Posts filed under ‘Rental’

Leuke nieuwe aanwinst

Ik heb uiteindelijk, in overleg met schoonbroer, de two frame honing extractor besteld in plaats van de extra large ‘salade spinner’ op ebay.
We krijgen deze komende week een paar mooie zonnige dagen dus die moeten we benutten om de honing uit de kasten te halen en de kasten winterklaar te maken. Vriendin Ann gaf me een paar goede tips om de bijen in de winter beter te beschermen tegen storm en wind en beren.
We hebben al een hek van prikkeldraad om de kasten heen, maar voor de winter gaan we een muurtje van strobalen om de kasten plaatsen die kunnen fungeren als wind breaker. En tevens zullen we de kasten omwikkelen met plastic wrap zodat in het geval een beer er toch bij komt, en hij de kast in zijn geheel omgooit, de kisten onderling beter aan elkaar blijven zitten zodat de bijen toch nog een groot gedeelte warm kunnen houden. Mijn bijen maken namelijk uit zichzelf weinig propolis en zonder plastic zijn die kasten daardoor makkelijk uit elkaar te halen.
Hopelijk word de extractor snel geleverd en hebben we aan het eind van de week lekker veel honing.

We hebben er trouwens onverwachts een vakantie huisje bij!
Voor Scott’s bedrijf koopt hij land en mineraal rechten.. Gisteren was er een veiling van een stuk land in Jersey Shore en daar zat een cabin bij. We hadden het stuk land of de cabin zelf nog niet gezien want dat is ook niet belangrijk voor het bedrijf, het gaat om de ligging, de oppervlakten en de mineraal rechten.
Scott kon zelf niet bij de veiling aanwezig zijn en had de veiling meester voor hem laten bieden.
(Nou, eigenlijk, zou ik in Scott’s plaats gaan maar ik ben nog nooit naar een veiling geweest plus er zaten wat haken en ogen aan dus het was beter dat de veiling meester het deed deze keer)
’s Middags belde de veilingmeester op om Scott te felicteren met het nieuwe stuk land en de cabin en of we langs konden komen om de papieren te tekenen. Het kwam net goed uit voor ons dus we gingen er gelijk heen. Dat er een cabin bij zat was eigenlijk bijzaak maar we waren evengoed wel nieuwsgierig.

En we waren echt aangenaam verrast!
Super mooi gebied met enorm uitzicht, en een super leuke cabin die van top tot teen is ingericht! Je kan er zo intrekken.
Er hangen wel 8 hertenkoppen aan de muren (hm, gek dat dat voor mij tegenwoordig een pluspunt is), er staan tv’s, er zit een washer en dryer in en een schattig klein houtkacheltje en hout ligt ook al klaar. Ook is er een kano aanwezig (YES!) want je kan er dichtbij kanoen.
En mountainbiken en wandelen en er zijn ook winkels in de buurt.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Leuke verrassing niet? Dat zelfs ik het leuk vind zegt trouwens nogal wat haha!
En natuurlijk is het ook leuk voor familie, vrienden en investeerders die er gebruik van zouden willen maken ;-)!

Advertenties

november 7, 2010 at 9:04 am 6 reacties

Jury gedoe en huurder C

Al had Scott op het formulier ingevuld dat hij op de dag van de rechtzaak niet aanwezig kon zijn, hij moest toch het hele process doorlopen waarin hem vragen werden gesteld zodat de verschillende partijen kunnen bepalen of hij geschikt zou zijn voor de jury.
Een vraag was bijvoorbeeld of hij in een zaak van rijden onder invloed de verdachte schuldig zou bevinden alleen al op grond van het feit dat hij de adem test niet wilde doen. Of dat hij meer waarde zou hechten aan de verklaring van een politie agent. Het ging om drie verschillende zaken en voor elke zaak moest hij weer andere vragen beantwoorden.
Ze hebben hem hiermee een hele dag bezig gehouden, samen met nog negenennegentig andere mensen. Er vielen er steeds meer af tot ze met vijftig man overbleven en uiteindelijk vonden ze Scott voor geen van de drie zaken geschikt.
Het was gelukkig niet een geheel verloren dag want hij moest toevallig wat documenten opzoeken in de record room en zo kon hij in de uren dat hij moest wachten toch nog wat werk verrichten.

Zoals je je misschien nog kan herinneren, hadden wij een half jaar geleden een nieuwe huurder.
Nou, zoals we eigenlijk wel een beetje hadden verwacht werd dat helemaal niets.
Die jongen heeft een maand huur betaald, een maand security deposit, toen een gedeelte van de huur en daarna niets meer.
Wij gingen er vanuit dat hij dacht gratis in de woning te willen wonen. Maar hij bleek zomaar vertrokken te zijn na twee maanden terwijl het contract voor drie maanden was.
Hoe ik daarachter kwam was ook apart.
Ik kreeg een telefoontje van een jongeman die vroeg of mijn apartement te huur was. Nou, zei ik, op het het moment is het nog verhuurd maar het komt over een paar weken vrij. Waarop hij zei, “oh ik dacht dat het al vrij was, ik ben namelijk een collega van C en hij vertelde me dat hij een paar weken geleden zijn contract had opgezegd.” Mooi he?

We gingen eens kijken bij het huis en inderdaad was vrijwel alles weg. Maar in de keukenkastjes stonden nog kopjes, glazen, bestek en pannen. En volgens mij nog allemaal nieuw ook. En eten, heel veel eten. Zowel in de keukenkastjes als de koelkast.
Ik heb nog een boodschap achter gelaten dat ie het moest komen ophalen en dat we het anders weggooien. Maar natuurlijk hebben we daar nooit meer wat van gehoord.

Inmiddels is het een half jaar later en hebben we in de tussentijd de woning niet meer verhuurd want er blijken nogal wat lekkages te zitten waar de huurster beneden dan weer last van krijgt. En omdat het zo’n oude bouwval is boven en ik niet zoveel zin heb om voor loodgieter te spelen, hebben we het maar even gelaten voor wat het was.
Vandaag zijn we weer langs geweest met vuilniszakken om al het eten weg te halen. Ik had me al op het ergste voorbereid, ik weet niet of je het programma ‘Hoarders’ kent, maar ik had gedacht dat de koelkast een grote schimmel zooi was geworden.
Maar toen we de deur opendeden, zag het er nog helemaal schoon uit!
Wel wat zakjes met beschimmelde kaas maar voor de rest was alles nog onaangebroken en vers!
Toch handig, huurders die geen groente en fruit eten.

Maar al dat eten is toch zonde om weg te gooien, niet?
Dus, wij hebben een vriestas gepakt en volgestouwd met vlees, ongeopende potten saus en spaghetti, chips, suiker, macaroni, boter, salsa, thee, salade dressings en nog veel meer. Het leek wel kerst!
Er stond ook een pak meel. Scott lachtte en zei: Je kan wel zien dat zijn moeder de boodschappen voor hem heeft gedaan, alle moeders denken dat je meel nodig hebt!” Haha ik zag die C ook niet bepaald brood bakken.

Ach voor die maand en een half die hij nog moest betalen ga ik er ook geen moeite voor doen, hij had immers een security deposit betaald, dus eigenlijk zijn we er niet armer van geworden.
Zeker niet nu, met een mooie borden-, kopjes-, glazen-, bestek- en pannenset erbij.

januari 10, 2010 at 4:51 pm 8 reacties

Huurder, bijen, familie bezoek en quilt

Zoals jullie misschien weten ben ik ook de manager van wat huurwoningen. Dat is op zich niet verkeerd maar het wordt minder grappig als je er uren en dagen mee bezig bent.
We hebben dus een klein apartementje, ze noemen het een efficiency apartment.
Er zit een keuken in, koelkast, stoof en oven, een douche en wc. De keuken is een ruimte en dan is er nog een ruimte. Daar moet dan in geslapen en tv gekeken worden.
Ja het is ook niet mijn idee van comfortabel maar het is woonbaar.
Het heeft dan ook langer dan een jaar geduurd voor er zich iemand aanmeldde die daadwerkelijk wilde intrekken.

Het is een project geweest van Scott’s vader, die het nooit helemaal af heeft kunnen maken. Een oud huis waarvan de beneden verdieping best riant is en die ik zelf vorig jaar helemaal heb opgeknapt.

Dit was nog voor ons eigen huis werd verbouwd en ik op weg ging naar mijn klus. Vond Scott leuk.
Er zat een oude afgeleefde badkamer in, alle muren waren vies en er zaten gaten in, er waren gebroken ramen, alle plafond tegels waren vet en verkleurd, er zat zelfs geen plafond in de keuken waar fijn electriciteits kabels uit hingen en er moest een nieuwe vloer in. Wat een werk is dat geweest! (helaas geen voor en na foto’s)
Maar toen hadden we ook zo een huurder. Een hele goede ook.
Ze betaalt altijd keurig op tijd, meldt het snel als er iets aan de hand is, top.

Omdat de layout van de verdieping erboven echt heel onhandig is en het ook nog heel veel voeten in de aarde zal hebben om er iets van te maken heb ik dat maar gelaten voor wat het was.
Ik ben tenslotte geen construction worker en wil het niet worden ook. Dus ik heb het maar een beetje gestofzuigd, wat kleine dingetjes gerepareerd.
Er zijn zo’n tien mensen langs geweest voor dit apartement maar niemand wilde er graag genoeg intrekken.

Toen kwam C. Een jonge jongen met een hond. Die wilde wel graag erin. Het gas bedrijf had een paar maanden geleden de meter verwijderd en zeiden me dat als ik een nieuwe huurder had, ze ‘m weer binnen een dag terug zullen plaatsen.
Ik vond het te mooi klinken om waar te zijn maar telkens als ik het bedrijf belde over andere zaken, checkte ik dit apartement ook even, voor de zekerheid. Telkens werd me verteld, geen zorgen, het kan zo worden geregeld, u belt maar.
Dus ik bellen. Toen opeens was de procedure veranderd. En moest er een pressure check worden gedaan, door een loodgieter, op MIJN kosten! En daar moest een speciale afspraak voor worden gemaakt want de mensen van het gas bedrijf moesten er getuige van zijn. En de komende twee dagen zou niet lukken. Nou je begrijpt, ik heb ze natuurlijk wel even flink de wind van voren gegeven, anders kan ik er weer niet van slapen.

Nou heb ik een fijne loodgieter maar hij heeft nogal een los tijdschema. Met veel gedoe is het dan toch gelukt om beide partijen die geweldig saaie druktest te laten zien.
De gas mensen liepen toen alle leidingen nog even na en vonden geen lek. Toen ze in de auto stapten hoorde ik echter wat gesis. En precies daar waar ze al die tijd bezig waren geweest en waar ze het notabene nat hadden gespoten om lekkage op te sporen, kwamen wat vrolijke bubbeltjes uit de pijp. Ja, dat zie ik dan weer dus ik heb ze maar weer aan het werk gezet.

C wilde er al graag in, ook al was er nog geen warm water. Hij wilde zijn hond er in elk geval al onderbrengen en al zijn spullen.
Dus contract getekend, security deposit ontvangen, fotootje van zijn rijbewijs gemaakt en sleutels overhandigd.
Toen had het electriciteit bedrijf per ongeluk de naam van C op het adres van mijn huurder van beneden gezet en haar verwijderd uit het bestand! Iets waar ik toevallig achterkwam omdat ik een rondje maakte om het huis en merkte dat de electriciteits meter voor boven niet actief was. En dat was op een vrijdag, en je begrijpt, in het weekend werken ze niet.

Al met al duurde het vier dagen na het tekenen van de lease voor gas en electriciteit werkte.
C hoefde dan ook geen huur te betalen voor die dagen en zo kwam het eigenlijk net mooi uit. Het was 30 juni toen alles werkte dus per 1 july zou C de huur voor de maand juli betalen.
Niet iedereen betaalt altijd op de eerste van de maand en dan hadden we afgelopen weekend ook een extra holiday dus ik verwachtte wel dat het later zou worden. Maar vandaag had ik nog niets ontvangen. Ik had hem telefonisch al een reminder gestuurd twee dagen geleden en om te vragen hoe hij de huur zou betalen, en om te checken of hij zijn naam al had doorgegeven bij het gas bedrijf. Geen response. Dus belde ik vandaag het gas bedrijf om de dienst stop te zetten want ja, de account stond nog op mijn naam.
Half uur later belt C. “ja sorry, mijn telefoon doet een beetje raar dus ik hoor nu al mijn berichten pas”. No kidding.
Hij had de lease niet zo goed gelezen en wist niet dat hij al moest betalen en ai dat gaat niet lukken. Maar eind van de maand lukte wel, zei hij. Dus ik heb een nieuwe lease gemaakt met een nieuwe datum voor payment en geef ‘m nog een kans.
Maar ik heb wel vast de volgende brieven klaar liggen en wat info opgevraagd over eventuele evacuatie procedures.

Hij blijft maar drie maanden en die security deposit is voldoende voor de dekking van de rioolkosten dus al zou hij helemaal niets meer betalen, dan verliezen we er niet op. (moet hij er natuurlijk wel op 30 september uit zonder problemen).

Ondertussen ben ik ook bezig met het print bedrijf voor Scott’s business cards. Op de een of andere manier kunnen ze het niet laten om te prutsen met mijn boom en mijn rivier en elke keer als ze me een proof terug sturen is die layout zo onprofessioneel, je zou bijna denken dat ze er niets over weten… Maarja ook dat komt wel goed.

Nu iets leuks, tenminste, vind ik. Onze bijen zijn nieuwe koninginnen aan het maken. En mijn imker maatje John en ook Daryll de voorzitter van de bijen vereniging zeggen dat mijn bijenkolonie zich gaat opsplitsen. Een deel blijft en een ander deel gaat weg. Ze maken nieuwe koninginnen voor een nieuwe kolonie die zich elders gaat vestigen. Dus Steve en ik hebben besloten om deze kolonie op slinkse wijze op te vangen in een nieuwe bijenkorf, die ik bij mijn eigen huis ga neerzetten! Ze beginnen dan laat en zullen geen extra honing voor ons produceren, ik zal ze waarschijnlijk moeten voeren deze winter. Maar dat is juist wel leuk, kan ik weer verder prutsen aan mijn uitvinding voor de feeder.
Dus ik hoop morgen alle nieuwe benodigdheden op te halen bij Draper Bees.

Ook komen morgen mijn oompie Johnny en zijn vrouw Marie-Jose uit Nederland voor een paar dagen bij ons logeren! Ze zijn de eerste gasten sinds ons huis af is en ik merk dat ik het erg leuk vind om hun kamer een soort hotel sfeer te geven. Zo heb ik foldertjes klaarliggen over wat er allemaal te beleven is in de omgeving, een mandje met toilet artikelen (die Scott in al die jaren uit Japanse hotels heeft meegenomen) en ik heb chocolaatjes voor op hun kussen hihi.

En dan heb ik hier nog foto’s voor Miranda van de zeer oude quilt die Scott ooit van zijn oma heeft gekregen en die een beetje uit elkaar valt.


Ik heb hem nog niet gewassen want ik moet dat speciale wasmiddel nog kopen. Maar het staat op de lijst.

juli 7, 2009 at 1:25 pm 14 reacties

Zo traag als d…

We lijken niet vooruit te komen de laatste dagen. We hebben ontzettend veel te klussen maar het gaat zooooo traaaag. Ik zou blij zijn als de Fishers hier weer zijn want dan gebeurt er tenminste wat. Het lijkt ook of ik elk excuus aangrijp om even achter de computer te duiken en voor ik het weet zit ik weer op hyves, facebook en myspace te niksen. Zondag hadden we er allebei zo’n last van. Die nacht ervoor waren we wezen stappen in een dorpje vlakbij, echt zooo gezellig in een crummy kroeg met een supergoeie classic rock band en mensen die verkleed rond liepen ivm halloween, fantastisch! De dag erna hebben we een beetje katerig de hele dag in onze werkkleding (want we hadden echt wel de intentie om te gaan schilderen enzo) achter de computer gezeten. We kwamen gewoon niet op gang. Nu ook weer, het is dinsdag ochtend, kwart voor acht, ik zit op de rand van t bed, ik kijk uit het raam en het is grauw weer, ’t werk ligt op me te wachten maar liever schrijf ik in mn blog dan ook echt wat te doen.
Ik moet over een paar uur naar mn huurhuis om iemand te ontmoeten die interesse heeft-in het dorp heb ik een huurhuis met twee verdiepingen. Deze zomer, voordat de renovatie begon heb ik 5 weken lang geklust om de beneden verdieping enigzins leefbaar te maken en die was ook gelijk verhuurd. De bovenverdieping is best wel een shit hole maar er is genoeg animo voor, helaas zijn het vaak mensen die niet zo betrouwbaar zijn financieel dus moet ik ze afwijzen-, dan even langs bij mn wedding make up dame die me van alles in bruikleen heeft gegeven en wat ik vandaag eindelijk eens terug ga brengen, en ik moet ook de sportschool eens bellen om te zien wanneer ik eigenlijk ingeroosterd ben maar ik heb deze week toch geen tijd dus ik kan er nog voor kiezen om het zogenaamd maar te vergeten en dan heeft Susan toch wel weer iemand geregeld voor mij in de plaats. Erg he?

november 4, 2008 at 6:28 am Plaats een reactie

Trailer trash!!!

Scott heeft zijn oog laten vallen op een trailer park, als potentiele additionele inkomstenbron. Het staat al een tijdje te koop maar er zijn geen gegadigden.
Toen we erheen gingen voor de bezichtiging had ik me natuurlijk al een voorstelling gemaakt van hoe het eruit zou zien: lelijke en slecht onderhouden oversized caravans, roestende oude auto’s, autobanden, bierblikjes en lege vodka flessen. Peukenrokende alleenstaande moeders en kinderen die in de modder spelen.
Maar het viel ontzettend mee. Het heet officieel en heel sjiek, een ‘Mobile Home Community’ en het heeft dertig staplaatsen waarvan er tien in gebruik zijn. Het zijn geen luxe mobiele huizen maar ze zien er ook niet al te armoedig uit. Wat bomen en struikjes hier en daar kunnen al een groot verschil maken.
Geen kinderen in de modder trouwens-het had dan ook gesneeuwd, en ik zag slechts een peukenrokende slonzige jonge vrouw in hooded sweat en jeans. Maarja, waar je er een ziet zijn er natuurlijk meer.;-)
Anyway, als we geluk hebben accepteren ze ons lage maar redelijke bod en zijn we binnekort de trotse bezitters van ‘Chesterfield Mobile Home Community’.

maart 12, 2008 at 11:17 am Plaats een reactie