Dalletje

oktober 24, 2010 at 9:33 am 15 reacties

Ik moet even wat van me afschrijven, als u het niet erg vindt.

De oudere zus van het nichtje dat een paar weken geleden bij ons was getrouwd, trouwde twee jaar geleden en is nu hoogzwanger.
Beide zusjes zijn thuis geschoold, streng religieus opgevoed en gingen zo van het nest het huwelijk in. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn.
Maar het werkt niet zo goed voor de oudste.
Ze zit thuis opgesloten (ook toen ze nog niet zwanger was) omdat haar ‘man’ (die bij lange na nog geen man is) wil dat ze thuis blijft om voor hem te zorgen. Ze hebben niks, wonen in het huurhuis van haar ouders in het dorp waar ze niks voor hoeven te betalen. Hij werkt niet niet en wil ook niet werken, hij helpt haar niet en verzorgt haar niet wanneer zij ziek is vanwege de zwangerschap die haar zwaar valt (hij belt haar moeder om eten voor HEM te brengen omdat zijn vrouw te ziek is om te koken), als zijn schoonvader hem eens meeneemt voor een dagje werk waarbij hij een landmeter stok moet vasthouden is hij de volgende dag ziek. Mijn schoonzus bood al haar baby spullen aan maar dat was niet goed genoeg. Ze namen het niet aan maar kochten met het geld wat ze bij de ouders gebedeld hadden allemaal gloednieuwe spullen. Hij dreigt haar ouders dat ze gaan verhuizen als ze af en toe eens durven te zeggen dat ze niet meer kunnen betalen. En hij komt toch uit een goede gristelijke familie. Oh ja, en hij wil priester worden. Maar goed, dat allemaal terzijde.

Het was zover, het baby feest waarbij we de aanstaande moeder gingen overladen met cadeaus vond gistermiddag plaats.
Met enkel wat familie en oude dames van de kerk, ging ik er toch maar met goede moed heen. Echt, geen vlotte jonge meiden te bekennen, behalve dan haar zusje. (Die wel lekker vlot is en getrouwd is met een leuke hardwerkende man, het kan dus ook goed gaan)

Twee en een half uur leken een eeuwigheid, waar je af en toe de klok hoorde tikken omdat het zo saai en stil was.
Ik was blij dat het voorbij was, wat een bevalling.
Eerst kregen we een spelletje te doen. Op zich leuk bedacht van een tante maar het werkte niet zo goed. Miniatuur babietjes waren vooraf in plastic bekertjes water werden ingevroren waarvan iedereen er een kreeg. Wat ermee ging gebeuren zou dan uitwijzen of je een goede moeder bent. Er was een bekertje met een gaatje in de zijkant en als het smolt zou er een zogenaamd plasstraaltje uitkomen zodat men dan kon zeggen, je baby heeft op je geplast. Haha. Zucht. Nou. Die beker ging aan mij voorbij gelukkig.
Dan moesten we slabbetjes decoreren. Maak me gek met je bijbelteksten, op een slabbetje! Sommige mensen kunnen zichzelf niet helpen blijkbaar.
Je denkt misschien ook dat het zitten in een kringetje doorgaans iets Nederlands is, maar hier word je er soms ook aan blootgesteld.
Kennelijk werd er een veel grotere groep verwacht maar de helft van de stoelen bleef leeg. En dan ging iedereen ook nog verspreid zitten. Met de meeste lege stoelen bij de aanstaande moeder en de gezelligste groep van de tantes ergens achterin.
De aanstaande moeder is niet erg spraakzaam. Dat was ze ook al nooit, en als ze iets zegt hoor je haar amper want ze praat piep zacht. Een echt gesprek voeren lukt niet, verder dan hoe gaat het-goed kom je niet. De cadeau ronde was saai, al vond ze mijn cadeaus wel heel leuk, want die had ik van het register bij een online winkel waar ze een wenslijst had. Een knuffelbeer en een mand met honing shampoo en lotions en andere honing producten.
Achteraf hoorde ik via via dat ze teleurgesteld was dat ze zo weinig van haar wenslijst heeft gekregen. Iets waar ik me wel wat bij kan voorstellen, je hebt niet voor niets een wenslijst.
Veel mensen blijven hardnekkig eigen gefrutselde en bedachte cadeautjes geven en negeren de wenslijst volledig, ze kreeg dan ook ontzettend veel slabbetjes en dekentjes. Sommige echt heel mooi, we hebben een tante die echt hele mooie quilts maakt en een andere tante die echt een heel schattig setje in elkaar heeft gehaakt, maar het is ook een flink aantal erg mis gegaan bij de andere dames met hun zelfgebreide en gehaakte dingen, met lelijk vloekende of hele vale kleuren of ze de laatste restjes wol hebben gebruikt die al tig jaar in het raam hebben liggen te verbleken.

Na twee en een half uur werd ik weer vrijgelaten.
Moe en bleek kwam ik thuis.
Het enige wat ik uit kon brengen was:
“Wat een seksloze bende herfst sweater dragende mom jeans met witte sneakers kerketroep.”
“Ik ben echt trots op je dat het hebt doorstaan.” zei Scott.

Entry filed under: treurnis. Tags: .

Vriendin Ann Halloween

15 reacties Add your own

  • 1. DixieChick  |  oktober 24, 2010 om 2:20 pm

    Haha! Ik zat bij hetzelfde feestje, maar dan een week eerder. Ik voel je pijn! Wat een ramp zijn die dingen he? Bij mij werd er dan wel enorm getaterd, maar mijn hemel, wat een hopeloze oppervlakkige nepheid. Ik wilde er gewoon van aan de drank, maar ja, dat was er natuurlijk niet. Dennis zegt altijd dat hij niet snapt dat ik ga. Ik eigenlijk ook niet, maar ja, je moet wat soms. Dus, neem een neut op dat het voorbij is, zou ik zeggen, en gewoon nooit meer gaan!🙂

    Beantwoorden
    • 2. B.  |  oktober 25, 2010 om 6:33 am

      Ik zag je status op facebook vorige week, haha, en toen dacht ik: Die heeft mazzel dat ze het al achter de rug heeft! ’t Is echt treurnis ten top, ik zou er een soort sneue docu van kunnen maken maar ik kan het anderen eigenlijk ook niet aandoen…. Het is nu voor een lange tijd gedaan want ik geloof niet dat het jongere zusje van plan is snel aan de kinderen te gaan.

      Beantwoorden
  • 3. Liesbeth  |  oktober 24, 2010 om 2:29 pm

    ik vind je een heldin dat je gegaan bent. Arme meid… nooit geleerd voor zichzelf op te komen😦 & now stuck for life

    Beantwoorden
    • 4. B.  |  oktober 25, 2010 om 6:34 am

      De hele familie is bezorgd over haar maarja, ze is nou eenmaal getrouwd en scheiden is uit den boze. DUs, ja, stuck for life. Triest.

      Beantwoorden
  • 5. Petra  |  oktober 24, 2010 om 2:30 pm

    LOL! Oeps, ik heb een herfstsweater aan, maar wel een heel leuke met muisjes😉. Ik heb een hekel aan babyshowers, die slecht georganiseerd zijn! Gelukkig is men hier niet zo religieus, dat scheelt.

    Beantwoorden
    • 6. B.  |  oktober 25, 2010 om 6:37 am

      Haha nou Petra, ik weet zeker dat zo’n sweater jou nog sexy staat;-). Op tv zien babyshowers er altijd wel een stuk gezelliger uit, met drankjes en hippe mensen, ik hoop die ook ooit mee te mogen maken…

      Beantwoorden
  • 7. roots2wings  |  oktober 24, 2010 om 2:51 pm

    Zou zij zelf beseffen wat voor een grijs leventje ze leidt? (lijdt, hahaha)
    Triest is het wel, en gelukkig weet jij veel beter!!!!

    Beantwoorden
    • 8. B.  |  oktober 25, 2010 om 6:39 am

      Weet je wat het is? Ze is ook heel beschermd opgevoed en haar wereldbeeld is maar heel klein, thuis en kerk is het enige wat ze kent dus ze zal het niet beseffen. Misschien maar beter ook voor haar denk ik wel eens…

      Beantwoorden
  • 9. Bianca Hendriks  |  oktober 24, 2010 om 6:53 pm

    Wat een trieste bedoening en superdapper van je dat je het uit hebt kunnen zitten al die tijd. Wat een zieke spelletjes een babypopje ingevroren, kan zo een horror film in brrr. Volgende keer gewoon niet meer gaan, zeg maar dat je het te druk hebt of wat dan ook, naar het excuus luisteren ze toch niet in onze ervaring inmiddels en even goede “vrienden” daarna.

    Wij zijn 1 x toen we hier net woonden op zo’n soort “Kerstfeest” geweest bij ook zo’n engkerkse familie (er zijn ook goedkerkse families hou me ten goede😉, als ik er aan terugdenk krijg ik spontaan weer depressieve gevoelens ervan onder het mom van “gezellig samenzijn”. Het plaatje was precies wat jij schrijft en sindsdien doen we het niet meer, we doen niet meer mee aan zulke “gezellige dingen” en zitten we nu in het toen verwachte “sociale isolement” ? helemaal niet ha ha

    Beantwoorden
    • 10. B.  |  oktober 25, 2010 om 6:43 am

      Dat ingevroren popje vond ik ook erg raar, en het ‘pissende’ bekertje werkte ook niet echt, dus de grap viel in het water. Het is dat het familie is anders zou ik echt niet gaan. Maar ik ga toch wat harder mijn best doen om goede excuses te creeren zodat ik nooit meer naar dat soort ongein hoef. Haha ik herinner me nog je verslag van dat Kerst’feest’, ooh joh ben blij dat ik daar niet bij was! Hahaha

      Beantwoorden
  • 11. Annemiek  |  oktober 26, 2010 om 1:30 pm

    ocharm, triest gedoe. De baby showers waar ik ben geweest zijn gelukkig leuker geweest. Je hebt het overleeft. Hopelijk hoef je niet snel meer.

    Beantwoorden
    • 12. B.  |  oktober 26, 2010 om 3:59 pm

      Ik hoop toch ook een keer een leuke shower mee te mogen maken. En dat me die sneue showers weer lang bespaard mogen blijven:-)

      Beantwoorden
  • 13. Natasja  |  oktober 26, 2010 om 3:18 pm

    Zo’n babyshower zou toch eigenlijk een leuk feest moeten zijn. Chapeau hoor, dat je het helemaal hebt uitgezeten (waarschijnlijk kon je niet anders, maar toch!)!

    Beantwoorden
    • 14. B.  |  oktober 26, 2010 om 4:01 pm

      Ik kon helaas niet anders, maar ik vond het evengoed ook dapper van mezelf haha.

      Beantwoorden
  • 15. Thanksgiving «  |  november 26, 2010 om 3:13 pm

    […] er hier aan toe gaat. (Lees 2008 en 2009). Het menu voor dit jaar werd bedacht op het vreselijke baby feestje vorige maand waar ik een paar tantes erover hoorde praten. Maar ik had niet door dat daar de rollen […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed



%d bloggers op de volgende wijze: