Cabin fever en sleeën

januari 23, 2011 at 9:05 am 10 reacties


Het is hier in de winter behoorlijk zwaar.
Het is erg koud met veel sneeuw, en er gebeurt totaal niks. Ook op sociaal gebied staat alles op een te laag pitje en zo kun je ineens last krijgen van cabin fever. Ik vind persoonlijk dat Cabin Fever nog te gezellig klinkt voor wat het is.

Vroeger dacht ik altijd: “Wat een onzin, je omgeving bepaalt je geluk niet, dat bepaal je zelf en als je innerlijk sterk bent maakt het niet uit waar je bent”.
Maar toen woonde ik nog in Nederland in een dichtbevolkte omgeving waar de winkels op loopafstand waren en ik vrienden had die ik al jaren kende en waar ik alles mee kon bespreken. Dan is het makkelijk om te denken dat geluk maakbaar is.
Fijn vond ik het niet in Nederland maar er was tenminste van alles te doen.

Maar waar wij nu wonen, kan je in de winter na een paar weken tijd veranderen in een contact gestoorde mountain woman.
Zover is het bij mij wel gekomen deze maand.
Waar ik normaal bij de lokale supermarkt nog makkelijk een praatje maakte met de cassiere, bleef ik eergisteren haken en wist ik niets te zeggen.
Ik belde een nicht die ik sinds oud en nieuw niet had gesproken en dat werd ook al zo’n vreemd gesprek waarbij ik het gevoel kreeg dat zij dacht, “waarom belde ze me nou eigenlijk”.
Ik belde een vriendin en die had net zoals ik weinig te melden dus daar kwam ook niks zinnigs uit.
Wat je ook krijgt is dat je op een gegeven moment liever geen mensen meer ziet.
Bij mij komt er dan nog bij dat ik vooral geen mensen wil zien die voor mij het toonbeeld zijn van country living bible thumpers.
Want dat maakt alles nog erger.
Er is zo’n ouder stel waar ik in het begin wel mee optrok maar ik kan me er niet meer toe zetten om bij hun een kop thee te komen drinken. Ik denk dat ik gewoon overgevoelig ben geworden voor mensen die telkens met de ‘scriptures’ aan komen zetten en alles geloven wat op foxnews word gezegd.
En het helpt niet dat mijn schoonzus, nicht en vriendin ook last hebben van cabin fever.
Eerlijk gezegd is dit de ergste maand geweest tot nu toe. Daar kan ik nog heel veel over schrijven maar ik wil jullie niet deprimeren.
Als ik dat niet al gedaan heb.

Scott vond het tijd dat we eens wat leven in de brouwerij brachten dus besloot hij iedereen (broer, schoonzus en kinderen, neef, vrouw en kinderen, achterneef en vrouw en kinderen) uit te nodigen om bij ons te komen sleeën.
Ik vond dat intelectueel een goed idee, maar gevoelsmatig vond ik het teveel drukte (ja zo erg was het geworden).
Maar goed, het ging toch echt gebeuren gisteren.

Na wat paden vrij te hebben gemaakt en een bank te hebben gebouwd zodat je niet in of op de kreek zou belanden, kwam iedereen aan met snowboards en opblaasbare ronde sleeën.
We legden ook een groot kampvuur aan om afval hout en oud papier te verbranden. En we sloten de middag af met warme chocolademelk.

Voor foto’s en een paar filmpjes, klik hier.
Het was best wel gezellig. Ik ben zelf ook een paar keer naar beneden gesjeesd.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


En vandaag voel ik me toch wat beter.

Entry filed under: winter. Tags: .

Nog een week! En wie wil een gratis Suske en Wiske? Damiani wijnproeverij

10 reacties Add your own

  • 1. Petra  |  januari 23, 2011 om 1:23 pm

    Zo ontzettend herkenbaar, jouw cabin fever gevoelens! Ik heb nota bene heel wat dingen om te doen hier, maar ik vind het deze maand ook enorm zwaar. Ik merk ook, dat ik ontzettend zin moet maken, zelfs voor leuke uitjes. Seasonal Affective Disorder is het en deze winter is zo koud en bij jullie ook zo sneeuwerig. Hopelijk warmt het gauw weer op.

    Beantwoorden
    • 2. B.  |  januari 24, 2011 om 6:38 pm

      SAD, dat is het inderdaad, je wordt er gewoon sad van. Ik hoop dat het voor jou ook snel weer houdbaar wordt, ik las dat jij ook een leuke trip in het vooruitzicht hebt, ik hoop dat je een lekkere warme bestemming vindt!

      Beantwoorden
  • 3. Annemiek  |  januari 24, 2011 om 7:11 am

    Och, ik zou het graag wat draagbaarder maken voor je! Wat rot dat je je zo voelt. Zo’n slee middag is echt een oplossing voor de winterblues. Kom een keer naar de big city of Ithaca!

    Beantwoorden
    • 4. B.  |  januari 24, 2011 om 6:50 pm

      Dat sleeen doorbreekt echt de sleur een beetje. Niets beters dan wat frisse wind en sneeuwpoeder in je haar:-)
      We spreken af zogauw we weer terug zijn, ik heb me inmiddels ingeschreven voor de nieuwsbrief van de H Johnson museum of Art:-)

      Beantwoorden
  • 5. DixieChick  |  januari 24, 2011 om 8:31 am

    Ha! Ik had deze post bijna zelf kunnen schrijven. En dit jaar is voor mij ook echt een komkommerjaar tot zo ver. Ik kan geen zeurstudent, geen bible study miep, geen huisvrouw met overgewicht, minivan, vijf kinderen en “thetoughest job in the air force is air force spouse” sticker meer zien. Dus I feel your pain. Echt waar. En wou dat je wat dichterbij woonde, dan konden we samen chagrijnen (want manlief weet het ondertussen ook niet meer).
    Maar ja, ondertussen wens ik je natuurlijk wel heel veel sterkte toe. Zodra ik een oplossing voor cabin fever weet, dan hoor je het🙂

    Beantwoorden
    • 6. B.  |  januari 24, 2011 om 6:54 pm

      Haha Scott weet het met mij soms ook niet meer. Hij zegt wel altijd dat ik het niet zo moet oppotten en altijd alles met hem moet kunnen delen maar dan zou elke dag een drama worden.
      De oplossing is eigenlijk verkassen naar een bruizende omgeving waar ik een leuke parttime baan erop na kan houden. Maarja, dat zit er gewoon niet in. Misschien is tijdelijke hypnose voor de wintermaanden een idee. Dat die hele winter periode in je beleving maar 1 dag duurt, dat zou wel wat zijn…;-)

      Beantwoorden
  • 7. Nynke van der Burg  |  januari 25, 2011 om 8:21 am

    ja, herkenbaar hoor! Ik heb er ook meer dan andere jaren last van dit jaar.. het is ook bewolkter -of denk ik dat maar? wat denk jij? En bovendien wonen we dit jaar in een nogal donker appartement en dat helpt ook niet natuurlijk.. jammer dat je niet net wat dichterbij woont.. je bent altijd welkom in State College hoor🙂 niet dat dat nou zo’n bruisende stad is maar toch..
    Zin in de lente!

    Beantwoorden
    • 8. B.  |  januari 28, 2011 om 8:48 am

      Ik denk dat het inderdaad een strengere, grauwere winter is dan vorig jaar. State College lijkt me toch super bruizend, vergeleken bij waar wij wonen. Hoewel een college town niet per definitie bruizend is natuurlijk, daar is Mansfield bij ons een goed voorbeeld van. Maar toch, ik ben er een keer geweest maar dat was in de zomer, ik vond het wel gezellig!

      Beantwoorden
  • 9. Natasja  |  januari 25, 2011 om 11:26 am

    Wat jammer dat je jezelf zo voelt. De omgeving waar jij woont helpt ook niet echt mee, hè. Dan kan de winter erg lang duren. Gelukkig heb je een leuk vooruitzicht…Tucson! Probeer daar maar aan te denken, misschien voel je je dan wat beter.

    Beantwoorden
    • 10. B.  |  januari 28, 2011 om 8:53 am

      Ik kijk er al naar uit, en ga vandaag al mijn koffer inpakken.
      Het huis is al helemaal schoon, en hoef verder niets meer af te handelen dus ik begin al een beetje dat vakantie gevoel te krijgen.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed



%d bloggers op de volgende wijze: