Archive for februari, 2010

Wow!

Gister ging ik bij mijn buren langs om een winterzaai container met tomaten zaadjes af te leveren.
In hun tuin, tegen het huis aan lag een grote schelp.
Ik had die nog niet eerder gezien en het leek op een conch shell, een schelp die op Hawai’i wordt gebruikt bij heilige rituelen. Er was, net zoals ik op Hawai’i had gezien, een stukje afgezaagd waardoor een gat zichtbaar was, het mondstuk.
Ik kon me niet voorstellen dat zo’n schelp hier zomaar bij mijn buren in de tuin lag, ik ben daar namelijk al een tijdje naar op zoek.
In Hawai’i, zag ik in een hotel een Hawaiiaanse dame in traditionele outfit die met zo’n schelp rondliep, er vond namelijk weer een hotel luau plaats. Dus ik vroeg haar waar ik zo’n schelp kon vinden. Ze vertelde me dat het geen echte is maar een man-made. Je mag ze niet meer zelf uit de zee halen en daarom had ze deze online gekocht bij een speciale conch shell winkel.
Ik vond het wel een apart verhaal, maar ik dacht, als zij al geen echte heeft dan moet ik ‘m misschien ook maar online kopen.

Ik vroeg mijn buren wat voor schelp het was en toen vertelden ze me dat dat dus een echte conch shell is. Hij was nog van de vorige eigenaar geweest. Die had er twee meegenomen uit de Filipijnen waar hij was gestationeerd in de Tweede Wereld Oorlog. Hij had er zelfs twee meegenomen maar ze weten niet meer waar die andere is gebleven. Ja, neem maar mee, wij doen er verder niets mee, zeiden ze.
WOW! Dus nu heb ik een echte!
Ik zal binnekort in een tuincentrum voor een leuke vervanging van hun ontbrekende tuin decoratie op zoek gaan.

En dit is mijn schelp:

Toen werd eindelijk de nieuwe moter voor onze central vac afgeleverd en heeft Scott deze direct geinstalleerd, wow. Wel fijn, want we hebben al een maand niet kunnen stofzuigen.

Ook kwam onze nieuwe tv. Met een flatscreen van een meter breed, surround sound en je kan ermee het internet op. Dat is echt Scott’s ding want ik was net zo happy met de oude kleine tv van zijn oma die wij tot gisteren in gebruik hadden. Ik vind dat grote scherm ook wel erg aanwezig…
Enfin, alles geinstalleerd en we stoppen de Lord of the Rings erin.
WOW wat een geluid! En wat een cool beeld!
Ik ging er spontaan van naar de keuken om popcorn te maken, en Scott belde Steve en Gwen dat ze gelijk moesten komen om film te komen kijken. Dat lieten ze zich geen twee keer zeggen, ze laadden de kinderen in en togen naar ons huis waar we gezellig een tijdje film hebben gekeken en popcorn hebben gegeten.

En dan vond ik nog iets heel leuks, iets waar ik persoonlijk echt superblij mee ben, iets wat ik een tijd geleden had gekocht en wat ik vergeten was, iets wat al die tijd geduldig in mijn voorraad kast heeft liggen wachten: een zak met gedroogde taro bladeren! Echt wow!

Advertenties

februari 25, 2010 at 8:29 am 6 reacties

Winterzaaien

Ik droomde vannacht dat ik in een grote groene heuvelachtige weide liep, door een zee van paardebloemen. Ik dacht, jammer dat ik geen tas mee heb, ik wou dat ik ze kon plukken om thuis lekker dandelion fritters van te maken.
Maar vanmorgen kon ik niets vinden dan garlic mustard(niet zo heel erg interessant als een edible), cleavers en weegbree rosettes. Maar, ik vond ook nieuwe jonge mullein blaadjes. Nog even en ik kan weer verse mullein thee maken!
Ik heb inmiddels ook duizenden zaadjes van eetbare wilde planten (onkruid) ge-‘winterzaaid’.
Perfect voor wie, net als ik, te ongeduldig is om te wachten tot na de laatste vorst. Die laatste vorst kan bij ons namelijk nog in juni voorkomen en zo lang ga ik niet wachten uiteraard.
Een ander voordeel van winter zaaien is dat je er praktisch geen omkijken naar hebt en je planten sterker worden. Ook is het slagings percentage hoger dan wanneer je binnen zou beginnen.
Ze gaan immers mee met het natuurlijke proces, het vriezen en dooien en het stijgen van de temperatuur.
Net als wanneer ze in het wild in de aarde zouden zijn gevallen. Alleen nu zijn ze beschermd, ze zijn veilig voor vogels en viervoeters en ik heb er voor gezorgd dat overtollig water uit de bakjes kan druppelen.

Je kan er alles over vinden op deze site.
Omdat ik duizenden zaadjes heb, ben ik al in december begonnen met zaaien. Zie hier een gedeelte van het resultaat, tot nu toe:

Ik hoop dat ik dit project over een maandje of anderhalf geslaagd kan noemen.

februari 23, 2010 at 1:41 pm 3 reacties

Valentijnsdag, MLM en Ghost hunters

Ik merk dat ik soms dingen vergeet te bloggen. En dan denk ik, het is al een week geleden, kan ik dat dan nog wel bloggen? Maar ik denk niet dat jullie het erg vinden als ik soms een beetje achterloop, toch?

Ik was dus helemaal vergeten te melden dat wij afgelopen weekend een leuk valentijns diner hebben gehad!
We werden uitgenodigd door onze nieuwe vrienden Dan en Stacey die nog zes andere koppels uitnodigden.
Het diner vond plaats in het lokale cafe/restaurant waar we vorig jaar ook Halloween hebben gevierd en waar we graag naar bands komen kijken. Ook nu was er weer een goede band. Onze favoriete band speelde jammer genoeg niet, die had vrij die avond. De gitarist/zanger van die band zat toevallig met zijn vrouw in ons gezelschap, wat mij de gelegenheid gaf om met hem en een bassist van een andere band lekker ouderwets over muziek te zwammen.
Grappig dat we de helft van de andere genodigden ook al kenden.
Het is natuurlijk geen sjieke bedoening maar de eigenaar had voor onze groep toch echt wel zijn best gedaan. De tafels waren netjes gedekt, ieder koppel kreeg een flesje champagne en voor alle dames stonden er vaasjes met drie rozen, met naam labeltje.

Voor zo’n tent is dat toch echt heel erg klasse:-). We vermaakten ons weer prima daar in dat hillbilly cafe.

Het menu bestond uit prime rib met salade en frietjes. Dat waren geen kleine porties zeg, bij sommige mensen lag wel een extreem dik plak vlees wat aan beide kanten over de rand van hun bord hing.

Ik at niet veel want ik was een beetje misselijk. Dat kwam namelijk zo;
Een tante was die middag bij mij langs geweest met een product presentatie van een multi level marketing bedrijfje waar ze pas mee is begonnen.
Het waren gezondheids drankjes die voor haar heel goed werkten en ook voor heel veel andere mensen aan wie ze deze verkoopt.
Ik was wel nieuwsgierig en dronk een sample van haar favoriete drankje.
De smaak was wel okay maar ik merkte na ongeveer een uur dat ik een beetje hyper begon te worden. En dat werd steeds erger en tijdens het diner kreeg ik last van vlagen van misselijkheid. Zelfs de dag erna was mijn maag nog van streek. Dat was voor mij dus niet zo’n goed drankje.
Wel fijn natuurlijk dat het voor m’n tante en haar klanten zo goed werkt. Een andere tante die bij de presentatie was heeft wat van die drankjes gekocht en gebruikt het nu een week en is er ook erg enthousiast over…. M’n tante zou het wel prettig vinden als ik me inschrijf als verkoper om logistieke redenen voor als m’n tante en schoonmoeder producten willen nabestellen, dan hoeven ze niet zo lang te wachten. Zal ik het doen?

En dan nu weer iets heeeel anders maar het is in elk geval wel pas gisteren gebeurd dus hierna zijn jullie weer helemaal bij.

Gisteren ben ik naar een Paranormal 101 presentatie geweest in de bibliotheek van een dorp, twee uur verderop. Huh? Paranormal 101? Ja, Ik wist niet wat ik daar aan ging treffen maar ik ben meestal wel te porren voor aparte dingen. Je moet toch wat om de country sleur te onderbreken ;-).
En het is altijd Scott die in lokale krantjes van die juweeltjes van evenementen voor mij vindt hihi.

Afijn, we besloten om erheen te gaan. Scott ging liever wat land bekijken dus hij dropte me bij de biblioheek.
Ik loop de bibliotheek in en beland in een video presentatie van een lokale groep ‘ghost hunters’.
Oh nee he?!
Ik was volgens mij maar een minuut te laat maar er waren geen zitplaatsen meer dus bleef ik achterin staan, bij de balie.
Op een groot scherm werd net een geluidsopname vertoont van een sessie in een oude lege gevangenis, waar volgens de spokenjagers, heeel duidelijk, voetstappen waren te horen in een oude gevangenis.
Het fragment was erg kort en toen ze het nog een keer afspeelden kon ik die voetstappen nog steeds niet horen. Het dikke meisje met zwart krullend haar en hoge hakken, die het woord deed, was er zelf wel heel content mee en lachtte trots naar het publiek.
Geen reactie uit het publiek.
En zo ging het met heel veel geluidsopnamens en filmpjes. In een filmpje bijvoorbeeld zat zijzelf in de huiskamer. En door de huiskamer zweefde een wit stipje. Nou dat kan natuurlijk geen vliegje zijn, dat moet wel een geest geweest zijn.
Na de filmpjes werd het team aan ons voorgesteld. Het was gedeeltelijk een familie aangelegenheid; De geluids technicus is de vader van het meisje en dan is er een tante bij en een paar enthousiastelingen die allemaal hun tijd en geld steken in het kopen van speciale aparatuur en het houden van communicatie sessies met geesten.
Ik moest er af en toe wel om lachen, om die groep zo bij elkaar te zien staan met hun petjes en tshirts met schreeuwerig logo van de club, om de serieusheid waarmee ze hun zogeheten bewijs lieten horen en zien en ook om de vragen uit het publiek.
Een typische emo jongen, in zwart gekleed en met zwart haar en blonde strepen erin, vroeg of er een speciale opleiding was om ghost hunter te worden. Die is er natuurlijk niet. En een vrouw vroeg of geesten ook dieren kunnen zijn want zij heeft een kattegeest in huis die af en toe langs haar been strijkt (brrr) en een vrouw vroeg hoe je het kan voelen als een geest door je heen loopt…. Een man van een andere club, ook al met zo’n schreeuwerig logo, zei dat hij vond dat er de laatse jaren wel heel erg veel clubs als paddestoelen uit de grond schieten maar dat hij het niveau van wat de meeste clubs als bewijs tonen, van bedenkelijk niveau vindt en vroeg naar hun procedure. Toen kwam er niet echt een heel duidelijk antwoord.
Feitelijk komt het erop neer dat ze er over stemmen.
Tsja….
Eerlijk gezegd, geloof ik wel dat geesten bestaan maar als ik er niet in zou geloven zou dit bewijs van mij beslist geen ‘believer’ maken.

Nou, en toen ging ik daarnet even googlen op een verslag van deze seminar:
http://thedailyreview.com/news/group-shares-paranormal-101-experiences-at-sayre-library-1.631779
Moet je echt even kijken, er zit ook een video op die heel goed laat zien hoe het er gister aan toeging. Ik sta ook op die video, je kan me zien staan naast de witte computer op ongeveer 1:25 geloof ik…
En verdorie, nou sta ik nog op de foto ook!

februari 21, 2010 at 2:45 pm 6 reacties

Flesh for fantasy

Vandaag ben ik, na ruim drie maanden, maar weer naar de sportschool geweest.
Het is ons doel om dit jaar, en nu voor het echie, back into shape te komen.
Toegegeven, het is niet een supergrote uitdaging, maar dan moeten we het wel echt doen.

In de weken voor mijn lange afwezigheid ivm de trip naar NL, werk en studie, ben ik tegen wil en dank toch bij de groep gaan horen. De groep die nu voornamelijk uit oude mannen bestaat.

Jimmy “W” was vroeger de geschiedenis leraar van mijn schoonzus en werkt nu bij de Walmart als greeter.
Dus die kom ik daar nog wel eens tegen. Het is een beetje een oude viezerd met altijd van die typische dubbelzinnige opmerkingen die ik gelukkig direct weer vergeet. En altijd anderen plagen en ‘grappige’ opmerkingen maken. Soms zijn ze inderdaad grappig maar soms zijn ze…mja..bedenkelijk.
“Frankie” is een beetje het pispaaltje van de groep en wordt vooral door Jimmy “W” vaak gepest.
Hij is ook een beetje een lange slungel die zijn nek niet kan bewegen en daardoor is hij soms onhandig. Maar wel aardig.
Dan heb je Jimmy “B”, waar ik nog wel een normaal gesprek mee kan voeren.
Dan zijn er nog Layne en een paar anderen, die gelukkig ook wel okay zijn.

Vandaag zei Jimmy “W” dat, zodra Frankie binnen komt, ik aan hem moet vragen hoe zijn trip was geweest.
Ik had natuurlijk wel kunnen weten dat er weer wat achter school dus Frankie komt binnen en ik vraag:
“Hey Frankie, How was your trip?”
Nou, dat vond ie niet leuk. Jimmy “W” lachen natuurlijk.
Bleek dat Frankie vorige week tussen de toestellen was gevallen. Ge-‘tripped’, snap je ‘m? jaja heel leuk hihi.

Susan, de instructrice en desk medewerker van de gym, die nu ook inmiddels een vriendin is en waar nu af en toe een lange ochtend wandeling mee maak, verveelde zich en had thuis met haar man een erg leuke foto in elkaar ge-fotoshopt. Daar zijn de heren erg blij mee, en de foto hangt nu dus ook in de sportschool.
Jimmy “B” vindt het alleen jammer dat hij er maar voor de helft op staat.
Ze wilden natuurlijk weten wat ik ervan vond, ik zei: “Tot nu toe kon ik er alleen maar over fantaseren maar nu weet ik dat jullie er echt zo goed uitzien!” Tot groot vermaak van de heren die niet op de foto staan.

februari 17, 2010 at 10:36 am 5 reacties

Enjoy!

Ons Big Island avontuur kun je lezen op mijn Big Island blog, en de slideshow kun je hier bekijken.
Aloha en veel plezier:-).

februari 10, 2010 at 10:11 am 6 reacties

Het begin is er

Ik ben nog druk bezig met het Big Island verslag. Het was beslist sneller gegaan als ik alle namen van plaatsen en tuinen en parken had opgeschreven tijdens de reis. But no. Natuurlijk doe ik dat pas als we terug zijn en dan is het even zoeken geblazen.
En dan heb ik 1500 foto’s gemaakt, veel te veel om even snel wat van uit te kiezen, maar, ik ben ermee bezig.

Het zonnetje schijnt hier nu en de sneeuw is bijna helemaal verdwenen. De sneeuwbui die we al een paar dagen geleden verwachtten is gelukkig aan ons voorbijgegaan.
Gister was het ook al zo mooi en was zelfs de temperatuur aangenaam. Mooi weer om buiten wat te gaan doen, en ik kreeg Scott zo ver om alvast alle bomen om te zagen op de plek waar mijn eetbare onkruid tuin gaat komen. Alle bomen behalve natuurlijk de oude butternut. Die zal het misschien niet zo lang meer maken maar als die het begeeft zet ik er een mooie Elderberry neer.

Scott aan het werk


Leuk, als Scott met een buitenklus bezig is, komt zn broer altijd even langs om te helpen.



En nou maar hopen dat we snel met de bulldozer aan de slag kunnen.
Scott heeft al een puik plan voor de hele tuin en zelfs een mooie spot in gedachten voor een groentetuin.

Ik heb van de college trouwens vier workshop data doorgekregen:
1 en 15 mei en 5 en 19 juni. Het lijkt nog ver weg maar de tijd gaat snel.

De Aerogarden staat ook weer aan, met seedpods voor basil, sage, chilantro, mint en parsley.
De eerste zaadjes zijn al aan het ontkiemen. Makkelijk toch, zo’n minituin in de keuken.

Laat de lente maar snel komen!

februari 8, 2010 at 1:27 pm 4 reacties

Aaand we’re back

We zijn weer online maar vooral voor administratieve inhaal manouvres dus een verwarmend verslag over onze fantastische vakantie op de Big Island moet nog even op zich laten wachten.

De motor van onze centrale stofzuiger heeft het op de dag voor vertrek begeven-uiteraard nadat de garantie is verlopen, de telefoon werkt niet, de vloerverwarming doet er lang over om het huis goed te verwarmen en ik kan maar niet in het ritme komen.
Al maakte ik gister wel een goede start door met een vriendin om acht uur ’s ochtends een lange wandeling te maken in de ochtendzon.
Maar vandaag kon ik niet voor achten mijn bed uit komen en lijken alle puinruim en opruim klussen me te zwaar.
Ik heb gewoon zin om een heel seizoen Columbos te kijken. Misschien dat ik dat maar doe.
Al moet ik die dan wel weer helemaal bij mn schoonouders gaan halen…

februari 5, 2010 at 10:12 am 3 reacties