Posts filed under ‘Hawai'i’

Wow!

Gister ging ik bij mijn buren langs om een winterzaai container met tomaten zaadjes af te leveren.
In hun tuin, tegen het huis aan lag een grote schelp.
Ik had die nog niet eerder gezien en het leek op een conch shell, een schelp die op Hawai’i wordt gebruikt bij heilige rituelen. Er was, net zoals ik op Hawai’i had gezien, een stukje afgezaagd waardoor een gat zichtbaar was, het mondstuk.
Ik kon me niet voorstellen dat zo’n schelp hier zomaar bij mijn buren in de tuin lag, ik ben daar namelijk al een tijdje naar op zoek.
In Hawai’i, zag ik in een hotel een Hawaiiaanse dame in traditionele outfit die met zo’n schelp rondliep, er vond namelijk weer een hotel luau plaats. Dus ik vroeg haar waar ik zo’n schelp kon vinden. Ze vertelde me dat het geen echte is maar een man-made. Je mag ze niet meer zelf uit de zee halen en daarom had ze deze online gekocht bij een speciale conch shell winkel.
Ik vond het wel een apart verhaal, maar ik dacht, als zij al geen echte heeft dan moet ik ‘m misschien ook maar online kopen.

Ik vroeg mijn buren wat voor schelp het was en toen vertelden ze me dat dat dus een echte conch shell is. Hij was nog van de vorige eigenaar geweest. Die had er twee meegenomen uit de Filipijnen waar hij was gestationeerd in de Tweede Wereld Oorlog. Hij had er zelfs twee meegenomen maar ze weten niet meer waar die andere is gebleven. Ja, neem maar mee, wij doen er verder niets mee, zeiden ze.
WOW! Dus nu heb ik een echte!
Ik zal binnekort in een tuincentrum voor een leuke vervanging van hun ontbrekende tuin decoratie op zoek gaan.

En dit is mijn schelp:

Toen werd eindelijk de nieuwe moter voor onze central vac afgeleverd en heeft Scott deze direct geinstalleerd, wow. Wel fijn, want we hebben al een maand niet kunnen stofzuigen.

Ook kwam onze nieuwe tv. Met een flatscreen van een meter breed, surround sound en je kan ermee het internet op. Dat is echt Scott’s ding want ik was net zo happy met de oude kleine tv van zijn oma die wij tot gisteren in gebruik hadden. Ik vind dat grote scherm ook wel erg aanwezig…
Enfin, alles geinstalleerd en we stoppen de Lord of the Rings erin.
WOW wat een geluid! En wat een cool beeld!
Ik ging er spontaan van naar de keuken om popcorn te maken, en Scott belde Steve en Gwen dat ze gelijk moesten komen om film te komen kijken. Dat lieten ze zich geen twee keer zeggen, ze laadden de kinderen in en togen naar ons huis waar we gezellig een tijdje film hebben gekeken en popcorn hebben gegeten.

En dan vond ik nog iets heel leuks, iets waar ik persoonlijk echt superblij mee ben, iets wat ik een tijd geleden had gekocht en wat ik vergeten was, iets wat al die tijd geduldig in mijn voorraad kast heeft liggen wachten: een zak met gedroogde taro bladeren! Echt wow!

februari 25, 2010 at 8:29 am 6 reacties

Enjoy!

Ons Big Island avontuur kun je lezen op mijn Big Island blog, en de slideshow kun je hier bekijken.
Aloha en veel plezier:-).

februari 10, 2010 at 10:11 am 6 reacties

Ik vertrek

En ik neem mee: mijn man, mijn bikini, een paar boeken, een badhanddoek, een zomerjurk, een zonnehoed, een zonnebril, mijn fototoestel, wandelschoenen en… geen laptop.
Wij gaan twee weken offline en genieten van de schoonheid van Hawai’i:-)).
Ik hoop dat jullie met deze video ook een beetje warm worden:


Tot ziens in februari!

januari 17, 2010 at 8:28 am 11 reacties

Nog meer kerst

Ik wou dit gisteren al plaatsen bij mijn Kerst verslag, (maar ja, trage verbinding) maar hier is het alsnog.
Een kleine impressie van de kerst decoraties en verlichting die men hier zoal gebruikt.
Excuses voor de superslechte kwaliteit. Ik heb het met mijn fotocamera opgenomen op de avond na de Regifting party dus het is wat schokkerig en ook is het vaag omdat ik het erg moest verkleinen omdat het uploaden op Youtube anders dagen zou gaan duren, maar toch wel even leuk om te zien, vind ik.
Hopelijk kan ik volgend jaar ook zo uitpakken met de decoraties;-)
En een mooier filmpje maken.

En dit is onze kerst kaart geworden voor dit jaar:

Die wordt volgend jaar ook wat “kersteriger”.

Ondertussen hebben wij al onze reis naar Hawai’i geboekt. We vertrekken half januari en blijven iets langer dan twee weken. Deze keer gaan wij naar de Big Island! We zijn daar nog nooit geweest en we zijn benieuwd hoe het ons zal bevallen. Ik heb nu al zin om mijn koffer in te pakken dus daar ga ik vandaag lekker mee beginnen.
En nog maar een paar dagen en.. dan vieren we weer Oud en Nieuw! Hopelijk wordt het nog leuker dan vorig jaar!

december 28, 2009 at 9:15 am 9 reacties

Waarom wij hier wonen.

Het is een vraag die ons weleens gesteld wordt omdat hier overduidelijk compleet anders leven is dan waar ik vandaan kom.
We zeggen altijd maar dat ik uit Amsterdam kom, wat deels waar is want ik ben er geboren maar ik ben opgegroeid in Amstelveen.
Vroeger werd Amstelveen bestempeld als ‘kak’ dorp, nu misschien nog, maar dat heb ik zelf nooit zo ervaren. Maar saai was het wel.
Het grootste deel van mijn leven voor ik naar de VS verhuisde heeft zich qua werk, sociale kontakten en bandleven voornamelijk in Amsterdam afgespeeld.
Mensen denken daarom dat ik een stadse meid ben. Maar dat zetten we altijd gelijk recht want ik ben geen stadsmens.
Het wordt ook ons wel gevraagd omdat ik duidelijk niet zo niet gecharmeerd ben van ons dorp. Sterker nog, ik ben hier kicking en screaming heen gegaan.
En ik ben daar ook nog niet mee klaar.

Dus waarom wonen wij hier dan?

Scott had lang voor hij mij ontmoette hier een oud huis gekocht waar hij zou gaan wonen en wat hij op ging knappen als hij geen zin meer had in werken en reizen en terug wilde keren naar de plaats waar hij is opgegroeid. Hij heeft er na zijn schooltijd niet meer gewoond en heeft op veel verschillende plekken in de VS gewerkt, ook heeft hij in Amsterdam gewerkt, en daar leerden wij elkaar kennen. Na Amsterdam begon een project in Japan waar wij samen een half jaartje hebben gewoond.
Hierna wilde hij gaan settelen, in de plaats waar hij is opgegroeid dus.
Maar als dat huis de enige reden was waarom hij terug zou gaan dan hadden we hier nu niet gewoond.
Zijn familie woont hier ook, zijn broer en schoonzus met hun kinderen, zijn ouders, een paar ooms en tantes.
Maar als dat de enige reden was om terug te gaan, dan hadden we hier ook niet gewoond.

Er zijn twee redenen waarom we hier nu wonen.
Een belangrijke reden is dat Scott zijn vader al ruim tien jaar ernstig ziek is en hoogstwaarschijnlijk nooit meer zal genezen. Scott wil daar waar het kan graag helpen.
De andere belangrijke reden heeft te maken met Scott’s investerings bedrijf in de spannende wereld van gasboringen. Geografisch zitten wij precies op de juist plek en dat geeft Scott enorm veel voordelen. Wat hij doet zou hij niet vanuit een andere plek kunnen doen. Helaas.

Het is wel echt een probleem als je qua lokatie samen niet op een lijn zit. Dit dorp staat bij Scott wel op nummer 1 maar als alternatief, als Scott single was gebleven en zijn vader was niet ziek, dan had Scott gekozen voor een woestijn klimaat.
Scott heeft nooit echt een relatie gehad of samengewoond tot wij elkaar leerden kennen. Hij had ook niet verwacht dat hij terug zou keren met een vrouw, die ook nog eens totaal andere dingen wil in het leven.
Want als het aan mij lag, woonden we ergens op Hawai’i in een klein huisje met termieten, kakkerlakken en gekko’s (want dat hoort nou eenmaal zo) en werkte ik bij de 7 Eleven. Om mee te beginnen, bijvoorbeeld. Maar waarschijnlijk zou ik dan toch weer een kantoorbaan zoeken. En Scott zou dan misschien weer projectleider worden van een bouw bedrijf. Of zoiets, als hij dat weer zou willen doen tenminste.
Dan had ik voor de rest wel precies gedaan wat ik nu ook doe alleen zou ik dan ook op Hula dansen gaan. En plumerias kweken. En Aloe Vera. Dan was het altijd mooi weer en had ik leukere en meer verschillende soorten mensen om mij heen.
Maar ja, ik heb nu in elk geval Scott om mij heen, daar valt ook wat voor te zeggen natuurlijk ;-).

Omdat we hier ‘moesten’ wonen, wilde ik eigenlijk niet in dat oude huis wonen. De muizen hadden er vrij toegang, er was minstens een halve eeuw niets aan verbouwd, het was vochtig en tochtig en in de winter waaide de sneeuwvlokken door de slaapkamer. En dan had ik ook nog gezondheids klachten waardoor ik juist warm moest blijven. Het huis verkopen en dan iets anders kopen wat wel leefbaar was, vond Scott ook geen optie.
Het heeft me wat moeite gekost om hem over te halen om dan tenminste het huis te verbouwen. Hij had gedacht er een vijf jaren plan van te maken maar dat trok ik dus echt niet. Vorig jaar is het huis dan ook compleet verbouwd.
En we zijn er allebei erg blij mee:-).
Van de verbouwing zal ik deze winter nog een ‘before’ en ‘after’ filmpje maken.

Maar voor mijn gevoel zet ik wel mijn leven on hold. Qua activiteiten doe ik dat niet maar ik woon in een omgeving waar ik gevoelsmatig totaal niet op mijn plek ben.
Nou ben ik dat gevoel wel gewend want zo voelde ik me in Nederland ook al vaak. Dus een paar jaar meer maakt niet zo veel uit, als er maar wel verandering in komt.
Scott zegt dat er ook heus wel verandering in komt en dat alles goed gaat komen.
Voor mij is het elke dag weer een worsteling om de Blues tegen te gaan. Op zonnige dagen is het wel een stuk makkelijker en soms ben ik ook gewoon gelukkig.

Evenzogoed ziet Scott ook wel in dat het zo niet gaat. Niet alleen omdat ik niet op mijn plek ben maar ook hem bekruipt het gevoel wel eens dat hij het hier niet zo leuk vindt. Dat heeft voornamelijk te maken met het hoge gehalte aan zwaar gelovigen waar hij min of meer allergisch voor is. En dat komt weer door de bangmakerij van zijn religiueze ooms en tantes met hun gemekker over de duivel en de hel, toen hij nog klein was. Hier vragen mensen ook niet OF je gelooft, maar naar welke kerk je gaat. Hij kan er ook niet over uit hoeveel mensen er hier hun kinderen thuis lesgeven, vroeger was dat helemaal niet zo.
En ook hij mist het hebben van leuke vrienden in de buurt. Tsja.

Dus hebben we bedacht om in elk geval voor de wintermaanden ergens anders een huisje te zoeken.
Voor deze winter gaan we een plan opstellen om andere plaatsen te bezoeken en uit te vinden waar we het allebei naar onze zin zouden hebben.
Op de lijst staan tot nu toe:
Arizona, Hawai’i en New Mexico.

Wat het uiteindelijk gaat worden, tja, we zullen zien!

juli 14, 2009 at 10:28 am 14 reacties

Independence Day viering

Foto’s van de club:



Scott had voor deze gelegenheid zijn mooie oranje blauwe Hawaiiaanse shirt aangetrokken die ik ooit voor hem heb gekocht op een Japanse vlooienmarkt, voor 1 dollar:-)

De vogeltjes dans

Gisteren waren we dus op de club voor de viering van Independence Day.
Al was er veel publiek, muziek, eten en drinken en heeft Scott zich wel een beetje vermaakt met kaarten, we vonden het toch een beetje tam allemaal.
Scott verontschuldigde zich er zelfs over dat het zo saai was.
En behalve de vaste crew, zagen we enkel vreemden, wat best vreemd is.

We zijn gebleven tot na de vuurwerkshow maar daarna hebben we met zijn tweeen nog een paar uur doorgefeest, maar dan in onze stijl.
Lekker rondrijden over de kleine weggetjes met oude rock muziek.
En dan lekker keihard meezingen met Jimi Hendrix (uiteraard draaiden we ook zijn versie van the Star-Spangled Banner) en Kiss (Charisma, Scott’s favoriete nummer).

We reden nog even langs bij wat bekenden die zich op het dek flink aan het bezatten waren. Big mistake.
Het niveau waarop gekletst werd voelde niet goed aan. Een afrikaans amerikaanse vrouw,Z, die erbij zat en kennelijk bevriend is met A, die ik al een tijdje ken en die ik nog maar 1 keer nuchter heb gezien (en die nogal luid en stront vervelend is).
A EN haar man D noemden Z voor de lol steevast ‘hun Black Bitch’, wat iedereen erg amusant vond. Z zelf lachtte er ook om maar toen onze blikken elkaar kruisten, zei ze, met een lach maar ook schaamte, dat ze het er waarschijnlijk zelf naar heeft gemaakt. Ik vond dit tafereel erg pijnlijk om te zien.
En waarom zijn de meeste vrouwen van mijn leeftijd in deze omgeving zo oerstom en vervelend? A vond het nodig om, uiteraard luid, te verkondigen dat als ze net wakker is, geen blow job wil geven. Who cares? Ja echt, zulke figuren hebben wij hier wonen. En die hebben nog kinderen ook.
Scott vond het ook niet zo’n succes al ging het er bij het mannegroepje een stuk relaxter aan toe. Ik had eigenlijk bij hun willen blijven staan maar A en A2, de vrouw des huizes trokken me praktisch naar hun zithoekje met hun vragen en toen ging het ook gelijk berg afwaarts.
Dus we stapten na een kort bezoek weer in de auto.
En hebben toen bij ons thuis nog even ge-tailgate;-)dat was dan weer wel leuk. Ach ja. Je moet toch wat.

hihi, is toch anders dan Kailua beach maar gelukkig kan ik met Scott in elk geval prettig ouwehoeren.

juli 5, 2009 at 9:29 am 12 reacties

Voegsel en haar problemen

Gisteren na een tijdje er tegenaan gehikt te hebben was ik er klaar voor om de pebble vloer te gaan voegen. Ik gebruikte daarvoor stain resistant grout van een duur merk waarbij je twee delen van een chemische vloeistof door elkaar moet mengen en vervolgens voeg je het kleur poeder toe. Maar toen ik de poeder had toegevoegd en begon te mengen leek de kleur veel lichter dan ik had gedacht.
In plaats van donker grijs/antraciet was het zilverachtig blauw grijs, en het vloekte met de kleuren van de pebbles en de lijsteen. Scott vond het ook maar niets dus nou moeten we weer naar Lowe’s. Ik heb online een goedkoper merk (Mapei) gevonden online met betere kleuren en die verkopen ze daar. Daar we er nu weinig voor voelen om alleen voor dit naar Williamsport te rijden en Scott bovendien erg druk is met werk en allerlei meetings heeft ga ik gewoon door met tegels snijden, want dat moet hoe dan ook gebeuren.

Ook al is Scott erg druk, hij wil perse vandaag en morgen deze raised beds voor me maken zodat ik mijn kruiden zaadjes kan gaan planten.

(dit had Scott ergens gespot, lijkt me erg handig!)
Ik heb al meerdere keren gezegd dat dat echt niet hoeft want hij heeft het al zo druk, ik kan ook best een tijdelijke plek maken achter de garage maar hij wil er niets van horen.

Ik zit nu eigenlijk ook een beetje met m’n handen in het haar over haardracht voor de musical. Mijn haar is zo lastig, ik krijg het met geen mogelijkheid zo gestilleerd als hoe ze dat toen deden. Deze site stuurde de director gister door, niet echt bemoedigend…
En na de fifties scene moet het snel in een scheiding en in een knot of vlechten voor de Amish look. En als ik dacht dat dat makkelijk was omdat we een bonnet opkrijgen, daar heb ik me in vergist: we krijgen geen bonnet maar alleen een kleine praying cap wat niet veel bedekt. Dus ook voor de Amish look moet mn haar netjes.
Ik denk dat ik maar op zoek ga naar een leuk 50’s hoedje of een barret? Lastig lastig..Had ik maar een stylist en een kapper en een personal shopper en een make-up artist.
En een auto met chauffeur, een kok en een schoonmaakster. En een zwembad… en een huis op Hawai’i….

Nou, ik ga maar weer tegels snijden in de garage:

Zo handig die slate cutter.

Met op de achtergond gezellig alle afleveringen van Schoondochter Gezocht op tvopjepc.nl. (Ben er zo fan van!)
Had ik trouwens ook maar iemand die alle tegels voor me wil snijden…

juni 5, 2009 at 6:51 am 8 reacties

Oudere berichten