Begrafenis ,Yoga en het kerk leven.

januari 28, 2011 at 8:41 am 4 reacties

Zo ga ik nooit naar de kerk en zo twee keer in een week!
Dinsdag was ik bij mijn eerste Amerikaanse begrafenis, van een verre maar wel een van de favoriete ooms van Scott, Oom Dick. Van hem had mijn vader nog een pompoen voor ons gekocht. Ik kende hem niet zo heel erg goed maar het was een innemende man die goed verhalen kon vertellen. Hij was een oud marinier dus je kan haast niet anders verwachten.

De viewing sloeg ik over want ik dacht niet dat ik daar goed tegen zou kunnen. Scott ging wel naar de viewing met zijn vader. Zijn vader is de laatste tijd zo snel uitgeput dat hij na de viewing geen puf meer zou hebben om de ceremonie en begrafenis uit te zitten. Dus na de viewing bracht Scott zijn vader naar huis en haalde mij op om de ceremonie bij te wonen.

Het vond plaats in een Lutheran church. Het is een klein kerkje met een jonge meid als dominee(of was ’t pastoor, priester of predikant). Ze zal niet ouder dan 22 zijn geweest. Ik vind het toch een beetje raar, ik weet niet veel van hoe het er in de kerk wereld aan toegaat maar als je als kerkganger met levens vragen zit, klop je toch niet zo snel aan bij iemand van 22, tenminste, dat zou ik niet doen.

We kwamen binnen bij het staartje van de viewing waar iedereen in een lange rij voorbij de kist schuivelden. Het leek of het halve dorp was uitgelopen. Na de viewing gingen de meesten weer naar huis en bleven veelal familieleden en vrienden over.

Er werd veel gebeden en geluisterd naar de domineetresse die haar teksten op automaat opzegde met veel versprekingen.
Dan gingen we weer zitten, dan weer staan. En ondertussen hadden Scott en ik de grootste moeite om steeds de juiste pagina in de bijbel te vinden.
Hoe iedereen steeds zo snel de juiste pagina voor zijn neus had is ons echt een raadsel.
Er moest ook veel gezongen worden.
Dat zingen ging natuurlijk voor geen meter want we kunnen allebei geen noot lezen. Dus je volgt maar wat en net als je denkt, Oh hier gaan we weer omhoog, dan is het net weer effe anders.
Gelukkig waren er ook leuke anekdotes van zijn dochter, kleindochter en zijn reflexologe.

Na de ceremonie reden we stapvoets naar de begraafplaats aan de andere kant van het dorp.
De begraafplaats was bedekt met sneeuw, de lucht was wit, er dwarrelde sneeuwvlokken en het was wind stil.

De kist werd onder een blauwe tent geplaatst en op de kist lag de Amerikaanse vlag.
Een vriend van hem zong heel mooi een lied, wat ze op vakantie vaak zongen. Ik weet niet hoe het heette maar het klonk erg mooi.
En toen hoorde ik achter mij dit:

Een jongen met een trompet speelde het bijna net zo mooi als in de video. Dit stukje herkennen jullie wel van de dodenherdenking waar dan nog een stuk achteraan komt…
Wat een apart gevoel is dat, als je daar staat op een heuvel op een besneeuwde begraafplaats.
Ik vond het erg mooi.

Waar ik wel steeds aan moet wennen is dat begraafplaatsen hier veel minder netjes worden bijgehouden en er staan geen hagen of hekken om de begraafplaatsen, tenminste, niet hier. De doden hebben hier geen privacy. Je zal het in die staat ook niet echt nodig hebben maar toch,
soms staan de grafstenen tot aan de rand van de weg! Nou, ik zou dat niet zo’n respectabele plek vinden….

Na de begrafenis reden we terug naar de kerk om te eten. Al tijdens de ceremonie rook het flink naar eten en aan de knorrende magen om mij heen te horen was het wel tijd voor een hapje.
We kregen scalloped potatoes, ham, mais, macaroni and cheese en gebak.
Ik raakte aan de praat met de reflexologe en haar zus, twee zeer uitbundige kleurrijke dames die mij erg delightful vonden (zij waren zelf ook het toonbeeld van delightful;-)), de broer van oom Dick had geen water maar vodka in zijn glas (dat we dat wel even wisten) Nancy, Dick’s vrouw die altijd de life of the party is, huilde en lachtte (van ingetogen huilen tot schaterlachen), Scott werd zoals gewoonlijk weer voor zijn broer aangezien (en andersom) en neef Eric goot per ongeluk een hele pot koffie over zijn broek (dat schijnt heel typisch te zijn voor hem).
Dat was mijn eerste begrafenis en bezoek aan deze kerk.

En gisteren, was ik weer in die kerk.
Mijn vriendin Ann, die van de honing extractor die ik uiteindelijk niet kon gebruiken omdat haar man hem smerig had weggezet, en we tijdens het schoonmaken de lak eraf spoten, geeft sinds kort Yoga lessen in diezelfde kerk.
Schoonzus Gwen ging ook mee want die moest de yoga mat die ik haar voor kerst heb gegeven nog steeds inwijden.
De klas bestaat voornamelijk uit oudere dames maar het is een leuke klas.
De moeder van een vriend van Scott was daar ook bij. Wij hadden elkaar al een lange tijd geleden moeten ontmoeten, zij had al veel over mij gehoord en ik ook al veel over haar, want zij zit ook in de kruiden en eetbare planten. En haar man bouwt snaar instrumenten. Leuk niet? We hebben afgesproken om als we terug zijn bij ze te komen eten.
Anne’s yoga klas was wel een beetje langzaam en niet zo uitdagend maar ach, het kan ook geen kwaad.
Met mijn mat lag ik trouwens precies op de plek waar neef Eric twee dagen eerder koffie had geknoeid.

Entry filed under: Integreren, Sporten. Tags: .

Typisch hollandse ‘service’. Mijn ervaring met Boeketcadeau.nl oftewel dynalogic.eu bluegrass avond

4 reacties Add your own

  • 1. Petra  |  januari 28, 2011 om 1:15 pm

    Wat een beschrijving van de begrafenis, ik moest af en toe wel lachen. Hier zijn de begraafplaatsen toch meestal wel omgeven met een muurtje en een hek.

    Beantwoorden
    • 2. B.  |  januari 29, 2011 om 9:04 am

      MIsschien dat het echt ‘country’ is om begraafplaatsen zo open te laten. Het was al met al ook best een gezellige begrafenis.

      Beantwoorden
  • 3. Annemiek  |  januari 29, 2011 om 7:30 am

    Zo mooi die Taps, ik geloof het dat het een speciaal moment was en een laatste eerbetoon.
    Een kleurrijk gezelschap daar. Wel anders dan in Nederland, waar ik ze nog geen yoga zie doen in de kerk.
    Goede reis!!!!

    Beantwoorden
    • 4. B.  |  januari 29, 2011 om 9:05 am

      Ja, wat hip he? Yoga in de kerk haha. Hier stellen ze hun ruimtes makkelijker open voor groeps activiteiten die niet perse iets met geloof hebben te maken, dat is dan toch wel weer leuk.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed



%d bloggers op de volgende wijze: