Archive for april, 2012

Barn sale

Wat een week weer. De laatste tijd weet ik soms niet meer welke dag het is als ik wakker wordt, doordat we allebei met van alles bezig zijn. Ik heb al een week niet meer gesport zelfs.
Scott gaat lekker met zijn bedrijf en ik ben vooral met schilderen bezig en aanverwante zaken. Vooral die aanverwante zaken nemen tijd in beslag. Want nu heb ik dan een mooi plekje op de kunst markt deze zomer, en ik heb een mooie gazebo en tafels en kleden etc maar we zijn er nog lang niet.
Je moet prijs stickertjes hebben, een label met de titel erop en business cards uiteraard. Ik heb nu nog maar zelf even wat business cards uitgeprint want ik wil een nieuw zelf portret maken voor mijn business card. Maar de labels zien er in elk geval goed uit. Onder de titel schrijf ik ook iets over het schilderij zelf en wat me erin aantrekt bijvoorbeeld, wat ook goed werd ontvangen.
Het inlijsten van een schilderij is ook weer een job op zich, waar ik ook weer in mag investeren want zelf doen is altijd goedkoper. Ik dacht gisteren even de schilderijen in de frames te nieten maar dat ging dus niet zo, las ik op internet. Daar komt wel wat meer bij kijken. Je moet er brackets for hebben en speciaal papier maar dat had ik dus niet en ook geen tijd om te halen. Ik verwachtte toch geen grote schilderijen te verkopen dus ik spande in elk geval een wire (weet even niet hoe dat heet in nederlands) om de frame op te kunnen hangen en bevestigde het schilderij zelf in het frame met wat tape. Moest maar even zo. Een paar schilderijen had Scott al eerder ingelijst op zijn manier, maar ook beslist niet zoals het hoort. (Spijker via de achterkant door het doek het frame in, echt een no no!!! Ik wist niet dat hij het zo had gedaan:-/)
Maar goed.
De barn sale ging van start. Het was behoorlijk koud maar met een thermos kan thee, een electrische heater en chili in de slowcooker hielden we het aardig uit.
Onze schuur:


Mijn ‘winkel’:

Er kwamen meer mensen dan ik had verwacht, het was erg gezellig en ik sprak een aantal mensen die ook lid wilden worden van de eetbare onkruiden club, of mee wilden doen met Tai chi, en een paar die, als ze wat meer geld hebben, graag een schilderij willen kopen of een opdracht voor me hebben.
Ik heb helaas geen enkele miniatuur verkocht, maar ik denk dat dat komt omdat ze te laag stonden uitgestald. Een vriendin die langskwam en ook wel eens op markten staat heeft panelen die ik mag gebruiken op de Laurel festival dus dat komt erg goed uit. Maar tegen al mijn verwachtingen in heb ik wel een groter schilderij verkocht! Dat ie niet helemaal naar behoren was ingelijst deerde niet. Het is een schilderij van een vervallen huis waar ik vaak langs rij, en het valt mij altijd op omdat het in al zijn vervallenheid ook erg mooi is. De koper werd er echt door aangetrokken, ook omdat hij mensen kent die in dat huis hebben gewoond.
Hij zei: Ik wil die hebben. En liep vervolgens weg, waardoor ik eerst dacht dat ik het verkeerd had begrepen. Maar hij liep naar zijn vrouw voor het cheque boekje en ja, hij wilde echt mijn schilderij hebben!
En toen dacht ik ineens: Ik heb helemaal geen inpak papier, geen tassen, geen bonnetjes die ik in kan vullen, tsk tsk tsk! Dus, daar mag ik ook achteraan. Want zomaar meegeven is natuurlijk ook niet echt klasse. Maar goed, hij was er erg blij mee.

Waar ik ook over moet nadenken is hoe ik mijn ingelijste schilderijen zo voorzichtig mogelijk kan vervoeren want er zitten zo krassen op de frames op of er kunnen stukjes afbreken of nog erger, kuilen in het doek doordat een kleiner frame ertegen aan is gezet voor een tijdje. Gelukkig is dat niet gebeurd maar ik zie wel hoe dat makkelijk kan gebeuren.
Ik mag wel een hoop schilderijen verkopen wil ik dit jaar uit de kosten komen maar ik heb goede hoop. Scott ziet zichzelf in gedachten al lekker met pensioen gaan hahaha!
Vanavond vieren we in elk geval mijn eerste verkoop bij de Thai in Williamsport.

april 28, 2012 at 2:04 pm 4 reacties

Verjaardag

Deze week ben ik negenendertig geworden, niet te geloven he?? We hebben dat natuurlijk goed gevierd met zijn tweeen.
Eerst lekker uit eten bij mijn favoriete restaurant (http://www.herdichouse.com). En behalve hoe het eruit ziet en het lekkere eten, kwam ik er die avond achter waarom het me onbewust nog meer zo aantrok; het is ook het vergader en evenementen honk van de plaatselijke democraten. Dat wist ik helemaal niet dus dat was een heel leuk weetje!
En daarna gingen we naar de Pyama fabriek, een groot oud gebouw waar een kunstenaars groep zit, zogezegd. Vooral voor kunstenaars uit andere streken die dan daar tijdelijk een woon en werk ruimte huren. We waren er nog nooit geweest maar ik had ergens gelezen dat ze elke woensdag avond een gratis film avond hebben. En daar zijn we heen geweest en het was super gezellig, in een soort klein fabrieks vertrek met allemaal banken en tafeltjes en stoelen en een bar, zoals een beetje een soort huiskamer, precies zoals ik het leuk vind. Ik had op hun facebook page gekeken wat er die avond zou draaien, en zag niets vermeld staan sinds vorig jaar, dus ik zette er een comment neer: sooooo, no movie tonight? en toen werd er gereageerd: Last minute call: Movie tonight will be Dirty Shame (etc.) Toen reageerde ik dat ik er nog nooit geweest ben en vroeg hoe laat het begon. Gelijk weer een reactie: 8 uur, daar en daar etc. “Glad to see you there!” In het restaurant liep het een beetje uit en ik had al een beetje een vermoeden dat als ik niet zou opdagen, men daar bij het filmgebeuren heel teleurgesteld zou zijn, we zouden wel eens de enigen kunnen zijn!
Om half 9 kwamen we aan en een gezette jongedame verwelkomde ons enthousiast, ze wees naar mij en probeerde mijn naam uit te spreken (want die wist ze al, van de comments op facebook) en stelde zich voor. “You are just in time!” hey guys. this is Bibi and Scott, een sneuige jongen en een griezelig mager meisje zaten op de bank met zelf gebracht eten en een flinke fles bier. Ook gelijk voorstellen. Nou, dat was dan de hele club hahahaha. De jongen begon te vertellen over de activiteiten hier. En waar wij nu zaten, de film zaal, was dus de ruimte van de Mozaiek vallei, een plek voor Liberale Christenen en ook heel open voor mensen van andere geloven. Ik had eigenlijk gehoopt om kunstenaars te ontmoeten maar enniewee, de dame die ons verwelkomde zei direct, maar ik hoor daar niet bij hoor, ik ben absoluut geen Christian maar een Buddhist, en ik geef hier ook meditatie lessen.
Er was dus een bar maar die was leeg, dus stelde Scott voor om wat bier te halen, waarop het drietal driftig ja knikte. De drank winkel zat om de hoek en was nog open, dus Scott heeft even bier gehaald, en we hebben gewacht met de film tot hij er was. De jonge dame maakte popcorn in de microvwave en toen gingen we gezellig film kijken. Het was een soort comedie over seks verslaafden, en ik geloof dat Scott en ik de enige waren die ons niet ongemkkelijk voelde, die jongen zat soms heel geforceerd te lachen als de homo’s in beeld kwamen bijvoorbeeld en de buddhist probeerde soms bij scenes die ze duidelijk ongemakkeljk vond een luchtig weetje over de film maker in de groep te gooien en het magere meisje keek soms in onze richting, misschien om te peilen hoe wij het vonden. Nou, wij vonden het erg vermakelijk en ook juist in deze hele setting, helemaal top! Hahaha, ik ga echt vaker daar naartoe.

Voor de rest weer druk bezig geweest met het scannen of fotograferen van al mijn werk om ze op een gallery site te zetten. Volgende week is de grote Barn sale al dus komende paar dagen ga ik proberen om nog even het een en ander te schilderen.
Ik ben ook ‘approved’ voor deelname aan de kunst markt van het Laurel festival en heb denk ik toch een leuk standplaatsje gekregen. Dat is maar goed ook dat ik daar mag staan want ik zag op mijn favoriete kunstenaars benodigdheden webwinkel een mooie sale voor een witte instant gazebo die min of meer verplicht is voor dat soort markten. Gelijk met mooie zijflappen met ramen erin, dus die had ik maar vast gekocht.
Op de barn sale komende zaterdag kan ik het mooi uitproberen en wat experimenteren met een goede set up voor het echte werk.
Snel weer verder.

april 22, 2012 at 11:08 am 6 reacties

Gratis kunst benodigdheden, eieren, kunstmarkt inschrijving, krant, e.d.

Het is vandaag echt cadeautjes dag, zo blijkt. En ik ben nog niet eens jarig (wel bijna)! Vanmorgen ging de deurbel. We verwachtten beiden geen bezoek maar soms waaien mensen gewoon aan voor het een of ander. Dit keer was het de buurvrouw van Scott’s ouders. Ze riep, toen Scott de deur opendeed: “Art supplies!” (kunst benodigdheden) Een oude vrouw in het dorp heeft het knutselen en schilderen om gezondheids redenen op moeten geven en heeft al haar kunst benodigdheden aan die buurvrouw gegeven. Het was een flinke partij met pastel krijtjes die naar een tante van Scott zijn gegaan en waterverf en kwasten die de buurvrouw zelf heeft gehouden want die aquarelt. En dan waren er nog een hoop leuke dingen voor moi!: olieverf doeken, olie verf en kwasten en een joekel van een plein air ezel die haar man ooit nog voor haar heeft gemaakt. Maar die is zo groot, die ga ik gewoon binnen gebruiken, want twee ezels is altijd beter dan een, zeg ik altijd maar;-) (ik heb er nu drie, daar niet van).
We zullen misschien toch de huiskamer opnieuw moeten indelen want het shilderen neemt hoe langer hoe meer ruimte in beslag.
(een hele gereedschaps kist met verf en kwasten)

(doeken, sommige nog in de verpakking en een paar ovale doeken, heb ik nog nooit geprobeerd dus harstikke leuk!)

(joekel van een ezel! heel erg stoer!)

Zojuist stond onze nicht aan de deur met twee dozen free-range eieren. Haar ouders hebben vorig jaar een stuk of tien kippen aangeschaft en ze hebben nu een overvloed aan eieren. Wij gebruiken ze graag!

Deze afgelopen week is het ook weer behoorlijk druk geweest. Scott heeft het een en ander in gang gezet voor zijn bedrijf en het wordt misschien zo stiekem aan tijd voor hem om een assistent in dienst te nemen. Hij hikt er tegenaan omdat het ontzettend veel tijd zal kosten om die persoon wegwijs te maken, en blijft daarom alles maar alleen doen. Waar ik kan help ik natuurljk wel. Maar als ik echt geinteresseerd zou zijn in gasboringen en goed was met getallen hadden we dit samen kunnen doen maar het blijft allemaal niet erg ‘hangen’ bij mij.
Ergens maar goed ook, want ik heb ook veel te doen. Deze week ben ik vooral bezig geweest met schilderen, uiteraard, maar ook heb ik me ingeschreven voor de Laurel Festival. Een jaarlijks festival in Wellsboro waar naast een leuke parade, een schoonheids wedstrijd en vele andere activiteiten, ook een kunst markt voor wordt georganiseerd. Het hele festival duurt een week en de kunstmarkt duurt twee dagen. Afgelopen weekend dacht ik eens te informeren naar stand prijzen en criteria enzo. Dinsdag kreeg ik een mailtje terug en daarin stond dat de inschrijving al in Januari was en dat de standplaatsen al in maart waren toegewezen. Dus ik was eigenlijk veel te laat, maar ik mocht me nog inschrijven en wie weet vinden ze nog een plek.
Dus ik dacht het formuliertje even in te vullen, zo gepiept, dacht ik nog.
Nou. Er is dus een committee die inschrijvingen gaat keuren. Je moet foto’s opsturen van je producten, en ook een foto van jou terwijl je het product aan het maken bent, en dat moet allemaal uitgeprint, liefst op foto papier, en per post terug gestuurd. Dat was op zich nog niet zo raar, maar er werd ook gevraagd om een ontwerp voor mijn booth! Ik heb nog nooit met schilderijen op de markt gestaan en had er nog niet over nagedacht hoe ik ze ging uitstallen dus laat staan dat ik daar een mooie foto van had. Dus ben ik maar een beetje met photoshop aan de gang gegaan en na lang piekeren over een makkelijke low-budget opzet, heb ik in de eetkamer op tafel wat schilderijtjes uitgestald op een zwart doek, wat tezamen met het gephotoshopte ‘design’ een beetje een idee zou moeten geven van hoe het eruit zou gaan zien. Voor de inschrijving was een sales tax nummer ook al verplicht dus daar ook achteraan gegaan. Dat kan je alleen online doen dus ik begon eraan en Scott zei, dat het heel makkelijk is en met een paar minuten gedaan. Maar dat was niet zo, hij kwam er bij een paar vragen ook niet uit en ik moest zelfs om assistentie per telefoon vragen. Maar goed, uiteindelijk was het gelukt en heb ik gisteren het pakket op de post gedaan. Nu ik een sales tax nummer heb, ben ik dus eigenlijk officieel een business. Ben benieuwd of ik een plek toegewezen krijg. Als dat het geval is, zal ik op zoek moeten naar een EZup canopy (een soort van pary tent) met windbrekers… We hebben een groene, jaren geleden bij de Walmart gekocht, maar daar zitten geen zijflappen bij en die kan je ook niet meer bestellen. Handig hoor.
(foto van de Costa Ricaanse bloem)

(opzet)

(miniature schilderij van radijsjes)

(gephotoshopte canopy)

(ik aan het schilderen)

De Tai chi klas die ik aan het regelen ben hier in het dorp telt nu 13 mensen en ik vermoed dat daar nog wat bijkomen. Karen, de instructrice, zei dat ik, als ik minstens tien mensen weet op te trommelen, dat ik dan niet hoef te betalen voor de lessen. Dus, ik heb het voor elkaar:-).

Oh ja, twee recepten van mij zijn gebruikt in de Houston Chronicle, met vermelding van mijn website. Helaas pindakaas was het me niet gelukt om een quote of een soort van interview geregeld te krijgen. Ik heb het wel geprobeerd hoor, door in antwoord op haar verzoek om mijn recepten en foto’s te mogen gebruiken, een heel enthousiaste mail terug te sturen met leuke weetjes over de planten waar ze over ging schrijven. Maar helaas had ze al een lokale Texaanse expert geregeld en heeft ze echt alleen twee recepten gebruikt en niet eens mijn foto’s. Dus, mweh, beetje magertjes.
Maar toch aardig. Hier is de link naar het artikel:http://www.chron.com/life/food/article/Eat-your-weedies-3472445.php

april 14, 2012 at 5:47 pm Plaats een reactie

Vrolijk Pasen!

En zo is de week weer in een wink of an eye voorbij gegaan. Heb weer veel geschilderd vooral en baal eigenlijk dat ik de familie heb uitgenodigd voor een paas diner (lunch) bij ons thuis. Dat heb ik gedaan omdat schoonzus kennelijk niet graag etentjes bij haar thuis doet en schoonouders in een deprimerend huis wonen en schoonzus/broer en manlief daar liever geen feesten en partijen meer willen doen. Ik ook niet want het is er donker en een beetje viezig. Ik weet, niet aardig om te zeggen maar helaas, het is zo. Dan liever hier. Alleen… dat betekent dat ik mijn werkruimte op moet ruimen, net nu ik zo lekker op gang ben.
Maarja, we maken er maar het beste van.
Had ik al gezegd dat ik een nieuwe blog heb over schilderen? Hier kun je lezen wat ik zoal schilder en zien waar op dat gebied mee worstel enzo. Er staat nog niet zo heel veel op want het is nog vrij nieuw maar ik dacht, misschien vinden jullie het wel leuk. Het is: http://bibisnelderwaardbrion.wordpress.com/

Bij de club vergadering van vorige week was ook de voorzitter van de kunst club in Wellsboro. Je zou denken dat ik daar allang lid van ben maar het is eigenlijk geen kunst club maar meer een crea bea club. De meeste leden haken en breien, er zijn misschien drie mensen die schilderen en daarvan doet er 1 olieverf. Een ex lid, die een paar jaar voorzitter is geweest wist me te vertellen dat ze echt heeft geprobeerd om er een dynamische club van te maken maar de mensen in die club zijn niet zo geinteresseerd in museum uitjes en echte kunst. De huidige voorzitter is een heel leuk klein ouder vrouwtje. Altijd glimlachend en enthousiast. En sinds ze me kent, probeert ze me naar die club te krijgen, want, zei ze – zo hoorde ik via via – “we hebben vers bloed nodig, iemand die nieuw leven in de club kan blazen”. Ze wil me zelfs komen ophalen zodat ik geen benzine kosten heb. Maar ik geloof niet dat ze begrijpt dat ik een ietwat andere kant op wil.
Ik wil een club waarmee we elke week een avond portretten of naakten schetsen, waarmee we naar musea gaan, waar we elkaars werk kunnen analyseren en bekritiseren, waarmee ik workshops geleid door professionele kunstenaars kan organiseren, en openlucht schilder sessies kan doen. Stimulerende activiteiten. Een no-yarn echte kunst club.
Die ex voorzitter, toevallig iemand die ook in de eetbare onkruiden club zit, wil eigenlijk wel graag zoiets opzetten. Ze woont in Wellsboro en kent daar veel kunstenaars. Ik ga kijken of ik haar kan motiveren om ze bij elkaar te brengen, al is het maar voor 1 activiteit zodat ik eens kan zien wat voor vlees we in de kuip hebben en dan zien wat we gaan doen.

Ondertussen denk ik dat ik al een volle klas heb voor de Tai chi lessen. Ik heb ondertussen nog meer geinteresseerden aan de telefoon gehad, het is nu nog een kwestie van even alle namen en contact informatie in een nette lijst te zetten (heb nu her en der notities, zo gaat dat soms).

Nu snel aan mijn column werken, de deadline is over een week.
Vrolijk Pasen!

april 7, 2012 at 9:43 am 2 reacties