Posts filed under ‘acupunctuur’

Nog een week! En wie wil een gratis Suske en Wiske?

We zijn eindelijk uit de sokkenla gekropen, en na een bezoekje aan de acupuncturist heb ik weer lucht in mijn longen.
De laatste tijd heb ik vooral geschilderd, ik ben bezig geweest met een nieuw schilderij van mijn oma en een schilderij van een verkoop dame op de vismarkt in Tokyo. Ik heb ze op canvas panels gemaakt dus het zijn nog niet de uiteindelijke schilderijen.

toch nog te transparante verf voor het gezicht van mijn oma. Ik heb de foto iets naar rechts moeten omdraaien om alles goed erop te krijgen maar het gordijn hangt recht naar beneden hoor.


Hier ben ik best blij mee, al mag die muur aan de linkerkant donkerder en ik denk ook dat die spijl achter haar rug breder mag en misschien maak ik het raam minder hoog, zodat er bovenin ook een stukje diagonale gele muur ontstaat

We gaan al bijna naar Tucson, Arizona!!! De preciese datum hebben we nog niet besloten maar het wordt wel tijd om alle groenten op te gaan maken.
Morgen maak ik weer roti, dan zijn de groene bonen op.
En ik maak een flinke hoeveelheid boerenkool die ik in porties invries zodat de Kale ook op is, en dan stop ik de collard greens en turnip greens in een crockpot met adzuki bonen en wat fijn gesneden spek die we dan eten met bruine rijst met cardamon zaadjes. YUM! Echt comfort food wat ik eigenlijk elke dag wel kan eten.

Helaas heb ik gisteren moeten constateren dat mijn bijen dood zijn gegaan en ik van de lente weer helemaal opnieuw mag beginnen. Want de andere colonie was vorig jaar al verdwenen. Ik had toch gezorgd voor frisse lucht om condensatie tegen te gaan. Dat heeft vorig jaar ook geholpen. Ik vermoed dat het toch te koud was, of ze waren ziek… wie zal het zeggen.
Een nieuwe colonie kost dit jaar $95. Kennelijk hebben veel mensen al bijen verloren want het loopt storm bij de bijenwinkel.
Het vervelende vind ik als je een nieuwe kolonie besteld, je die pas half april kan ophalen. Mijn bijen waren vorig jaar al ruim voor die tijd druk in de weer dus het betekent toch een achterstand. Misschien is het een idee om de kast in een schuur te zetten komende winter.

Maar ik heb ook goed nieuws; de stripboeken van Suske en Wiske zijn gisteren eindelijk aangekomen! Het heeft wel superlang geduurd maar dan heb je ook wat. Alleen had de verkoper er wel een dubbel exemplaar van nr. 173 “Het Drijvende Dorp” bij gedaan.
Wie hem wil mag ‘m gratis van me hebben:-)

En hier nog wat weer foto’s van vandaag, die zonnige foto is van eergisteren.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

januari 21, 2011 at 2:14 pm 13 reacties

Studeren


Ik wilde iets studeren wat te maken heeft met Chinese geneeskunde.
Eigenlijk wilde ik acupunctuur gaan doen maar de pastor in onze familie zette me aan het denken toen ze, vreemd genoeg enigszins trots, zei dat ze elke dag omringd wordt door zieke mensen en toen dacht ik..Hm, dat wil ik denk ik toch niet. In elk geval, NOG niet. Voor mij voelt dat een beetje raar, temeer omdat ik zelf al meer dan een jaar met m’n eigen aandoening bezig ben, plus, waar ga ik dat studeren in Liberty?
Het is dus geen acupunctuur studie geworden maar sinds een paar maanden ben ik bezig met een studie geneeskrachtige kruiden, online, aan de ‘East West School of Planetary Herbology’ van Michael Tierra. Hiermee heb ik na voltooing een goede basis om mezelf te helpen, verder te studeren en o.a. acupuncturisten te voorzien van kruiden.
Ik vind het super boeiend, er gaat echt een wereld voor me open. Ik dacht bijvoorbeeld dat ik al gezond at maar het kan nog veel beter, blijkt.
En nee, echt niet van het macrobiotische.

januari 13, 2009 at 11:00 am 2 reacties

Eindelijk: Mijn eerste acupunctuur ‘behandeling’

Sinds een paar dagen ‘mag’ ik van de acupuncturiste bij Scott’s vader Sid, zelf en zonder supervisie een dagelijkse behandeling doen. Moxa burning heet het.
Hier wat voorbeelden:

Nou ik ga weer effe naar Sid.

april 5, 2008 at 7:20 am 2 reacties

Energie

Sinds vorige week donderdag heb ik meer energie dan ik ooit gehad heb. Fantastisch!
Het is bijna of ik koffie heb gedronken maar zonder dat ik er hyper van word en zonder die vieze nasmaak.
Ik ben vandaag nog naar Linda geweest en die is ook zeer tevreden. Ik hoef pas over drie weken terug te komen, als ik denk dat het nodig is.
En… ze vroeg of het misschien iets voor mij zou zijn om acupunctuur te studeren. I’d love to! Ze had door het soort vragen wat ik stelde waarschijnlijk al door dat ik dat wilde doen. Ze zei dat Liberty best een goede omgeving zou zijn voor een praktijk en ik denk ook dat het zou werken. Wie weet kan ik tezijnertijd bij haar stage lopen.
Ik hoef nu dus een tijd niet meer bij haar langs te komen, wat ik ergens wel jammer vind omdat het leuk is en leerzaam om met haar te praten. Maar gelukkig heeft Scott zijn vader besloten dat hij ook acupunctuur behandelingen wil!
En als het uitkomt komt Linda aaanstaande zondag bij Sid langs om hem te behandelen!
Daar ben ik dan natuurlijk bij;-))

En hopelijk kan ik mijn vermoeidheids klachten voorgoed van mijn lijstje schrappen.

maart 6, 2008 at 2:14 pm Plaats een reactie

Acupunctuur


Sinds een paar maanden, vanaf de laatste maand in Tokyo vorig jaar, heb ik hele vreemde vermoeidheids klachten. In het ziekenhuis in Tokyo hebben ze niets kunnen vinden en wijtten ze mijn klachten aan stress. Ze konden niets doen en raadden me aan om te rusten. Daar kon ik natuurlijk niets mee dus ik ging in de laatste week in Tokyo, op aanraden van mijn Tai Chi leraar, naar een acupuncturist. Dat was mijn eerste ervaring met de Chinese geneeskunde en ik vond het erg leuk.
Ik had er al veel over gelezen dus ik vond het interessant om het eens mee te maken. Alleen al om daar te zijn.
De muren waren verkleurd, de wachtruimte erg klein, het rook er naar moxi en wierook. De praktijk ruimte was ook ontzettend klein en er stonden toch vier bedden in, gescheiden door oudroze gordijnen. De acupuncturist van engelse afkomst werd geassisteerd door drie leerlingen. Ze spraken op zachte toon in het engels en in het Japans. De acupuncturist vond het het belangrijkst mijn eetlust weer op gang te brengen. En met behulp van moxibustion en voedingsadvies lukte dat ook.
Edward’s praktijk.
Tijd voor meer dan een sessie was er niet dus ik ging in Nederland, na een tijdje kwakkelen, weer naar een acupuncturist.
Dr Suhendra is arts en acupuncturist. Van Chinees Indonesische afkomst.
Zijn praktijk is ruimer van opzet, een bed per kamer en hij heeft er vier, met voor elke kamer een wekker zodat hij weet wie wanneer klaar is, alles schoon, strak en wit, geen geur van wierook of moxi en geen assistenten. Deze arts maakt een kort babbeltje (tenzij je hem, zoals ik, aan de praat houdt hehehe) prikt zo min mogelijk naalden maar met optimaal effect en liet me een half uurtje relaxen op muziek van o.a. Trijntje Oosterhuis en Dusty Springfield. Jammer genoeg kon ik hem niet mee nemen naar Liberty… Het ging in die periode dat ik bij hem langsging, erg goed met me.
Dr. Suhendra.
En toen ging ik weer naar Pennsylvania.
Omdat ik nog steeds niet helemaal van mijn klachten af ben, ging ik vandaag naar een (de enige) acupuncturiste in Wellsboro, zo’n veertig minuten bij ons vandaan. Er zijn er maar twee op acceptabele afstand. De andere werkt in Lewisburg, nog verder weg.
Vandaag ging ik naar Linda Spencer.
Linda is een innemende oudere dame en het klikte gelijk tussen ons. Het is een kwieke dame die graag praat over haar beroep! En dat is perfect voor mij ;-).
Haar praktijk zit boven een natuurvoedingswinkel vol potjes met pillen, kruiden, new age achtige spulletjes zoals oliƫn, dreamcatchers en andere gezellige spulletjes, ook de enige in Wellsboro. De geur van wierook, kruiden en de new age muziek kwam me al tegemoet. Haar praktijk bestaat uit een grote kamer met een bed. Met bloemetjes gordijnen, witte rotan stoelen en Maxwell Parish kunst aan de muur.
Voor het eerst kreeg ik naalden in mijn oor, wel een stuk of vijf. En een op mijn derde oog. Alles bij elkaar gebruikte ze zeventien naalden. Best veel, dat vond ze zelf ook maar dat kwam, zei ze, omdat ze verschillende dingen tegelijk wil aanpakken.
Er was een punt op mijn been waar mijn vorige arts steeds prikte en waar ik nog steeds een soort sensatie voel en ik had er bij Linda op moeten aandringen dat ze er daar een in stak. Ik voel dat dat goed zou zijn, maar ja, wat weet ik er eigenlijk van. Dus ik drong niet aan. Na een kwartier in het donker met new age muziek, gingen de naalden er al weer uit.
Ik zou willen dat ik nu al kan zeggen of het werkt maar ik merk nog niets.
Linda Spencer.

Morgenochtend vroeg vertrekken we voor een weekend New York en ik hoop dat ik me morgenavond in elk geval helemaal goed voel, want dan eten we met vrienden van Scott in een twee sterren restaurant! Met kaasplankje!

februari 21, 2008 at 5:52 pm Plaats een reactie