Archive for april, 2010

Workshop try out

Gister avond voelde ik me er nog helemaal niet klaar voor, maar inmiddels is de groep vrijwilligers voor mijn workshop al dol enthousiast vertrokken.
Vanmorgen om negen uur kwamen twee tantes met hun kinderen en een nichtje langs om mij de gelegenheid te geven de workshop op publiek uit te proberen.
Ik was niet zenuwachtig maar wel ontzettend moe omdat ik er niet van heb kunnen slapen.
Ik was bezorgd of ik niet te veel planten zou belichten, of juist te weinig, of het wel interessant zou zijn, of ik geen informatie over zou slaan.
Dat laatste is wel gebeurd-morgen maar een spiekbriefje- maar op alle andere vlakken was het echt een succes.

Natuurlijk helpt het dat de kinderen al erg enthousiast waren over hun field trip bij ons in de tuin.
Ze krijgen thuis les van hun moeder en via het thuis scholings systeem krijgen ze punten voor deze workshop, dat is mooi meegenomen.
Mijn neefje van negen, kwam tijdens de wandeling naast me lopen en zei: Poeh, ik heb vannacht helemaal niet kunnen slapen van de spanning, ik vond het zo leuk wat we vandaag gingen doen! Hahaha, ik vertelde hem dat ik precies hetzelfde had.
Ik hoorde hier en daar eens stemmetje zeggen, dat ze niet kan wachten om deze planten in hun tuin te zoeken en een receptje te proberen.

Het pluk gedeelte na de wandeling ging ook erg snel, de kinderen en de moeders hadden er ook grote lol in en de bakjes voor de paardebloem blaadjes vulden al snel. Ook de burdock leaf stalks waren snel verzameld en de kleintjes plukten bloemen om dandelion fritters mee te maken.

Het maken van de pasta was ook totaal geen probleem. Natuurlijk heb ik wel zelf vooral geholpen met de juiste dikte van het deeg maar twee dames van elf en twaalf, hadden veel plezier met de pasta machine en hadden al snel een goed systeem te pakken.
Iedereen vond het een geweldige maaltijd, al werden de fritters en de burdock stelen met iets minder enthousiasme gegeten dan de pasta. Maar die vindt Scott wel erg lekker dus dat komt wel op.
Morgen doe ik alleen de pasta en de fritters. En een kruiden thee van mint en catnip.(als ik tenminste nog mint kan vinden, want op dit moment wordt het gedeelte waar ik vandaag veel heb kunnen plukken, gebulldozerd.)

Nu ga ik lekker van de zon genieten en nog eens door het materiaal. Want morgen krijg ik alleen volwassenen die ik nog niet ken, ik verwacht dat de dynamiek wel iets anders zal zijn maar ik hoop dat het minstens zo leuk wordt.

april 30, 2010 at 1:51 pm 2 reacties

Kleine vooruitgang en ebay probleem

Gisteren hadden wij net genoeg energie om één pad aan te leggen:

Het was verder een druilerige dag met af en toe een beetje regen. Zonder dat gras wordt het toch een vieze modderboel.
Vandaag regent het weer maar ik ga toch wat planten in de grond stoppen in mijn mooie blauwe regenpak uit japan, word die ook weer eens gebruikt.

Ik heb onenigheid met een verkoper op ebay. Hij adverteerde met Ostrich ferns. Dat zijn de lekkerste fern fiddleheads en ik wilde een patch aanleggen onder de bomen bij de kreek. Ik ontving de twee planten en stopte ze in een pot om te zien hoe ze zich ontwikkelden. Na een week of drie groeiden er drie fiddleheads uit, maar een heel ander soort dan wat ik dacht besteld te hebben.
Dat wat ik had verwacht ziet er zo uit:

Kijk dit is nou een echte Ostrich fern.
Deze had ik van een andere verkoper, die wel echte Ostrich ferns verkoopt (Latin name: Matteuccia struthiopteris).
Mooi groen, met een u-vormige steel en bruine papier-achtige velletjes.
En deze zijn van die verkoper waar ik problemen mee heb:

Niet mooi groen en met haar en een ronde steel. Dat is dus echt geen Ostrich fern.
Of het zelfs maar eetbaar is kan ik niet zeggen en ik ga het ook niet proberen.
Dus ik email de verkoper en vertel hem dat wat hij mij gestuurd heeft, geen Ostrich ferns zijn. Waarop hij antwoordt, dat zijn het wel, want ik kweek ze al 25 jaar, maar stuur maar terug.
Nou had ik de doos niet meer dus geen retour adres. Die vraag ik hem dus maar hoe ik hem ook probeer te bereiken; via ebay; via e-mail; per telefoon, ik krijg geen antwoord. Al vijf dagen niet.
Ik heb een case geopend bij ebay maar ik denk dat ik gewoon American Express dit voor mij op laat lossen. Inmiddels had ik de planten vijf dagen geleden, toen hij zei dat ik ze terug kon sturen, in een doos gedaan. In afwachting van zijn retour adres zijn ze daar nog steeds in blijven zitten.
Ze zullen er nu wel helemaal niet meer uitzien.

april 26, 2010 at 6:34 am 4 reacties

De eerste planten

Vandaag heb ik weer lekker in de tuin gewerkt. Schoonzus kwam vanmorgen om half 8 om te helpen dus dat was wel prettig.
Het had een beetje gevroren vannacht maar de zon verwarmde ons al snel.

We zijn begonnen aan het planten van alle jonge plantjes die ik deze winter in containers heb gekweekt.

Het is misschien een beetje raar om doelbewust onkruid in de grond te stoppen, maar ik vind dat veel ‘onkruid’ echt een plek verdient in de tuin.
Niet alleen zijn veel planten mooi en bijzonder, veel zijn goed te eten en vaak ook nog gezond.
Vandaag hebben wij geplant: Chicory, Dandelion, Common blue violet, Wild strawberry, Day lily, Lamb’s-quarter en Colt’s-foot.

Al heb ik van de laatste maar een paar geplant want die dienen alleen voor identificatie.
De dandelion en coltsfoot worden wel eens door elkaar gehaald vanwege de bloemen. Mijn schoon zus dacht vanmorgen ook dat het een paardebloem was.
Maar coltsfoot (of klein hoefblad) heeft pyrrolizidine in de wortels zitten wat lever schade aan kan richten.
Ik vind ze wel lekker maar ik zou het niet aanraden om er een maaltijd van te maken. Eigenlijk zou ik liever zeggen, laat ze maar staan.
Behalve als je in Duitsland woont, want daar hebben ze een Coltsfoot ontwikkeld zonder die pyrrolizidine, zodat er toch hoest siroop van gemaakt kan blijven worden. Want daar werd Coltsfoot door de eeuwen heen eigenlijk voor gebruikt, en nog steeds trouwens.
Dit is Coltsfoot/Klein hoefblad

In Hawai’i had ik de zaadjes van een paardebloem geplukt en voorzichtig opgeborgen.
Deze zaadjes heb ik deze winter gewinterzaaid en vanmorgen kon ik van die ene bloem zeven nieuwe paardebloemen planten.
Voor mij zijn ze heel bijzonder en ik hoop dat ik er nog veel nakomelingen van zal kunnen kweken.

Morgen weer een dag ploeteren maar ik moet nu wel echt mijn praatje gaan voorbereiden. Want over minder dan een week is het al zover! Mijn eerste workshop! Waaaah!

april 24, 2010 at 4:01 pm 6 reacties

Tuin wens

En dit hebben we gisteren allemaal gedaan, zoals je misschien ziet is er eindelijk nieuwe aarde gearriveerd.
Maar man, ligt het aan mij? Of kennen ze hier geen heerlijk rulle zwarte, makkelijk te scheppen aarde zonder stenen en rotsen erin?
Maar we doen het er maar mee.
<a

Ondertussen denk ik weer bij me zelf, dat dit toch echt weer typisch zo’n veel te ambitieus projectje is waar ik al weer snel genoeg van ga krijgen.
Ik ben eigenlijk meer een end-user. Ik wil een tuin die gereed is om planten in te stoppen. En eigenlijk moet die tuin gewoon door de crew van een tuin make-over programma in een dag in elkaar gezet worden. En als ze dan toch bezig zijn kunnen ze ook alle planten erin zetten.
En dan komt het hele dorp helpen en worden wij een dag naar een spa gestuurd.
En dan komen we aan het eind van de dag in een limo weer aan en staat er een grote bus voor de tuin, zodat wij nog niet kunnen zien wat er allemaal gedaan is. En dan roept iedereen: “MOVE THAT BUS!”, en dan moved die bus en dan, EN DAN.. slaken we een kreet van geluk, we zijn zo verrast en kijken onze ogen uit, wat een schitterende tuin, is die echt van ons? WOoooooW! Tranen stromen over mijn wangen, Scott moet ook een traantje wegpinken. Ik wapper mijn tranen droog en probeer zo mooi mogelijk blij huilend te kijken voor de camera. Oh ik ben heeelemaal overwhelmed! Oh its GORGEOUS!
De presentator leidt ons door onze nieuwe tuin. Het is precies zoals het moet zijn en alles staat al helemaal in bloei zelfs en de aarde is gitzwart en zonder rotsen en in de vlindertuin staat een super mooi miniatuur paleisje voor de vlinders met een spa en met de mooiste bloemen en modderbaden. En voor alle planten waarvan ik de wortels gebruik voor consumptie, hebben ze speciale raised beds gebruikt die automatisch gelift worden met rulle aarde waar je de wortels met je pink uit kan trekken. En alle bedden worden automatisch gesproeid en hebben hi-tech organic fertilizer refill aparaten die je niet hoort of ziet.
Dat zou toch mooi zijn allemaal.
Helaas is het net even anders.

april 24, 2010 at 8:08 am 2 reacties

Nog meer klussen en een bekentenis

Op de foto zie je nog niet veel maar het hele design is uitgelegd. De man met de verse aarde zou komen maar, wat een verrassing, die kwam niet.
Dus ik kan nog niets in de grond stoppen. Hopelijk morgen dan!



Verder is de douche bijna klaar om gevoegd te worden, wat Scott zal doen, heeft hij gezegd. Maar ik denk dat ik hem wel ga helpen want ik weet al wat voor rotklus het is.

En omdat mijn tuinbroek nog niet is aangekomen draag ik zolang -ik hoop dat u zit- de mom jeans van mijn schoonzus.
Zo, dat is eruit.
Het zijn de afgedankte ‘slanke’ jeans die mijn schoonzus mij vorig jaar gaf omdat zij ze niet meer aan kon. Ik vond ze wel makkelijk voor klussen, want ze zaten lekker ruim, en ook handig, geen inkijk van achteren.
En nu… zitten ze als gegoten. :-(((

april 22, 2010 at 5:05 pm 5 reacties

Klussen

Gisteren zijn we druk bezig geweest met de tuin.
Zo zag het er nog uit op mijn verjaardag:

En gisteren, aan het eind van de dag zag het er zo uit:

Die muur heeft Scott feitelijk in zijn eentje gemaakt, die blokken wogen zo zwaar dat ik ze niet kon tillen.
We waren maar met zijn tweeen gisteren omdat iedereen of aan het verhuizen was, of aan het werk was.
En vandaag zou de man met de bulldozer weer komen, om de grond vanaf dat muurtje te egaliseren zodat ik eindelijk met de tuin kan beginnen maar die heeft ineens andere plannen. Een ervan is zijn afspraak met ons niet nakomen. Je zou ‘m toch z’n nek omdraaien! Maar als ‘ie dan eenmaal weer op komt dagen, ergens deze week, heb je ‘m liever aan het werk.
Lastig.
Dus, omdat wij niet verder kunnen met de tuin vandaag, gaan wij verder aan de douche, ja die ene waar ik al heeeeel lang tegen aan zit te hikken.
Maar hij komt af deze week.

april 20, 2010 at 6:12 am 6 reacties

bijna 40 (37)

Ik ben jarig vandaag. En dat vind ik best leuk, omdat mijn ouders en mijn zusje en mijn vrienden in Nederland mij dan bellen en voor mij zingen.
Hoe ik me nu voel? Dit is de eerste keer dat ik mij echt ouder voel.
Okay, ik kan me wel herinneren dat toen ik jong was, ik me ook elk jaartje ouder voelde worden.
Maar van 0 naar 25 is nog leuk en dan kan het niet snel genoeg gaan. Dat ging me erg makkelijk af, heerlijk, weer een jaartje erbij.
Vanaf 25 ga je al denken, sooohee wat gaat het toch snel!
En dan wordt je 30 en denk je.. tjemig! DERTIG! Ik hoop maar dat ik nog door kan gaan voor 25 alstublieft.
Maar op mijn leeftijd, geef je die hoop op. Ach je hoopt het maar je weet wel beter.
Dat is die wijsheid die je er ook ineens bij krijgt, als je zo oud bent als ik.
En dan weet je dat als je bij de ingang van een dance club gecard word, dat dat uit routine gebeurd, en niet omdat je nog zo’n jong perzikken huidje hebt.
En dan merk je trouwens ook dat de meeste bezoekers in die dance club een stukje jonger zijn dan jij.
En dat oudere mensen je ineens als een gelijke gaan beschouwen!
En dat je vaker je haar moet verven.
En dat je vurig hoopt dat ze nu eens opschieten met die supercreme voor de eeuwige jonge huid.

Voor mijn gevoel beantwoordde ik vorig jaar nog de vraag over mijn leeftijd, trots met mijn echte leeftijd PLUS het aantal maanden dat ik die leeftijd al was.
Maar tenzij ik die hele goeie creme vind, OF zelf creeer, doe ik dat maar niet meer.

Nog even, en dan wordt ik overgeplaatst naar de club van 40 en ouder.
En dan, zeggen ze -de leden van de 4 en ouder club- dan gaat het heeeel snel. Nog sneller dan je het nu al vindt gaan.
Dus vandaag, voel ik me ECHT oud.

Al heeft het stappen van gisteravond daar ook wel wat mee te maken:-)

april 18, 2010 at 5:50 pm 6 reacties

Oudere berichten