Archive for november, 2011

Toch een Happy Thanksgiving

Dit jaar nam ik me voor om het mezelf lekker makkelijk te maken want zie voorafgaande jaren.
We hebben met Thanksgiving altijd een diner om 12 uur ‘smiddags met de hele familie in het clubhuis van het jacht kamp. Ik zie er altijd tegen op omdat het zo’n duffe boel is. In het begin probeerde ik er nog wat van te maken door in elk geval altijd lekker eten mee te nemen en goed gekleed voor de dag te komen. Maar dit jaar wilde ik er zelf zo min mogelijk aan doen en het gebeuren maar uitzitten. Natuurlijk kleed ik me wel netjes maar voor de rest kon het me niet snel genoeg voorbij zijn.

Ik maakte sweet potatoes met pecan nuts want die had ik al een paar keer eerder gemaakt en die viel blijkaar erg in de smaak. Een taart liet ik dit jaar achterwege want in de organisatie e-mails die over en weer gingen, stonden er op zijn minst al zes.  De kalkoen wordt altijd door dezelfde mensen gemaakt en schoonzus Gwen doet meestal al de groente. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat het ook dit jaar weer een saaie bedoening zou zijn maar op de een of andere manier was het dit jaar erg gezellig. 

Het was om te beginnen al heerlijk weer, de zon scheen en het was helemaal niet koud.
Het eten was allemaal best lekker, de kalkoen was goed bereid en niet droog deze keer en al aten we van papieren bordjes, het waren dit keer speciale Thanksgiving bordjes met bijbehorende servetten! Ik zag wat feestelijke smaakvolle sweaters en net gekapte haren! We keken gedigitaliseerde familie videos van bijna twintig jaar geleden en ik speelde scrabble met neefje Jackson. Nee mensen, ik heb dit jaar niets te klagen. Dus ik ben dit jaar dankbaar voor een leuke Thanksgiving. 

Oh, en of ik volgend jaar toch alsjeblieft weer mijn key lime pie of appeltaart wil maken. Allebei mag ook ;-).

Advertenties

november 24, 2011 at 4:15 pm 3 reacties

Voila: De rijsttafel

Ik ben de hele zaterdag bezig geweest met de voorbereidingen van de rijsttafel. Zondag was ik ook de hele dag bezig met koken en als ik vrijdag geen draaiboek had gemaakt was het me echt nooit gelukt maar nu was ik tien minuten voor aanvang van het diner helemaal klaar!
Ik had de gasten geadviseerd om voor de kinderen zelf wat eten mee te nemen wat ze zeker zouden lusten. De kids zaten lekker met zijn vieren aan de bar met hun crackers en kaas uit een spray can.

Een kleine greep uit de lijst van ingredienten:

Ik aan het werk:

Het menu:

Het resultaat:

Het dessert:

Het eten werd ook zeer goed ontvangen met uitzondering van twee dames die niet zo van andersoortig eten houden maar de rest bleef opscheppen.
Ikzelf ook, waar ik aardig buikpijn van heb gekregen trouwens.
Ik had uiteraard genoeg voor ten minste twintig mensen gemaakt maar het komt allemaal wel op.
Dat was lekker eten zeg (al zeg ik het zelf)!. Ik heb ooit een keer Indonesisch gekookt met mijn vader en een keer met mijn zusje maar verder eigenlijk nog nooit. Waar het vertalen van recepten al toe kan leiden he?

Nu op naar de volgende projecten, schilderen en schrijven. Onder andere;-).

november 14, 2011 at 3:44 pm 8 reacties

Rijsttafel taferelen

Ik heb weer wat bedacht hoor.
Mijn zusje in Nederland runt een Indisch-Indonesisch centrum van waaruit ze verschillende culturele activiteiten organiseert. Vorige week vroeg ze of ik misschien een paar recepten voor een kookworkshop in het Engels wilde vertalen. Dat deed ik uiteraard met veel plezier en ik raakte er gelijk door geinspireerd. Een paar dagen later hadden Scott en ik met zijn tweetjes een rijsttafel met alle gerechten waarvan ik de recepten heb vertaald. Dat waren:
Oerapan (groenteschotel)
Sambal goreng kentang/tempeh (minifrietjes met reepjes tempeh in zoet hete sambal)
Nasi kuning (gele rijst)
Sateh ayam (kip sate)
Frekedel jagung (mais fritters)
en
Pisang goreng (gebakken banaan).

Nu vond ik niet alle recepten even goed dus heb ik wat gezocht naar vervangende recepten.
Toen kreeg ik het idee om voor aanstaande zondag leuk wat mensen uit te nodigen voor een echte rijsttafel. “We kunnen waarschijnlijk wel vier of 6 mensen geinteresseerd krijgen!” (Hier had ik al besloten dat ik het hoe dan ook ga doen, of we nou maar twee of zes eters zullen hebben) Ja, Bibi, heel leuk idee hoor maar wel ont-zet-tend veel werk! Ik heb heus al meer dan genoeg te doen. Maarja, ik denk altijd dat ik wel wat dingetjes tussendoor kan doen -was gisteravond laat nog bezig met het tweede home improvement filmpje voor Steve en Gwen in elkaar te zetten en ik moet gaan beginnen aan een nieuw schilderijtje voor onze kerstkaart, en oh ja, columns schrijven, om maar wat te noemen- terwijl ik ondertussen wel hoor te weten dat ik er weer een groot project van ga maken. Want hoe gaat dat?
Uiteraard vind ik die zes workshop gerechten niet voldoende dus moeten er meer bijkomen.
En iets vegetarisch voor als nicht Anne komt, ook als ze niet komt want vegetarisch is altijd leuk. En nog een extra groente gerecht. En een salade. En wat lekkers te drinken, misschien kan ik nog ergens Indonesisch bier vinden. En een extra dessert met een mooi sausje.
De rijsttafel moet gegeten worden van onze borden met vis motief die we anders nooit gebruiken en die nog ergens in dozen staan. En de desserts zullen worden geserveerd op (eigenlijk hele foute maar superleuke) Hawaiiaanse glazen bordjes in de vorm van een blad -ooit van Scott’s oma geweest- waar ik op slag verliefd op werd en die we nooit hebben gebruikt. En de batik servetten moeten gewassen want die zaten nog in de verpakking, met stickers erop die bij het afscheuren een dun reepje papier achterlaten.
En er moeten mooie menukaartjes komen! Met de Indonesische en Engelse vertaling, vormgegeven met bamboo silhouette en een wayang pop op de achterkant, op mooi bruinig papier.
Ik zit nu trouwens op dertien (13) gerechten. Maar geen nood, ik heb een draaiboek!
En nou dacht ik daarnet, dat we wel leuk borden met vissen erop hebben, maar geen vis gerecht! (ik ben nu aan het googlen op visgerechten)
Dus, veertien (14) gerechten.

Zondag komen Steve, Gwen, onze vriend Dan en zijn nieuwe vriendin! En wie weet ook Eric en Anne (neef en nicht van Scott). Leuk! Ik ben benieuwd of ze het wel lekker vinden maar ik bereid me voor op lauwe reacties. Maar dat geeft heulemaal niks, want eigenlijk doe ik het echt alleen maar voor mezelf. Het is namelijk zuiver therapie, want ik heb weer de blues (van het hier wonen en de herfst en winter). Dus dit exotische project is super belangrijk momenteel.
Ik denk dat ik zondag eindelijk weer eens goed kan slapen.

november 11, 2011 at 10:37 am 4 reacties

UFOs

We hebben hier toch wat spannends aan de hand. Mijn schoonbroer en zus en de kinderen hebben al sinds een paar jaar een aantal keren vreemde objecten in de lucht zien hangen die dan een tijd niet bewegen en plotseling van positie veranderen en ze hebben rare lichten. Soms boven de snelweg, dan boven hun veld, en eergisteren om 10 over 10 ’s avonds, boven een veld voorbij ons huis. Steve belde gelijk Scott op zijn mobiel, die helaas niet overging bij ons, verdorie! Dus ik heb het helemaal gemist. Maar Steve zal ons de volgende keer gewoon thuis bellen, ik heb hem gezegd dat ie ons voor dit altijd kan bellen al is het 3 uur ‘snachts. Ik zorg dat mijn camera film en schiet klaar is.
Ik hoop die dingen snel met eigen ogen te kunnen zien! Ik ben ook benieuwd of meer mensen zoiets al eens hebben gezien?

november 7, 2011 at 10:23 am 4 reacties

Of toch maar wel….

We waren dan wel blij dat we fris en fruitig wakker werden op zondag ochtend omdat we niet naar een Halloween feest zijn gegaan, maar we vonden het eigenlijk ook wel een beetje duf. We kregen een kleine herkansing op Maandag zelf toen Scott bedacht om neefje Jackson en nichtje Ellie mee te nemen naar het ziekenhuis want Scott’s vader was weer opgenomen. (Het gebeurt vrij regelmatig dat hij wordt opgenomen met een urine weg infectie maar het is altijd van korte duur). “Laten we allemaal verkleed gaan!” Jaaa jottum, goed idee!
Dus, hebben wij ons alsnog verkleed. ’s Middags haalden we de kids op, alleen die hadden kostuum problemen en Gwen was nog op haar werk dus die kon er ook niets meer aan doen. Jackson had alleen maar zijn captain Jack Sparrow hoed op en verder alleen zijn gewone kleren, Ellie had een lelijke vlek op haar fee jurk en had geen toverstafje en op weg naar het ziekenhuis had Scott per ongeluk meerdere keren in zijn oog zitten wrijven, dus weg mooie zwarte vlek. Een leuke foto zat er dus niet in.

Bij thuiskomst gingen de kids snel met Gwen en Steve verder trick or treaten in de buurt en wij terug naar huis waar we nog even Scott’s oog bijwerkten en voila, een halve foto van onze kostuums:

(Ik heb een zwarte jurk aan, kennelijk is mijn camera een beetje vreemd ingesteld want alles wat blauw is is zwart. Alles wat zwart is trouwens ook maar dat begrijpen jullie wel natuurlijk)

Normaal krijgen wij alleen Steve en Gwen aan de deur met de kids maar gisteravond belden er zowaar twee andere families aan! Daar hadden we helemaal niet op gerekend eigenlijk en we hadden maar net genoeg snoep. Maar dat wij zelf helemaal verkleed waren werd door de uitgedoste aanbellers erg gewaardeerd, gelukkig.
Volgend jaar kunnen we er wel op rekenen dat ze terug komen want we hadden grote Hershey chocolade repen:-).

november 1, 2011 at 5:52 pm 3 reacties