Blossburg. Blossburg is iets groter dan Liberty en ze hebben wat meer winkels en zelfs een kleine sport ruimte en een bibliotheek.
We liepen de bank in. Het interieur is erg ouderwets landelijk. Een combinatie van donker hout, bloemetjes motieven op het behang en vloerkleed en arts & crafts decoraties en prulletjes.
Gelukkig zijn we de enige klanten want Scott heeft niet veel tijd.
We worden vriendelijk begroet door de dames achter de balie. Ze zijn druk bezig met het maken van decoraties voor Independence Day. Er liggen velletjes rood wit en blauw papier, kleuter lijm, een schaar en uitgeknipte sterren en zelf gemaakte banners.
Ik moet er stiekem om gniffelen, wat een bedoening.

Scott vertelt dat ik bij geschreven moet worden op een rekening. Toen hij zijn naam zei, kwam er uit een kantoor een dame naar ons toegesneld, helemaal glunderend!”Oooh dus u bent meneer —!” zei ze opgetogen. “Halloooo, wat leuk dat ik u nu eens in het echt zie!” Deze dame is dus Scott’s contact persoon.
Ik zie aan Scott’s gezichts uitdrukking dat hij hier helemaal niet op zit te wachten, want dit is nou precies de reden waarom hij liever alles per telefoon of e-mail afhandelt, als je face to face alles wil regelen duurt het zo lang want je komt vrijwel nergens weg zonder een babbeltje. Daar moet ik natuurlijk weer om gniffelen. Gelukkig weten we het kort te houden.

Om mij bij te schrijven op een rekenening worden we geholpen door een andere dame die ook haar eigen kantoortje heeft. We worden wederom vrolijk begroet.
Op haar bureau staat een klein sneeuwmannetje, een desk kalendertje wat ons de maand augustus toont, een desk flip-overtje met spreuken, en nog meer frutseltjes en decoraties.
Deze dame is ook erg vrolijk en energiek. Ze heeft een slank postuur, is iets ouder dan ons, draagt een bril en heeft een landelijk modern kort kapsel wat bol is van boven.
Ze vraagt me of ik mijn achternaam wil uitspreken. Ik zeg m’n achternaam en ik merk dat ik de uitspraak zelf al een beetje veramerikaniseer in de hoop dat ze het dan beter uit kan spreken. Maar tevergeefs. Ik vertel haar dat ik daarom vaak Scott’s achternaam gebruik, want da’s makkelijker.
Nou, daar moest ze vreselijk om lachen, ietwat hysterisch eigenlijk. Ze stelde me erg veel vragen. Ze wilde onder andere weten wanneer we getrouwd zijn(waarom dat in vredesnaam), wanneer ik mijn social security card heb ontvangen (?), en ook wilde ze weten of ik misschien een bewijs bij me had dat ik daadwerkelijk op ons adres woon, wat Scott enorm ergerde. Ik vond het ook een nogal stomme vraag! Maarja zo is de procedure. Maar ze zou wel wat invullen. Mocht er toch een probleem zijn dan zal ze me wel bellen. Daar moest ik alleen nog wel een paswoord voor bedenken zodat ze mij kon identificeren aan de telefoon. Pfff.

Ondertussen was ze vrolijk aan het kletsen over dingen waar ze erg om moet lachen, steeds weer met die hysterische lach. Ze vertelde ze over haar man die ging jagen maar na het inladen van de auto met al zijn jacht spullen toch was weggereden ZONDER zijn geweer, die nog op het bed lag. En die hij twintig minuten later alsnog kwam halen. Hi-la-risch vond ze dat.
En ze praatte over de winter, hoe koud het is, over de wens naar Florida te verhuizen. Ik kon me daar best in vinden maar ik wilde haar niet nog meer opwinden dus ik hield mij in.

Mijn oog viel op een pamflet over Pilates en Kickbox lessen in Blossburg, wat met een “Blossburg Proud” koelkast magneet aan haar dossier kast hing. Ik had beter kunnen weten en Scott zat al in tijdnood maar wat doe ik: ik begon erover.
Want ik wil misschien best graag pilatessen. En misschien ook wel kickboxen.
En wat denk je, zij is zelf kickbox instructrice geweest! Ze was begonnen met kickbox lessen te nemen en verloor daarbij dertig pond en toen werd ze zo fanatiek dat ze zelf instructrice is geworden. Nu geeft ze geen les meer want ze heeft geen tijd.

Dertig pijnlijke minuten later was dan eindelijk alles geregeld. Ze liet ons uit:”Sooo nice to meet you Bibi, it’s sooo nice to have someone new around here to chat with!! Stop by anytime!!!”

Volgens mij is ze aan de drugs…

Ik heb hier helaas geen plaatje bij.

juni 27, 2009 at 7:36 am 4 reacties

Some ‘splainin’


Zojuist kwam Scott terug van een zaken afspraak bij een advocaat in Wellsboro. Hij had ook chinees meegenomen zodat ik niet hoefde te koken. Het is niet de beste chinees maar het is de enige die we hebben dus we doen het er maar mee ;-).
Scott stapte uit de auto en hij zei:
“Bibiiii, you’ve got some ‘splaining to dooo!” (van de show Lucy)
eh… wat kan het zijn, heb ik iemand in Wellsboro tegen de schenen geschopt? Of iemand in Liberty? Of eten in de auto laten liggen?
“Why is it,” zei Scott,”that when I want to talk business with the best lawyer in town, the first half hour is about YOU?!”
Ik ken die advokaat helemaal niet maar het blijkt dus dat deze meneer ook veel doet bij het theater en actief is bij ‘the Endless Mountain Music Festival’. Ik heb er wel eens van gehoord maar weet niet wat ze eigenlijk doen. Hoe dan ook, kennelijk wordt er daar in Wellsboro positief over me gepraat want hij wil dat ik mee ga doen met het organiseren en misschien zelfs mee ga doen met verschillende muziek evenementen.
Tijdens dat gesprek heeft hij wel drie keer dezelfde Endless Mountain folder aan Scott overhandigd, en dat ik vooral contact moet opnemen en mee moet doen.
Ik moest er wel om lachen, “is toch leuk?” zei ik:”that way it’s like I am there with you!;-)” Scott vond het niet zo om te lachen hihihi.
Maar wat ik nou moet doen met Endless Mountain weet ik nog niet hoor.

En dan een kleine teleurstelling wat betreft de parade in Liberty.
De twee koppels die hadden ingestemd met de vloot voor de parade hebben via radiostilte en een emailtje laten weten er bij nader inzien toch geen tijd voor te hebben, want de kids blablabla.
Sjonge, zo’n vloot zit in twee uur in elkaar, we hadden alle materiaal al en een super sound system!
Aangezien het een beetje sneu wordt met alleen Scott en ik schrappen we het plan maar helemaal voor de parade.

We zullen nu in de herfts een Margarita Ville feest in de schuur organiseren.
Met mensen die wel wat leuks willen doen!
De datum moeten we nog prikken maar iedereen is welkom!

Stomme parade anyway…
(schopt een steentje weg, en bedenkt dan dat het toch parels voor de zwijnen zou zijn geweest.)

juni 24, 2009 at 4:15 pm 14 reacties

Tuinset en logo

Eergisteren kreeg Scott ineens zin om tuin meubilair te kopen want wat heb je aan een dek als je er niet kan zitten?
Hij had zijn set een tijdje terug al gespot bij de Walmart maar twijfelde of ik ‘m wel mooi zou vinden. Nou, ik vind ‘m mooi hoor! Dus die hebben we toen gelijk maar opgehaald.

Mooi he?
Er zit ook een parasol bij.
Scott grapte dat we deze set van de winter wel gewoon binnen kunnen gebruiken zodat we geen nieuw meubilair hoeven aan te schaffen. Hij wil namelijk zijn oude bank blijven gebruiken. Maar dat ding is oud en lelijk en de muizen hebben er ook al flink aan zitten knagen over de jaren. Dus ik kan niet wachten tot we ‘m gaan vervangen. Hopelijk nog voor de winter!

En eindelijk heb ik het voor elkaar, het logo voor Scott’s investerings bedrijf is af:

Ik had er nog wel wat aan willen pielen. Ik wou er eigenlijk nog een gestyleerd bergje of twee bijdoen om een ‘smile’ effect te creeeren. En daarmee een positief gevoel uit te dragen. Ik geloof namelijk wel in visuele manipulatie maar Scott vindt deze helemaal perfect.

Het is schitterend weer buiten dus ik ga nu lekker even in de tuin wat wortels opgraven, onkruid verplaatsen, de groente bakken bewateren en red clover en chamomile plukken.

juni 24, 2009 at 11:22 am 12 reacties

Oudere berichten