Archive for september, 2010

Hemeneks

M’n laatste workshop was wel weer gezellig maar ik merkte ook wel dat ik erg blij was dat het voorlopig de laatste is.
Er was een jonge vrouw die telkens nog voor ik wat over een plant kon vertellen (omdat bijvoorbeeld de rest van de groep nog niet was aangesloten) al allerlei vragen over die plant op me afvuurde. Op zich waren de vragen geen probleem maar het is wel irritant als je al een paar keer aangeeft dat we even op de rest moeten wachten en ik er echt op terug kom zodat ik niet alles twee keer hoef te vertellen, dat ze het toch blijft doen.
Aan het einde van de identificatie tour plukten we Autumn olive bessen om jam te maken.
Alles ging goed tot we er de surejell bij gooiden en de mix helemaal niet ‘stolde’, en iedereen na de lunch, met een potje saus naar huis ging in plaats van jam.
De saus van de Autumn olive berry is trouwens ook al erg lekker. Dus zo erg was het ook weer niet.
Autumn olive bes

Ik heb nu even een tijdje helemaal nikst meer op het programma staan, heerlijk effe een tijdje niksen.

Ons nichtje gaat binnekort trouwen. De ceremonie vindt plaatst bij een grote dode boom op het land van onze buren en het feest wordt in onze schuur gevierd. En ik ben gevraagd om hiervoor een appeltaart en een elderberry taart te bakken. In totaal willen ze twintig verschillende home made taarten in plaats van een traditionele bruidstaart.
De dode boom is best een mooie boom maar iedereen vind het maar raar dat ze daaronder willen trouwen. Maar ja, ze moeten het toch lekker zelf weten? Het is een indrukwekkende boom met mooie takken, ik heb er zelf ook tekeningen van gemaakt en het is zeker een schilderij waard.
De schuur moest nodig geveegd worden en Scott moet de ramen weer dichten want er zat plastic wat helemaal kapot gescheurd is. Eigenlijk moeten er gewone ramen in maar hij is nog niet zover. Zondag hebben we met een paar andere familieleden flink wat geveegd en opgeruimd, en voor de rest heb ik lekker genikst.

Maandag ook, beetje gelezen over Buddhisme, uitzendinggemist gekeken en vooral genoten van het programma “Het zesde zintuig“. Ik vind vooral Peter van der Hurk ontzettend goed, no nonsense en altijd raak.

Dinsdag ochtend stond ik op met de gedachte om een portret te schilderen maar toen ik naar buiten keek zag ik tot mijn ontsteltenis dat al mijn Jerusalem artichokes waren omgewaaid en dat het flink aan het regenen was.
De planten met de dikke stelen waren al ontzettend hoog, ongeveer 3 en een halve meter, met mooie gele bloemetjes en door het gewicht en de harde windstoten vannacht hadden ze het allemaal begeven. De eetbare wortels zijn daardoor allemaal uit de grond geheven. En dat is niet zo goed, want met lucht, licht en regen zullen ze niet lang goed blijven.
Ze moesten dus zo snel mogelijk de grond weer in. Ik wachtte tot de bui was gestopt en ging eerst eens kijken of ik die planten weer overeind kon krijgen maar ze waren loeizwaar en door ze omhoog te trekken merkte ik dat sommige stelen erdoor braken.
Dus, ik besloot om alle stelen maar van de wortelkluiten te knippen met een snoei schaar.
Het was zonde al die gele bloemen weg te gooien en ik heb er ook uren in gestoken om die uit de toppen te knippen en er bosjes van te maken. In totaal had ik ruim 10 flinke bossen bloemen. En een hoop loeizware kluiten met ontelbare kleine eetbare wortels.
Een paar heb ik weer goed terug in de grond gekregen maar meer dan de helft zijn er denk ik verloren. Met een beetje pech heb ik na het groei seizoen helemaal niks over.

Vandaag wordt ook weer een niks dag, al moeten we vanmiddag wel naar het verpleeg tehuis waar Scott’s oma zit want die is jarig. Op zich leuk maar dat tehuis is zo’n deprimerende omgeving en het stinkt naar urine. Iedereen komt daarnaartoe en men heeft besloten dat we pizza gaan eten met z’n allen, in het verpleeg tehuis. Bleh! Pizza:-(, dat vind ik ook helemaal al niks.

Advertenties

september 29, 2010 at 10:17 am 4 reacties

Min ny kontor av Ikea!

(zo schrijf ik maar een of twee keer per week, zo ineens twee keer op een dag)

Dinsdag zouden we eigenlijk naar NYC gaan voor mijn paspoort en om mijn nieuwe meubilair van de Ikea aan te schaffen maar het liep net even anders.

Ik ontdekte namelijk een klein detail voor het vernieuwen van mijn paspoort waardoor we besloten om naar Conshohocken te gaan voor het Ikea meubilair in plaats van naar NYC.
Ik wil Scotts naam toevoegen op mijn paspoort en daarvoor mag de huwelijksakte niet ouder zijn dan 1 jaar. Dat was die dus wel.
Dus dinsdagochtend moesten we eerst naar het gerechtsgebouw in Williamsport.
Bij binnenkomst moesten we door een beveiligings poortje en werd m’n tas door de scanner gehaald. Daar zat mijn camera nog in en die mag je niet meenemen naar binnen. Dat wist ik wel maar ik was vergeten om die in de auto te laten liggen. Dus, moest ik op een strookje m’n naam, telefoonnummer en adres invullen en werd mijn camera in een kluisje geplaatst.
Na dit hele gebeuren haalden we de huwelijksakte op, die al voor ons klaar lag omdat Scott erover had gebeld van tevoren, en stonden we binnen een minuut weer bij de bewaker.
“You’ve got to be kidding me!” Riep ‘ie uit toen we daar weer stonden. Hihihi.
Scott maakte het nog erger door te zeggen dat ik zelfs niet eens mee naar binnen had gehoeven. Leuk he?

Toen op naar Harrisburg naar de Secretary of State waar we binnen tien minuten weer buiten stonden met een verse apostille zegel en toen…
op weg naar het Ikea filiaal in Conshohocken! Yay!
Waar we binnen 1.5 uur de truck stonden in te laden:-)))

Scott was nog nooit in een Ikea geweest en zijn idee was dat het voornamelijk goedkope rommel is en okay, het is geen top kwaliteit maar ik ben niet van plan om in huis te skateboarden ofzo. Ik bedoel maar.

Hij vindt de kwaliteit bij nader inzien toch wel gangbaar en zag zelfs leuke meubelen voor in de huiskamer. “We moeten nog maar een keer terugkomen zogauw we aan de woonkamer gaan beginnen,” zei hij.
Onze woonkamer is nu meer een traffic zone waar meubelen staan die niet bij elkaar passen. En we gebruiken nog steeds Scott’s oude ongeispireerde salontafel die hij al twintig jaar heeft en houten wijnkistjes om ‘dingen-op-te-zetten”.

Maar mijn kantoor had de hoogste prioriteit omdat het ernstig begon te lijken op een situatie zoals je die tegekomt in het programma ‘Hoarders’.
Al verzamel ik geen rommel maar had ik gewoon kastruimte nodig.

De gehele woensdag en donderdag heb ik meubels en aanverwanten in elkaar gezet.
Ik heb daarbij maar twee keer gevloekt.
Een keer omdat ik per ongeluk, tijdens het uitpakken, de metalen sliders van een laadje uit de verpakking liet glijden, en die vielen regelrecht op het deurtje van mijn mijn Bjursta sideboard. Het veroorzaakte een lelijke kras maar als je er niet met je neus bovenop zit, zie je er niets van.
En een tweede keer omdat ik het deurtje van mijn oranje witte Micke bureau te strak had ingesteld waardoor je met open en dichtdoen met de rand van het deurtje de verflaag van het kastje eraf schraapt.
Maar voor de rest is het allemaal soepel gegaan.
Het kost wel even wat tijd maar dan heb je ook wat.

Mijn nieuwe kantoor is nu net een Ikea showroom. Het enige wat ontbreekt zijn de in plastic hoesjes gestoken prijskaartjes:-).

Ik heb geen before foto want dat was gewoon te erg. Dus, tadaaa!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


september 17, 2010 at 12:48 pm 14 reacties

Workshop perikelen

Ik kreeg van de universiteit afgelopen maandag een telefoontje met de mededeling dat er maar twee aanmeldingen waren voor de workshop van aankomende zaterdag dus die werd gecanceled.
Het leek me sterk dat er maar twee mensen op de lijst stonden, maar ik was er best blij mee omdat het een drukke week ging worden en ik liever mijn kantoor opnieuw ging inrichten. Al had ik uiteraard wel tijd gemaakt als de workshop wel door zou zijn gegaan.

Donderdag kreeg ik een telefoontje van de universiteit, dat er zich nu 5 mensen hadden aangemeld en dat de workshop in principe wel door kon gaan, terwijl normaal gesproken het minimum 6 is. Tsja, dat is niet erg handig…
Kijk, ik weet voldoende om in een handomdraai een nuttige workshop in elkaar te draaien. Maar als ik het goed wil doen heb ik toch meer tijd nodig.
Dus verplaatsten we de datum naar de week erop. Ik bood aan om de mensen te bellen die zich al hadden aangemeld en ik kreeg gelijk alle namen en telefoonnummers.

Ik belde de lijst af en toen kwam ik terecht bij een echtpaar waar ik toch wel een raar verhaal van te horen kreeg.
Zij stonden dus al vanaf het begin van het jaar aangemeld voor mijn workshop maar telkens werd hun verteld dat de workshop gecanceld was.
Zij weten dus niet beter of er heeft het hele jaar geen workshop plaats gevonden!
Het gekke is dat een kennis van mij zich ook al een paar keer had aangemeld en door de universiteit niet op de hoogte werd gebracht wanneer een workshop doorging. En dat terwijl zij zelf meerdere keren naar de universiteit heeft gebeld om te vragen wat de stand van zaken was.
Dat zij uiteindelijk deelnam was alleen omdat ik haar op de hoogte had gebracht.
Ik vraag me af bij hoeveel mensen dat is gebeurd…

De universiteit wil mij volgend jaar ook weer op de lijst zetten maar ik denk toch echt dat het beter is als we uit elkaar gaan.

september 17, 2010 at 10:32 am 1 reactie

Waslijstje

We zouden eigenlijk naar Ikea gaan en mijn paspoort gaan vernieuwen in NYC.
Maar, we voelden het niet deze week. Dus doen we dat volgende week en maken wij deze week…..*trommel geroffel*….
DE DOUCHE AF!
Jaja! Ik had mijn aandeel al gedaan vorige week; alle tegels zitten erop en de tegelsnij troep is eindelijk verwijderd uit de badkamer.
En morgen gaan we voegen. Scott zei dat hij dat voor zijn rekening neemt maar het is een rot klus en vier ogen zien meer dan twee dus we doen het met z’n tweeen.
Ik zag net dat het morgen regent dus dat komt goed uit.

Vrijdag ga ik weer op de farmer’s market staan om mijn laatste workshop, die op 18 September plaatsvindt, te promoten.

Ook is er een kunst wedstrijd geplanned op 2 en 3 october op het Apple and Cheese festival in Canton.
De deadline, zo ontdekte is pas gisteren, is al op 17 September.
En omdat ik nog geen schilderij heb moet ik dus snel aan de slag.
Gelukkig is de workshop van 18 September praktisch hetzelfde als die van Augustus, zodat ik niet zo heel veel nieuws hoef in te studeren.

Kijktip voor vandaag, een goede inspiratie bron voor de tuin,
Tuinruimers (met goeie ouwe Rob)

en

Lie to me, met Tim Roth.
Over de serie

september 8, 2010 at 8:39 am 10 reacties

Feestje, flessenlikker, bzv!

Vandaag hadden we een bridal shower van een nichtje die aankomende oktober in het huwelijksbootje zal stappen.
Het feestje vond plaats bij Scott’s ouders omdat het huis van haar ouders wat te klein is.
Het idee was dat iedereen een recept zou meenemen en een item waar het recept mee gemaakt kon worden.
Maar ik denk dat mijn schoonzus die de uitnodigingen maakte een beetje in de war was, want in mijn uitnodiging stond dat ik twee recepten mee moest nemen en bij sommige anderen stond helemaal niets over recepten vermeld.
Na wat over en weer gecommuniceer gaf ik als cadeau een recept voor de Griekse gevulde paprika’s, met een blik kippenbouillon, een blik in stukjes gesneden tomaten en een mini processor.
Het is een van mijn favoriete gerechten die makkelijk te maken is en ook lekker is als leftover.
Ik gebruik doorgaans een handvol gedroogde mint in dit gerecht, heerlijk!

Ik was bang dat het een saai feestje ging worden omdat gezellige feestjes hier nou eenmaal niet vaak plaatsvinden.
Maar de tantes en mn schoonzus en een achternicht kwamen vandaag nogal vlot uit de hoek, dat scheelde weer.
Scott’s tantes en m’n schoonzus hadden eigenlijk wel gedacht dat ik een ander recept zou geven: “Waarom heb je dat hutspot recept niet gegeven?!” kreeg ik van verschillende kanten te horen.” Ja jongens, ik heb niet altijd mijn Nederlandse hoed op”, zei ik verontschuldigend, dat was inderdaad een goed idee geweest.
“En stroopwafels zouden ook leuk zijn geweest,” plaagde een tante, die overigens een kleinzoon in Amsterdam heeft die haar regelmatig Nederlandse lekkernijen stuurt. Waarop m’n schoonzus zei: “Wat zijn stroopwafels?” Nou, toen kreeg ik een hoop commentaar,”heb je je schoonzus nog geen stroopwafels laten proeven?!”
En toen kreeg ik nog wat gesputter en een pruillip van Gwen, m’n schoonzus, dat ik haar nooit iets Nederlands geef. Haha wat een komediant, nou als ik haar naam trek voor de kerst dan heb ik een mooi lijstje klaar.
En dan had de tante van Scott, die met die kleinzoon in Amsterdam, aan de toekomstige bruid ook nog eens een mooie flessen likker uit Nederland cadeau gegeven, iets wat ze hier superhandig vinden. En wat ik overigens zelf ook als huwelijks cadeau van Nederlandse vrienden heb gekregen, erg leuk! Schoonzus: “Die heb ik dus ook nog nooit van Bibi gekregen!:-(” Hahaha! Ik heb hier duidelijk wat steken laten liggen (of laten vallen?)
Het uitspreken van de naam “flessenlikker”, zoals dat op het labeltje stond, was trouwens ook reden tot hilariteit.

Na het uitpakken van de cadeautjes en het eten van de taart, besloten Susie, Gwen en ik in de keuken namen te trekken voor de Kerst.
Normaal koopt iedereen voor iedereen maar we gaan het dit jaar wat goedkoper maken en trekken allemaal een naam.

En wat denk je, ik trek mijn zusje-in-de-wet:-), wat een toeval niet?

Dus, ik kom thuis, google op flessenlikker in het engels om alvast te shoppen voor Gwen, en kom terecht op deze website, en wat zie ik staan bij de omschrijving van het flessenlikker aanbod:

A Norwegian invention called a “flessenlikker” (bottle licker or jar licker) or “flessenschraper” (bottle scraper) .”

Hier is trouwens het recept wat ik cadeau heb gegeven:

Griekse gevulde paprika’s
2 eetlepes extra virgin olijf olie
1 1/4 kop fijngehakte uien
1 pond gehakt, liefst lamsgehakt maar elk soort gehakt is goed.
3/4 kop witte rijst
3/4 theelepel zout
1/2 theelepel zwarte peper
1/2 theelepel gedroogde mint, verkruimeld (Echt dus niet maar een halve theelepel, dat proef je amper, gewoon lekker veel doen)
1 kop water
1/4 kop fijngehakte verse peterselie
1 (14.5 ounce) blik kippenbouillon
1 (14.5 ounce) blik gehakte tomaten
6 groene paprikas

Verwarm de oven tot 350 degrees F (175 degrees C).
Snijd de paprika’s doormidden, en haal de pitten eruit. Leg de paprika’s in een ovenschaal, en terwijl de oven opwarmt, stop de schaal in de oven, op die manier kan de paprika alvast een beetje garen.
Verhit olijfolie in koekenpan op middelhoog vuur. Saute de ui en rul het gehakt totdat de ui gaar is en het vlees niet langer rose is, ongeveer 7 minuten.
Voeg de rauwe rijst toe en roer, en voeg zout, peper en mint toe, kook af en toe roerend voor 5 minuten.
Voeg water en peterselie toe en verlaag het vuur. Laat het ongeveer 15 minuten koken, tot al het water is geabsorbeerd door de rijst.
Haal de ovenschaal uit de oven en vul de paprika’s met de rijst.
Schenk de kippen bouillon en de gehakte tomaten in de ovenschaal en bedruip de gevulde paprika’s met het mengsel.
Bak de paprika’s verder in de oven voor ongeveer 45 minuten.

Smakelijk eten!

En ik heb weer een leuke kijktip.
De liefhebbers hebben het natuurlijk allang op de kalender staan maar morgen is het zover en kunnen we de eerste aflevering zien van:
Boer Zoekt Vrouw 2010!
Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

september 4, 2010 at 3:04 pm 6 reacties

Tut dag met Phan

Mijn kantoor was al lange tijd een bende wegens te weinig kastruimte, en omdat Scott ook nog eens mijn bureau en boekenkast heeft ingepikt staat de huiskamer nu vol dozen met mijn kantoor troep erin.
Ik verhuis namelijk tijdelijk naar de woon/eetkamer totdat wij volgende week bij de Ikea mijn nieuwe kantoor meubilair gaan halen:-). Oh ja, en om m’n paspoort te verlengen waar ik nu persoonlijk voor naar NYC moet, waanzin.
Ik was dus eigenlijk van plan om tijdelijke orde te scheppen in de chaos maar toen ik vanmorgen wakker werd
had ik daar even geen zin in.

Dus, besloot ik om er een beauty/relax ochtendje van te maken, m’n haar te verven en huidverzorgings tips van Michelle Phan te gebruiken.

Ze verkoopt schoonheids producten en heeft een aantal leuke doe het zelf videos op youtube (hooray for youtube) voor maskertjes en scrubs die je makkelijk thuis kan maken (hooray for Michelle Phan).

Hier zijn wat van die gezellige videos:
Make up verwijderaar
Tomaten scrub
Ei masker
Rijstwater masker en toner

M’n huid voelt echt weer helemaal fris en fruitig!
En vanavond doe ik nog even een Olijfolie scrub

Ja, ik ben fan van Phan;-)

september 3, 2010 at 12:41 pm 4 reacties