Posts filed under ‘Birthday’

Chocolate tart

Scott was gisteren jarig. Omdat zijn verjaardag meestal vlak voor, na of soms op Thanksgiving valt, wordt deze altijd een beetje vergeten.
Scott’s familie doet niet zoveel aan verjaardagen behalve voor de kinderen, dat is misschien iets Amerikaans.
Ik vind het zelf wel heel leuk en ik zorg er dan ook altijd voor dat ik wat leuke cadeautjes, een lekkere maaltijd en een chocolade taart heb.
En ook belde mijn moeder met felicitaties, en mijn zusje, haar vriend en hun zoontje gaven via skype een leuke show weg met zang en dans, compleet met verjaardags hoedjes, toeters en een roterende discobal die op een stoel in de keuken stond opgesteld Hahaha! En onze vrienden Willem en Sigrid hadden weer een leuke Hallmark kaart gestuurd met die grappige Hoops & Yoyo, heel gezellig!

Gisteren maakte ik deze geweldig lekkere versie van de Bittersweet Chocolate tart, die we twee weken geleden in New York in restaurant Breslin aten.:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Ik had de dag ervoor wat bitterzoete chocola gesmolten in een kom boven zacht kokend water en de gesmolten chocola in een plastic broodzakje gedaan.
Daarna een hoekje van het zakje open geknipt en op parchment papier in een cirkel: ‘HappyBirthdayScottHappyBirthdayScott’ geschreven. En ’41’ want zo oud werd hij gisteren.
Toen heb ik wat witte chocolade schaafsel erover heen gestrooid (wat ik nog over had van vorig jaar oud en nieuw)en toen de koelkast in.

En dit is het recept van de taart:
Voor de bodem gebruikte ik graham cracker crums en het recept wat op de doos staat:
1 1/4 cup crumbs
3/4 cup butter
3 tbs sugar

Je doet de kruimels in een kom, voegt daar 3/4 kop gesmolten boter aan toe en de suiker.
Goed mixen.
De band van de springvorm aan de binnenkant besmeren met boter of bespuiten met PAM en bekleden met parchment papier, of wat voor papier je ook gebruikt voor het bakken van koekjes.
Dat doe ik omdat ik dan, als de taart klaar is, de band van de springvorm los kan maken zonder de zijkanten van de taart los te trekken.
Dan druk je het kruimelmengsel in de bodem.
Je kan er eventueel een opstaand randje bij fabriceren als je wilt. In dit geval heb ik een half hoog randje gedaan, omdat ik niet genoeg kruimels had voor een heel randje.

Voor de vulling van de taart:
1 pound bittersweet chocolate (60 to 65 percent), chopped into 1/4-inch pieces
1 3/4 cups heavy cream
1/4 cup light corn syrup
6 tablespoons unsalted butter, softened

De chocolade smelten in een kom boven kokend water, op laag/middelhoog vuur, want de chocolade mag niet aanbranden. Blijven roeren en vooral zorgen dat er geen water in de kom terecht komt want dan wordt de chocola dof.
Als de chocola helemaal gesmolten is haal je de kom van het vuur en laat je het afkoelen tot op kamer temperatuur.
In een pannetje meng je corn syrup met whipping cream en breng je het net aan de kook. Zodra het begint te koken giet je het mengsel in een andere kom en laat je het afkoelen tot je je vinger erin kan laten zonder dat het te heet is.
Dan giet je het mengsel in de kom met de gesmoten chocola en met een whisk (hoe heet dit nou weer in het nederlands?:
mix je alles door elkaar maar zorg ervoor dat je er geen lucht in klopt.
Dan als laatste mix je er beetje bij beetje de gesmolten boter in tot het een geheel is.
Dan giet je het in de taart bodem en laat je het afkoelen.
Je kan ‘m gelijk serveren of in de koelkast bewaren met een plasticje erover. Als je m in de koelkast bewaart met plastic erover moet je echt zorgen dat er geen condens druppels op de taart vallen anders krijg je lelijke doffe vlekken op de taart.
Ik heb ook eerst nog mijn in chocola geschreven tekst er voorzichtig opgelegd. Het kwam wel niet zo mooi uit de verf als ik had geplanned maar ach, volgende keer beter.
Dan nog kaarsjes of sparkles erin en voila.

We nodigden schoonbroer en schoonzus met kinderen uit voor dessert en we vonden ‘m allemaal heerlijk!

Vandaag raast de sneeuw in een horizontale lijn langs ons huis en de lucht is grijs wit. Wij blijven binnen vandaag!

november 27, 2010 at 9:31 am 6 reacties

bijna 40 (37)

Ik ben jarig vandaag. En dat vind ik best leuk, omdat mijn ouders en mijn zusje en mijn vrienden in Nederland mij dan bellen en voor mij zingen.
Hoe ik me nu voel? Dit is de eerste keer dat ik mij echt ouder voel.
Okay, ik kan me wel herinneren dat toen ik jong was, ik me ook elk jaartje ouder voelde worden.
Maar van 0 naar 25 is nog leuk en dan kan het niet snel genoeg gaan. Dat ging me erg makkelijk af, heerlijk, weer een jaartje erbij.
Vanaf 25 ga je al denken, sooohee wat gaat het toch snel!
En dan wordt je 30 en denk je.. tjemig! DERTIG! Ik hoop maar dat ik nog door kan gaan voor 25 alstublieft.
Maar op mijn leeftijd, geef je die hoop op. Ach je hoopt het maar je weet wel beter.
Dat is die wijsheid die je er ook ineens bij krijgt, als je zo oud bent als ik.
En dan weet je dat als je bij de ingang van een dance club gecard word, dat dat uit routine gebeurd, en niet omdat je nog zo’n jong perzikken huidje hebt.
En dan merk je trouwens ook dat de meeste bezoekers in die dance club een stukje jonger zijn dan jij.
En dat oudere mensen je ineens als een gelijke gaan beschouwen!
En dat je vaker je haar moet verven.
En dat je vurig hoopt dat ze nu eens opschieten met die supercreme voor de eeuwige jonge huid.

Voor mijn gevoel beantwoordde ik vorig jaar nog de vraag over mijn leeftijd, trots met mijn echte leeftijd PLUS het aantal maanden dat ik die leeftijd al was.
Maar tenzij ik die hele goeie creme vind, OF zelf creeer, doe ik dat maar niet meer.

Nog even, en dan wordt ik overgeplaatst naar de club van 40 en ouder.
En dan, zeggen ze -de leden van de 4 en ouder club- dan gaat het heeeel snel. Nog sneller dan je het nu al vindt gaan.
Dus vandaag, voel ik me ECHT oud.

Al heeft het stappen van gisteravond daar ook wel wat mee te maken:-)

april 18, 2010 at 5:50 pm 6 reacties

Philadelphia

Alweer bijna een week voorbij en ik heb nog niets geschreven over Phildadelphia!
We kwamen zaterdag om een uur of twaalf aan in een zonnig en warm en erg gezellig Philadelphia. Is toch even heel anders als je van rural naar de stad gaat, dan vind ik bijna alles extra leuk. Mooie gebouwen, leuke winkels, een diversiteit aan restaurants en over het algemeen goed geklede mensen.

In het hotel kwamen we naast de lift te zitten, ik vond het allang best. Ze waren in elk geval zo attent om een cadeautje voor ons op het bed te leggen, een mooi tasje met een oogmasker en oordopjes. En een relax cd met ontspannings oefeningen. Hm. Zouden we die echt nodig hebben?

Waar ik erg naar uitkeek was de Reading Market Terminal, waar je exotische groenten en producten kan kopen en waar ook de Amish hun producten verkopen. Het was er ontzettend druk maar gelukkig vonden we een plekje bij de Griek om ghyros, een spinache kopita en baklava te nuttigen. Dat is best speciaal voor ons bergmensen.;-).

Ik was al lang op zoek naar rauwe boter om ghee van te maken (clearified butter om ayurvedisch te koken, als experiment voor mijn studie) en gelukkig vond ik dat eindelijk bij een Amish winkeltje. En bij een grote groente afdeling vond ik Taro, zodat ik ook eens poi kan maken, een Hawaiiaans goedje, cassave, verschillende soorten paddestoelen (wij houden van paddestoelen!), een groot aloe vera blad al weet ik nog niet wat ik ermee ga doen.
Dat mis ik echt hier in Liberty, een winkel waar ik dit soort dingen kan kopen, zelfs Wegmans heeft niet alles wat ik zoek.

De rest van de dag hebben we een flink stuk door de stad gelopen, uiteraard hebben we een bezoekje gebracht op het oude adres van Benjamin Franklin, heerlijk buiten gezeten en bier geproefd in The City Tavern, echt helemaal mijn ding!
De bediening is helemaal gekleed in de oude stijl! Ik vroeg de serveerster of ze daar is gaan werken vanwege de kostuums, maar dat was niet zo. Nou, als ik ooit serveerster zou willen worden, dan hier! Maar dat ben ik.

In Ritten House Square hebben we lekker in het gras gezeten, ook daar was het ontzettend druk, altijd grappig om te raden wat er bij iedereen in de tas zit.

’s Avonds liepen we naar China town en hadden daar een heerlijk diner bij Joy Tsin Lau. Vroeger was dat Scott’s favoriete restaurant. Op google hadden we veel negatieve reviews gelezen maar dat ging met name over de service. Toch wilde ik dat wel uitproberen en ik zou er zo weer heen gaan. Er werd goed voor ons gezorgd, het eten was heerlijk en de ambiance was erg gezellig.
Daarna had ik eigenlijk graag uit willen gaan, er waren verschillende dance clubs met rijen mensen maar ik voelde dat ik dat niet meer trok. Wel wilden we nog ergens een desert halen. En toen vonden we een thee en koffie salonnetje waar ze heerlijk uitziende taartjes, muffins en chocola verkochten, en waar een jazz band speelde!
Leuk!

Terug in het hotel wou ik uit nieuwsgierig heid die relax cd proberen. Scott viel na een paar seconden al in slaap en ik had moeite wakker te blijven, want ik wilde luisteren naar de ontspannings opdrachten. We hebben lang en diep geslapen en weinig last gehad van de lift.

’s Morgens ontbeten we bij Snow White Diner wat Scott vreselijk vond tegenvallen, tja, het is een diner. Ik vond het wel meevallen, maar ja, wat kan er nou mis gaan aan een grilled sandwich ham en kaas en frites. Scott had een spinazie omelet en die smaakte niet zo goed.

We gingen daarna eindelijk naar het museum! Ik keek erg uit naar de werken van Matisse maar ik vond de selectie wat matig. Het waren zeker niet zijn mooiste werken en er zaten er een paar bij die hij zelf, vermoed ik, meer als voorstudie beschouwde.
We besloten om maar eens bij de beeldhouwwerken te kijken. Wel leuk was dat er een paar kunst studentes korte demonstraties gaven over het bewerken van soapstone met hamers en beitels. Ze vroegen wie het wilde proberen, nou ik natuurlijk.
En ik heb twee kunstenaars ontdekt, of eigenlijk herondekt, die ik nog niet zo goed kende, Eakins en Tanner. Fantastish!
Na een matige en overpriced lunch vertrokken we weer richting Liberty.
Ik hoop dat we er dit jaar nog een keer heen kunnen want er zijn nog meer musea die ik wel zou willen bezoeken en ik wil de volgende keer ook een paard en wagen ritje! En een toeristische tocht met die bus die ook een boot is. En dineren in de Old City Tavern. Bijvoorbeeld.;-)

april 23, 2009 at 9:46 am 3 reacties

Happy Birthday

TO ME:-)
Zaterdag was ik jarig. Scott verwelkomde mij bij de ‘round up to fourty’ club want ik werd zesendertig. Zes.En.Dertig. Het is niet tegen te houden.

Om me te steunen kreeg ik van mijn ouders en zusje een super leuk pakketje uit Nederland met daarin onder andere cds met het hoorspel ‘Sprong in het Heelal’ en ‘Indische Verhalen’. En natuurlijk stroopwafels en lekkere koffie voor Scott. Van Suzie kreeg ik een mooie beige wrap en van Gwen sjieke theelicht houdertjes maar hun echte cadeau krijg ik in juli wanneer we een Amish dagje gaan doen in Lancaster County! Verder kreeg ik leuke e-mails en verjaardags telefoontjes. Mijn moeder en mijn zusje bellen mij altijd op mijn verjaardag en zingen dan voor me. Deze keer hebben ze beiden hun liedje ingezongen op ons antwoord apparaat omdat wij voor mijn verjaardag in Phildadelphia zaten. Mijn vader zat in Spanje bij zijn dochter, haar vriend en hun kinderen, hij belde me op m’n cell en toen hebben zijn kleinkinderen een verjaardags liedje voor me gezongen! Harstikke leuk :-))
Zaterdag ochtend waren we naar Philly vertrokken en we zijn net weer terug gekomen. We hebben genoten van deze mooie stad en wat was het heerlijk weer. Later meer;-)

Overigens is Sid gister gelukkig weer thuis gekomen en naar omstandigheden gaat het goed met hem.

april 18, 2009 at 5:38 am 7 reacties

M’n beste verjaardag ever!


Werd de ochtend na mijn verjaardag(18 april) wakker met een flinke kater maar jongens wat was dat een goeie dag! Ik werd 35, de helft van 70, hard op weg naar 40 en meer van dat soort wijsheden. En heel toevallig kwam Barack Obama, op mijn verjaardag, naar Williamsport! Dus wij erheen, geweldig. De bijeenkomst was in de gymzaal van Lycoming College, het was er wat bedompt en warm -de lente is hier ineens echt ingetreden, met tropische temperaturen, ook al geweldig!!- en omdat we wat laat waren konden wij alleen nog achter het bord met “CHANGE” zitten, waar de camera’s allemaal op gericht zijn. Scott dacht wel dat ik op tv wilde komen maar ik ging toch maar liever een beetje aan de zijkant zitten. Ik wil best het weer op AT5 een keer presenteren maar ik wilde niet uren lang in de spotlights zitten. Met die warmte krijg ik trouwens ook nog eens een glimmend voorhoofd, en dat leidt dan misschien weer af van de speech van Obama en wie weet wat dat dan weer voor gevolgen heeft.;-)
Het was echt leuk om dit eens mee te maken en de achterkant was ook niet vervelend om te zien hoor 😉
Na afloop deelde hij handtekeningen uit, zo stom dat we zijn boek niet hadden meegenomen! Ik wilde graag met hem op de foto maar ik kwam er gewoon niet door, rijen dik stonden ze om hem heen en ik wou al bijna opgeven toen Scott een betere plek zag. Het was daar ook druk maar in elk geval heb ik daar de kans gezien om zijn hand te schudden! Wooohooo!
Toen heerlijk uit eten met de jongere crew, Scott had met het restaurant geregeld dat we onze eigen wijn mee konden nemen-Scott koopt alleen goede kwaliteit wijnen en hij was niet zo te spreken over het aanbod in het restaurant-, daarna keihard meegezongen op Kiss en Coldplay in de auto terug naar huis waar we tot een uur of 2 in de nacht nog hebben nagezeten en toen iedereen weg was hebben we nog tot 5 uur keihard muziek gedraaid. Handig hoor, geen buren!
We gaan soms ook wel eens naar buiten om zomaar wat te brullen, hahahaa, je hoort er dan de meest vreemde diersoorten;-)
Foto’s, en filmpje hieronder:

april 19, 2008 at 5:26 pm 8 reacties