Archive for juli, 2012

Mooie auto’s, zomaar nieuwe bijen, Plein air festival en wijnproeven

Afgelopen zaterdag was er in het dorp een car show. Nou zijn de evenementen alhier niet bijzonder spektaculair maar ik heb wel wat met klassieke auto’s dus we gingen er maar even langs. Bovendien hadden we gebraden kip besteld als donatie voor de lokale brandweer kazerne en die konden we daar komen afhalen. Toevallig had ik nog allerlei decoratie spullen geleend voor de High Tea en de dame van wie ik het geleend had, was toevallig de vrouw van de man die de kippen had gebraad en zij stonden ze die dag uit te delen. Ik had ook blueberryscones voor haar gemaakt om haar te bedanken dat ik haar spullen mocht lenen en dus konden we dit allemaal in een rit doen.

We liepen even een rondje over het terrein waar alle auto’s stonden. Er waren wel een paar bij die ik best wel zou willen hebben. Maar de mooiste vond ik toch wel deze:

Een glimmend zwarte Buick Electra uit 1970. Ik wil er een met geblindeerde ramen en een chauffeur, jaja, dat zie ik helemaal zitten! Wat een schitterende auto, en zo ruim van binnen, mooi authentiek interieur. Geweldig!
Maar deze vind ik ook niet verkeerd:

Een paar weken terug had ik toch die portret workshop in Wellsboro? Ik had de instructrice, die tevens een lid is van de kunstclub, gevraagd of er een mogelijkheid is om via de club maandelijks of wekelijks portret sessies te houden en dan met vrije keuze wat betreft olie, waterverf, pastel of gewoon potlood. Dat vond ze een goed idee en ze zei me dat ze het ging aankaarten bij de directrice. Een paar dagen later, hoorde ik via een vriendin, dat er waarschijnlijk inderdaad portret sessies gaan worden georganiseerd. Dus ik belde de instructrice om te checken of het waar was en ze vertelde me blij dat we vanaf September, maandelijks of wekelijks, een model kunnen krijgen voor portret sessies. En omdat ik –volgens haar– de ‘main person’ zal zijn (omdat ik het had aangevraagd en ik zeker weten erbij zal zijn) mag ik bepalen op welke dag. Nou, dat heb ik makkelijk en snel voor elkaar gekregen! De stap naar naakt figuur sessies is misschien nog groot maar ik zie mogelijkheden, desnoods organiseer ik die met geinteresseerden bij iemand thuis, maar we zien wel. Ik begrijp niet hoe die andere vriendin, die ooit voorzitter van de club is geweest, het zo moeilijk vond om artistieke sessies te regelen.

Terwijl ik met Wanda, de instructrice, aan de telefoon zit, hoor ik van buiten Scott ineens mijn naam roepen. Ik schrik want het klinkt nogal alarmerend dus ik beeindig snel het telefoongesprek en ga op zoek naar Scott. Ik hoop maar dat er niets ernstigs aan de hand is!
Ik vind hem bij de schuur met een grote grijns. Hij gebaart richting de open ramen van de schuur:’Look hon! We’ve got bees!”
En daar zie ik een flink aantal bijen rondvliegen, precies daar waar ik de kisten van de bijenkast heb opgestapeld. Ik had ze daar neergezet tot ik ze weer nodig zou hebben en nou heeft een wilde colonie er zomaar zn intrek genomen! Grappig want dat had ik een paar maanden geleden gedroomd en nou was het gewoon gebeurd! Ik hoef dus geen nieuwe bijen te bestellen of een wilde zwerm te vangen. De opstelling van de kisten zal niet helemaal optimaal zijn omdat ik minstens 5 kisten op elkaar heb staan en niet overal zitten frames in maar kennelijk was deze toch goedgekeurd door de scouts van de colonie. Ik heb geen idee hoelang ze daar al bezig zijn maar hopelijk kunnen ze voldoende opbouwen om de winter door te komen en dan zal ik aan het einde van de lente de kist buiten zetten en herinrichten zoals het normaliter gedaan wordt. Ik zal er zeker de roker voor nodig hebben want deze bijen zijn niet de makkelijke italiaanse bijen en zouden wat aggressiever kunnen zijn.
Wat een mooie verrassing!

De rest van de week veel getekend en geschilderd. In october is er weer een groot festival waar altijd een goede kunst wedstrijd wordt georganiseerd en dit jaar wil ik daar ook aan meedoen. Ik dacht eerst een schilderij te maken van een veiling maar op de een of andere manier dienen zich geen gelegenheden aan waar ik schetsen of foto’s kan maken van zoiets. Dussss dat gaat ‘m niet worden. Maar ik ben wel erg geinspireerd door het viool spelende meisje van de portrait workshop en ben vooral met haar bezig. Ik denk dat ik een schilderij van haar ga doen voor de wedstrijd maar ik zou haar eigenlijk graag in chinese kledij willen schilderen. Moet ik even bedenken hoe ik dat ga doen. Voor nu, een studie:

Gisteren was er een plein air festival bij de Fingerlakes bij een van de wijnproeverijen waar we graag wijn kopen. Het was het eerste jaar dat ze dit festival organiseerden en ik had hun oproep voor kunstenaars een paar weken terug al gespot. Even dacht ik om me in te schrijven maar ik heb maar weinig ervaring met buiten schilderen dus we vonden het beter om het eerst eens te bekijken hoe dat in zn werk ging en natuurlijk om te kijken of het wat is voor mij, voor volgend jaar.
Die dag waren er ook een hoop mensen met greyhounds op pad, voor de speciale “grape hound’ dag:

De dag begon met regen en een grijze lucht maar in de middag, toen we zo’n beetje aankwamen, brak de zon door. Er waren kunstenaars aan het werk bij vier verschillende wijnbrouwers. Door het slechte weer in de ochtend was het wel challenging voor ze om er wat goeds van te maken maar de meesten waren goed voorbereid en hadden een tent mee. Of het mooi was wat ze maakten is natuurlijk lastig te zeggen, dat is voor iedereen anders maar er waren twee kunstenaars die, vonden wij, toch wel heel aardig werk maakten. Een is Ken Kennell en de andere is Carlton Manzano.Vooral Carlton maakte puik werk. Hij was ook erg gul met het delen van zijn kennis, ik denk dat ik ruim een uur met hem heb gepraat. Aan het eind van de middag werden alle kunstwerken tentoongesteld en kon er geboden worden. Ik had twee keer een bod gedaan op een van Carlton’s schilderijen maar iemand bood er steeds overheen. Toevallig had Carlton eerder die middag voor het bieden begon al even met een doos met schilderijen gestaan maar dat vonden die andere kunstenaars niet zo leuk dus had hij die maar weer in zijn van gezet. Maar daar had ik ook goeie tussen gezien en maar voor weinig geld. En hij is bepaald geen amateur! Dus na het bieden vroeg ik hem of ik zijn collectie nog een keer mocht zien. En toen mocht ik twee schilderijen voor de prijs van een uitzoeken! Nou, leuk toch!
Ik ga proberen om hem een workshop in Wellsboro te laten geven. Hij zei dat hij er minstens 5 mensen voor zou willen hebben en dan zou de prijs maar $125 voor drie dagen zijn! Dat zou mooi zijn als ik dat kan regelen!
Carlton aan het werk:

Ken aan het werk:

Voor de rest hebben we ook weer erg genoten van de verschillende wijnen, het eten, de kaasplankjes en wijn/bonbon pairing en jazz muziek:

juli 29, 2012 at 10:43 am 4 reacties

Schilderen en tekenen

Na alle stress van de High Tea, ben ik deze week eindelijk weer helemaal terug achter de ezel. Nou ja, onderwijl moet ik ook naar de sportschool, boodschappen doen, opruimen en koken. Gelukkig kreeg ik deze week een bak postelein die Scotts tante uit de tuin had gehaald, en een aardige hoeveelheid Chicken of the woods, een heerlijke eetbare paddestoel. Zulke hulp, waarbij ik eetbaar onkruid zelfs niet meer hoef te plukken is echt een uitkomst want als ik schilder gaat de tijd zo ontzettend snel.

Dinsdag had ik een afspraak bij iemand die graag een schilderij wil laten maken van haar vaders schuur. Haar vader is onlangs overleden en ze vond mijn mini schilderijtje wat ik zelf al eerder had gemaakt van die schuur erg leuk. Ik rij er vaak langs en word er altijd door aangetrokken.
In het reeds gemaakte schilderijtje had ik wel het een en ander veranderd aan de werkelijkheid, ik had er namelijk een grote white pine (soort denneboom) naast gezet die in werkelijkeid wel een paar honderd meter verderop op iemand anders’ grond staat.
Ze wil graag 1 groot schilderij en een paar kleine voor haar zoons, voor kerst, dus namen we de prijs door en wat ze precies verwacht. Er moest nog wel iets bij, namelijk een silo die een paar jaar geleden uit elkaar was gevallen. Ze heeft er helaas alleen een luchtfoto van die ze nog moet opzoeken. Ai. Hoe hoog dat ding moet worden is op zo’n foto natuurlijk niet te zien en hoe ziet ie er van de zijkant uit? Nouja, ik wacht af en neem ondertussen foto’s van silos in de buurt om te zien of er een gelijkende bijzit. Onderweg naar huis nog een schilderijtje bij een kennis langsgebracht die er een had besteld.

De rest van de week was vooral schilderen en tekenen, hier een oefen portret van Joanna, het viool spelende model van vorige week:

Verders niets spannends te melden.

juli 21, 2012 at 9:09 am 6 reacties

High tea, geen internet, workshop, kunst festival

Dit wordt weer een lange update dus gaat er maar even voor zitten;-)

Vorige week toen we van de bridal shower halverwege op weg waren naar huis, brak er een hevige storm los. Toen we bij schoonbroer en zus aankwamen stapte ik ook maar gelijk bij hun uit want ik wist dat Scott hier nog bessen wilde plukken. Schoonbroer en zus hebben een paar mooie struiken met blueberries zo groot als je duim en Scott wil ze dit jaar allemaal plukken en invriezen. Dus ik texte Scott of hij al tijd had om bessen te plukken en dat had hij. Want, zo vond ik uit toen hij arriveerde, we hebben geen stroom, door de storm.

Nou goed, een paar uurtjes zonder stroom redden we heus wel dus we plukten de bessen, gingen weer naar huis, Scott las wat documenten door, ik tekende wat en na een paar uur hadden we weer stroom. Opgelucht haastten we ons naar onze computers, want Scott moest een belangrijk document uitsturen en ik was druk bezig met de voorbereidingen voor de High tea en ik moest daarbij veel recepten opzoeken en uitproberen. Mijn motto is altijd: Set up your environment for success. Dus, ik probeer alle recepten en zorg dat ik ze tweak daar waar nodig, zodat ik niet de dag voor de high tea nog loop te experimenteren.
Maar die zondagavond hadden we nog steeds geen internet.

Maandagochtend: nog steeds geen internet. Dus wij maar eens bellen naar de provider.
Er blijken meer mensen zonder internet te zitten in ons gebied maar ze zijn ermee bezig. We konden wel verwachten dat we op dinsdagochtend wel weer internet zouden hebben. Gelukkig hadden schoonbroer en zus wel internet dus ben ik daar maar even op het dek gaan zitten om snel wat dingen op te zoeken en paginas te openen die ik thuis dan op mijn gemak door kan lezen.

Dinsdag maar even naar de sportschool gegaan en daarna wat deftige bordjes en ander servies van een vriendin geleend en bij een tweedehands rommel winkel wat deftige botermesjes en tangetjes gevonden voor een appel en een ei. Bij de Lowe’s een paar mooie planten voor op het dek gekocht om de boel een beetje bloemerig aan te kleden en toen was ik rond een uur of half twee weer thuis. Ik dacht wel dat we weer internet zouden hebben maar nee, nog steeds niet!
Ondertussen waren er een paar recepten niet geheel naar wens gelukt dus ik weer naar schoonbroer en zus om nieuwe te vinden. En weer naar huis om te proberen. Ik begon m aardig te knijpen want ik wilde op de dag zelf ook leuke klassieke muziek op de achtergrond en ik had online een leuk radiostation gevonden met continu klassiek.

Woensdag: Ik moest echt aan de gang, eerst maar met de sponge cake. Die had ik maandag geprobeerd en die was geweldig gelukt. Maar vandaag wilde de cake maar niet rijzen! MIsschien ligt het aan de bloem? Gelukkig had ik een vers pak gehaald en daarmee maar geprobeerd maar nee, weer hetzelfde probleem. Ik had ook zeker geen tijd om even bij schoonbroer en zus op internet te zoeken waar het fout ging. Toen de eclairs. Die had ik ook al eerder gemaakt, en succesvol maar helaas had ik in de haast de dag ervoor een ander recept opgezocht, het was van een restaurant chef en het recept was gekeurd en werd goed bevonden. Ik volgde het op de letter maar helaas, deze wilden ook al niet rijzen en het deeg zelf leek me niet in orde.
Het was alweer een uur smiddags en toen ging ineens het internet weer aan! Gelukkig maar, anders had ik online snel klassiek moeten kopen en downloaden bij schoonbroer en zus.
En toen vond ik dus eindelijk de juiste recepten. Met wat vertraging lukte het me om alles wat ik geplanned had, klaar te hebben al stond ik wel om half een snachts nog koekjes te bakken.

Donderdag ochtend, snel gestofzuigd, wc schoongemaakt, de tafel naar het dek gebracht, de broodjes gesneden en gesmeerd, de melk en suiker kannentjes gevuld, de davonshire cream in mooie kommetjes, drie bloemstukjes in elkaar gezet, muziekje op, water gekookt voor thee, drie theepotten gevuld met wilde thee soorten. Toen kwamen Scott’s moeder en haar buurvrouw van de red hats langs om te helpen met het dekken van de tafel. Ik had zelfs nog geen tijd gehad om te bedenken hoe ik het wilde doen dus ik heb daar jammer genoeg geen goede foto’s van. Ter plekke bedacht ik een opzetje en die schoonmoeder en buurvrouw toepastte op de overige 11 zitplaatsen. Ik had zelfs nog tijd gevonden om op deftig papier een uitdraaitje te maken over wat High tea precies is en een mooi menuutje zodat ze weten wat er allemaal op tafel stond.

Klokslag 12 uur, de tijd dat de high tea geplanned was, was het allemaal klaar en waren alle dames van de rode hoeden club present. Dat was echt heel strak geplanned. Iets te strak want ja, ik had eigenlijk graag overal goede foto’s van gemaakt. Maar, geen tijd. Ik had een mooi zilveren tafel belletje wat ze konden gebruiken als ze iets nodig hadden. Uiteraard hield ik het wel in de gaten of er nog wat sandwiches bij moesten of water of thee. De dames waren erg onder de indruk en genoten van het hele gebeuren. Ik had gedacht dat ze wel liever de gewone thee zouden gebruiken in theezakjes maar ze gingen allemaal voor de wilde theesoorten! En vreemd genoeg vonden ze mijn eigen recept voor de sandwiches met french weed, purslane en prosciutto lekkerder dan de waterkers/geitenkaas sandwiches. Je kan er ook geen pijl op trekken soms.

Na anderhalf uur was iedereen voldaan en begonnen sommige dames de tafel af te ruimen. Dat is ook iets wat je ze niet leert, ook al wil je niet dat ze helpen (ze betaalden er immers voor) je houdt ze toch niet tegen. En toen gebeurde er nog wat opmerkelijks.
Ik dacht, ze gaan nu wel naar huis, maar nee. Ze gingen nog uitgebreid in huis zitten. En dan niet eens aan de bar en de eettafel in de keuken maar nee… IN DE WOONKAMER! Nou ja! Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt! De doorsnee Amerikaan hangt het liefst rond in de keuken, of het er nou vol staat of niet maar nu, zochten ze zomaar ineens onze banken en luie stoel op! En ze bleven nog een heel uur zitten kletsen. En ik verkocht een schilderijtje ook nog! Nou, ook weer leuk!

Toen gingen ze eindelijk weg en heb ik ruim een uur als een blok geslapen, midden op de dag. Ik was echt kapot.

Vrijdag moest ik als een speer m’n column verder afmaken want de deadline was al over twee dagen! Maar ik heb er de hele dag voor genomen en de tijd genomen en wat gerelaxed.

Zaterdagochtend meldde ik me bij het kunstcentrum in Wellsboro waar een workshop portret tekenen plaatsvond. Een vriendin gaf die en zij is ontzettend goed in portretten.
Er waren 7 andere vrouwen die meededen en daarbij zaten twee andere vriendinnen die ook schilderen en zich op het laatste moment hadden opgegeven en ook een kennis die ik van Tai Chi ken en een dame die een keer bij een eetbare onkruiden club meeting is geweest. Veel overlap van vrienden, kennissen en gedeelde interesses. Heel leuk en gezellig! Ik had nog wat eclairs en koekjes meegenomen van de High tea en die gingen ook bijna allemaal op gelukkig.
De workshop zelf was best aardig, ik had geen idee dat we pastel zouden gebruiken. Daar had ik nog niet echt ervaring mee.
Ik had alleen wel verwacht meer te leren over het meten van afstanden tussen haargrens en ogen enzo, maar daar had de instructrice eigenlijk geen methode voor. Ik heb daar zelf wel methoden voor maar had gehoopt meer te leren. Maar in elk geval heb ik kennis gemaakt met pastel en ik denk dat ik dat wel vaker wil gebruiken, handig voor als we op reis zijn bevoorbeeld.
Wanda, de instructrice had twee modellen voor ons geregeld. Een oude man en een jong meisje die tijdens de pauzes ook nog viool voor ons speelde.

Lynne en J

Janet, Carol en instructrice Wanda en Wilma uit Italie, die heel mooi kan zingen

Joanna aan het spelen

Nog nooit zo snel een portret gedaan, hij is nog niet af natuurlijk dat ziet u wel.

De workshop duurde drie uur en die gingen snel voorbij. Voor ik naar huis ging nam ik nog een paar fotos op mainstreet voor een schilderij wat ik wil gaan doen en toen kwam vriendin Kathryn (ook kunstenares en lid van mn eetbare onkruiden club) aangelopen. Daar nog een half uur mee staan kletsen. Zij houdt zich, als ze tijd heeft, bezig met de community garden daar, ik wilde daar nog even heen voor ik naar huis ging, om amaranth te plukken. Kathryn wist me te vertellen dat er een flinke kluit staat, mag ik allemaal hebben haha. Dus daar nog even langs gegaan en toen snel naar huis om nog even de laatste puntjes op de i van mijn collumn te zetten.

Vandaag zijn we naar de People’s choice art fair geweest in Boalsburg, net iets ten zuiden van State College. We hadden er veel over gehoord en misschien is het wel wat voor mij volgend jaar. We wilden ook naar de art fair in State College zelf maar dan hadden we dat beter moeten plannen, merkten we halverwege onze tour langs de stands van de People’s choice festival.

We zijn daar ruim vier uur bezig geweest! Nou kletsen we ook wat af met de verkopers, je leert er wel het een en ander van. Scott vond namelijk dat ik toen ik pas een paar maanden echt bezig was met schilderen, me teveel bezig hield met marketing maar hoemeer kunstenaars we spreken hoemeer hij inziet dat het beiden even belangrijk is.
Er waren ook hier niet al teveel echte kunstenaars maar toch wel genoeg om het ook een kunst fair te kunnen noemen en er waren echt hele goeie bij. Maar ook een die de boel belazert. Ik heb vaak genoeg met photoshop gewerkt om te weten hoe die effecten eruit zien. Deze meneer had foto’s in photoshop een kunst filterjte gegeven waardoor het geschilderd lijkt en dat op doeken laten printen en die verkocht hij als acrylverf prints en schilderijen. Echt heel erg. En dan had hij ook hier een daar een echt schilderijtje hangen, wat alleen nog maar duidelijker liet zien dat hij de boel belazerde want de echte schilderijen waren niet erg goed en in kwaliteit totaal verschillend van de nep schilderijen. In zijn bio wat daar hing hield hij vol dat hij het allemaal zelf heeft geschilderd. Lef hoor. Maar helaas zijn er genoeg mensen die het verschil niet zien. Dat de jury dat niet heeft gezien vind ik toch wel eigenaardig(de verkopers voor dit festival worden vooraf gekeurd door een jury).

Zoals altijd komen we met iets van aardewerk terug. Dit keer kochten we een mooi schaaltje:

En nu, lekker een fles water en een glaasje wijn.

juli 15, 2012 at 8:09 pm 6 reacties

Mannelijke stripper film, bridal shower en schilderij videootje

Wat een week weer. Vooral heel warm. Ik vind het zelf heerlijk, maar doe het ook rustig aan. Maar Scott kan er heel slecht tegen en door de hitte raken ook onze computers van slag, iets wat voor ons beiden, maar vooral voor Scott enorm frustrerend is. ’s Avonds kan hij niet goed slapen, we hebben wel een raam airco maar die maakt zo’n herrie dat ik daar weer niet van slapen. Zal maar weer eens oordopjes kopen denk ik.

Vorig weekend ben ik met schoonzus en een paar vriendinnen naar de stad geweest om te gaan kijken naar de film ‘Magic Mike’. Ik had geen idee waar de film over ging en ik heb ook geen tijd gehad om dat op te zoeken maar ik laat me graag verassen dus dat kwam goed uit. En als je je graag laat verassen en mooie mannen leuk vindt dan is ‘Magic Mike’ wel de perfecte film!
Eerst gingen we uit eten in een nieuw restaurant. In de stad is een uitgaanstraatje gemaakt met een beetje Mexicaanse uitraling met groen geverfde stucco gebouwen en overhangende feest verlichting. Het is nog nieuw en er is nog maar een restaurant. Als je dit straatje ineens inloopt denk je, heey gezellig, dat kan wat worden! Maar als je dan het restaurant binnenkomt is het een en al koud en lawaaierig, een soort sportsbar. Wel druk maar total niet gezellig. Ze hebben wel een leuk terras maar het was voor de dames te warm buiten, die wilden liever in de airco zitten. Meeste stemmen gelden dus gingen we maar binnen zitten, waar we al schreeuwend best wel diepgaande gesprekken voerden, over levenskeuzes, partnerkeuzes, huwelijk, kinderen. Interessant vind ik wel dat ze als ze de keuzes opnieuw konden maken, ze andere partners hadden gekozen en vooral geen kinderen, of veel later. Ik ben zelf niet tegen kinderen en af en toe denk ik dat ik ze misschien wel wil hebben, maar ik heb meer dagen dat ik blij ben dat ik ze niet heb dan wel en dat we redelijk vrij zijn in hoe we onze tijd indelen. Redelijk, want we zitten toch nog opgescheept met de ziekte van Scott’s vader. Opgescheept klinkt niet zo aardig maar het is gewoon zo.

Afijn, het restaurant.
Niet veel verassends op het menu, het geijkte bar food menu zeg maar, maar de prijzen zijn schappelijk en de kwaliteit is wel wat beter dan wat gangbaar is in deze omgeving. Dus als ik de volgende keer met mooi weer op het terras kan zitten zou ik wel terugkomen. Toen was het tijd om naar de cinema te lopen, want de film zou over een half uur beginnen en we hadden nog geen kaartjes. Stom dus, bleek toen we daar aankwamen, want het liep storm. De meesten ook nog helemaal opgedirkt compleet met hoge stripper hakken, alsof ze een date hadden met de mannen in de film. Maar de hoeveelheid slonzig gekleede dames bracht het niveau weer naar het gangbare gemiddelde. Maar goed, we waren dus te laat voor de vroege voorstelling. Er kwamen nog een paar vriendinnen aan die ook geen kaartjes hadden. Dus we besloten om dan maar de late voorstelling te doen en tot die tijd wat te drinken op het terras van de Holiday Inn, waar de anderen nog wat konden eten, want die hadden dat nog niet gedaan.
Om half tien liepen we weer naar de cinema en toen konden we eindelijk naar binnen. De film is zeker een aanrader, het zijn niet alleen maar mooie scenes met mannelijke strippers maar ook nog een aardig verhaal en sympathieke hoofdpersoon.
Onderweg naar huis zei een vriendin grappend, wat ga ik m’n man vertellen waar die film over gaat? Niet dat ze dat niet zou durven zeggen hoor. Toen zei ik, “nou het gaat over cowboys… over politiemannen, over brandweermannen…heel leuk!” haha. De muziek vond ik ook erg goed.
Hier is de trailer:

De rest van de week veel in de weer geweest met het bedenken van recepten en organiseren van een high tea, die deze week bij mij thuis gaat plaatsvinden. De red hats hadden eerder dit jaar gevraagd of ik dit wilde doen, uiteraard tegen betaling, en ik had ja gezegd. Iets waar ik nou wel spijt van heb want goadallemachtig, wat een werk gaat dat nog worden, en natuurlijk heb ik geen high-tea achtig servies dus ik moet dat her en der lenen. En dan moet het ook nog met eetbaar onkruid zijn, en dat is lastig want veel bessen zijn nog niet rijp, dus heb ik maar onnline wilde jams besteld. Die kan ik of gebruiken als vulling of gewoon als jam voor de blueberry scones. De blueberries zijn wel rijp, we gaan bijna elke dag even naar schoonzus en broer want die hebben een paar mooie struiken met een net erover. Dit jaar zijn die blueberries flink zeg en ze sommigen smaken naar bloemen.

Afgelopen vrijdag was het First Friday in Williamsport en dat is een avond wanneer alle kunst galleries open zijn en kunstenaars buiten hun werk verkopen. Er is ook live muziek en iedereen is op de been. Ik heb nog nooit zoveel drukte gezien in Williamsport, het leek wel een echte stad! Heel gezellig, goede muziek en er was ook een man die zelf soort van gitaren maakt met sigarendozen. Vaak drie of vier snarig. Moest ik dus efkes proberen.

Dat was nog niet zo makkelijk want je drukt hier de snaren niet in zoals ik gewend ben.

Gisteren was er een bridal shower. Dat was mijn eerste trouwens. Voor wie nog niet weet wat het is, dat is een feestje waarbij de aanstaande bruid allemaal cadeautjes krijgt. Vaak cadeaus die ze zelf op wenslijsten heeft gezet vanwaar je online kan bestellen. Heel handig! Het vond plaats in een amusements park. Het was een waterpark en een gedeelte met draaimolens, phytons etc. Daar stonden flink wat paviljoenen die gehuurd konden worden. Vrijwel elk paviljoen had wel een groep mensen, veel voor reunies maar ook wat verjaardagen.
Het was weer ontzettend warm maar in de schaduw van het paviljoen was het aardig te doen, ik vind die hitte zowiezo wel lekker.
De bridal shower is voor de aanstaande van een broer van een achterneef. Ik heb haar misschien twee keer kort gezien maar goed, was ik er weer even uit, met schoonzus, schoonmoeder, nicht en haar schoonmoeder en kleine Ellie. Bij aankomst was de zus van de aanstaande druk bezig met de voorbereidingen. Er was heel veel eten, leuke decoraties, allemaal in strand sfeer. Zo aan het eten en aantal versierde tafels te zien leek het of er veel mensen zouden komen maar we waren nog met geen twintig en met voornamelijk oude vrouwen, oma, tantes en bijbelschool leraressen. ‘k Was blij dat er drank geschonken werd. Het was best gezellig, er werden spelletjes gedaan, cadeautjes uitgepakt, er werd gegeten, gepraat en na een uur of twee was het hele gebeuren weer voorbij. We werden ook gevraagd om op hartvormig papier een woord van advies op te schrijven. Nou, normaal heb ik dat altijd wel klaar maar nu moest ik toch even denken. Ik wilde schrijven om vooral veel quality time te maken. Schoonzus en nicht vonden dat echt onzin en totaal niet werken voor hun, en waarom? Ten eerste zeggen ze het al niet voor elkaar te kunnen krijgen om zonder de kinderen ergens naartoe te gaan (onzin want de schoonmoeders passen vaak op en die kids blijven daar ook regelmatig overnachten, dat weet ik toevallig!) en daarnaast zeiden ze, als ze al samen met hun wederhelft alleen zijn hebben ze totaal geen gesprekstof. Nou, dan lijkt het me duidelijk dat je dan juist quality time moet maken, niet? Ik heb maar geschreven: Learn, grow, invest, be patient and have lots of fun. Anders kon ik niets bedenken hoor. Iemand anders, ik zeg niet wie, schreef het eeuwig uitgekouwde advies wat ze altijd geeft maar zelf nooit toepast: ‘Beantwoord nooit een boos woord met een boos woord.’ Ha!
Voor de bruid had ik via Amazon een theebox besteld. Normaal had ik die gelijk ingepakt met een strik erop en klaar maar nee, ik dacht er thee in te doen voor het gezellige en toen zag ik dat de kwaliteit van die theebox veel te wensen overliet. Het was heel lelijk afgemaakt. Het deksel had een raampje en daar zat goedkoop dik plastic in ipv glas en de rand eromheen was zo lelijk afgezaagd dat het leek of het door een dronkenlap gedaan was. Sja, dat ga ik niet geven natuurlijk. Ik informeerde de bruid over dit item en ze ging maar even elders registeren voor een betere kwaliteit theeboxen. Nou moet ik het weer terugsturen.

Toen we weer thuiskwamen was de stroom uitgevallen en nou doet ons internet het niet. Vreselijk om zonder internet te zitten, ik zoek daar zo ontzettend veel op, er zijn meer mensen in de omgeving met hetzelfde probleem dus hopelijk wordt het snel verholpen. Schoonzus en broer hebben gelukkig nog wel internet dus ik kan daar gewoon even binnenwippen met de nodige geplande zoekopdrachten.

Ik heb afgelopen week ook weer geschilderd en deze keer heb ik er een kort filmpje van gemaakt. Hoop dat jullie het leuk vinden!

juli 8, 2012 at 4:37 pm 5 reacties

Festival, nare dingen, eetbare onkruiden club

Afgelopen zaterdag was er het jaarlijkse blockhouse festival in het dorp. Er is werkelijk geen ruk aan en in een oogopslag heb je het hele gebeuren alweer gezien. Het vindt plaats op een grasveld in het dorp. Er staan twee bouncy castles en een paar stands met verkopers van prullen en je kan lootjes kopen om troep te winnen en muntjes gooien om glazen te winnen. Dan is er een miss verkiezing voor de kleintjes die er ook niet al te veel lol in lijken te hebben, en er is natuurlijk het typische festival eten. Friet, hamburgers, hotdogs, funnel cakes, ijs, taart, fudge en mierzoete limonades. Dit jaar was er, rappapaaaa: een clown! Ik stond daar te kijken met wat vrienden/familie. We zaten er een beetje grappen over te maken want het was een beetje knullig. Iemand zei dat je er wel echt een joint bij nodig hebt om het wat aan te vinden. Iemand anders grapte weer dat hij ‘m voor thuis wil boeken, een of twee keer in de maand, leuk met een goed glas wijn. Nou, en terwijl wij dus daar stonden te grinniken, had die clown een vrijwiligster nodig voor de ‘doormiddenzagen-met-touwen’ truc. Ik dacht dat ‘ie wel een kind uit het publiek zou halen maar nee, hij moest mij hebben. Mijn groepje vond dat natuurlijk geweldig: Ja Bibi, ga maar! Hahaha. Het was een beetje een slappe truc en de puber jongens die zogezegd aan de touwen moesten trekken (waardoor ik dan doormidden zou worden ‘geknepen’) stonden er ook bij als aardappel zakken. Ach ik deed maar mee.


Wat denk je, sta ik weer in de krant:

Aardig toch weer, he.

De dag erna was de tweede en laatste dag van het festival, met een parade erbij, maar die kon ik echt niet meer doormaken. Het is een treffende illustratie van hoe ‘lame’ het hier is. En dan krijg je in zo’n weekend echt een overkill aan ‘lameness’. Bah, bah, bah. Dan gebruik ik mijn tijd liever nuttig (schilderen e.d.).

Er zijn de laatste tijd trouwens opvallend veel echt nare dingen gebeurd in de omgeving.
Vorige week is aan het licht gekomen dat een pastoor jarenlang (hoe kan het ook anders) kinderen heeft misbruikt. Onlangs heeft een hele aardige buurman zichzelf op een landweggetje net buiten het dorp in zijn auto door het hoofd geschoten, hij was al lange tijd depressief maar bijna niemand wist het. Een medewerker van de staal fabriek is op mysterieuze wijze door een machine doodgedrukt, een 17 jarige jongen uit ons dorp is expres over een 15 jarige jongen heen gereden die daarbij zijn rug heeft gebroken, en zondag zijn er in Blossburg drie huizen tot de grond toe afgebrand waarbij een 12 jarig meisje is omgekomen.

Maar er gebeuren ook leuke dingen, zoals vandaag weer. Het was weer tijd voor de eetbare onkruiden club en deze keer ontmoetten we bij iemand in Wellsboro die een hele leuke tuin heeft. Haar tuin is vooral een wilde tuin met veel mint en bergamot, zonnebloemen en kruiden, eigenlijk wel het soort tuin wat ik zou willen hebben. Misschien dat ik mijn tuin gewoon wat kleiner maark, al die paden met landscape fabric en grind verwijder en simpelweg paden van stepping stones maak. Ze is een typisch katten vrouwtje, ze heeft er behoorlijk wat, denk wel 8 ofzo en 9 kittens. Ze is ook kunstenares, haar interieur is van onder tot boven op allerlei manieren gedecoreerd, of met verf of collages of objecten. Het is wel erg druk maar ook heel knus. (maar ook stoffig, en het ruikt naar katten, gelukkig gingen we allemaal buiten zitten) Er waren veel dames van de kunst club en de tuin club aanwezig die voornamelijk kwamen om wat planten uit haar tuin te graven en planten te ruilen. Ach ja, gezelligheid. De echte onkruiden die-hards zochten elkaar al snel op. We hebben met ons eigen cluppie weer een leuke tour gedaan, veel planten ontdekt, iemand had lavendel koekjes meegebracht, ik had melganzevoet salade meegenomen, iemand anders weer mint thee. Toen de meeting weer voorbij was bleven we met een klein groepje nog gezellig hangen. De gastvrouw had allerlei lekkere drankjes klaargezet en zo hebben we nog een uurtje of wat lekker op de veranda gezeten. Het begint toch wel een leuke vriendengroep te worden zo.

juli 1, 2012 at 7:10 am 4 reacties