Posts filed under ‘Eetbaar onkruid’

Foraging foodie in de krant!

Het heeft even geduurd maar hier is ‘ie dan, mijn artikel in de zondags krant!
Zondag ochtend vroeg belde m’n schoonmoeder ons wakker: “Bibi! Je staat op de voorpagina! EN je hebt bijna TWEE pagina’s!”
Ik naar de kranten box bij de supermarkt:


Ze bedoelde dus niet dat mijn verhaal DE voorpagina van de krant besloeg (zucht, susie!), hoewel ik daar ook met foto op stond om mijn artikel in de Outdoors (Buitenleven) sectie van de krant aan te kondigen. Maar in de Outdoors sectie, besloeg ik de hele voorpagina en een groot gedeelte van de tweede pagina ook nog!
Nou dat is toch leuk niet?
Het verhaal is ook te lezen via deze link.
De reacties in het dorp zijn verdeeld. Sommigen komen gelijk naar me toe als ze me zien in het dorp, om te vertellen over hun ervaringen met eetbare wilde planten, anderen negeren me ineens volledig, daar moet ik stiekem wel om lachen. Want jemig, je kan toch wel gewoon gedag blijven zeggen? Klanten van Scott bellen hem op, helemaal enthousiast dat ze zijn vrouw in de krant hebben gezien. Scott is nu de man van Bibi hahaha.

Ik krijg ook reacties van mensen die zich willen opgeven voor een workshop, of iemand die mij wil boeken voor een familie picnic om een tour te komen doen, of de voorzitster van het Kruidengilde die met een grote groep wil komen, of iemand die ook een artikel wil schrijven over mijn workshops.
Heel leuk allemaal!
Ik ga ook binnekort beginnen met het maken van mijn eerste kookshow/video. Ik ben nog wat aan het denken over hoe ik het aan ga pakken enzo maar het begint al vorm te krijgen. Het wordt nog wat, als ik het allemaal voor elkaar krijg tenminste.

Vanmiddag sta ik weer op de markt met Sow thistle (of Gekroesde melkdistel) en Cattail flower heads (of de mannelijke bloem van De Grote Lisdodde).
Het belooft een mooie dag te worden dus ik hoop dat we veel bezoekers krijgen.

Mijn website krijgt ook steeds meer bezoekers, ik merk dat veel mensen vooral bij de foto’s en de recepten blijven hangen, dus dat is leuk. Maar ik heb jammer genoeg nog maar weinig aandacht op het forum. Wel leuk is dat een authoriteit op het gebied van eetbare wilde planten, Steve Brill, zich als lid heeft aangemeld! Maar ik wil toch wat meer activiteit zien, dus richt ik mij ook tot jullie: Als jullie foto’s hebben van planten waarvan je graag wil weten wat het is en of het eetbaar is, kun je die op het forum plaatsen. Of als je vragen hebt over het onderwerp eetbare wilde planten kun je daar ook terecht. Misschien krijg je dan wel antwoord van Steve Brill:-)!Link naar het forum.

juli 1, 2011 at 7:09 am 2 reacties

Ik ben er nog hoor

Soms is het zo druk dat je zelfs geen tijd meer hebt om te bloggen.
Lang verhaal kort: tornado-zelf geen last van gehad behalve omgewaaide tomaten plantjes die net een uur in de grond zaten en het deksel van de composter die is weggewaaid en nog steeds zoek, workshop afzeggingen vanwege tornado-heel vervelend, workshop verschoven, reporter van de krant voor deelname workshop en interview met foto’s-da’s toch leuk niet, Scott’s bedrijf-spannend, website-veel werk, experimenteren met recepten-zenuwslopend vooral als je de avond voor de workshop nog bezig bent om het te perfectioneren, organiseren, naar de kapper-en maar hopen dat ie het deze keer begrijpt, geen tijd voor sportschool-aiaiai, tuin-gebed zonder end, huis schoonhouden-enkel nog tijd voor het minimale, familie picnic-verplicht key lime pie maken, en nog een hoop kleinigheden not worth mentioning.

Ik zou vorige week een workshop hebben en had daarvoor een redelijk aantal mensen. Het was precies de tijd dat iedereen aan het tuinieren gaat dus ik had iets minder aanmeldingen dan ik had gehoopt, dat was niet slim van mijn kant dus volgend jaar plan ik het een week ervoor of erna. Maar goed, het was nog te doen. Alleen belde een dame een paar dagen ervoor af, omdat ze haar schoonheids salon op stel en sprong moest verhuizen omdat haar huisbaas de huur gigantisch had verhoogd. En zij zou met een vriendin komen, daar ga je al: min 2.
Een dag later was er de tornado, waardoor de meeste mensen in onze omgeving maar vooral ook in omliggende dorpen enorme schade hebben opgelopen. Sommige mensen zaten vier dagen zonder stroom. Er waren ontzettend veel bomen omgewaaid en op huizen en autos terecht gekomen. Hoeveel ongevallen er waren weet ik niet.
De overige mensen die aan de workshop zouden deelnemen moesten hierom afzeggen en dat gebeurde op zaterdag morgen, toen alles al klaar stond. Drie ervan gaven direct aan dat als ik het naar de volgende week zou verschuiven, ze van de partij zouden zijn. Dat zou me weinig tijd geven om de workshop te promoten en voldoende aanmeldingen te krijgen. Maar ik dacht, ik waag het erop, ik stuur weer een mailtje uit, en in het ergste geval kon ik nog familie uitnodigen als fillers ;-). Want om nou een hele maand te wachten tot de volgende workshop is zonde van alle voorbereidingen en het staat ook niet goed op mijn website.
Omdat alles al klaar stond besloot ik om neefjes en nichtjes uit te nodigen voor het maken van de quiche en een in scene gezet mini workshopje om foto’s van te nemen. Daar gingen we eerst gezichts uitdrukkingen voor oefenen. Zo grappig! We deden: geinteresseerd, verbaasd en geintrigeerd. Het was ook meer voor de leuk, het was zo’n mooie dag en die kinderen wilden gewoon lekker spelen dus we hielden het kort.
In mijn haast om reklame te maken had ik de krant in Williamsport gemaild om te kijken of mijn workshop in de outdoors evenementen rubriek geplaatst kon worden. Ik kreeg daarop gelijk antwoord dat ze me konden plaatsen maar ook of ik interesse had in een interview over dit onderwerp want daar waren ze al een tijdje naar op zoek. Zodoende nodigde ik haar uit voor de workshop. Dat is 3 oorspronkelijke aanmeldingen plus 1 gratis. Schoonmoeder komt altijd mee (plus 1 en gratis) en de buren die ik toevallig sprak meldden zich op de valreep ook nog aan. Alsnog een aardige groep en genoeg handen voor het maken van drie gerechten.
De workshop gisteren was weer geslaagd. De buren Art en Elke, leuk ouder stel, waren ook erg enthousiast. Elke komt oorspronkelijk uit Duitsland. Na het koken was de lunch aangebroken. Iedereen was erg onder de indruk van de Brandnetel quiche en toen zei Elke tegen haar man: Now vie are going toe gro stinging nettles too! Zo grappig! Iedereen had wel een idee over wat ik zou moeten doen met mijn workshop en mijn recepten. Een restaurant openen, workshops geven op de bloemenshow in Philadelphia, mijn recepten verkopen aan restaurants, mijn eetbare onkruiden verkopen, allemaal leuke dingen om over na te denken. Met goed gevulde magen, positieve ervaringen en een paar Jerusalem artichokes om te planten rijker, vertrok iedereen weer. De reporter bleef nog wat langer voor een aanvullend interview, ze had de deelnemers al gevraagd naar hun ervaringen en was de hele workshop al driftig aan het schrijven en deed ook fanatiek mee met de tour. Maar toch kon ik het moeilijk peilen wat ze ervan vond want ze kwam nogal nors over.
Enniewee, het artikel komt over een paar weken in de krant, ze komt waarschijnlijk nog terug voor wat meer foto’s. Ik hoop het maar want er zijn vooral veel foto’s van mij genomen terwijl ik praatte en dat zijn in mijn ervaring niet de mooiste foto’s.
Ik hoop maar dat het artikel en de foto’s die ze gaat gebruiken naar mijn tevredenheid verwoorden wat ik doe.

juni 5, 2011 at 9:29 am 14 reacties

Jerusalem artichoke soup en wilde ui

Langzaam begint er eindelijk meer groen op te komen. Vorig jaar had ik uit het bos bij mijn schoonbroer een aantal ‘wild leeks’ weggehaald (wilde lenteuitjes) en bij ons onder de hawthorn geplant. Een paar dagen geleden ging ik daar eens kijken en een aantal nieuwe scheuten waren zichtbaar tussen de blaadjes.
Daar ik in de koelkast nog een boel Jerusalem artichokes heb besloot ik daar weer eens iets lekkers te maken met een jonge wild leek.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Recept:
Ingredients:
1 1/2 lbs jerusalem artichokes
5 tbs orange juice
2 tablespoons butter
1 wild leek, chopped
1 garlic clove, crushed
1 1/4 cups vegetable stock
2/3 cup milk

Voor de rest ben ik nog steeds bezig met mijn Foraging Foodie/Foraging Friend project. En schilderen, en van die vervelende bronchitis af te komen die telkens weer komt opzetten. En nou komt daar nog een leuke pollen allergie bij pfff het houdt niet over.
Gelukkig schijnt de zon in elk geval, en ga ik zo mijn bijen stekkie even schoonmaken, er moet veel (oneetbaar) onkruid uit getrokken worden, nieuw zeil op de grond, het schrikdraad moet weer opnieuw bevestigd worden want de plastic houders die om de palen zitten zijn hier en daar gebroken. Ik snap ook niet waarom ik geen andere soort dan plastic kon vinden.
Binnenshuis zijn mijn tomaten planten en andere zaadjes die ik begonnen was, flink aan het groeien.
Zo heb ik een bittermeloen plantje wat het hier binnen goed naar zijn zin heeft. Dus hopelijk, als we lang genoeg zon hebben, heb ik dit jaar eindelijk Sopropo!

april 14, 2011 at 11:00 am Plaats een reactie

Hoe zal ik nou heten?

Ik heb een naam nodig waaronder ik kan opereren met mijn workshops en tours en de verkoop van mijn jellies, groenten, planten.
Al een tijdje loop ik met de naam ‘Foraging Friends’, omdat ik dat leuk vind klinken maar probleempje, ik ben feitelijk maar in mijn eentje.
Al kan je er wel vrienden door maken…

En staat dat nou wel leuk op potjes en op een grote banner op mijn markt kraam? Mensen kunnen misschien verwachten dat ik mijn producten voor niets weggeef vanwege het ‘Friends’ gedeelte.
Of ik kan er ook ‘Foraging Fiend’ (voedsel vergarende barbaar) van maken. Dat klinkt wel grappig…
Maar dat klopt ook niet want ik neem altijd netjes de regels van het foragen in acht. Ik pluk alleen wat ik nodig heb, en alleen als er voldoende van is en alleen een derde van de plant indien mogelijk.

Of misschien Foraging Foody. Die vind ik ook nog wel kunnen, want ik ben ook een foody.
Foraged Food klinkt niet zo mooi, Wildcraft Gourmet klinkt aan beide kanten pretentieus en ook niet zo leuk.
Wat oh wat zal ik doen? Ik zou hier graag wel wat feedback over willen van jullie.

Dit heb ik tot nu toe, de paardebloem op het jelly labeltje is niet wat het gaat worden hoor, ik ga hier nog zelf foto’s voor maken:

En info booklets voor de verkoop van Jerusalem Artichoke planten waarin de plant zichzelf voorstelt:

maart 24, 2011 at 2:06 pm 13 reacties

Energie!

Vanmorgen worden we weer getrakteerd op, jaja wat een leuke verrassing, meer sneeuw!

Dus weer een dag binnen! Nee wat zeg ik, twee op zijn minst, want morgen krijgen we….nog meer sneeuw! Vrijdag zal de zon schijnen en is er geen sneeuw voorspeld. Ik hoop maar dat het allemaal snel smelt zodat ik vrijdag weer in de tuin kan werken.
Onze birdfeeder vanmorgen:

Steve heeft voor ons de taps in zijn maple boom aangebracht en gisteren konden we alvast wat sap afnemen.

Ik maak er geen siroop van want dat moet je uren koken en je hebt veel sap nodig voor een goede portie siroop. Ik gebruik het om thee van te zetten en soep mee te maken. De filosofie is dat het sap je extra warmte en energie geeft om dit laatste stukje winter goed door te komen.
Het smaakt een beetje zoetig maar ook een beetje naar de binnekant van gevoerde laarzen…

Ik moet aan de slag om een logo te maken voor mijn workshop en voor mijn activiteiten op de markt. Ik heb het al bijna helemaal bedacht. De jellies, (die ik dit jaar alleen via mijn workshops verkoop) krijgen hele coole labels en een coole booklet met mijn workshop info en de Jerusalem artichokes die ik als planten ga verkopen krijgen een leuk pamfletje met instructies en ook mijn workshop info natuurlijk.

Ik heb gisteravond ook een hele lijst gemaakt van alle bijzondere ‘groente’ die ik dit jaar op de markt kan verkopen. Ik zal maar weinig ruimte hebben in Diane’s stand maar het zal net voldoende zijn. Ik moet het er vooral ook goed uit laten zien en, zoals de organisatie zegt, beginnen met het creeeren van een following en mensen op de hoogte brengen van mijn aspiraties voor volgend jaar (eigen stand met ‘groente’ en jellies).
Diane’s strak georganiseerde en nette stand trekt altijd veel klanten, ik moet dus zorgen dat wat ik verkoop duidelijk mijn stempel draagt en er uitnodigend uitziet.

Ik hoop dat ik nog kan lezen wat ik gisteren allemaal heb gebrainstormd, stoppen met denken en rustig gaan slapen is moeilijk als je enthousiast bent! Of komt het door het maple sap…?

Adobe is bijna klaar met installeren, kan ik eindelijk aan de slag! :-))

maart 23, 2011 at 7:28 am 6 reacties

De lente is hier:-)

Het was vandaag ineens heerlijk weer, toch bijna 15 graden Celcius, dus ik heb even een wandelingetje gemaakt door mijn tuin en om het huis.
Lekker hoor als je zonder jas naar buiten kan, effe lekker struinen en wat vitamine D opdoen. Je voelt de lente gewoon!

Vorig jaar had ik in de vlindertuin, tegen een muurtje aan, een jong Vlierbes struikje geplant, die we bij de kant van de weg hadden weggehaald. Het was niet duidelijk of het wel ging overleven want Scott had hem met een schep van de moederwortel losgehakt waarna ik hem wel zo snel mogelijk had geplant en veel water had gegeven en we wisten eigenlijk niet of dat wel de juiste manier is of dat je zo’n boompje dan eerst in water moet zetten. Toen verloor het ook nog eens al zijn blad maar na een paar weken kwamen er toch weer groene blaadjes aan. Dus hij had het gelukkig overleefd.
Dit is ‘m zoals hij er vandaag bij staat, zo zonder blad ziet het er niet veelbelovend uit maar dat gaat goedkomen:

En wat zie ik daar vlak bij die Vlierbes?

Een jonkie!

De Vlierbes breidt altijd uit door middel van ondergrondse ‘suckers’ of takken die vanuit de moederstruik/boom ondergronds groeien en die hier en daar uit de grond komen en nieuwe struikjes vormen.
Kennelijk vindt ‘ie dit een fijne plek. Gelukkig maar.

Ik heb ook wat Jerusalem artichokes opgegraven die we vanavond zouden eten. Maar Scott heeft uiteindelijk meer trek in pasta en ik heb nog paardebloemen pasta dus het wordt pasta avond vanavond, lekker met wat kaas saus.

De artichokes gaan de koelkast in. Kan ik gelijk testen hoelang ze goed blijveni n de koelkast. Op veel websites en in boeken lees je altijd dat ze zo snel vergaan zodra je ze uit de grond haalt maar ik denk dat dat een beetje overdreven is.
Het is handig om te weten hoelang ze goed blijven want ik zal er dit jaar veel vragen over krijgen op de markt.
Want ook al ga ik geen jellies verkopen dit jaar, ik ga wel artichokes verkopen via een andere verkoper. De organisatie wil deze artichokes graag in het aanbod maar ik zal niet voldoende hebben voor een hele stand. Vandaar dat ze me dit idee gaven. Ik kan misschien wel een paar kratjes kwijt bij een dame die altijd kruiden en plantjes heeft. We zullen zien.
Eerste oogst dit jaar:

Mijn eerste workshop begint aardig vol te lopen, het lijkt of er dit jaar meer mensen op afkomen, en ook zijn er mensen die vorig jaar al geweest zijn en dit jaar weer komen en vrienden meenemen.

Morgen ga ik de hele dag in de tuin werken want het wordt nog warmer dan vandaag, en mijn tuin is een puinhoop.

maart 17, 2011 at 4:37 pm 2 reacties

Jelly Kiss

Het is vandaag Rock ’n Roll day bij neefje Jackson op school. Gisteren belde schoonzus Gwen of ik Jackson kon schminken als een van de bandleden van Kiss.

Ik ging in gedachten snel even door mijn gezichts verf collectie om te zien of ik de kleuren wit, zwart en zilver nog had en die had ik.
En zo, kwamen Gwen en Jackson vanmorgen om 7 uur langs en liet ik Jackson een masker uitkiezen. Even dacht ik dat hij misschien de band Kiss niet eens kent. Maar toen ik het hem vroeg knikte hij van ja, alsof ik hem dat natuurlijk niet had hoeven vragen.
Hier hoor je nog steeds oude rock op de radio, in winkels en restaurants. Okay, country staat op nummer 1, western trouwens ook 😉 maar Rock komt daar vlak achteraan. Dus geen wonder dat kleine Jackson weet wie Kiss zijn.
Hij koos voor het masker van Ace (tweede op de foto).

Nou is dat masker niet altijd hetzelfde en heeft ie soms zelfs zwarte wenkbrouwen en blauwe oogschaduw.
Maar ik koos voor een simpelere versie, want voor zo’n klein (en moe) gezichtje met ook nog eens niet een mooie zwarte hardrock pruik, worden die zwarte wenkbrauwen wat te zwaar.


Hij vond het prima;-), het is ook wat hoor, zo vroeg op te moeten staan en dan ook nog eens een half uur in de make up te moeten.

Hij wilde eigenlijk dat ik het gisteravond al had gedaan zodat hij er mee kon slapen, aan het eind van de dag zal hij wel begrijpen waarom dat niet kan hihi.
Want ik heb natuurlijk niet van die super de luxe make-up die niet barst en waarin je kan zweten zonder dat de boel uit loopt.

En dan de farmer’s market. Dit weekend heb ik, nadat ik alle papierwerk nog eens had doorgenomen en een kostenplaatje had gemaakt, toch besloten om dit jaar niet mee te doen aan de markt. Schoonzus Gwen is ook nog lang niet zover dat ze haar producten kan verkopen dus samen een stand huren is ook geen optie.
Het probleem is o.a. timing. en dat ik niet zeker weet of ik uit de kosten zou komen.
Scott zegt dat ik er zoveel zou kunnen verkopen als dat ik kan maken, en ik heb dus geen idee hoeveel ik er zou kunnen maken.
Ik heb momenteel nog helemaal geen jellies die getest kunnen worden en dus kan ik geen inspectie laten doen. En die inspectie is nodig om jellies te mogen verkopen.
Als ik het dit jaar door wil zetten, moet ik iedere keer als ik een nieuwe soort jelly wil verkopen weer de inspectie laten komen, wat telkens weer geld kost. En ik wil minstens vier verschillende soorten maken dit jaar waarvan de bloemen of besjes allemaal op verschillende tijden groeien.
Laten we het een typisch geval van slechte timing noemen. Of ‘iets te ambitieus’ maar dat klinkt zo raar want het gaat maar om een farmer’s market.

Dus, ik ga dit jaar gewoon al mijn jellies maken, en houdt in de gaten hoeveel ik er maak.
Aan het eind van de zomer, zorg ik dat al mijn jellies getest zijn, waarna ik een afspraak maak met de inspectie.
Zo kan ik volgend jaar tijdig alles in orde hebben en weten wat ik te bieden heb.
Ik ben ook al benaderd door de organisatie van de Farmer’s market in een ander dorp en als ik voor beide markten een stand boek, krijg ik korting. Da’s leuk om te weten toch?

Ik heb trouwens nog steeds niet gesport maar dat komt denk ik deze week wel, echt.

maart 14, 2011 at 7:48 am 6 reacties

Oudere berichten