Archive for maart, 2010

Vooruitgang en droom

We werken ons allebei een slag in de rondte maar het resultaat mag er straks zijn.
Niet alleen voor Scott’s bedrijf maar ook voor mijn tuin en workshop project.
We hebben bij een landscape bedrijfje voor een zacht prijsje mooie bakstenen op de kop getikt. Ze hadden een overschot en wij helpen ze er graag vanaf;-). En dan plannen we dit weekend of volgende week een muurtje neer te zetten die mijn tuin van de patio zal scheiden. Het zal me niet verbazen als het wat later dan geplanned zal gebeuren maar gebeuren zal het.
Ik heb nu vrijwel alle interessante wetenswaardigheden over mijn eetbare planten verzameld, nu nog wat ‘les materiaal’ samenstellen en aan de slag met recepten.
Ik heb inmiddels al een heerlijke soep gemaakt van Yellow Dock.
En straks ga ik wat shepherd’s purse blaadjes uit de tuin plukken voor een ander receptje.
Het is nu heerlijk weer dus ik ga ook mijn Ostrich fern bulb die ik gister heb ontvangen, in een pot met aarde planten. Ik heb die maar besteld, want onze varens groeien op het veld waar gesproeid is dus die vermijd ik liever.

Ik had vannacht een grappige droom.
Ik was op het inloopspreekuur van president Obama.
Hij had dus, in mijn droom, een wekelijks spreekuur waar je met een groep burgers met de president om de tafel mag zitten om je problemen te bespreken en dan gaat hij kijken hoe hij je kan helpen. Nou, leuk idee.
Er waren zo’n stuk of tien mensen en ik zat dus ook aan tafel, alleen had ik geen probleem maar wilde ik foto’s laten zien van mijn versie van Michelle Obama’s victory garden (typisch ik).
Ik was dus op een gegeven moment aan de beurt en ik zei, nou ik wil u deze foto’s laten zien maar ik heb verder geen probleem. En toen zei de president, als je geen probleem hebt, dan kun je je misschien even nuttig maken door deze feed back formulieren uit te delen. En toen werd ik gewoon aan het werk gezet! Ik mocht dan wel op mijn feedback formulier de foto’s bijsluiten, dan zou hij ze wel aan Michelle overhandigen. Maar ik kwam daar helemaal niet aan toe, ik was de hele tijd bezig met feedback formulieren uit te delen en in te nemen, mensen in en uit de spreekkamer te escorteren en ook een groep opstandige nazi-achtige individuen tot bedaren te brengen met behulp van bewakers. En daarna werd het een heel circus en was ik op het laatst mijn feedback formulier en foto’s kwijt.
Ik zal de volgende keer maar net doen of ik problemen heb…

Advertenties

maart 31, 2010 at 1:35 pm 4 reacties

Nieuwe Blog

Hallo lieve lezers,
Vanaf nu komen al mijn nieuwtjes op het gebied van eetbaar onkruid en bijen voornamelijk op mijn speciaal daarvoor aangelegde website te staan:
“Edible wild plants, bees and other health stuff”
Hier zal ik ook wel blijven bloggen maar het wordt hier wel wat stiller de komende tijd want ik ben druk bezig met de workshop voorbereidingen.
De college informeerde me vandaag dat de eerste klas al aardig vol zit. SLIK! Hihi.
Het gaat echt gebeuren, spannend!!
Wish me luck!

maart 23, 2010 at 3:09 pm 6 reacties

gif.

Na lang beraad heb ik moeten besluiten om toch maar weer die gifman te laten komen om ons insekten probleem aan te pakken. Er is helaas gewoon geen goed alternatief. De natuurlijke alternatieven zijn niet afdoende en werken niet tegen lieveheerstbeestjes. Een spray die ik gericht naar insekten moet spuiten is absoluut geen optie. Tenzij ik er een 24/7 job van wil maken om overal in huis continu te sprayen. Andere sprays werken wat langer maar nog steeds niet lang genoeg. En een alternatief in poedervorm gaat ook niets uithalen. Lieveheersbeestjes zijn in feite niet te bestrijden.
Ik heb allerlei andere trucjes geprobeerd maar helaas werkt er niets tegen ons probleem. Oh als ik die personen die vroeger ooit hebben besloten om de luizenplaag te bestrijden met enorme hoeveelheden geimporteerde lieveheersbeestjes, zou ik ze die lieveheersbeestjes door de strot duwen.
Er is ook geen vogelsoort die vooral lieveheersbeestjes eet, of men moet er een creeeren….
En die vliegen… dat komt natuurlijk omdat ons huis vroeger een farmhouse was. Dat zal op een gegeven moment wel minder worden, plus die zijn een stuk minder irritant.
Maar die lieveheersbeestjes, dat blijft. Met een beetje mazzel trekken ze verder en slaan ze onze streek komende herfst over. Maar je weet het nooit.
Overal waar ze landen en zich voortplanten laten ze een teken achter waardoor volgende kolonies er steeds terug zullen komen. Wij kunnen dat teken niet ruiken of zien, laat staan verwijderen.
Tenzij je je huis en de hele omgeving platbrandt, zal dat spoor blijven bestaan. Ook al zet je een nieuw dak op je huis en vervang je de hele siding.

Het eerste jaar na de verbouwing hadden we geen enkele last van insekten in huis. Dus wij dachten dat alles goed gesealed was. Maar vorig jaar herfst, toen waren ze er weer en bleken de deuren niet goed afgesteld en zijn ze met geen mogelijkheid helemaal dicht te krijgen en het waren toch goede kwaliteit deuren.
Dat krijg je als niets in je huis helemaal recht is.
Dus omdat ons oude farmhouse niet recht te krijgen is en onze dure deuren niet goed sluiten moeten wij gif spuiten.
Ik ben absoluut tegen sprayen maar als we niet sprayen, kunnen wij hier niet leven.

Afgelopen dinsdag, de dag voor de gifman kwam heb ik ruim zes uur besteed aan het nauwkeurig afplakken van alle deurkrukken en oppervlaktes op de raamkozijnen die je zou aanraken als je de ramen open wilt zetten of lappen.

De gifman kwam. Eerst de boel buiten flink bespoten met een lekkende container en sprayer. Zonder handschoenen of enige bescherming stond hij daar lekker in de spray mist.
Ik heb goed gekeken tot waar het kwam, en gelukkig komt het niet in de buurt waar mijn tuin gaat komen. Maar ik heb wel bedacht dat ik toch wat ga fabriceren om de tuin efficient af te kunnen dekken want het zal maar eens flink gaan waaien als hij daar weer eens staat in de toekomst.
De gifman is op zich best een aardige man en weet te vertellen dat het gif wat hij binnen gebruikt helemaal niet schadelijk is voor mensen. Hij spuit hier bij ruim zeventig andere huizen. En er is nog nooit iemand ziek van geworden, zegt hij. Dat vind ik toch altijd zo’n domme opmerking en ik geloof het ook niet.
En ook vind ik zijn grauwe huidskleur en de geel/groenige teint rond zijn ogen verontrustend.

Ik word hier erg verdrietig van. Als we geen andere verplichtingen hadden, had ik onze koffers gepakt.

Ik hoop dat ik ongelijk heb, dat het de gezondheid en het milieu inderdaad helemaal niet aantast en dat ik over vijf of tien jaar niet hoef te zeggen: Zie je nou?! Ik had gelijk!
Dat hoop ik echt. Maar eigenlijk weet ik dat de kans groot is dat dit later zo’n geval wordt van “sja, dat was hoe we dit vroeger gewoon deden, de fabrikant zei dat het veilig was maar toen wisten we dit allemaal nog niet”.

maart 20, 2010 at 10:55 am 11 reacties

Nieuws uit de natuur

Ik was er zo blij mee dat ik een spot achter de schuur tot mijn beschikking had voor mijn tuin, maar toen Scott bezig was met een layout van de volledige backyard en hij mijn ontwerp erin had gezet, kwam hij op een beter idee. Namelijk dat de tuin beter achter ons huis kan worden aangelegd.
Dat is echt veel beter want het is daar al vlak, ik kan dan makkelijk een tuinslang aansluiten en mn gereedschap in de kelder kwijt en ik heb er dan altijd zicht op vanaf de slaapkamer en de eetkamer.
Ik had dat zelf natuurlijk ook allang bedacht maar Scott wilde op die plek gewoon een grasveld.
Maar het werk wat erin zou gaan zitten om het terrein achter de schuur gereed te maken voor tuinaanleg werd waarschijnlijk een beetje te veel, hihi.
En eigenlijk vindt hij het ook een heel mooi design, vooral omdat er een vlindertuintje in zit.
Ik blij, hij blij:-)

Nog blijer werd ik vanmorgen toen ik al mijn kasjes weer eens inspecteerde en tot mijn verbazing ineens heeeel veel kleine plantjes ontdekte.
De lamb’s-quarters, amaranth, chicory, purslane, red clover en paardebloemen hebben er al zin in! De red clover is wat vroeg, die bloeit hier eigenlijk pas in augustus maar mocht het toch te koud voor ze worden, dan haal ik ze gewoon binnen.
Binnen heb ik ook wat bedjes met jonge lavendel plantjes die al aardig aan het groeien zijn, en nasturtium(lekker als garnering en in salades).

Gister heb ik mijn bijen geinspecteerd en ik kan melden dat ze er goed voorstaan.
Er zijn er wel veel doodgegaan in de winter maar het zijn toch nog flinke kolonies en er is zelfs nog voldoende honing. Dit wordt denk ik wel een goed jaar.

Nu moet ik dertig minuten op de roei machine anders neemt Scott mij vanmiddag niet mee naar de stad.

maart 10, 2010 at 11:04 am 6 reacties

In de startblokken

Vandaag scheen de zon heerlijk, de lucht was strakblauw en ik kon in sweatshirt buiten op het dek zitten met mijn studieboeken.
Al kwam ik niet echt toe aan studeren.
Ik werd afgeleid door het geluid van een woodpecker, het klappen van de vleugels van een enorme grote vogel, waarvan ik denk dat het een buizerd is maar eigenlijk weet ik totaal niets van vogels. Het kan dus ook zomaar een arend zijn of een valk of een reuzen duif.
Sommige vogels maken echt vreemde geluiden, geluiden waarvan ik me niet kan herinneren dat ik die ooit eerder heb gehoord.
Ook werd ik lastig gevallen door…een bij! De eerste van dit jaar! Ze zoemde druk om mijn hoofd, ik pakte een sprayer met wat suikerwater en spoot dat op haar. Daar werd ze gelukkig rustig van.

Even later liepen wij met sneeuwlaarzen over ons domein.
Eerst hebben we even gekeken hoe de bijenkast erbij staat. Tot mijn blijdschap zag ik er al volop bedrijvigheid, dat ziet er goed uit voor dit jaar.

We maakten een flinke wandeling langs onze kreek.
We gaan langs de kreek een mooi pad aanleggen en een brug over de kreek zodat ik er niet meer overheen hoef te springen, want daar hou ik niet zo van.
Ik heb iets tegen het springen over water en wankele bruggen en objecten die als brug moeten dienen maar het niet zijn. Soms krijg je me er met geen mogelijkheid overheen. Ik snap het zelf ook niet.
Ik zou eigenlijk liever met een touw over de kreek willen slingeren maar ik heb nog geen overhangende tak gevonden die stevig genoeg is. Plus, Scott vindt het een beetje belachelijk dat ik liever een liaan gebruik dan een brug, om over een slootje te springen van een meter breed.

Dus er komt een stevige brug. Dat is beter, ook voor mensen die EN niet willen springen EN niet willen slingeren ;-). En zo kan iedereen makkelijk naar ons bos lopen.

Dan hebben we nog een idee.
Op de off the grid camping in Hawai’i sliepen wij in een yurt en Scott heeft nu het plan opgevat om er een aan te schaffen voor ergens op ons terrein.
We hebben er vandaag een erg mooie locatie voor gevonden, op een verhoogd gedeelte met uitzicht op het bos en een groot veld en er loopt ook een stroompje met vers bergwater. We denken dat dit een leuke plek zou kunnen worden voor een kampeer gelegenheid.
Vlak naast de verhoging loopt een diepe greppel. Om daar overheen te komen, wil Scott best wel ergens een touw hangen zodat ik toch ergens mijn liaan heb. (En natuurlijk ook leuk voor de mensen die hier gaan kamperen) Dat is toch lief he?

Nu de sneeuw is gesmolten check ik elke dag mijn minikasjes (met ventilatie gaatjes) met de eetbare onkruiden zaadjes. Soms meerdere keren per dag. Maar helaas groeit er nog niets. Ik had gehoopt dat de Coltsfoot al op zou komen. Dat is zo’n beetje de eerste ‘edible’ die in de lente tevoorschijn komt. Dus ik wacht met ongeduld om in dat kasje wat op te zien komen. Misschien dat er vanavond al wat te zien is, straks maar weer kijken.

We hebben ook al een plan om onze lelijke gastank naast ons huis in de grond te stoppen zodat het uit het zicht is.
Tevens gaan we dit jaar werken aan een mooie seating area/tuin onder het dek. Ik heb al bedacht dat ik daar cherry boompjes wil hebben, vanwege de mooie bloesems in de lente. En lavendel, veel lavendel.
But wait, there’s more: Er komt ook een leuk stekje bij voor een bescheiden groentetuintje. Die komt achter de garage, waar de hele dag volop zon is.

Over een paar dagen komt er een kennis langs die een bulldozer heeft, om ons een quote te geven voor het egaliseren van onze achtertuin.
En omdat ik in april jarig ben, krijg ik voor mijn verjaardag hulp bij het aanleggen van mijn ‘eetbare’ tuin.

Het hele achtertuin-, seating area-, groente tuin-, eetbare onkruiden tuin-, yurt- en gastank verstop project zal nogal wat voeten in de aarde hebben maar jongens, ik kan niet wachten tot ik die bulldozer hier in actie zal zien.
Ik wil desnoods leren dat ding zelf te besturen zodat er straks geen kostbare uren verloren gaan in verband met koffiepauzes, lunch en nachtrust van de bulldozer chauffeur.

We zullen gerust nog meer sneeuw en vorst krijgen maar ik zie licht aan het einde van deze veel te donkere en veel te lange tunnel.
Ik sta al in de startblokken!

maart 7, 2010 at 4:47 pm 5 reacties