Archive for december, 2011

Lekkere luie tweede Kerstdag

Hier hebben ze geen tweede kerstdag maar ik vier het toch gewoon hoor, al is het dan in mijn eentje want Scott is vandaag flink in de weer geweest met het herinrichten van de walk-in closet. Hij heeft als kerstcadeau voor mij de slaapkamer mooi ingericht met bamboo gordijnen, houten lamellen, een mooie slaapkamer set met tv en mooi vloerkleed en de walk-in closet moest dan ook gelijk maar onder handen genomen worden. Hij heeft ook schilderijen voor me ingelijst en opghangen.
Ik wilde ook nog even vertellen wat we gisteren zoal aten. Mislukte pommes duchesses, dat werd dus gewoon lekkere mashed potatoes, ook aten we geblancheerde haricot verts, spruitjes met uitjes, geroosterde eend, glazed ham, brood met kruidenboter en ananaskaas spread, en als toetje ijs, eggnog cheese cake, appeltaart en key lime pie. De laatste twee had de buurvrouw van m’n schoonouders meegenomen. Ze viert elk jaar kerst bij ons omdat haar kinderen ver weg wonen en ook nooit de moeite nemen haar op te zoeken met de kerst of haar over te laten komen. Ik wist niet dat ze taarten en ijs mee zou nemen anders had ik geen taart gemaakt en nu zit ik dus met een heftige eggnog taart. Hij is wel errug lekker maar als ik nog een stuk neem heb ik morgen een extra zwemband en een onderkin ben ik bang.

Het aantal cadeautjes ging ook dit jaar weer alle perken te buiten. Zoals een vriendin op facebook als commentaar op de hoeveelheid cadeautjes onder onze kerstboom terecht zei, wat nou recessie?! Inderdaad! Onder ons, moet ik zeggen dat het wel typisch is dat degene met de meeste geldzorgen de meeste (waaronder ook veel flut) en duurste cadeaus heeft gekocht voor de kids. Een beetje raar, niet? Meer dan de helft ervan wordt komend jaar verkocht op de yardsale of weggegooid. Dubbel zonde! Wij hebben zelf geen last van de recessie maar we kopen nooit zomaar spullen. Ook voor de kids steken we (of ik) er wel wat tijd in om cadeaus te vinden die langer meegaan en waar ze wat aan hebben. Ze moet het zelf weten maar ik vrees dat haar levensonderhoud op onze schouders terecht gaat komen als ze zo doorgaat, haar lijkt het niets te schelen in elk geval.
Maar goed, de cadeaus dus.

Er was dit jaar niets van mijn amazonlijst besteld, wat ik wel erg jammer vond want dat zijn dingen die ik echt goed kan gebruiken en nou moet ik ze alsnog mezelf cadeau doen. In plaats daarvan kreeg ik een hoop hebbedingetjes die ik zelf nooit zou kopen maar die ik toch wel kan waarderen dus de schade is beperkt gebleven. Maar al had ik niets gekregen vond ik het al prachtig om iedereen bij ons te gast te hebben. Het was toch super gezellig.
Mijn schoonzus had wat fotoalbums meegenomen met foto’s van de afgelopen vijf jaar. Wow wat zijn we allemaal veranderd! Iedereen in de familie is wat aangekomen, alleen Scott is afgevallen!

Vandaag heb ik lekker de hele dag op de bank gehangen met slechte kerstfilms die ik stiekem toch wel aardig vindt, uren zitten kijken op de website http://awkwardfamilyphotos.com/ en een beetje window shoppen voor kunstschildersbenodigdheden (wat een woord). Ik heb ook lekker baklavas gemaakt, dat is toch een stuk makkelijker dan ik had verwacht.

Scott heeft nu vrienden over om te pokeren dus we hoeven de baklavas niet allemaal zelf op te eten gelukkig, nu ik weet wat er precies in zit kan ik er toch niet zonder schuldgevoel van genieten, het is feitelijk niets dan filodeeg met nootjes en lagen en lagen boter en een saus van suiker en honing… die dingen moeten maar snel uit huis verdwijnen!

Ik zit nu lekker in onze knusse nieuw ingerichtte slaapkamer met tv weer een akelig maar stiekem leuke kerstfilm te kijken. Morgen weer aan de slag.

Advertenties

december 26, 2011 at 7:26 pm 3 reacties

Merry Christmas

Het was weer een gezellig kerst, op de een of andere manier nog leuker dan voorgaande jaren. De foto’s spreken voor zich!
Merry Christmas!

december 25, 2011 at 9:10 pm 1 reactie

Een dagje uit en verjaardag

De laatste tijd zijn we allebei zo ontzettend druk. Scott is elke dag druk aan het bellen, mailen, vergaderen en ik probeer wanneer ik kan te schildren maar de kerst voorbereidingen nemen nogal wat tijd in beslag aangezien ik alle inkopen doe voor de hele familie. En het kerstdiner neem ik ook weer voor mijn rekening. Het wordt dit jaar: gebraden eend met vijgen saus, en ham, geroosterde paddestoelen, spruitjes met uitjes(die gaat Gwen maken), geblancheerde haricot vers met kruidenboter, zelfgemaakte pommes duchesses, stokbrood met kruidenboter en ananas smeerkaas, misschien gebakken appeltjes als ik kleine kan vinden, en misschien nog een groente erbij.
Dan voor dessert ben ik er nog niet over uit maar het zou kunnen worden: eggnog cheesecake, chocolade trifle, chocolate cappuccino cheesecake of een tiramisu layer cake.

Met alle voorbereidingen schieten de date nights en relaxen er echt bij in en dan is het wel erg prettig als een blogvriendin spontaan voorstelt om samen een museum te bezoeken! Annemiek moest haar ski’s ophalen in Corning en had daar het Rockwell museum of Western art op het oog. Scott had wel gedacht dat ik het leuk zou vinden maar was er niet zeker van dus we zijn daar nooit geweest terwijl we er al regelmatig in de buurt zijn geweest, ik zal er misschien niet bij stil hebben gestaan dat er mooie schilderijen te bewonderen zijn, het kwam denk ik door dat grote buffalo hoofd op de gevel. We spraken af om elkaar daar zondag om 10 uur te ontmoeten. Ik was vroeg omdat ik eerder was vertrokken want je weet maar nooit. Het parkeerterrein was praktisch leeg. Ik schuif op parkeerplaatsen altijd door naar de parkeerplek voor me zodat ik bij het verlaten van de parkeerplek niet achteruit hoef te rijden. Als het druk wordt tegen de tijd dat je weg wilt dan heb je altijd minder goed zicht. Even later kwam Annemiek aangereden en, zo grappig, zij deed precies hetzelfde en kwam precies naast mij te staan hahaha. Op de website stond dat de entree 6.50 zou zijn en dat je korting krijgt als je in de omgeving woont. Ik vroeg me af of je dat dan gelijk erbij moet zeggen of dat ze het vragen (gek he, ga ik me dat al gelijk af lopen vragen). Maar bij aankomst, bleek het gewoon gratis te zijn. Op alle zondagen tot april nog wel! Ik was erg onder de indruk van de collectie, veel schitterende landschappen, typische western taferelen met cowboys en indianen, grappige titels die ik niet heb onthouden. Ik kom hier zeker terug en kan het ook iedereen aanraden die ooit eens in de buurt is. We waren er zo’n twee uurtjes zoet maar hebben dan ook alles aandachtig kunnen bekijken. Het is altijd inspirerend om het werk van professionele artiesten te zien en het erover te hebben met een mede-artistiekeling. Naderhand vulden we een survey in en mochten we ook nog een gratis print uitzoeken, ik ben benieuwd of ze dat ook elke zondag doen want ik zag wel een paar leuke;-). Ik koos voor een print van een Indiaan in een kano die op het punt staat met zijn speer een vis te vangen.

Daarna lunchten we bij een pizzaria/sportsbar achtig restaurant en gingen we nog wat winkelen. Ik had nog een leuke verjaardagskaart voor mijn schoonvader nodig en in de winkelstraat zit een leuke winkel waar ze altijd grappige kaarten verkopen en waar ik altijd wat goeds vind. Veel winkels waren dicht maar toch was het erg gezellig. Het is ontzettend fijn om eens wat anders te doen, erop uit te kunnen gaan met een vriendin en in het nederlands te converseren, absoluut voor herhaling vatbaar.

Onderweg naar huis moest ik nog de Walmart in voor boodschappen. Het was er vreselijk druk met lange rijen dus ik was blij toen ik eindelijk weer buiten was. En toen ging de telefoon, mijn schoonmoeder, of ik een pak melk mee kon nemen. Dus daar ging ik weer voor een pak melk de winkel in. Maar deze keer had ik wel heel veel mazzel. Bij de 20 items or less kassa stond helemaal niemand, kennelijk zag niemand dat daar ook een kassa open was. Het was niet zo dat hij net ‘aan’ was gegaan want ik zag daar net klanten weggaan, maar niemand was daar in de rij aangesloten. De mannelijke kassiere keek met gespeelde wanhoop mijn kant op en zei toen ik aankwam: Help, I’m all alone. Hahaha.
Thuis aangekomen was Scott nog druk aan het bellen en we werden voor het diner verwacht bij zijn schoonouders in verband met Scott’s vader zijn verjaardag. Dus, snel cadeautjes ingepakt, kaartje geschreven, Scott al bellend in de auto gezet en op naar de schoonouders.
Neefje en nichtje waren er natuurlijk ook, ze zijn reuze lief en leuk hoor maar wat een herrie maken ze toch altijd (al moet ik zeggen dat het vaak ook wel mijn schuld is omdat ik meespeel). Na het eten zijn we direct weer naar huis gegaan want Scott had nog veel telefoontjes te plegen. Ik had graag nog willen schilderen maar dat is er niet meer van gekomen. Hopelijk lukt dat vandaag wel.

december 20, 2011 at 10:50 am 5 reacties

Nieuwe schilderijen en Dickens of a Christmas

Het was onverwachts heel druk in de sportschool vandaag. Normaal zijn er slechts twee andere dames die op zaterdag ochtend sporten waaronder ook de vrijwilligster die de tent opent en sluit. Maar vandaag was mijn dokter er, een andere man die ik niet ken en de man van een vriendin van mij. (Klinkt niet als veel maar voor Blossburg is het druk). Op elke doordeweekse dag stopt iedereen zijn spullen netjes in een kluisje in de kleedkamers, maar het grappige is dat op zaterdag iedereen zijn spullen gewoon bij de receptie ergens dumpt. Ach ja.

Vandaag was er in Wellsboro de Dickens of a Christmas. Een hele gezellige dag helemaal in de stijl van Dickens. In het gezellige centrum van het dorp is dan een markt waarbij alle verkopers in die stijl verkleed gaan. Er is een kerstkoor, ook al helemaal gekleed met grote jurken en mannen met capes en hoge hoeden… elk jaar bedenk ik me weer te laat dat ik daar ook graag deel van uit zou willen maken. Volgend jaar misschien, lekker zingen in een mooi kostuum. Ik heb vandaag zelf geen foto’s gemaakt maar hier is een kleine impressie van voorgaande jaren:




Ik heb de hele week geschilderd, daar heb ik nu weer lekker de tijd voor nu de workshops voorbij zijn. Op weg naar Wellsboro valt mijn oog altijd op een oud leegstaand huis wat me aantrekt omdat het er zo statig staat te zijn terwijl er niemand meer in woont. Je kan via de ramen zo door het huis heen kijken. Het zal ooit tegen de vlakte gaan heb ik van de eigenaar vernomen, die er alleen nog komt voor de spullen in zijn schuur. Ik besloot er twee schilderijen van te maken. Een in het volle zonlicht en een in de schaduw. Zelf wordt ik in galleries altijd aangetrokken door heftige schaduw schilderijen.
Dit is het huis:

Het huis in zonlicht (of eigenlijk van de zonnige kant):

Deze is nog niet af maar vond hem toch al leuk om te plaatsen.

Ik ben vandaag ook eindelijk begonnen aan de kerst decoraties en we hebben een boom gekocht! Morgen vieren we Sinterklaas en hebben we een dia avond bij Scot’s ouders met oude dias van vroeger.
Verders niets te melden.

december 3, 2011 at 7:34 pm 4 reacties