Archive for februari, 2012

Schilderen en de trap

Vorig jaar heb ik via mijn workshops Lynne leren kennen, een dame die sinds vorig jaar in een dorp in de buurt is komen wonen en ook schildert. Al heeft ze de afgelopen jaren niets gedaan na het overlijden van haar kunst leraar Gene Feller, ze zat eigenlijk toch wel te popelen om de kwast weer eens ter hand te nemen. Dus stelde ik voor om samen een stilleven te schilderen. Zodoende kwam ik gisteren bij haar thuis met al m’n spullen. Binnen een half uur hadden we een set up gemaakt van een doormidden gesneden grapefruit, een limoen, een citroen en een tomaat. We bekeken het van alle kanten en Lynne ontdekte ineens een coole schaduw partij dus we draaiden het tafeltje met de compositie zo naar ons toe dat we die goed konden zien. We begonnen eerst met een schets waarbij we snel probeerden de schaduw partij goed vast te leggen. Het moest wel snel want de zon verplaatst zich snel. Na een paar uurtjes hadden we allebei een aardige set up die we later in alle rust verder af kunnen werken met behulp van foto’s. We hadden nog geen zin om te stoppen dus begonnen we gelijk aan een nieuw stilleven. Daar het ineens erg bewolkt was, was er weinig interessants qua schaduwen dus maakte ik een compositie van een artichoke, groene appel en een limoen met een tomaat. Het is een even aantal objecten wat in principe niet zo spannend is als een oneven aantal en met maar weinig basis kleuren maar daarin ligt ook een uitdaging. Lynne vertelde veel over haar lessen met Gene, we dronken thee en aten zo af en toe wat tussendoor maar we waren vooral serieus bezig. Lekker! Al met al zijn we zo’n 5 uur bezig geweest.

Werk in uitvoering:

Voor ik in de ochtend van huis vertrok waren de werklui voor de trap eindelijk gearriveerd. Eigenlijk zouden ze al de dag na mijn vorige blog post zijn begonnen maar er kwam steeds wat tussen. Maar gisteren begonnen ze pas echt.
Alleen, toen ik terug kwam van het schilderen, stonden er geen werklui auto’s meer voor de deur. Ik dacht toch niet dat het al het einde van een werkdag was dus ik kreeg al een donkerbruin vermoeden dat er iets niet in orde was. En ja hoor. Ze hadden dus alle onderdelen van de trap wel gezaagd, gelakt en meegenomen, maar de afmetingen klopten niet. Nou gaat het weer tien dagen duren voor ze weer aan de slag kunnen.

Hier nog even fotootjes van de originele trap:


En nu ziet ‘ie er zo uit:

Advertenties

februari 18, 2012 at 8:05 am 5 reacties

Drukke winter

Dit jaar wilde ik eigenlijk voornamelijk besteden aan schilderen, alle eetbare planten voor mezelf houden en experimenteren met voedsel preserveren maar ik heb al weer wat eetbare onkruid workshop aanvragen ontvangen, een ervan kwam van een kruiden gilde die in april met een grote groep willen komen. Ik wil er eigenlijk dit jaar niet aan beginnen, want het is zooooveeeeel werk. Niet alleen de tour, maar ook het voorbereiden van recepten, de keuken, lesmateriaal en de tuin is echt een gigantische puinhoop. De paden zijn overwoekerd want uiteindelijk groeit alles gewoon door landscape fabric heen. En het toonbaar maken van de tuin op zich is al een rotklus. Een workshop op locatie doen zou een optie kunnen zijn maar dan zal je net zien dat er net niet de dingen groeien waar je het over wil hebben en je hebt ook het kookgedeelte dan niet lekker in de hand. Kreeg ik laatst ook een aanvraag om aan het einde van de maand een praatje te houden voor de tuinclub. Sja.. ik kan dat soort dingen eigenlijk niet afslaan, dat krijg je als je in de krant staat en mensen enthousiast maakt. Het praatje voor de club moet ik uiteraard gratis doen, daar ga ik dan ook niet veel werk van maken, maar ik kan het onderwerp voor hun extra interessant maken door te vertellen over de eetbare planten die graag in hun groente tuintjes groeien. Daar kan ik wel een uurtje voor maken. En ik denk dat ik drie workshops doe dit jaar, dan wordt het maar een volle bak maar dan loont het de moeite in elk geval.

Gisteren was ik dus aan het winterzaaien en had de open zak met potgrond die al maanden in de garage had gestaan naar de eetkamer gebracht waar ik mijn winterzaai ‘station’ had opgesteld. Ik had een mini kasje klaar voor brandnetel zaadjes en graaide met mijn hand in de zak met aarde en voelde ineens wat nattigs. In mijn hand had ik een klein kikkertje! Hij was in de aarde gekropen voor zijn winterslaap, hij bewoog zich traag en versuft. Ik wist even niet wat ik ermee moest doen en zette hem buiten op het dek waar ‘ie verder sliep maar het begon ineens te sneeuwen dus maakte ik snel een bakje met aarde voor onze gast en legde hem daar weer in. Hopelijk heeft hij nou geen kou opgelopen. We hebben het bakje maar in de garage gezet, ondertussen moet ik er maar eens wat over lezen, of ik hem nog moet voeren ofzo en wanneer.

De deadline voor mijn volgende column is volgende week al, en ik moet drie onderwerpen bespreken met een word count van maximaal 500, of 550 zou ook nog mogen van de redacteur als het echt niet anders kan. Ik heb er zo aan gesleuteld dat ik nu aan de 497 woorden zit, dus er mag weer wat bij.

Voor mijn gevoel gaat deze winter dit jaar snel voorbij.

februari 8, 2012 at 6:23 pm 2 reacties

Gaat het nu echt gebeuren?

Door onze neef werden we voor superbowl bij hun thuis uitgenodigd. Ik geef helemaal niet om football en ik lig ook niet wakker van de superbowl maar ach, ben ik weer even uit he? Het thema voor het eten was Mexicaans dus wij brachten onze favoriete fish tacos. Ik heb vrijwel de hele avond met een margarita op de bank gehangen. Football zal ik nooit begrijpen, het is me al een paar keer uitgelegd maar ik ben gewoon totaal niet geinteresseerd, ik heb kennelijk geen vakje ‘football’ in mijn database. Ik vind het al knap dat ik heb kunnen onthouden dat de New York Giants het witte team waren. En dat ze hebben gewonnen. Maar het was wel gezellig hoor, ik heb vooral genoten van het eten.

Ons huis onderging 3 1/2 jaar geleden een grondige renovatie. Van een oude farmhouse waar tijdens flinke sneeuwstormen sneeuwvlokken door de slaapkamer vlogen en waar vleermuizen, muizen en lieveheersbeestjes hun onderkomen met ons moesten delen werd het een mooi en comfortable huis met alles erop en eraan. Tijdens de verbouwing had de Amish crew een tijdelijke trap gebouwd van resthout. Scott had bedacht om zelf een mooie trap te bouwen maar -verrassing- dat is nooit wat geworden dus die tijdelijke trap ontsiert onze hal nog steeds. Ik correspondeer nog regelmatig met Elsie, de vrouw van een van de timmermannen, die wel eens vraagt hoe het nou toch met die trap staat, sja, dan ga ik niet liegen natuurlijk. We kregen met kerst een kaart van haar tante, die blij vertelde dat de brieven die ik Elsie stuur door de hele familie gelezen worden hahaha, da’s ook mooi! Ze zullen er het hunne wel van denken. We zouden uiteraard die crew weer kunnen vragen maar dat is voor hun bijna twee uur reizen en voor enkel een trap, dat willen we ze niet aandoen.

Eindelijk na twee jaar er tegen aan te hikken (en opmerkingen van vrienden en familie) ging Scott overstag en op zoek naar een plaatselijke professional. Er zijn een aantal gegadigden over de vloer geweest met meetlint en notebook die ons een quote gingen geven. De ene was de duur, de andere was niet ervaren in trapwerk, en een paar lieten niets meer van zich horen. Maar sinds vorige week hebben we via via Ben leren kennen, een jonge timmerman, en die is echt van plan het te doen! De prijs is goed, hij is ook al langs geweest met hout finishes voor de trap treden en gaat deze week beginnen! Ongelooflijk niet?
Eindelijk een echte trap. We zullen wel het een en ander aan pennen, speldjes en post terug vinden die in de jaren door de grote kieren tussen de treden zijn verdwenen.
Voor en na foto’s volgen nog. Spannend he?

Voor de rest ben ik druk bezig met schilderen en wat eetbare onkruid projectjes. Ik heb Jerusalem artichokes ingemaakt en die zijn over drie maanden klaar. Ook heb ik een portie gemaakt die overmorgen klaar zijn en ik heb een paar gedroogd in de dehydrator als experiment en daarvan heb ik weer een deel gemalen om te gebruiken in brood ofzo. Overmorgen ga ik lisdodde wortels bij kennissen uit de sloot halen, die willen er dolgraag vanaf en ik wil ze heeel graag hebben om te roosteren enzo. Nu ga ik wat zaadjes winterzaaien.

februari 7, 2012 at 12:46 pm 1 reactie