Posts filed under ‘Amish’

Brieven

Een goede vriendin van mij in Nederland, Sigrid, en ik hebben al heel lang de gewoonte om elkaar handgeschreven brieven te sturen.
Ik weet eigenlijk niet hoe dat zo begonnen is maar wel dat het al heel lang zo is.
Niet dat we elke maand schrijven hoor, bij mij gaat het vaak zo:
Ik begin aan een brief, netjes met de datum bovenaan. En dan volgt er een verslag van de afgelopen tijd maar vooral ook van grappige dingen waar ik aan dacht en die ik echt met haar moet delen omdat zij die vast ook heel grappig vindt. Onze brieven zitten vaak ook boordevol grappige onzin, heerlijk!
Dan moet ik wat doen in huis, of ik moet even weg en voor ik het weet is het weer een maand geleden dat ik die brief begonnen was.
Soms begin ik dan opnieuw of ik schrijf verder, met een andere pen vaak en een korte uitleg waarom ik weer zo’n lange tijd niet heb geschreven.
Dan moet ik weer wat doen in huis, of ik moet weer even weg en dan, na een tijdje, kom ik die brief weer tegen en is ‘ie inmiddels een beetje ‘muf’ geworden.
Dus, begin ik weer opnieuw. Bij haar gaat het ook zo, dus je begrijpt, er zit niet zoveel vaart in.

Wat vaak wel helpt om een brief af te maken en ook daadwerkelijk op te sturen is als ik in een restaurant ben geweest waar ze papieren placemats hebben, want sinds een paar jaar gebruiken wij dat als brief papier.
Hoe dat zo gekomen is weet ik niet meer precies. Maar als ik een mooie of leuke placemat tegen kom, dan gaat ie in de tas en belandt ‘ie ooit beschreven in haar brievenbus.

Ik wissel ook brieven uit met Elsie, de vrouw van een van de Amish werklieden die aan ons huis werkten twee jaar geleden. Het is altijd leuk om te lezen wat ze allemaal doet en hoe het met de kinderen gaat. Ook zij gebruikt emoticons:-)

Vandaag is het weer brieven-schrijven dag want ik ga eindelijk het foto album met voor en na (renovatie) foto’s van ons huis opsturen naar onze Amish vrienden, en daar hoort een brief bij! En ik loop ontzettend achter met Sigrid.

Tekeningen vind ik trouwens ook altijd erg leuk om te krijgen;-)
Gisteren ontving ik weer een leuk Sinterklaas pakketje in een grijs-met-oranje-stippeltjes-tnt-doos, uit Nederland.
En daar zaten twee lekkere Hema chocoladeletters in, een grappig kaartje EN een leuke tekening, van vriendin Liesbeth!:

Lachen!

december 14, 2010 at 8:32 am 8 reacties

Bezoek en heel veel leuke dingen in kort tijd

Vanmiddag hebben we mijn vriendinnen uit Nederland uitgezwaaid (snik), die weer op weg gingen naar New York City.
Het was een kort bezoek maar we hebben echt een supertijd gehad!
De Bark Peelers convention (don’t ask, het was al teleurstellend dat we de tobacco spitting contest hadden gemist) van afgelopen zaterdag was een beetje slow maar de activiteiten op de dagen erna maakten alles meer dan goed.
Er was de 4th of July, waarbij we de bank in de pickup truck hadden geladen en waarop wij, met een drankje luid zingend door Scott naar de club werden gereden waar festiviteiten plaatsvonden.

Het is toch wel genieten hoor, zo hoog te zitten, op een comfortabele bank, met je vrienden en met een lekker drankje erbij.

En dan met z’n allen de vuurwerk show mee te maken en vervolgens op die bank weer naar huis gereden te worden en de sterrenhemel te kunnen bewonderen. We waren er helemaal stil van.

De volgende dag reden we naar Lancaster waar ik voor ons drieen een V.I.P. (Visit in Person) tour had geboekt. Scott houdt niet van tours dus die ging niet mee.
Met 8 andere touristen zaten we in een busje en werden eerst naar een Amish boerderij gereden waar net de koeien werden gemolken, toen naar een Amish farm waar miniatuur paardjes worden gefokt, vervolgens naar een Amish houtbewerker. Nou vonden we dat allemaal niet zo bijzonder, maar waar ik erg naar uitkeek was het laatste bezoek aan, zoals dat op de website aangegeven stond, een Amish familie waar we een uurtje allerlei vragen mochten stellen.

Op weg naar die familie reden we langs een groot terrein waar een veiling werd gehouden om geld in te zamelen voor Amish kinderen met een lichamelijke of geestelijke beperking. Het zag er erg gezellig uit, en we hadden ons al voorgenomen om er na de tour langs te gaan.

Bij de familie aangekomen, bleek alleen de man met zijn drie kleine zoontjes aanwezig te zijn want zijn vrouw was aan het werk op de veiling. Wel jammer. Van Dave kregen we een korte tour door het huis, maar al snel werd besloten dat we met die extreme hitte beter buiten konden zitten onder de boom.
De kinderen zetten wat stoeltjes en een bankje neer voor het vragenrondje. Je zou denken dat ik wel een hele lijst had van vragen maar eigenlijk kon ik niks bedenken om te vragen wat ik niet al wist.
Liesbeth, Mathilde en ik vroegen ons wel af of de vrouwen hun benen eigenlijk wel mochten scheren want we hadden nog helemaal geen harige vrouwen benen gezien.
Na het rondje serieuze vragen van de andere toeristen besloot ik deze vraag te stellen, tot hilariteit van de groep. Dave vond dat ook een grappige vraag en antwoordde dat het eigenlijk niet mag maar dat ongetrouwde vrouwen het wel doen. Getrouwde vrouwen doen het ‘in principe’ niet.
Toen was het tijd om afscheid te nemen. Dave moest alleen nog wel naar de veiling om te helpen en had een lift nodig. Dus hij reed met ons touristen busje mee naar de veiling waar we toch langs kwamen op weg naar het tourbus kantoor. Hij vroeg of we nog van plan waren om ook naar de veiling te komen en als we daar zijn dat we hem dan op moeten zoeken, dan kan hij ons ook aan zijn vrouw voorstellen. Leuk!

Dus, na de tour, pakten we de auto en reden terug naar de veiling. Waar helaas alles al werd afgebroken. Al snel vonden we Dave en zijn vrouw. Sarah verkocht zelfgemaakte soft pretzels en al houden we daar normaal gesproken niet zo van, deze waren echt super lekker!
En er was ook nog een stand met milkshakes waar ik een chocolade milkshake kocht.
Dave vroeg toen ons of we hem en zijn vrouw over een half uur misschien naar huis konden brengen, nou dat vonden we wel best, we hadden toch nog geen plannen.
Het is toch wel een leuke ervaring, om overal om je heen Amish te zien en buggies met mooie paarden.
We stonden daar lekker te genieten van de sfeer, de pretzels en de milkshake toen Mathilde op het idee kwam om Sarah en Dave te vragen of we ze ergens mee konden helpen. Er moest nog veel worden opgeruimd en afgewassen en zo stond we ineens met een paar Amish dames op te ruimen en af te wassen.

Onbewust (of misschien expres) had ik geen bed & breakfast geregeld omdat ik hoopte dat we bij een Amish gezin zouden kunnen overnachten, op de een of andere manier.
Het is uiteraard niet zo, dat als je naar Lancaster gaat, je door de eerste de beste Amish familie wordt uitgenodigd om er te overnachten.
Maar, soms gaat alles zoals je wil ;-).

Liesbeth en Mathilde hadden een vermoeden dat ze ons een slaapplek zouden gaan aanbieden. We hadden het erover en Liesbeth en Mathilde zagen het eigenlijk niet zo erg zitten. Onder andere omdat Dave en Sarah de volgende dag op een drie daagse vakantie naar North Carolina zouden gaan en nog veel te doen hadden. Maar ik had een vermoeden dat Sarah erg zou gaan aandringen en dat ze geen nee zouden kunnen zeggen dus ik liet het maar gaan want ik wilde dat juist wel:-) Sterker nog, dat staat al heel lang op mijn verlang lijstje!

Na een half uurtje brachten wij Dave en Sarah dus naar huis. Het was al behoorlijk donker toen we bij hun huis aankwamen en Sarah vroeg ons waar we dachten te gaan overnachten.
Omdat ik dus nog geen slaapplek had geregeld stonden ze erop dat we bij hun overnachtten, en als we dat liever niet deden, dan wilde Sarah’s zus, waar ik mee heb staan afwassen en die naast hun woont, dolgraag dat we bij hun kwamen overnachten.
Gelukkig konden ze beiden geen nee zeggen hihhi en dus, ging Sarah de bedden in de kinderkamers boven klaarmaken en gingen alle kinderen (6 of 7 inclusief nichtjes) beneden in de kelder op een airmattress slapen. Die met een diesel aangedreven generator eerst werd opgeblazen. Voor hun harstikke gezellig en wij kregen alledrie een eigen kamer, geweldig! Ik sliep in de slaap kamer van hun zoontje Stephen.
We kregen alledrie een lantaarn op batterijen zodat we toch nog wat konden zien en hadden de badkamer helemaal voor onszelf. Een doodgewone badkamer met douche, toilet en water uit de kraan. Ik had ergens gehoopt dat ze nog een outhouse gebruikten maar dat schijnt al heel lang niet meer gebruikelijk te zijn.

Ik heb niet kunnen slapen van de hitte, het geblaat van de schapen en het gehinnik van paarden maar ik heb er toch enorm van genoten!
Zo ook Liesbeth en Mathilde, die toch ook wel erg blij waren dat ze toch zijn blijven slapen. Wat een ervaring.

Ik stond vroeg op en heb de afwas gedaan. Toen kwam Sarah binnen die wat groente had geplukt in de moestuin. Ik vroeg of er misschien nog wat gedaan kon worden in de tuin en ze zei, “well… the whole garden needs to be watered, do you think you could do that?” Dus, stond ik lekker op mijn blote voeten in de warme ochtend zon de prachtig bijgehouden tuin om het huis te bewateren. En van het uitzicht te genieten.
Voor we die ochtend vertrokken moesten we nog wel even een berichtje schrijven in het overigens zeer volle guestbook en ons adres en telefoonnummer opschrijven en zij gaf ons het visite kaartje waar ze op de achterkant de verjaardagen van hun kinderen en hun zelf had opgeschreven. Dus dat wordt kaarten sturen;-).
En we moesten zeker terug komen als we ooit weer in de buurt zijn:-).

Ze wilde ons nog ontbijt aanbieden maar ook ik vond het tijd om te gaan en vroeg haar of zij niet een goed restaurant wist voor ontbijt.
Zij werkt in de keuken van Deinner’s restaurant in Ronks en kon ons echt aanbevelen om daar te gaan eten.
Ik ben blij dat we dat gedaan hebben. We kozen voor het ontbijt buffet en alles was vers en echt heerlijk!


Interieur beneden. Niet zo heel anders dan een ‘normaal’ huis en minder kaal dan ik elders in Amish huizen heb gezien. Sarah houdt wel van schilderijtjes en hebbedingetjes.

De slaapkamer waar ik sliep

Stephen’s garderobe

Het huis

Het uitzicht

De stepjes van de kinderen

Daarna hebben we geshopped bij de Rockvale outlets en gingen we op weg naar een family picnic bij Scott’s tante die een zwembad heeft en waar we gretig gebruik van hebben gemaakt. Scott bleef liever bij zijn vader thuis omdat het te warm voor hem was om naar de picnic te komen dus ik moest hem nog wat langer missen.
De neef van Scott, Steve, woont en werkt in Amsterdam maar was bij zijn moeder op bezoek (de tante met het zwembad) en hij is ook nog eens bevriend met Mathilde en Liesbeth. Dus dat was extra gezellig!
En toen besloten we ’s avonds, na de picnic met zijn vieren naar een drive in cinema te gaan. Dat kwam goed uit wat dat was toch op de weg naar ons huis.
Wat zagen we daar?
Die nieuwe film met Tom Cruise en Cameron Diaz en een half uurtje van de nieuwe Karate kid. Maar het begon al laat te worden en we vonden Karate kid niet zo erg goed dus we besloten dat we maar beter naar huis konden gaan.
De volgende ochtend stonden we weer fris op (hoewel.. we hadden ’s nachts nog een tijdje bescheiden zitten boemelen-dat hoort er nou eenmaal bij) en pakten de dames hun koffers en planden hun volgende road trip en activiteiten in New York.

Mathilde en Liesbeth, het was kort maar super gezellig:-))

juli 7, 2010 at 8:14 pm 4 reacties

Foto’s en filmpje

Dit filmpje heb ik met mijn foto camera gemaakt. Wat er achter het gordijn gebeurt vlak voor de show begint. Jammer genoeg was ik net te laat voor de grappigste momenten…maar zo krijg je een beetje een idee van de sfeer:

juni 30, 2009 at 6:34 am 3 reacties

Foto’s en filmpje

Dit filmpje heb ik met mijn foto camera gemaakt. Wat er achter het gordijn gebeurt vlak voor de show begint. Jammer genoeg was ik net te laat voor de grappigste momenten…maar zo krijg je een beetje een idee van de sfeer:

juni 30, 2009 at 6:34 am 3 reacties

Kruiden tijd

Kruidentijd,
‘n beetje gezelschap,
pak tijd voor jezelf,
het helpt je de dag door- het is
Kruidentijd.
Voor jou, en dat weet je.
Lekker gezellig, tijd voor jezelf!
Kruiden…kruiden…tiiijjjjd

Kennen jullie deze nog?(nognognog)

Het is natuurlijk de tune van Koffietijd met Hans van Willigenburg en Mireille Bekooij maar ik heb het voor mezelf even aangepast voor de leukigheid.

Een korte tijd geleden schreef ik op mijn blog dat ik erover zit te denken om volgend jaar maandelijkse kruiden wandelingen te organiseren.
Gister tijdens de musical raakte ik in gesprek met een dame met wie ik in een Amish keuken scene zit (waar ik dan heel overtuigend moet zingen dat ik liever een Country mouse dan een City mouse zou willen zijn, vooral Scott vond dat hilarisch om me dat te zien zingen want ik ben toch echt geen country mouse hahaha). Ze vroeg me wat ik doe en toen vertelde ik haar over mijn kruiden studie en dat ik erover zat te denken om volgend jaar kruiden wandelingen te organiseren met afsluitend een maaltijd van kruiden en eetbaar onkruid.
Deze dame werkt dus voor de Pennsylvania College of Technology en vond dat een geweldig idee. En of ik volgend jaar misschien daar workshops zou willen geven, want ze zijn altijd op zoek naar interessante onderwerpen. Dat zou geweldig zijn want daar op de campus is veel meer ruimte om zulke dingen te doen en gezamelijk een maaltijd te koken.
Ik denk wel dat ik het voor elkaar kan krijgen om een leuk en interessant programma samen te stellen.:-)dus ik denk wel dat ik het ga doen.

Voor wie zelf paardebloemen thee of koffie (hangt ervan af hoe sterk je m maakt) wil maken:

Met een schep maak je de grond vlak naast de paardbloem kern los en trek je voorzichtig de wortels eruit.

Die spoel je schoon en snijd je in stukken:

Op een bakplaat met bak papier leg je de stukjes uit en die rooster je voor ruim twintig minuten, terwijl je ze ondertussen af en toe een beejte omroert en ervoor zorgt dat het niet verbrandt.
En dan heb je een potje met geroosterde paardebloemen wortel.

Je kan het fijnmalen in de coffee grinder en gebruiken als koffie, of de wortel stukjes in water koken.
Het hoeft niet lang te koken maar ik doe het vaak wel een kleine twintig minuten. Ik begin met extra veel water en kook het in zodat het sterker wordt.
Heerlijk!

juni 22, 2009 at 11:38 am 2 reacties

Fotootje

juni 20, 2009 at 3:09 pm 10 reacties

More drama

Gister stond Greg toch gewoon weer naast de hoofdrol speelster, daar waar ik hoor te eindigen. Maar vandaag voor de repetities kwam hij naar me toe en vroeg wat we eigenlijk moeten doen want hij had het niet helemaal begrepen wat ik gister aankaartte. Blijkt dat hij flink doof is. Dus vandaag zouden we het anders doen, ware het niet dat een aantal andere mensen ineens mij de pas afsneden waardoor ik niet op tijd naar het midden kon komen en Greg de lege plek maar invulde. Zucht.
Nou ja, eigenlijk vind ik die plek naast Greg ook heel geschikt.
Ik heb in elk geval iets nieuws toegevoegd, ik heb een bosje roze tulpen bij me die ik zogezegd van een bloemenverkoopster heb gekocht, dus daarmee fleur ik die eerste rij wel aardig op.
Dan is er een Amish scene waarin een schuur afbrandt. Iedereen is in paniek want de paarden staan in die schuur en zijn alle kinderen in veiligheid??
De vrouwen vormen een rij om emmers water naar de schuur te dragen.
Ik sta in die rij maar om er wat meer drama in te gooien heb ik bedacht dat ik halverwege flauw val, waarbij ik uiteraard een emmer laat vallen;-). Ik val maar eventjes flauw want het moet ook weer niet teveel aandacht trekken. We hebben het een paar keer geoefend, een sterke dame staat naast me en vangt me op. Nancy probeert mij met haar schort weer bij bewustzijn te wapperen. En af en toe huil ik ook een beetje want mijn karakter is vrij waardeloos in nood situaties, heb ik bedacht. Hihihi. Ik ben geen fan de de Dikke en de Dunne, maar dat jankerige van de Dunne, daar laat ik me een beetje door inspireren in die scene. Ik moet alleen nog een huil geluidje bedenken. Oh heerlijk!
In de laatste scene, een Amish bruiloft, draag ik de mand met ingeblikte etenswaren en plastic bloemetjes voor decoratie, die Scott en ik zelf vorig jaar hebben gekregen van onze Amish vrienden Elsie en Levi Fisher toen wij trouwden. Dat vond ik wel een grappig detail.

De director kwam naar me toe vandaag en vroeg wat mijn accent ook alweer was. En toen vroeg hij of ik misschien kon helpen met een ander toneelstuk waar hij mee bezig is. Daarbij gaat het om een man met een Nederlands accent. En of ik misschien deze week bij een repetitie wil zijn om aanwijzingen te geven over Nederlandse uitspraak.
(Moet ik daar nou geld voor vragen?hihi)Dat vind ik toch wel leuk om te doen.
Eerst dacht ik, in een fractie van een seconde, dat hij mij ging vragen voor een ander toneelstuk-wat een eer-ja je doet het geweldig, dat accent hoor ik helemaal niet, zegt hij, je bent echt meer geschikt voor belangrijke hoofdrollen en dan zou ik ineens ontdekt worden en zit ik ineens in een nieuwe comedy die nog beter scoort dan Seinfeld.
Maar nee. Dat was het dus allemaal niet. Maar ik wil best heel graag helpen bij Nederlandse uitspraak.

juni 16, 2009 at 8:18 pm 12 reacties

Oudere berichten