Posts filed under ‘Kruiden’

Working the plan.

En nog steeds hebben wij hier geen sneeuw! Hoeraaaa!
Het is zelfs zonnig en aangenaam buiten. Maar ik kan het mooie weer alleen vanuit huis bewonderen want in het kader van “Plan the work and then work the plan” zit ik sinds kort op een schema.
De ene week studeer ik, de andere week schilder ik. En dat werkt al twee weken erg goed.

Het is echt nodig om zo’n schema te hebben anders schiet het niet op met mijn kruiden studie en mijn doel om professioneel te schilderen.
Met mijn kruiden studie heb ik minstens een half jaar stil gestaan dus ik heb daar veel te herlezen, herleren en in te halen.
En met het schilderen ben ik nog steeds erg zoekende naar stijl en aan het worstelen met compositie.
Deze heb ik een paar dagen geleden geschilderd naar een foto die ik vorig jaar heb genomen:

Rose hips in winter 11"x14" - oil on canvas panel


Ik moet nog steeds een schilderijtje maken voor onze kerstkaart dit jaar. Het was voor dit project wel fijn geweest als het flink had gesneeuwd zodat ik goede foto’s kon maken om mee te schilderen maar op zich kan ik ook wel wat sneeuw ‘verzinnen’.

studie voor kerst kaart


Snel maar verder!

Advertenties

november 21, 2010 at 10:44 am 10 reacties

Eigen huis en Michelle’s tuin

Het lukte me maar niet om een goed ontwerp voor mijn edible wild plant tuin te creeren.
Dat vond ik wel teleurstellend want stiekem dacht ik dat het een makkie zou worden. Ik heb vroeger immers vaak genoeg naar tuin klus programma’s gekeken om er wat van op te steken, dacht ik.
Maar, ik bakte er helemaal niets van.

Van lieverlee ging ik maar eens googlen op garden designs om inspiratie op te doen maar ik vond niets waar ik enthousiast van werd. En toen dacht ik ineens: Wat voor groentetuin heeft our First Lady eigenlijk?
Want zij is dit jaar toch een organische groentetuin begonnen.
Dus, ging ik even googlen op het ontwerp van de Victory Garden van het Witte Huis.
En toen kwam ik toch wel een heel mooi ontwerp tegen:

Eerlijk toegegeven, heb ik me erg vermaakt bij het idee dat ik precies dat ontwerp zou gebruiken maar toen dacht ik, waarom niet? Het is een goed ontwerp, ik kan er alle eetbare wilde planten in kwijt die ik perse wil kweken. En dat het de tuin van het Witte Huis is, vind ik alleen maar extra leuk!
Met wat aanpassingen in onze tuin, kan dit ontwerp ook heel goed bij ons aangelegd worden.
Het is net of ‘ie voor ons gemaakt is!;-)
Kijk maar:

Waar Mrs. Obama Butterhead Lettuce heeft, heb ik een butterfly garden geplanned, en waar zij Redleaf Lettuce heeft, plan ik een seating area, zodat je dicht bij de butterfly garden zit en je ook een mooi uitzicht op de verdere omgeving hebt. En ik heb ook voor mijn bijen een patch met bloemen.

Er moet nog wel wat gebeuren voor ik alles kan aanleggen.
Het stuk grond waar ik het wil hebben is nu rommelig met veel burdock, raspberry struiken, boompjes die weg moeten en andere eetbare planten die elders een plek moeten krijgen.
En dan moet alles nog een beetje egaal gemaakt worden want het loopt op sommige plekken flink af.
Dat kan mooi zijn, maar de regen kan op die manier alle jonge plantjes en zaadjes makkelijk wegspoelen, en dat willen we natuurlijk niet.
Maar voor de rest is ‘ie vrijwel pasklaar.

Ik verwacht niet dat mijn tuin gelijk al zo mooi wordt als hoe ik het nu in gedachten heb, en misschien zal het me ook niet lukken om alles in het eerste jaar al succesvol te laten groeien, maar ik kan wellicht een serieuze poging doen om zo ver mogelijk te komen.
Scott vond het weer een ambitieus plan maar hij gaat in elk geval iemand met een bulldozer en wat mankracht regelen en zorgen dat ik in de lente kan beginnen. Ik hoop maar dat het lukt!

Het zaai en transplant schema is ook bijna klaar.
Ik heb alle benodigde zaadjes en ook mijn contacten bij wie ik in de lente wat planten uit de tuin mag komen opgraven of ophalen zijn volledig op de hoogte. Mensen geven erg graag hun onkruid weg, dus dat scheelt haha!
Over een paar weken begin ik al met het ‘winterzaaien’ van een groot aantal plantjes. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan en of ze het zullen doen. Ik heb dat namelijk nog nooit gedaan, maar er wel erg veel over gelezen. Dat kan schelen.

Of misschien moet het programma “Eigen Huis en Tuin” maar hier langs komen.

december 6, 2009 at 7:31 pm 9 reacties

Planning the work

Ongelooflijk hoeveel werk zo’n eetbare onkruiden tuin en workshop project eigenlijk kan worden.
Al dat werk en al de research die ik ervoor doe, ik begon me gister af te vragen of het de moeite allemaal wel waard is. Maar aan de andere kant, ik heb straks wel iets bijzonders.
Ik denk dat er genoeg geinteresseerden zijn en het oogsten voor onszelf wordt straks veel makkelijker.
Als alles allemaal goed gaat tenminste. En dat hangt af van de voorbereidingen.
Plan the work and then work the plan is het motto.

Ik zou tezijnertijd ook zaadjes van alle onkruiden voor verkoop beschikbaar kunnen stellen aan mensen die ook zo’n tuin willen beginnen. Sommige zaadjes zijn namelijk moeilijk te verkrijgen omdat de plant, alhoewel native to Pennsylvania, toch moeilijk te vinden is.
Maar ik heb nu bijna alles wat ik in mijn omgeving kan laten groeien. Bijna. Een van de planten die ik heel graag wilde hebben is de Jerusalem Artichoke.

Jerusalem Artichokes
Jerusalem Artichokes

Van de vader van een vriendin van een vriendin op facebook, die toevallig niet ver weg woont, kan ik wel wat wortels krijgen om direct te planten, dat is geweldig! Want ik heb wel zaadjes weten te bemachtigen maar wortels zijn veel beter, daar kan ik volgend jaar dan al wat van oogsten.
Ik zou over dit hele project wel een aparte blog kunnen bijhouden, als ik tijd had.

De layout is ook apart hoofdstuk.
Ik heb een oppervlak van ongeveer 30 x 75 ft tot mijn beschikking op de zuidkant die afloopt naar het zuiden.
Ik kan nog niet echt een leuke layout bedenken die ook praktisch is. Die kan ik eigenlijk pas gaan maken als ik van alle planten en struikjes precies weet welke pH waarde en andere grond omstandigheden bij ze past. Ik zal op een enkele plek ook wat schaduw moeten maken maar niet veel gelukkig. Tot nu toe zijn het alleen de blauwe viooltjes die schaduw nodig hebben. Ik ga op alfabetische volgorde en zoals je ziet ben ik nog niet door de hele lijst heen. Maar afgaande op waar ik verschillende planten heb gevonden denk ik niet dat ik veel meer schaduw nodig heb.
Dit is de lijst van planten/struiken die volgend jaar in de edible wild plant garden te vinden zullen zijn, met een beetje geluk:
Amaranth
Wild asparagus
Barberry – onder voorbehoud
Bayberry – onder voorbehoud
Blue violet
Butternut -staat al in de tuin
Catnip
Chicory
Cleavers
Coltsfoot
Common Chickweed
Common elderberry – onder voorbehoud
Galinsoga -deze kan ik nog niet vinden
Ground-cherry
Japanese knotweed -onder voorbehoud
Jerusalem Artichoke
Lamb’s-quarters
Ostrich fern
Oswego tea
Pennycress -kan ik ook nog niet vinden
Peppermint
Purslane
Red Clover
Rose
Sassafras
Sheep sorrel
Shepherd’s purse
Spearmint
Spearscale -kan ik ook nog niet vinden
Stinging Nettle
Strawberry
Winter Cress
Wood sorrel
Wild lettuce
Nou dat is toch een leuke lijst, niet?

Door dit project loop ik op mijn kruidenstudie alleen wel erg achter. Toch maar weer wat tijd voor maken vandaag.

oktober 26, 2009 at 10:42 am 5 reacties

Ik ben d’r weer:-)

Mijn ouders zijn vorige week vrijdag weer naar Nederland vertrokken.
De tijd ging jammer genoeg wel heel erg snel en daardoor heb ik geen tijd kunnen maken om even achter de computer een update te geven over alle leuke dingen die we gedaan hebben. Dus ik dacht, laat ik een leuke slideshow op mn blog zetten, maar dat gaat niet zo makkelijk in wordpress.
Dus dan maar zo.
Het begint met de foto’s van alle cadeautjes die we hebben gekregen. Af en toe moet je de cursor naar het ‘caption’ gedeelte bewegen anders verdwijnt de ondertiteling. (Bij sommige foto’s zit overigens geen ondertiteling).

Ondertussen ben ik al weer helemaal in workmode, het plannen van mijn eetbare onkruid tuin is toch een flink project aan het worden. Dat gaat meestal zo met mij, in het begin denk ik altijd dat het allemaal wel makkelijk zal gaan want in dit geval is het immers onkruid, dat groeit altijd wel, maar als ik er dan induik wordt het alsmaar meer werk, heel gek.
Ik wil het ook helemaal goed doen. Dus ik set my environment up for success (zoals dr. Phil weleens zegt) en zorg dat ik van elke plant precies weet of het luchtige aarde of klei of zand achtige aarde nodig heeft, (note to self, buy soil testing kit or ask for Christmas). Alle onkruid zaadjes die ik heb verzameld en gekocht moeten wel echt ontkiemen anders heb ik nog niets. Winterzaaien is een goede methode maar stel dat het nou niet lukt?
Dus ga ik een gedeelte winterzaaien, een gedeelte binnenshuis beginnen en een gedeelte bij de buren uitgraven en hier naartoe verplaatsen. Het moet maar.

Het sneeuwt vandaag! En niet zo’n beetje ook en mijn bijen zijn nog niet winterklaar, ik hoop maar dat dat goed gaat. Ik ben eergister weer naar de beekeeper’s meeting geweest en heb inwendig weer ontzettend gelachen. Wat een figuren kom je daar tegen. De voorzitter had geregeld dat Bruce, een lid van de club, wat ging vertellen over het voorbereiden van honing, wanneer je die op keurings markten wilt laten beoordelen door een jury. Bruce heeft al veel prijzen gewonnen en weet alles over waar een jury op let.
“En Bruce gaat ons hopelijk wat geheimen verklappen”, zei de voorzitter, het woord aan Bruce gevend. Bruce is een oude dikke kalende man met bril en hij had op het bureau naast de voorzitter zijn eigen stekje opgezet met wat potjes honing en plastic doosje gevulde hoingraat en dergelijke. Aan het gegniffel van John, een andere bijenhouder die met mij meereed (omdat hij ’s avonds niet kan rijden) en andere mensen kon ik wel opmaken dat het weer wat bijzonders ging worden. Toen Bruce begon te praten wist ik waarom.
Bruce neemt zijn tijd, hij praat langzaam en gaat ook graag in op details. Zo noemde hij al zijn kleuren honing en raakte halverwege zijn tel kwijt. Hij wilde bijna weer helemaal opnieuw beginnen maar merkte gelukkig dat we wel begrepen dat hij veel kleuren honing heeft en die allemaal zoveel mogelijk apart houdt. En labelt.
Voor de jury, moeten de labels op het potje allemaal op precies dezelfde hoogte zitten. Hij liet ons twee potjes zien, en de labels zaten min of meer op dezelfde hoogte al zat het label op het eerste potje wel ontzettend scheef. Maar goed. Ook mag er geen schuim op de honing zitten. “En hoe haal je dat schuim er nou uit?” zei Bruce als introductie op het enige geheim wat hij wilde verklappen. Hij haalde iets uit zijn borstzak en hield het omhoog:”With his plastic spoon I get at Wendy’s when I go get a Chillie “. Hij demonstreerde hoe de maat van de lepel precies de juiste maat heeft voor het handig verwijderen van het schuim. Je plaatst de lepel met de bolle kant horizontaal op de mond van het potje zodat het volledig de honing bedekt (de honing oppervlakte mag aan de buitenkant niet zichtbaar zijn onder de dop dus je moet het potje bijna helemaal vullen), en haalt de lepel er weer uit en zo haal je het schuim eraf!
“Is THAT your SECRET?!” riep een vrouw uit en iedereen begon te lachen. Want ja, het is ook niet echt heel spectaculair. Hij liet ook al zijn prijzen zien, vaantjes en strikken, het hoogste geldbedrag wat hij ooit won was twee en dertig dollar. “Yeah, I always win, but it really helps that I never have any competition!” Blijkt dus dat hij op zulke markten vrijwel altijd de enige is met honing. Sja, zo kun je wel winnen ja!
Vervolgens vertelde hij over de vochtigheidsgraad in de honing en hoe hoog hij mag zijn.
Om het zelf thuis te meten had hij een duur apparaatje gekocht, het leek op een mini telescoopje. Hij deed een druppel honing in het aparaatje op een soort glasplaatje, keek door de lens en zei:”And now you can read the moisture level…if you have good eyesight that is…” Hij kon het niet lezen hihihi.
Ik wou dat ik dit had kunnen filmen, priceless! Afijn, het aparaatje ging de hele groep rond, en toen het weer terug kwam bij Bruce was de voorzitter alweer aan het woord over een artikel in een bijen magazine over bijen gif therapie. John stootte me aan en fluisterde, “Watch how Bruce is going to take the honey of that thing”. Met zijn vinger haalde hij de hoing eraf en stopte het in zijn mond, en met spuug maakte hij het glasplaatje schoon, stak zijn vinger weer in zijn mond en met een gebruikt frommelig zakdoekje maakte hij het glasplaatje droog. “Owww Jammer! I hoped he was going to lick it off!” zei John.
De volgende meeting is pas weer in maart.

Het is nu wel erg wit buiten, bah, bah en nog eens bah!

oktober 15, 2009 at 9:08 am 7 reacties

Eetbaar onkruid workshop

Een tijdje terug vertelde ik over een dame die ik tijdens de musical heb leren kennen. Zij werkt bij Penn Tech College en vroeg me of ik volgend jaar vanaf de lente een Eetbaar onkuid workshop zou willen organiseren.
Ik heb toen natuurlijk ja gezegd en ben intussen ook druk bezig geweest met info te verzamelen, een plan te maken, een eetbare onkruid tuin te ontwerpen die ik snel in elkaar kan zetten en vanaf het eerste jaar in elk geval redelijk toonbaar is.
Gisteren belde ze me op om te vragen of ik het nog steeds wilde doen, in verband met het workshop programmaboekje wat ze nu al moeten gaan samenstellen. Uiteraard, zei ik, ik wil het nog steeds doen.
En of ik vandaag misschien langs kon komen op de North Campus in Wellsboro voor een babbeltje met haar baas over mijn lesplan. Leuk! Toevallig had ik gisteren net mijn lijst met ‘wild plants’ klaar, compleet met de te gebruiken delen van de plant plus de groei- en oogst periodes. Ik heb het plan ook al al in grove lijnen in mijn hoofd.

Vanmiddag zat ik daar dus op kantoor bij Brenda, de workshop coordinator. Ik was best een beetje nerveus want ik bedacht me dat ik eigenlijk nog maar minder dan een jaar met dit onderwerp bezig ben en ook al weet ik er veel over, ik moet het wel kunnen brengen. Maar het gesprek verliep in elk geval erg goed.
Brenda hing aan mijn lippen en was helemaal gefascineerd door alles wat eetbaar is en leek het helemaal eens te zijn met mijn plannen.

De board moet het nog goedkeuren maar ik geloof dat zij het uiteindelijk toch voor het zeggen heeft want ze zei dat ze zichzelf ook gaat opgeven voor deze workshop. Ook kreeg ik alle formulieren al mee die ik moet invullen. Ik zal ook worden ingeschreven als: officiele edible wild plant instructrice voor Penn Tech College! Wow, wat een interessante carriere wending!
Over een paar dagen zal ze me voor mijn goedkeuring de tekst sturen waarin ze mijn workshop omschrijft voor het boekje.

Ik krijg voor dit project ook nog leuk betaald, vind ik dan. Ik kan er lekker voor thuis blijven en uiteraard worden alle kosten vergoed en wordt eventuele door mij gemaakte workshop documentatie door de college uitgeprint, in elkaar gezet en gedistribueerd.

Maar wat ik EXTRA leuk vind, is dat alle deelnemers na afloop een heus Certificaat zullen krijgen. En wat ik erg grappig vindt is dat IK daar mijn handtekening onder zal moeten zetten.
Mijn ont-zet-tend lelijke handtekening waar mensen altijd commentaar op geven:”Huh, wat staat daar?” of “HAHA is dat nou een handtekening?!”
Daar krijg ik echt binnepretjes van;-).

En nou maar hopen dat mijn plan voor het cultiveren van mijn eetbare onkruid tuin net zo goed uitpakt, als ik verwacht. Maar ik denk het wel.

september 10, 2009 at 8:08 pm 11 reacties

Upditjes en datjes

Happy Labor Day!
Labor_Day
Het is bewolkt, een beetje fris maar windstil en als je buiten komt ruikt het naar de winter.
Iemand heeft de haard al branden, het is grauw en stil, ken je die sfeer?
Ik word daar een beetje bleu van want ik heb nog lang niet alles gedaan wat ik wilde doen deze zomer.
Hopelijk komen er nog voldoende dagen dat we ontbijt, lunch en avondeten buiten op het dek kunnen nuttigen.

De douche is bijijijna af maar nog niet helemaal, de laatste loodjes wegen best zwaar, ik heb er de afgelopen dagen ook niets aan gedaan want mijn handen hadden even tijd nodig om te herstellen.
Maar hij wordt erg mooi, dat wel.

Het was ook de bedoeling dat we dit jaar de tuin eens onder handen gingen nemen, vooral ook omdat ik graag een tuin wil gaan aanleggen met kruiden, eetbaar onkruid en eetbare bloemen. En misschien een gedeelte waar veel vlinders op af zullen komen.
Ik heb alle zaadjes al op mijn ‘watch’ lijst op E-bay klaarstaan. Scott zegt dat hij alles zal proberen om het alle grond dit jaar nog omgespit te krijgen en met een bulldozer mooi vlak te krijgen. Dat zou mooi zijn want nu is het niet te doen. We hebben ook slangen en in die jungle moet je altijd uitkijken waar je loopt.
Ik kan bij ons niet eens bij de brandnetels (stinging nettles, al prikken ze niet want het zijn jonkies) komen dus heb ik die vorige week bij Steve en Gwen in de achtertuin geplukt. En ook al houden ze het daar netjes gemaaid, ook daar moet je uitkijken.
Ik zag een mooi bosje brandnetels en net toen ik die wilde plukken hoorde ik een kikker kwaken. Vlak onder het bosje zat een kikker, met zijn achterste gevangen in.. een slangebek! EEeew (schreeuwde ik inwendig uit). Die kikker was nog springlevend en ook al zou ik me er eigenlijk niet mee moeten bemoeien, ik doe ook maar wat mijn natuur me ingeeft, dus ik plukte een goldenrod stengel en prikte de slang die de kikker gelukkig direct los liet. Al mokkend verdween de slang in de struiken. En de kikker sprong vrolijk kwakend weg. (denk ik dan)
En als de slang hem niet alsnog heeft gevangen en opgepeuzeld, springt hij nu nog vrolijk kwakend in het rond.

Ook heb ik vandaag een mooie Excalibur Food Dehydrator aangeschaft (YAY!).
Ik wilde al een tijdje een dehydrator voor het drogen van mijn kruiden, want in mijn voorraadkamer gaat het veel te traag. Dus ik heb me gisteren flink verdiept in het gebruik van de Dehydrator en er ging een wereld voor me open. Je kan vrijwel alle soorten voedsel drogen in zo’n ding, en praktisch een heel leven lang bewaren, als je dat zou willen.
Ik ben helemaal enthousiast na het zien van de filmpjes op de Excalibur website en heb vandaag bij de Walmart gelijk weer nieuwe glazen potten aangeschaft voor het opslaan van al ons gedroogde eten, geweldig! We gooiden al bijna nooit voedsel weg maar straks dus helemaal niets meer. De overvloed aan groente en fruit die buurtjes en familie langs brengen wordt vanaf nu, indien niet direct genuttigd, gedroogd en bewaard.

Met de bijen gaat het goed al denk ik niet dat we dit jaar honing van ze kunnen afnemen. Beide kolonies zijn nog steeds enorm in populatie aan het groeien en ik vermoed dat ze, voor de eerste vorst, niet voldoende honing zullen hebben verzameld om de winter door te komen. Dat wordt dus bijvoeren met een suikerblok.

Over een paar weken komen mijn ouders voor twee weken bij ons bivakeren, ik kijk er ontzettend naar uit en ben ook al bezig een leuk programma samen te stellen, er zijn festivalletjes, leuke rondleidingen in het Cherry Springs State park met een nachttocht per boot of te voet, theater bezoek, First Friday in Williamsport, shoppen en wie weet een een uitje naar New York. Twee weken zijn eigenlijk te kort maar ze zullen zich in elk geval niet vervelen.

En nu ga ik een Italiaanse aardappel salade maken voor de schoonfamilie, want die komt vandaag bij ons eten.

september 7, 2009 at 12:35 pm 9 reacties

Wizard of weeds

http://www.greenearthherbs.com/xcart/home.php?cat=257

Erg interessant, ik heb al een week niet meer in mijn eigen tuin geshopped want geen tijd maar komende week ga ik weer lekker wat plukken!

september 2, 2009 at 7:46 am 5 reacties

Oudere berichten