Archive for april, 2011

Eerste koopwaar en workshop

En zo is het alweer vrijdag avond en heb ik morgen mijn eerste workshop van dit jaar. Ik heb 13 aanmeldingen en dat is eigenlijk net iets te veel, het huis zal vol zitten morgen. Ik ben niet echt zenuwachtig maar wel erg moe van alles voorbereiden. En de voorbereidingen voor mijn kleine introductie op de farmers’ market had ook iets meer voeten in de aarde, letterlijk. De potten met Jerusalem artichoke plantjes kwamen nog niet erg op, en twee dagen van te voren, kwam ik op het idee om in plaats daarvan, Japanse knopenkruid te verkopen. En daarvoor moest ik naar verschillende plekken in naburige dorpen en stond ik in weer en wind met mijn baggerlaarzen en mijn rieten mand, langs de zijkant van beken en kreken knopenkruid af te snijden.

Een tijdje geleden vroeg ik om input over de naam van mijn ‘bedrijfje’ en ik heb uiteindelijk gekozen voor “Foraging Foodie”. Het past goed bij alles wat ik doe en omschrijft ook mijzelf en mijn uitgangspunt wat betreft eetbaar onkruid beter. Vandaag bracht ik mijn eerste koopwaar naar de markt, waar ik een hoekje van Diane’s kruiden tentje mocht gebruiken. Ik verkocht maar drie producten en van elk maar vier, alles voorzien van een foldertje en een visitekaartje.
En zo zag vandaag mijn hoekje op de markt eruit:

Ik ben niet gebleven want ik had nog ontzettend veel voorbereidingen voor de boeg.
Ze e-mailde me net dat ik alles heb verkocht op 2 porties Japans knopenkruid na. Fantastisch, toch twee verkocht! Terwijl ik wel dacht dat iedereen er alleen nieuwsgierig naar zou zijn maar het niet zou willen proberen. Misschien heeft mijn foldertje daar goed bij geholpen.
Morgen rond deze tijd zit ik aan een wijntje, daar kijk ik nou al naar uit!

april 29, 2011 at 6:33 pm 5 reacties

Eindelijk toch een beetje lente?

Na een onrustige nacht met heftige hagelbuien en storm, werden we vanmogen wakker met zon!
Gisteren had ik eigenlijk ook al niet zoveel te klagen want toen kon ik al zonder jas naar buiten.

Afgelopen zaterdag heb ik mijn bijen opgehaald. De eigenaar van de winkel is altijd erg hartelijk en had me, na een oproepje op facebook, vorig jaar al toegezegd dat ik bij hem wat Japanse knopenkruid (Japanese knotweed) kon uitgraven, een eetbare plant die hoog op mijn lijstje staat. Dat is er toen niet van gekomen maar dit jaar had ik mijn handschoenen en schepje meegenomen. De meeste mensen zijn helemaal niet blij met deze plant waarvan de wortels gigantisch lang worden en overal doorheen groeien. Maar bij de bijenwinkel zijn ze er wel blij mee want de bijen maken veel gebruik van de bloemen van deze plant. Ik had bij Lowes een houten tobbe gekocht en hoop dat de plant het daarin ook goed doet. Op deze manier kan ik de plant in de gaten houden en de wortels kappen als ze te groot worden.
De bijen heb ik zaterdag geinstalleerd en doen het goed. Ik had nog heel veel honing over van vorig jaar en die hebben ze hard nodig want er is nog amper wat in bloei. En ik ben niet zo’n fan van het voeren met suikerwater, honing is gezonder voor ze.
Gisteren heb ik een tijdje bij de kast gezeten om ze te observeren. Ik zag bij de ingang een grote hommel, en twee verschillende soorten wespen. Tja, een kast vol honing rond deze tijd is natuurlijk ook onweerstaanbaar voor andere insekten. Maar gelukkig is de ingang van de kast momenteel maar heel klein zodat de kolonie zichzelf makkelijk verdedigen kan en ik heb al gezien dat mijn kolonie een paar hele sterke bewakers heeft. Wat ontzettend gaaf om te zien, hoe drie van die kleine bijen zo’n hommel te lijf gaan en hem wegslepen.
Hij gaf het niet gelijk op en kwam een paar keer terug maar ze bleven hem wegslepen en aanvallen. Op een gegeven moment heb ik de hommel zelf maar afgemaakt met de minikoevoet die ik normaal gebruik om de kast open te wrikken. En toen ik toch bezig was, gelijk ook die wespen naar de andere zijde geholpen, mijn bijen hebben immers al genoeg te doen.
Wist u dat een bij in haar hele leven een twaalfde van een theelepel honing maakt?

Het wordt vandaag weer een lekkere dag hoop ik, ik ga er maar snel gebruik van maken!

april 26, 2011 at 6:30 am 8 reacties

Vrolijk Pasen!

april 24, 2011 at 9:55 am Plaats een reactie

Geen lente

Echt! Niet te geloven. Ik voelde wel dat het koud was dus ik had een jas aangetrokken en ging met de truck even een rondje rijden. Eerst langs het pad waar rond deze tijd van het jaar grote Knoflook mosterd planten (Garlic mustard) zouden moeten staan, maar die zijn nog piepklein, toen bij de kreek in het dorp even gekeken hoe het staat met het Japanse knopenkruid (Japanese knotweed) en daar zijn net de topjes van jonge scheuten te zien, ook ongeveer twee weken te ‘laat’ en toen langs de schuur van Steve waar ik nog wat spullen voor de bijen weg moest halen. Er stonden nog wat dozen waar, heel leuk, muizen in hebben gehuisd. Thuis gekomen leegde ik buiten de dozen en maakte ik de inhoud schoon. Het was niet zo erg vies als ik had verwacht en het waren gelukkig onderdelen die zelf niet met honing in aanraking komen. En bijen maken zelf ook alles goed schoon wat in hun kast terecht komt.
Maar goed. Ondertussen stond ik echt te blauwbekken toen ik achterin de bak van de truck keek en mijn oog viel op een flinke ijslaag.
Ah, daarom voelt het weer zo koud, het vriest gewoon!
Ik was nog niet binnen of het begon ook nog te sneeuwen! Het wil gewoon geen lente worden dit jaar…
Ik had weer heel wat buiten werkzaamheden geplanned maar dat wordt dus niks, dan maar wat admin.

Ik heb trouwens een grappig programma ontdekt op uitzendinggemist, ‘Omroep Maxim’ heet het, het is een kort kneuterig ‘nieuws’ rubriekje en er zijn nog maar drie afleveringen van geweest maar als je het wil zien is het wel beter om bij aflevering 1 te beginnen.
Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.
Ik moet er zo vreselijk om lachen!

april 22, 2011 at 2:50 pm 2 reacties

Een van alles en nog wat dag en visite

Het was raar weer vandaag, dikke mist die af en toe op kwam zetten, regen, wind, zon, weer regen, nog meer wind, weer zon. Pfff
Maar uiteindelijk heb ik in de tuin niet veel gedaan want ik moest wat winkels langs, (ben je zo weer een paar uur verder) en er lag weer een stapel werk van Scott op me te wachten.
Bij Walmart was het erg druk en stond ik zomaar tien minuten in de rij bij de kassa, dat gebeurt anders nooit! Waarschijnlijk vanwege de Pasen. In de Walmart kreeg ik opeens een telefoontje van Annemiek die op weg ging naar Harrisburg en wilde weten of ze ’s middags misschien even langs konden komen want we liggen toch een beetje op de route. Nou, harstikke leuk!
Dus nog even snel de rest van mijn boodschappen doen en zorgen dat ik voortijdig thuis was.

Bij de Tractor supply store kocht ik vier zakken tuinaarde en maakte daar gelijk de gift card op die ik van mijn schoonzus voor mijn verjaardag had gekregen (vind ik namelijk een leuke winkel) en ook moest ik bij Lowe’s even wat halen voor mijn mini waterkers vijvertje voor in mijn vlindertuin.

Daarna ging ik even bij het sportzaaltje in Blossburg langs om vriendin Susan en ‘de mannen’ (de ouwe mannen club) gedag te zeggen. Ik kwam daar deze keer niet om alleen maar gedag te zeggen, nee, ik kwam vreselijk ongezonde paaseieren afgeven.
Gisteren, namelijk, kwamen een tante en een nichtje aan de deur met vier paaseieren van chocola. Het zijn eigenlijk halve chocolade ei vormen met daarin een zware mierzoete vulling gemaakt van vooral veel suiker, boter, en kunstmatige smaakmakers en pindakaas. Elk ei weegt makkelijk een pond. Die eet ik dus nooit, van de gedachte alleen al krijg ik kiespijn. Voor Scott is het echt niet goed zulke dingen in huis te hebben, hij eet echt wel gezond maar hij kan die slechte dingen slecht weerstaan. We halen dat soort dingen dus zelf ook niet in huis en ik wilde die eieren al snel verstoppen maar Scott, die boven zat te werken, had gelijk door dat het weer ‘ongezonde eieren’ tijd is dus hij kwam gelijk naar beneden. Helemaal blij was ie met die eieren.
Ik zou ze het liefst gelijk in de vuilnisbak gooien maar het is nou eenmaal een traditie die Scott wel erg waardeert. Na overleg mocht ik twee van de vier eieren wel weggeven. Dus vandaar dat ik die even kwam weggeven bij het sportzaaltje, sporten ze er toch weer snel af (hopelijk), of gooien ze weg (beter). En zoals gewoonlijk moet ik even blijven om een praatje te maken met de mannen. Of ik mee ging lunchen (nee), en wanneer ik weer eens gezellig mee kom sporten (nee te druk) en ook vertelde iemand dat hij in 1966 een fabriek in Groningen heeft gerund waar producten van Pyroflam gemaakt werden. Net zoiets als Corningware hier. Ik ben benieuwd of iemand dat nog kent, Pyroflam…

Na nog een korte stop bij de bibliotheek en bij de lokale supermarkt om wat broodbeleg te halen kon ik eindelijk weer richting huis waar ik snel alle booschappen opborg. Niet veel later kwam Annemiek, met het hele gezin!:-) Da’s leuk om ze allemaal eens te ontmoeten! Vooral leuk omdat ik ze alleen nog maar op foto’s op het blog hebt gezien. Annemiek had voor ons ook eieren van hun eigen kippen meegenomen een een grolsch flesje met maple syrup! Wat een leuke verpakking voor maple syrup:-) We liepen even door mijn tuin heen en ik gaf Annemiek wat Jerusalem artichokes mee om thuis in de tuin te planten.

Na een kort maar gezellig bezoek gingen ze weer verder en moest ik toch echt aan de slag met data entry. Gelukkig kwam na twee uur schoonbroer Steve opdraven die me ging helpen om het bijen stekkie schoon te maken, want dat was nog niet gebeurd en zaterdag ga ik mijn bijen al ophalen. Maar na 15 minuten moest hij er al weer mee ophouden want dochterlief moest worden opgehaald van school en schoonzus was verlaat. En toen was het alweer etenstijd. En blog tijd. En film-kijken-op-de-bank tijd.
En zo is de dag weer om.

april 20, 2011 at 6:35 pm 8 reacties

Weekend uitje

Gisteren stonden er weer een stuk of acht herten in de tuin. Soms begon er een te rennen en dan rende er een paar achter hem of haar aan. En dan liepen ze weer terug of naar een ander plekje en gingen ze weer rennen. Of huppelen. Ik vraag me af wat er in ze omgaat. Misschien dat een zegt: Oh jongens, ik heb zin om te huppelen! “Jaaa”, zeggen een paar anderen, wij ook, laten we gaan huppelen”. “Nee ik wil rennen” zegt een ander hertje, “want dat kan ik goed.” “Oh ja??” zeggen de anderen “Laat maar eens zien dan”. Of “Wat jij kan, kan ik ook!”. Of “Ik kom zo mee huppelen, ik ben nog aan het eten”. Wat een leven he?

Het regende gisteren ook weer lekker maar gelukkig had ik de dagen ervoor goed gebruik gemaakt van het mooie weer en hard gewerkt in de tuin en opgeruimd.
Al mijn tuinspullen zijn gaandeweg naar het verwarmings hok in de kelder geplaatst. Dat was in drie jaar nog niet uitgeveegd en omdat ik daar steeds vaker ben en nogal allergisch ben voor stof ging ik dat maar even doen. En wat ik daar gister allemaal tegenkwam, oude slangehuiden, muizenkeutels, door muizen verzamdelde houtkrullen (moest echt even terugdenken wanneer wij voor het laatst houtkrullen in of om het huis hadden), grijze haar watjes.
Al dat stof sloeg tijdens het vegen weer op mijn longen en ik kreeg er spontaan een loopneus van, ellendig hoor.
Maar das ook weer over gelukkig. Alles is weer netjes in het hok en ook het achterdek ziet er weer toonbaar uit.
Prettig om af en toe even flink letterlijk de bezem erdoor te halen. Of je je sokken weer optrekt nadat ze lange tijd bijna volledig afgerold voor in de neus van je laarzen hebben gezeten. Waarom gebeurt dat toch altijd met bepaalde sokken in rubber laarzen?

Gistermiddag zijn we naar Corning, NY gegaan, om er even tussenuit te gaan en om mijn verjaardag te vieren (ik ben morgen jarig).
Het regende pijpestijlen, zowel bij ons als in Corning maar dan zit ik toch liever daar. We dronken en aten wat in een lounge barretje, bezochten wat winkeltjes en de kunst galerie waar altijd inpsirerend werk hangt. Daarna gingen we naar het Indiase restaurant waar we weer genoten van de kip en lams gerechten. Maar na het eten waren we echt uitgeteld. We zouden eigenlijk nog wat barretjes langs gaan en flink gaan feesten maar we hadden er allebei geen puf meer voor.
Gelukkig hoefden we niet helemaal terug naar huis te rijden want Scott had een hotel kamer geregeld waar we lekker lang hebben geslapen. Daar waren we beiden wel aan toe en soms helpt het om even ergens anders te slapen waar geen computer aanwezig is, om echt even te ontspannen. Dat is wel het nadeel dat we allebei vanuit huis werken/studeren, je werkt dan eigenlijk altijd.

Op de terugweg hebben we bij Lowes wat aarde gehaald voor in mijn vlinder tuin, en een inbouw luxaflex systeem voor over de deuren naar het dek in de slaapkamer. Want daar komt ’s morgens al vroeg veel licht naarbinnen en soms wil je niet met het ‘krieken van de dag’ gelijk wakker worden.

We zijn inmiddels weer thuis, de zon schijnt heerlijk en omdat het gisteren veel heeft geregend is de grond makkeljker te bewerken. Dus ik trek zo mijn tuin kleding weer aan en ga lekker aan de slag. Na een lekker kopje ashwaghana.
En nog een dutje misschien…;-)

april 17, 2011 at 12:10 pm 6 reacties

Jerusalem artichoke soup en wilde ui

Langzaam begint er eindelijk meer groen op te komen. Vorig jaar had ik uit het bos bij mijn schoonbroer een aantal ‘wild leeks’ weggehaald (wilde lenteuitjes) en bij ons onder de hawthorn geplant. Een paar dagen geleden ging ik daar eens kijken en een aantal nieuwe scheuten waren zichtbaar tussen de blaadjes.
Daar ik in de koelkast nog een boel Jerusalem artichokes heb besloot ik daar weer eens iets lekkers te maken met een jonge wild leek.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Recept:
Ingredients:
1 1/2 lbs jerusalem artichokes
5 tbs orange juice
2 tablespoons butter
1 wild leek, chopped
1 garlic clove, crushed
1 1/4 cups vegetable stock
2/3 cup milk

Voor de rest ben ik nog steeds bezig met mijn Foraging Foodie/Foraging Friend project. En schilderen, en van die vervelende bronchitis af te komen die telkens weer komt opzetten. En nou komt daar nog een leuke pollen allergie bij pfff het houdt niet over.
Gelukkig schijnt de zon in elk geval, en ga ik zo mijn bijen stekkie even schoonmaken, er moet veel (oneetbaar) onkruid uit getrokken worden, nieuw zeil op de grond, het schrikdraad moet weer opnieuw bevestigd worden want de plastic houders die om de palen zitten zijn hier en daar gebroken. Ik snap ook niet waarom ik geen andere soort dan plastic kon vinden.
Binnenshuis zijn mijn tomaten planten en andere zaadjes die ik begonnen was, flink aan het groeien.
Zo heb ik een bittermeloen plantje wat het hier binnen goed naar zijn zin heeft. Dus hopelijk, als we lang genoeg zon hebben, heb ik dit jaar eindelijk Sopropo!

april 14, 2011 at 11:00 am Plaats een reactie

Oudere berichten