Archive for juli, 2010

Bezoek en heel veel leuke dingen in kort tijd

Vanmiddag hebben we mijn vriendinnen uit Nederland uitgezwaaid (snik), die weer op weg gingen naar New York City.
Het was een kort bezoek maar we hebben echt een supertijd gehad!
De Bark Peelers convention (don’t ask, het was al teleurstellend dat we de tobacco spitting contest hadden gemist) van afgelopen zaterdag was een beetje slow maar de activiteiten op de dagen erna maakten alles meer dan goed.
Er was de 4th of July, waarbij we de bank in de pickup truck hadden geladen en waarop wij, met een drankje luid zingend door Scott naar de club werden gereden waar festiviteiten plaatsvonden.

Het is toch wel genieten hoor, zo hoog te zitten, op een comfortabele bank, met je vrienden en met een lekker drankje erbij.

En dan met z’n allen de vuurwerk show mee te maken en vervolgens op die bank weer naar huis gereden te worden en de sterrenhemel te kunnen bewonderen. We waren er helemaal stil van.

De volgende dag reden we naar Lancaster waar ik voor ons drieen een V.I.P. (Visit in Person) tour had geboekt. Scott houdt niet van tours dus die ging niet mee.
Met 8 andere touristen zaten we in een busje en werden eerst naar een Amish boerderij gereden waar net de koeien werden gemolken, toen naar een Amish farm waar miniatuur paardjes worden gefokt, vervolgens naar een Amish houtbewerker. Nou vonden we dat allemaal niet zo bijzonder, maar waar ik erg naar uitkeek was het laatste bezoek aan, zoals dat op de website aangegeven stond, een Amish familie waar we een uurtje allerlei vragen mochten stellen.

Op weg naar die familie reden we langs een groot terrein waar een veiling werd gehouden om geld in te zamelen voor Amish kinderen met een lichamelijke of geestelijke beperking. Het zag er erg gezellig uit, en we hadden ons al voorgenomen om er na de tour langs te gaan.

Bij de familie aangekomen, bleek alleen de man met zijn drie kleine zoontjes aanwezig te zijn want zijn vrouw was aan het werk op de veiling. Wel jammer. Van Dave kregen we een korte tour door het huis, maar al snel werd besloten dat we met die extreme hitte beter buiten konden zitten onder de boom.
De kinderen zetten wat stoeltjes en een bankje neer voor het vragenrondje. Je zou denken dat ik wel een hele lijst had van vragen maar eigenlijk kon ik niks bedenken om te vragen wat ik niet al wist.
Liesbeth, Mathilde en ik vroegen ons wel af of de vrouwen hun benen eigenlijk wel mochten scheren want we hadden nog helemaal geen harige vrouwen benen gezien.
Na het rondje serieuze vragen van de andere toeristen besloot ik deze vraag te stellen, tot hilariteit van de groep. Dave vond dat ook een grappige vraag en antwoordde dat het eigenlijk niet mag maar dat ongetrouwde vrouwen het wel doen. Getrouwde vrouwen doen het ‘in principe’ niet.
Toen was het tijd om afscheid te nemen. Dave moest alleen nog wel naar de veiling om te helpen en had een lift nodig. Dus hij reed met ons touristen busje mee naar de veiling waar we toch langs kwamen op weg naar het tourbus kantoor. Hij vroeg of we nog van plan waren om ook naar de veiling te komen en als we daar zijn dat we hem dan op moeten zoeken, dan kan hij ons ook aan zijn vrouw voorstellen. Leuk!

Dus, na de tour, pakten we de auto en reden terug naar de veiling. Waar helaas alles al werd afgebroken. Al snel vonden we Dave en zijn vrouw. Sarah verkocht zelfgemaakte soft pretzels en al houden we daar normaal gesproken niet zo van, deze waren echt super lekker!
En er was ook nog een stand met milkshakes waar ik een chocolade milkshake kocht.
Dave vroeg toen ons of we hem en zijn vrouw over een half uur misschien naar huis konden brengen, nou dat vonden we wel best, we hadden toch nog geen plannen.
Het is toch wel een leuke ervaring, om overal om je heen Amish te zien en buggies met mooie paarden.
We stonden daar lekker te genieten van de sfeer, de pretzels en de milkshake toen Mathilde op het idee kwam om Sarah en Dave te vragen of we ze ergens mee konden helpen. Er moest nog veel worden opgeruimd en afgewassen en zo stond we ineens met een paar Amish dames op te ruimen en af te wassen.

Onbewust (of misschien expres) had ik geen bed & breakfast geregeld omdat ik hoopte dat we bij een Amish gezin zouden kunnen overnachten, op de een of andere manier.
Het is uiteraard niet zo, dat als je naar Lancaster gaat, je door de eerste de beste Amish familie wordt uitgenodigd om er te overnachten.
Maar, soms gaat alles zoals je wil ;-).

Liesbeth en Mathilde hadden een vermoeden dat ze ons een slaapplek zouden gaan aanbieden. We hadden het erover en Liesbeth en Mathilde zagen het eigenlijk niet zo erg zitten. Onder andere omdat Dave en Sarah de volgende dag op een drie daagse vakantie naar North Carolina zouden gaan en nog veel te doen hadden. Maar ik had een vermoeden dat Sarah erg zou gaan aandringen en dat ze geen nee zouden kunnen zeggen dus ik liet het maar gaan want ik wilde dat juist wel:-) Sterker nog, dat staat al heel lang op mijn verlang lijstje!

Na een half uurtje brachten wij Dave en Sarah dus naar huis. Het was al behoorlijk donker toen we bij hun huis aankwamen en Sarah vroeg ons waar we dachten te gaan overnachten.
Omdat ik dus nog geen slaapplek had geregeld stonden ze erop dat we bij hun overnachtten, en als we dat liever niet deden, dan wilde Sarah’s zus, waar ik mee heb staan afwassen en die naast hun woont, dolgraag dat we bij hun kwamen overnachten.
Gelukkig konden ze beiden geen nee zeggen hihhi en dus, ging Sarah de bedden in de kinderkamers boven klaarmaken en gingen alle kinderen (6 of 7 inclusief nichtjes) beneden in de kelder op een airmattress slapen. Die met een diesel aangedreven generator eerst werd opgeblazen. Voor hun harstikke gezellig en wij kregen alledrie een eigen kamer, geweldig! Ik sliep in de slaap kamer van hun zoontje Stephen.
We kregen alledrie een lantaarn op batterijen zodat we toch nog wat konden zien en hadden de badkamer helemaal voor onszelf. Een doodgewone badkamer met douche, toilet en water uit de kraan. Ik had ergens gehoopt dat ze nog een outhouse gebruikten maar dat schijnt al heel lang niet meer gebruikelijk te zijn.

Ik heb niet kunnen slapen van de hitte, het geblaat van de schapen en het gehinnik van paarden maar ik heb er toch enorm van genoten!
Zo ook Liesbeth en Mathilde, die toch ook wel erg blij waren dat ze toch zijn blijven slapen. Wat een ervaring.

Ik stond vroeg op en heb de afwas gedaan. Toen kwam Sarah binnen die wat groente had geplukt in de moestuin. Ik vroeg of er misschien nog wat gedaan kon worden in de tuin en ze zei, “well… the whole garden needs to be watered, do you think you could do that?” Dus, stond ik lekker op mijn blote voeten in de warme ochtend zon de prachtig bijgehouden tuin om het huis te bewateren. En van het uitzicht te genieten.
Voor we die ochtend vertrokken moesten we nog wel even een berichtje schrijven in het overigens zeer volle guestbook en ons adres en telefoonnummer opschrijven en zij gaf ons het visite kaartje waar ze op de achterkant de verjaardagen van hun kinderen en hun zelf had opgeschreven. Dus dat wordt kaarten sturen;-).
En we moesten zeker terug komen als we ooit weer in de buurt zijn:-).

Ze wilde ons nog ontbijt aanbieden maar ook ik vond het tijd om te gaan en vroeg haar of zij niet een goed restaurant wist voor ontbijt.
Zij werkt in de keuken van Deinner’s restaurant in Ronks en kon ons echt aanbevelen om daar te gaan eten.
Ik ben blij dat we dat gedaan hebben. We kozen voor het ontbijt buffet en alles was vers en echt heerlijk!


Interieur beneden. Niet zo heel anders dan een ‘normaal’ huis en minder kaal dan ik elders in Amish huizen heb gezien. Sarah houdt wel van schilderijtjes en hebbedingetjes.

De slaapkamer waar ik sliep

Stephen’s garderobe

Het huis

Het uitzicht

De stepjes van de kinderen

Daarna hebben we geshopped bij de Rockvale outlets en gingen we op weg naar een family picnic bij Scott’s tante die een zwembad heeft en waar we gretig gebruik van hebben gemaakt. Scott bleef liever bij zijn vader thuis omdat het te warm voor hem was om naar de picnic te komen dus ik moest hem nog wat langer missen.
De neef van Scott, Steve, woont en werkt in Amsterdam maar was bij zijn moeder op bezoek (de tante met het zwembad) en hij is ook nog eens bevriend met Mathilde en Liesbeth. Dus dat was extra gezellig!
En toen besloten we ’s avonds, na de picnic met zijn vieren naar een drive in cinema te gaan. Dat kwam goed uit wat dat was toch op de weg naar ons huis.
Wat zagen we daar?
Die nieuwe film met Tom Cruise en Cameron Diaz en een half uurtje van de nieuwe Karate kid. Maar het begon al laat te worden en we vonden Karate kid niet zo erg goed dus we besloten dat we maar beter naar huis konden gaan.
De volgende ochtend stonden we weer fris op (hoewel.. we hadden ’s nachts nog een tijdje bescheiden zitten boemelen-dat hoort er nou eenmaal bij) en pakten de dames hun koffers en planden hun volgende road trip en activiteiten in New York.

Mathilde en Liesbeth, het was kort maar super gezellig:-))

Advertenties

juli 7, 2010 at 8:14 pm 4 reacties

Happy Independence Day

juli 4, 2010 at 7:39 am 1 reactie

Yogaaa

Een vriendin van mij is onderwijzeres op een internationale school en een paar jaar geleden had ze een jongetje in de klas die altijd heel erg druk was en zich niet goed kon concentreren. Als het heel erg was dan zei hij zachtjes en heel serieus tegen zichzelf:”Yogaaa”.
Dat vonden we zo grappig dus nu gebruiken Scott en ik deze ‘truc’ ook bij elkaar, maar meer als grap want het werkt bij ons niet echt.

Een paar maanden geleden vroeg mijn schoonzus me of wij niet eens een keer op yoga of pilatus zouden moeten, in verband met lichamelijk verval en tijd-voor-jezelf.
Dat zouden we zeker wel eens moeten doen, vond ik. En na een paar seconden googlen had ik zomaar een yoga studio gevonden in Mansfield, relatief dichtbij.
Ik moest een paar keer checken of dit wel ging om de Mansfield van hier en niet om een grotere stad met diezelfde naam.
Want de foto’s op deze yoga studio website deden een beetje stads aan, dat kan toch niet bij ons zijn?
Maar toch, boven een brillenwinkel waar we al talloze keren voorbij zijn gereden, zit dus een yoga studio.
We hebben ons gelijk opgegeven en gaan nu al anderhalve maand elke maandag naar yoga, waar we core training krijgen met moeilijke poses en interessante namen. Het is zeker niet voor watjes en de dagen erna hebben we steevast spierpijn.

De ruimte waar we wachten tot de les begint is uitgerust met grote relax stoelen, in een mooie frisse stads aandoende ruimte, met hippe magazines en hoge ramen.
En als ik daar op mijn matje zit waan ik me in een yoga studio in Amsterdam, New York of Tokyo. Het is ruim, met hoge ramen, een mooie houten vloer, witte muren en dakramen, strakke textiel banners met aziatische tekens aan de muur, een muziek installatie die niet kraakt en waar hippe new age muziek uit komt. Alles voelt fris en geen arts&crafts in sight. De lerares is 55 en het toonbeeld van gezondheid en jeugdigheid. Zo ook de dames in de klas die al langere tijd meedoen. Dat ziet er veel belovend uit:-).
Ik ben hier maar anderhalf uur per week maar ik ben ontzettend blij dat dit er is.
Echt een welkome change of scenery na al die ouwe muffige interieuren overal.
Yogaaa.

juli 1, 2010 at 6:31 pm 3 reacties