Posts filed under ‘Kruiden’

Kruiden tijd 2

Ik krijg wel eens de vraag hoe het met m’n studie zit, of ik er nog wel eens wat mee doe.
Misschien komt dat niet altijd door maar ik ben er elke dag mee bezig.
Het is lezen, lezen en nog eens lezen (en vaak, heel vaak het woordenboek gebruiken), kruiden identificeren, plukken, drogen, tinctures maken, of sterke thee, en gebruiken. Leren over anatomie, fysiology, voeding, Chinese geneeskunde en Ayurveda.
In mijn voorraadkast en in de guest bedroom hangen verschillende kruiden te drogen aan gordijn rails en op window screens.

Ik heb afgelopen vrijdag mijn eerste zalf gemaakt van chickweed, voor Steve, mijn schoonbroer want die heeft erge eczeem. Nou bleken de proporties glycerine/water/vet niet helemaal te kloppen en heb ik zelf maar wat moeten toevoegen om 30 gram gedroogde kruiden mee te bedekken. Dus het kan zomaar dat het niet sterk genoeg is. We zullen zien wat het doet.
En ik maak allerlei brouwseltjes waar ik mee experimenteer. Erg leuk maar ook frustrerend als je alle instructies hebt opgevolgd en dan bijvoorbeeld ergens leest dat voor het kruid wat ik net heb gebruikt een andere methode beter is. OF als je bepaalde wortels fijn moet malen en je niets hebt om dat mee te doen zonder de messen van je kitchen machine te vernielen. Of dat het kruid wat ik nodig heb en in mijn tuin groeit, net is uitgebloeid en ik het alsnog moet kopen.
Vrijwel elke nacht droom ik over kruiden, formules, en heb ik hele gesprekken met mijn leraar en andere studenten.

Op het forum van mijn school is er regelmatig een post van een mede student die het even niet meer ziet zitten en overweldigd is door de hoeveelheid stof die we moeten kennen, dat is toch altijd even fijn om te weten dat ik niet de enige ben.
Sommige mensen doen wel TIEN jaar over deze opleiding omdat het zoveel is. Slik.
Ik dacht dat ik het wel in drie jaar kon doen, zeker met die hoeveelheid vrije tijd die ik tot mijn beschikking heb, maar ook ik denk dat ik er langer over zal moeten doen.

Dus ik doe er wel wat mee ja ;-). Maar ja, ’t is toch ook saai als ik dat elke keer schrijf vooral omdat bijna niemand kruiden interessant vind.

Maar waar ik het afgelopen weekend vooral mee bezig ben geweest is ook de douche.
Eindelijk ben ik begonnen met tegelen. Scott had eindelijk tijd om me te helpen en morter te maken, meer tegels te snijden en schoon te maken. Het is allemaal leisteen, wat gebruikt is op daken, dus het is allemaal erg vies.
Die hulp had ik echt nodig zodat ik non-stop tegels kon zetten.
We zijn nu bijna halverwege. Ik moet eigenlijk vandaag nog meer tegels snijden dus ik ga dat even doen voor een paar uurtjes.
Ik kan 15 tegeltjes per uur snijden.
En we hebben er nog ongeveer 200 nodig.

😐

Advertenties

augustus 24, 2009 at 12:09 pm 11 reacties

Mountain Thyme Herb Fair

En zo is er weer een hele week voorbij.
Maar naast continu in de weer zijn met allerlei zaken hebben we toch ook nog wat leuks gedaan. Afgelopen zondag zijn we naar Cherry Springs State Park gereden, ruim twee uur ten westen van ons. Niet zomaar om het park te bezoeken maar omdat er een kruiden marktje was. De ‘Mountain Thyme Herb Fair’.
Ik was er door de drukte al een hele week niet uit geweest, en dat was wel te merken vond Scott. Ik rende, volgens hem, als een dolle puppy opgewonden in het rond. Ach het zal wel zo zijn want ik was echt blij dat we erheen gingen. En van de spanning (hihi ja echt, ik vind het spannend) raakte ik van alles kwijt dus rende ik rond om mn tasje te pakken, fototoestel te zoeken, zonnehoedje mee te pakken, vervolgens mn tasje zoeken om mn fototoestel in te doen, fototoestel weer zoek, zonnehoedje weer ergens laten liggen en waar is m’n zonnebril. Oooh wat een spanning. Maar eindelijk konden we dan gaan.
Het was een mooie rit ernaar toe, en ik zag onderweg ook de groeizone langzaam veranderen. De mullein is bij ons bijvoorbeeld net begonnen met bloeien en op veel plekken is ‘ie nog aan het groeien, maar meer naar het westen toe zijn ze al helemaal uitgebloeid en uitgedroogd.

Wel een lange rit, en dan werd ik nog misselijk ook onderweg. Maarja, het was een route vol bochten en dan de laatste mijlen ook nog op een klein hobbelig 35 mile/hour weggetje. Scott drukt dan altijd op een punt op mijn pols, dat helpt goed.
Vroeger, toen we klein waren, en we een lange rit gingen maken, als we bijvoorbeeld naar Belgie op vakantie gingen, stonden we allemaal vroeg op. Dan ging mijn moeder broodjes met gebakken ei maken voor onderweg. En we hadden dan thee mee in een thermosfles en Tjolk. En ronde koekjes met gekleurd glazuur en koffie koekjes, met mokka glazuur.
Onderweg telden we auto’s in verschillende kleuren, ik telde dan amerikaanse auto’s, dat waren er niet zoveel. En we zongen mee met Toon Hermans.

Afijn. We kwamen aan bij Cherry Springs State Park en de markt. Het was, zoals we wel hadden verwacht, redelijk klein en rustig maar wel erg leuk.
Mijn doel was om er een Aloe Vera plant te vinden, (want Agway krijgt ze maar niet), om nieuwe mensen te leren kennen en een kruiden wandeling te doen.
Want ik moet toch een keer meemaken hoe dat gaat voordat ik het zelf volgend jaar ga organiseren. Helaas was er geen kruiden wandeling,wel een plant ID wandeling door een park ranger, maar die had ik net gemist.
Wel heb ik een paar kruiden dames leren kennen die wel het een en ander weten. Het blijft wel een beetje op het niveau van folk medicine maarja, je moet ergens beginnen. En ik vond een Aloe Vera plant. De enige die er te koop was trouwens.
Voor een kruiden fair vind ik alleen wel dat er meer mensen met kruiden hadden mogen staan. Er was een dame met kruiden planten, een dame met natuurlijke schoonheids producten maar veel mensen stonden er met zeep en lotions.
En na al dat geren om mn foto toestel heb ik maar een foto gemaakt:

Er was ook een dame wiens stand volhing met lavendel. En zij gaf een presentatie over…lavendel. Jammer genoeg ging het meer over arts & crafts met lavendel maar ach het was toch leuk.
Zoals ze het deed leek het net een spreekbeurt van vroeger op school. Ze liet ons plaatjes in magazines zien met decoraties van lavendel.”En dit kun je er ook mee maken, en dit ook”. En ze liet boeken zien met allerlei informatie over lavendel, die je bij haar kon bestellen. En ze praatte uitgebreid over hoe je lavendel kan drogen. “Je kan een bosje bij elkaar binden, en dan een elastiekje eromheen doen, en dan kun je het ophangen aan een kleren hanger. Of…je zoekt een tak in het bos, en daar doe je dan haakjes in en dan kan je de tak ophangen met touw en aan de tak kun je dan de lavendel hangen. Je kan het ook gewoon aan een spijker hangen. Aan een spijker in een deur, of in een muur.” Hihihi, jeetje.
“Je kan er ook wijn van maken,” ging ze door, “en bier en likeur en siroop en koekjes”. Wat mij nou leuk had geleken is als ze ook echt had uitgelegd hoe je er dan bijvoorbeeld wijn van maakt. Dan had ik echt wat geleerd.
Maarja, ik heb in elk geval een plantje gekocht want je kan er toch mooie dingen mee doen en je kan het gebruiken in allerlei zalfjes en lotions die ik in de toekomst wil gaan maken.
De sfeer was in elk geval erg leuk en ik heb er weer wat contacten bij.
Ik ga er volgend jaar zeker weer heen. Of wie weet sta ik er dan zelf;-)

juli 20, 2009 at 6:40 pm 8 reacties

Familie bezoek!

Woensdag avond arriveerden mijn oom Johnny en zijn kersverse vrouw Marie-Jose uit Nederland. En ze brachten nog mooi weer mee ook! Na weken van baggerweer, brak ineens de zon door en hebben we vervolgens drie dagen achtereen op het dek ontbeten.
Johnny en Marie-Jose zijn pas getrouwd en omdat hun boerderijen vlak bij elkaar liggen hebben ze besloten elk op hun eigen plek te blijven wonen. Mijn oom heeft koeien, Marie-Jose heeft schapen maar heeft ook een baan buiten de boerderij.

Ze hadden een RV gehuurd en waren vanaf New York vertrokken voor een tiendaagse honeymoon door de States, waarvan ze twee of drie dagen bij ons zouden verblijven,en wij waren hun eerste stop. Ze waren wel heel erg moe toen ze aankwamen en Marie-Jose merkte pas in de ochtend dat ik de avond ervoor een chocolaatje op haar kussen had gelegd, die zat lekker aan haar wang gekleefd!Hihi. Gelukkig wat het chocolaatje verpakt.

We hadden helemaal niets geplanned want ze hadden liever geen vast schema. Maar toch was de tijd die ze hier waren goed gevuld. Met simpele maar toch leuke plaatselijke en ‘outdoorsy’ dingen.
Zoals een wandeling langs de kreek in onze enorme tuin, mij helpen met het succesvol opsplitsen van mijn bijen kolonie, iets wat Marie-Jose erg leuk vond.
(Ja ja, hoera, ik heb nu twee kolonies!)
We hebben ook paardebloem wortels uitgegraven om thee van te maken, waar we alledrie lol mee hadden (Scott was aan het werk).

We kwamen er ook achter dat het niet perse zo is, dat grote bladeren grote wortels hebben.

We kregen ook een rondleiding op een dairy farm van vrienden van ons, wat voor mijn oom natuurlijk interessant is dus er werd flink wat informatie uitgewisseld over de prijs van melk, quota, koeien, aparatuur en dergelijke. En daarna zijn we natuurlijk uit eten gegaan bij restaurant Babb’s Creek in het dorpje Morris. Daar nemen we altijd iedereen mee naartoe onder andere vanwege de heerlijke steaks en voor de beleving van de algehele small-town-country-decent-redneck sfeer. Hier meer over Babb’s Creek.

en daarna naar het kroegje waar het altijd rustig is en wat meer lijkt op een grote huiskamer met bar en met een big screen tv.

De tweede dag zijn we naar de Grand Canyon geweest. Ja, die hebben wij hier in Pennsylvania ook! Het is erg mooi en je kan er lekker wandelen.

En wat lezen over roofvogels en dergelijke. Dat vindt Scott vooral heel leuk want hij leest altijd ALLES!

Maar ook vond hij het leuk om er te wandelen omdat hij telkens paddestoelen zag die hij fotografeerde om later thuis te identificeren.
Vlakbij de Grand Canyon bleek ook een uitkijk toren te zijn, die we met veelbelovende teksten op wegwijzers vonden. Je denkt dan natuurlijk dat het heel wat is maar dat is in dit geval niet zo. Je betaalt dan ook maar drie dollar om naar boven te kunnen. Het is helemaal niet zo hoog en het uitzicht is ook niet erg indrukwekkend. Maarrr toch geinig om dat even te hebben meegepakt. Die toren ‘business’ op zich is al een atractie:

Na de Grand Canyon vertrokken we naar ons clubhuis op het jaag terrein the ‘Black Wolf’ waar een picnic was van vrienden en familie en waar we gelijk konden aanschuiven voor het avondeten. Het terrein om het clubhuis is gigantisch groot en je kan er ook goed dieren spotten.
Na het eten ging iedereen met de auto beren spotten. Wij ook maar wel via een andere route want als je met de meute meegaat is de kans klein dat je wat ziet.
Halverwege passeerden we de hele stoet in tegenovergestelde richting. Tante Joyce die daarbij zat had even tevoren net foto’s gemaakt van wat herten, die ze ons liet zien op haar digitale camera. Wel grappig, want even verderop zagen we diezelfde herten nog net een paadje ingaan. Maarjah, herten zijn er zat. Daar struikel je praktisch over.
Na wat rondrijden zag ik opeens in de verte iets erg zwarts langs de weg. Het bewoog eerst niet maar het was te zwart om iets anders dan een beer te zijn. We reden erop af en ja hoor! Een zwarte beer! Niet een hele grote, maar toch!
Ik weet niet waarom ik geen foto heb gemaakt maar Marie-Jose was er in elk geval wel bij met haar camera, waardoor ze bij terugkomst op het clubhuis dan ook ook flink de sier heeft gemaakt met het bewijs:-).

Zaterdag ochtend besloten we op ons erf kleiduiven te schieten, waar Steve, Gwen en de kinderen ook gezellig bij kwamen zitten.

Toen was er toevallig ook nog eens een car show in Liberty met oldtimers, trucks en tractors wat we allemaal wel leuk vonden.


Ook de farmer’s market was er met de gebruikelijke vier stands. (worden het er ooit meer?)
Maar dat bleek voldoende want er stond een dame die mij wel aan konijnenvlees kan helpen en Marie-Jose kocht een zeepje en lotion gemaakt van geitenmelk. Heerlijk spul!

En toen gingen Johnny en Marie-Jose weer verder.

En toen namen ze ook het mooie weer weer mee want een paar uur na hun vertrek regende het flink.
En in September komen mijn ouders:-)!

juli 13, 2009 at 8:28 am 4 reacties

Tuinset en logo

Eergisteren kreeg Scott ineens zin om tuin meubilair te kopen want wat heb je aan een dek als je er niet kan zitten?
Hij had zijn set een tijdje terug al gespot bij de Walmart maar twijfelde of ik ‘m wel mooi zou vinden. Nou, ik vind ‘m mooi hoor! Dus die hebben we toen gelijk maar opgehaald.

Mooi he?
Er zit ook een parasol bij.
Scott grapte dat we deze set van de winter wel gewoon binnen kunnen gebruiken zodat we geen nieuw meubilair hoeven aan te schaffen. Hij wil namelijk zijn oude bank blijven gebruiken. Maar dat ding is oud en lelijk en de muizen hebben er ook al flink aan zitten knagen over de jaren. Dus ik kan niet wachten tot we ‘m gaan vervangen. Hopelijk nog voor de winter!

En eindelijk heb ik het voor elkaar, het logo voor Scott’s investerings bedrijf is af:

Ik had er nog wel wat aan willen pielen. Ik wou er eigenlijk nog een gestyleerd bergje of twee bijdoen om een ‘smile’ effect te creeeren. En daarmee een positief gevoel uit te dragen. Ik geloof namelijk wel in visuele manipulatie maar Scott vindt deze helemaal perfect.

Het is schitterend weer buiten dus ik ga nu lekker even in de tuin wat wortels opgraven, onkruid verplaatsen, de groente bakken bewateren en red clover en chamomile plukken.

juni 24, 2009 at 11:22 am 12 reacties

Kruiden tijd

Kruidentijd,
‘n beetje gezelschap,
pak tijd voor jezelf,
het helpt je de dag door- het is
Kruidentijd.
Voor jou, en dat weet je.
Lekker gezellig, tijd voor jezelf!
Kruiden…kruiden…tiiijjjjd

Kennen jullie deze nog?(nognognog)

Het is natuurlijk de tune van Koffietijd met Hans van Willigenburg en Mireille Bekooij maar ik heb het voor mezelf even aangepast voor de leukigheid.

Een korte tijd geleden schreef ik op mijn blog dat ik erover zit te denken om volgend jaar maandelijkse kruiden wandelingen te organiseren.
Gister tijdens de musical raakte ik in gesprek met een dame met wie ik in een Amish keuken scene zit (waar ik dan heel overtuigend moet zingen dat ik liever een Country mouse dan een City mouse zou willen zijn, vooral Scott vond dat hilarisch om me dat te zien zingen want ik ben toch echt geen country mouse hahaha). Ze vroeg me wat ik doe en toen vertelde ik haar over mijn kruiden studie en dat ik erover zat te denken om volgend jaar kruiden wandelingen te organiseren met afsluitend een maaltijd van kruiden en eetbaar onkruid.
Deze dame werkt dus voor de Pennsylvania College of Technology en vond dat een geweldig idee. En of ik volgend jaar misschien daar workshops zou willen geven, want ze zijn altijd op zoek naar interessante onderwerpen. Dat zou geweldig zijn want daar op de campus is veel meer ruimte om zulke dingen te doen en gezamelijk een maaltijd te koken.
Ik denk wel dat ik het voor elkaar kan krijgen om een leuk en interessant programma samen te stellen.:-)dus ik denk wel dat ik het ga doen.

Voor wie zelf paardebloemen thee of koffie (hangt ervan af hoe sterk je m maakt) wil maken:

Met een schep maak je de grond vlak naast de paardbloem kern los en trek je voorzichtig de wortels eruit.

Die spoel je schoon en snijd je in stukken:

Op een bakplaat met bak papier leg je de stukjes uit en die rooster je voor ruim twintig minuten, terwijl je ze ondertussen af en toe een beejte omroert en ervoor zorgt dat het niet verbrandt.
En dan heb je een potje met geroosterde paardebloemen wortel.

Je kan het fijnmalen in de coffee grinder en gebruiken als koffie, of de wortel stukjes in water koken.
Het hoeft niet lang te koken maar ik doe het vaak wel een kleine twintig minuten. Ik begin met extra veel water en kook het in zodat het sterker wordt.
Heerlijk!

juni 22, 2009 at 11:38 am 2 reacties

Wellsboro en andere anekdotes

En toen was het weer zaterdag!

Ik was donderdag weer even in Wellsboro. Pas geleden klaagde ik nog over hoe moeilijk het was om aansluiting te vinden in de Wellsboro-ese community, maar nu lijkt dat helemaal niet zo. Ik kom nu bijna niet meer weg daar omdat ik bijna altijd mensen tegenkom.

De jaarlijkse boeken markt van de bibliotheek vond donderdag plaats waar je voor een kwartje, of vijftig cent oude bibliotheek boeken kunt kopen. Ik ging samen met Gwen want die werkt bij de rechtbank, naast de bibliotheek.
Zij was snel uitgekeken want ze had die ochtend al even een rondje gemaakt. Toen kwam Nancy, mijn musical maatje binnen, effe kletsen natuurlijk. En opeens zag ik Fletch, een oude schoolvriend van Scott met zijn zoontje door de boeken struinen.
Hij vertelde dat zijn vrouw pas geleden is bevallen, of ik niet even langs wilde gaan bij haar? En vanuit de bibliotheek wees hij mij hun blauwe huis aan en hij drong er op aan dat ik echt even langs moest komen voor ik wegging. Ik had eigenlijk wel veel op m’n schema staan maar een half uurtje even bij kennissen langs moet kunnen. Na vier dollar te hebben afgerekend voor een leuke stapel boeken, waaronder een boek over tuinieren, over hypnotiseren(kon ik echt niet laten liggen), wat verhalen op casettes en een leuk politiek boek voor Scott liep ik naar het huis van Fletch en Kathy.

Zij zijn ietsje jonger dan wij. Fletch is een natuur en sport liefhebber, zijn vrouw komt van oorsprong uit Puerto Rico en schijnt het wel naar haar zin te hebben in Wellsboro. Het zijn echt aardige mensen en ik kan er wel eens mee uit eten.

Uiteraard wilden ze weten wanneer wij aan kinderen gaan beginnen. Ik krijg die vraag vaak! Waarop ik zei dat we er waarschijnlijk helemaal niet aan beginnen.
Het grappige is dat sommig mensen dan voor mij een excuus maken waarom het inderdaad geen goed idee is om kinderen op de wereld te zetten, “de wereld is er tenslotte slecht aan toe tegenwoordig, dus waarom zou je”. Of “ja jullie zijn ook nog maar zo kort getrouwd en het huis is natuurlijk nog niet helemaal af”. “Ach, jij bent nog jong” (hij is bijna 40, ik 36). Dan krijg ik verhalen over vrouwen die men kent die na hun 40ste nog kinderen krijgen…

Ik heb geen echte reden. Ik kan er misschien eens een paar bedenken als ik tijd of zin heb. Ik kan ook best een kinderwens creeeren, hoor, als ik erg m’n best doe. En ik denk dat ik het als moeder best goed zou doen.
Ik denk natuurlijk wel eens, of we het niet toch moeten doen, want we hebben veel te bieden en ik snap best dat het leuk is om ze te zien opgroeien. Maar dat resoneert niet zo bij mij.
Ik heb gewoon nooit een kinderwens gehad. En het is behoorlijk vervelend dat ik daar een reden voor schijn te moeten hebben.

Maar goed.
Daarna even voegsel halen bij de doe-het-zelf winkel met enkel vrouwelijk personeel.
Ze hadden een pak van 25 lbs voor me klaar gezet.. op een steekwagentje! Zag er een beetje lullig uit, zo’n steekwagen met een zo’n pakje op.
Ik zei dat ik het zo wel naar de auto kon dragen maar nee, liever reed de dame van de tegel afdeling het pak naar de auto, want, zo zei ze, anders worden je kleren vies. Hihihi. Wat een service he?
Het is trouwens toch de lichte kleur voegsel geworden, Scott vindt dat lichte mooier, ik heb maar opgegeven. Mag hij het af en toe schoon schrobben.

Voor de musical repeteren we nu elke dag. Gisteravond van half zeven tot half tien, dat was vrij pittig. Ook…waren…eindelijk…onze…amish…jurken klaar!
Het was grappig om te zien hoe we allemaal onze jurk achterstevoren aan trokken omdat we er van uit gingen dat de jurk van achter dicht moet. Want het is daar voor de helft open. Dus iedereen klaagde over te krappe borst ruimte, ik kon ook amper ademhalen.
Bleek dus dat het anders om moet en dan moet de voorkant dicht gehouden worden met veiligheids speldjes en dan gaat het schort erover. Raar hoor. En de schorten zijn er nog niet.
Ik was eerst zo enthousiast over mijn Amish kostuum maar ik vind ‘m nu eigenlijk iets tegenvallen. Vooral ook omdat hij niet van gewoon katoen maar een soort glimmende stof. En omdat hij paars is. Ik wou eigenlijk een groene maar die is alleen voor ongetrouwde vrouwen. En ik ben in de musical een getrouwde vrouw en daarom krijg ik een paarse, maar ik heb geeneens een man dus what’s the point?
Hij is ook op maat gemaakt en ik kan met niemand ruilen. Adoe(indonesische uitdrukking voor ‘nou zeg’).

Dan was er ook nog een man uit het koor, de kerstman zal ik hem maar noemen want daar lijkt hij op, die behoorlijk dronken was.
Ik merkte het toen ik hem complimenteerde over zijn amish look, hij had een volle witte baard en snor en de snor had hij afgeschoren. ‘Thankzz’ zei hij lachend en er kwam me toch een kegel tegemoet. Hij liep rond met een go cup, en volgens mij zat hij dus gewoon tijdens de repetitie alvast weekend te vieren. En dan heeft hij ook nog regels die hij vergat of onverstaanbaar uitwalmde. Soms was ‘ie zelfs nergens te bekennen. Ik hoop maar dat hij dat tijdens de opvoeringen niet doet!

Vanmorgen om half tien werden we weer in het theater verwacht. Dat kwam net niet lekker uit want mijn Amish rauwe boter vriend, Aaron, zou vandaag op de farmers market zijn met mijn bestelde boter. Ik vertrok iets vroeger om eerst daar langs te rijden maar hij was er nog niet. Aangezien de repetities langer doorgaan was ik bang dat ik hem zou missen, want de markt staat er maar tot 1 uur ’s middags. Er stond een dame die kruiden plantjes verkocht en ik vroeg haar of zij misschien, mocht Aaron op komen dagen, hem wil laten weten dat ik langs ben geweest en of ze hem ‘vast’ kon houden tot 1 uur. Dan zou ik eerder weggaan bij de repetities.
Gelukkig was dat vasthouden niet nodig. De repetities vandaag gingen er goed en we waren nog voor de middag klaar. En de kerstman was ook weer helemaal nuchter.
Aaron stond er gelukkig en had mijn boter meegenomen. En nog goedkoop ook!

Eind goed al goed.

juni 13, 2009 at 11:14 am 12 reacties

Zaaaai

Het was vandaag eindelijk redelijk goed weer dus een goede dag om te beginnen met de groente/kruiden tuin. Ik kan er niet aan wennen dat het zo laat in het jaar pas kan, ik vind het eigenlijk ook vrij waardeloos. Maar het is nu niet anders.
Scott had vrijdag een mooie verhoogde plantenbak gemaakt maar één is natuurlijk niet genoeg, want ik ben al een paar maanden zaadjes aan het kopen. Hebberig word ik van die goedkope pakjes en fleurige plaatjes met kruiden en bloemen en het stickertje ‘3 for $1’. Maar dan heb je ook wat.
Maar eerst dus nog een paar plantenbakken erbij maken, ik ben de beroerdste niet dus ik help een handje (ja zussie, ik kan m’n eigen laarzen niet vinden dus gebruik ik de jouwe maar, vind je niet erg he? Ik heb altijd schone sokken aan hoor)

Wel een puike tuinier outfit toch?
Er zaten veel grote stenen en veel oprijlaan grind in de aarde dus ik was even bezig met die eruit te halen. Morgen haal ik maar wat potgrond.

(de eerste is vrij ondiep, de andere drie hebben we wat dieper gemaakt)
Dus heb ik nog maar twee bakken gevuld. Zo’n bak heb je zo vol want met sommige groente moet er veel ruimte tussen elk zaadje, nou ik heb mn best gedaan.
In de eerste bak zitten wat radijsjes waarvan ik niet denk dat die het gaan halen, want die hebben al een tijd in een te krappe pot gezeten. Maar ook zit erin:
marigold, echinacea, basilicum en koriander, en in de tweede bak: bitter melon of sopropo (ik noemde het vroeger oorpeut omdat het zo bitter smaakte-nu vind ik die groente lekker), tuinbonen en sperciebonen.
Er moet nog veel geplant worden. Ik heb nog courgette zaadjes, zaadjes voor uien, nog veel meer echinacea en twee pond (TWEE LBS) zaadjes voor red clover, maar die moeten maar in een onbespoten veld gestrooid worden.
Ik heb ook nog veel zaadjes van allerlei soorten sla, terwijl ik praktisch nooit sla eet.
En toen was de dag weer om.

juni 7, 2009 at 6:22 pm 14 reacties

Oudere berichten Nieuwere berichten