Posts filed under ‘Tuinieren’

Vriendin Ann

Een paar maanden geleden heb ik Ann leren kennen.
Scott kende haar al van vroeger en meende zich te herinneren dat zij ook veel weet over medicinale kruiden. Van andere vrienden kreeg ik haar telefoon nummer en toen ik haar belde was ze blij verrast want ze had ook al veel over mij gehoord en wilde mij ook graag ontmoeten. Dus zodoende.

Ann is een super stoere vrouw van vijfenzestig die maar een kwartier bij mij vandaan woont. Ze woont in een klein huisje aan de rand van een bos, waar ze een medicinale kruiden tuin heeft, en voor haar huis heeft ze een indrukwekkende groente tuin met kassen.
Ze houdt ook kippen, en kalkoenen, ze had varkens maar gaat waarschijnlijk over op geiten en ze heeft een tien jaar jongere knappe man. Ze wonen, heel modern, ieder in hun eigen huis en zijn elk weekend samen in haar huisje.

Ik verbaas me er steeds weer over hoe ze alles gedaan krijgt. De groentetuin alleen is al ontzettend veel werk, daarnaast oogst ze alles zelf al heeft ze voor de aardappelen af en toe een buurjongen in dienst. Zij rijdt dan met een lading groente naar de stad om het aan restaurants te verkopen.
Met die dieren erbij is het echt een hele toer om alles bij te houden. Ik word al duizelig als ik hoor wat zij elke dag doet.
Maar ze heeft het prima voor elkaar, alles is piekfijn onderhouden, alles heeft een eigen plek want ze zegt:”ik kan het me niet veroorloven om ook maar een minuut naar iets te moeten zoeken wat ik op dat moment nodig heb!” In haar schuren staat alles keurig netjes opgestapeld en het lijkt wel of ze er ook elke dag veegt maar dat kan ik me haast niet voorstellen.

Ze weet ook echt alles over tuinieren en over het verzorgen van dieren en heeft allerlei slimmigheidjes om het zichzelf makkelijk te maken.
Ze heeft bijvoorbeeld een polytunnel (een soort verplaatsbare kas) met een paar kippen erin. Die kippen gaan de grond voor haar voorbereiden zodat ze er volgend jaar spinazie in kan kweken en dan heeft ze al helemaal uitgedokterd dat ze recht onder de stangen waarop het plastic zeil is gespannen, tomatenplantjes zal planten want dan kan ze die mooi met touwen aan die stangen omhoog laten groeien. En in het kippenhok ligt een door de helft gezaagde plastic regenton waar regenwater van buiten via een pijp naar binnen komt. Het kippenhok is ook waar ze alle groente en planten afval dumpt, zodat de kippen lekker warm blijven en zij straks goede compost heeft.
Als je zelf op een boerderij woont denk je waarschijnlijk, ja dat is toch logisch allemaal? Maar ik vind het wel indrukwekkend. Vooral omdat ze ook alles zelf in elkaar zet en timmert en zaagt.

Ann was een paar jaar geleden ook bijenhoudster maar verloor haar kolonies in New Jersey waar ze een paar jaar woonde. Nu ze weer terug is op haar kwekerij en alles weer op orde heeft gaat ze volgend jaar ook weer verder met de bijen.
We hebben afgesproken dat ik haar honing extractor mag lenen en ze met mijn bijen een nieuwe kolonie kan starten als ze er weer klaar voor is.

Gisteren kwam ik de honing extractor ophalen. Ze zou wachten tot ik er was zodat we het ding samen uit de schuur konden slepen. Maar toen ik aankwam, stond ‘ie al voor de schuur. Ik heb geprobeerd het in mijn eentje op te tillen maar het is niet makkelijk.
Ik dacht dat ik wel sterk was, omdat de kassieres bij de supermarkt altijd onder de indruk zijn als ik mijn boodschappen tas van Nederlands formaat, die ik ze helemaal vol laat stouwen, in mijn eentje in het wagentje til. Maar Ann, die zou twee van die tassen aan haar pinken zo naar de auto kunnen dragen.
En ze is echt niet zo groot!

Maar goed, de extractor stond dus bij de schuur. Ann kwam op me toegelopen, helemaal gefrustreerd. “Wat is er aan de hand?” vroeg ik.
“Nou, heb je al IN de extractor gekeken??” Nee dat had ik nog niet gedaan. Normaal, zegt ze, maakt ze het na gebruik schoon met heet water en wikkelt het in plastic. Haar ex man(die ervandoor was gegaan met een jongere vrouw) had deze extractor het laastst gebruikt maar heeft het ongewassen weggezet. Er zat dus bijenwas en opgedroogde zwarte honing in van een paar jaar geleden. Niet echt een prettig idee om daar honing in te extracten (weet het Nederlandse woord even niet) “Het is zo’n slons, ben blij dat ik van hem af ben maar moet je kijken wat hier boven in de schuur staat” (moest ik natuurlijk mee naar boven om te kijken.) “Al z’n rotzooi staat hier nog, ik kan mn kont niet keren!” Er stond inderdaad veel rotzooi maar het was wel allemaal heel netjes opgestapeld (door Ann natuurlijk). “Dan zeg je toch dat ie het op moet komen halen binnen een week of zo, dat je het anders allemaal laat ophalen door wie het maar hebben wil?” opperde ik maar nee hij moet het maar komen halen. Kennelijk zijn ze nog niet klaar met ruzieen.
We moesten nog even het elektrische mes opzoeken om straks de honingraten open te kunnen smelten.

Wat-heeft-zij-veel-bijenspullen! En ook weer allemaal zo netjes opgestapeld en in kisten. Bijenhouden kan ook wel een dure hobby zijn maar ik hoop toch dat ik met mijn minimale setje de bijen niet tekort doe. Ik kan me eigenlijk ook niet voorstellen dat ik zoveel zou nodig hebben als Ann heeft…

Na een uurtje babbelen en een tour door de tuin en de kassen reed ik weg met de extractor, waarna ik thuis begon met grote pannen water te koken om de extractor schoon te maken.
Hij ziet er nu zo uit:

Het grootste vuil is eruit nu maar Steve komt me morgen helpen met de rest, en gaat met zijn steamer kijken of we alles schoon kunnen krijgen. Hij reinigt tapijten dus heeft er de juiste aparatuur voor.

Het wordt tijd om honing uit de kasten te halen en de kasten winterklaar te maken. Hopelijk lukt dat allemaal morgen.

Nu moet ik even een kaartje schrijven voor een aanstaande moeder want ik heb zo een baby shower.

oktober 23, 2010 at 9:19 am 4 reacties

En voila!

Eindelijk heb ik wat foto’s gemaakt van de tuin.
Het is op het moment niet zo’n fotogenieke tuin, ondermeer door het groeihoogte probleem wat ik in mn vorige post aangaf, dus ik heb gewoon wat foto’s genomen van planten en bloemen in mijn tuin en ook enkele bewoners en vaste bezoekers.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


augustus 17, 2010 at 3:25 pm 14 reacties

Tuin tour voor de tuin club

De lokale tuinclub waar m’n schoonmoeder lid van is kwam vanavond bij ons langs voor een rondleiding.
Dus heb ik vanmiddag eerst de tuin een beetje opgeruimd zodat het er nog een beetje toonbaar uitziet want met die regen de afgelopen dagen is alles flink gegroeid.

Je kan echt merken dat ik hiervoor nooit eerder heb getuinierd want ik heb de klassieke beginners fouten gemaakt.
De wandelpaden groeien steeds dicht met bloemen omdat ik de zaden te dicht tegen de zijkanten aan heb gezaaid.
Ik dacht ook, “ja hallo ik ga echt geen 12 inch van de kant af pas dat zaadje erin stoppen, dan heb je straks overal gaten”.
Dat had ik dus beter wel kunnen doen, precies zoals het op het zaadpakje al aangegeven stond.

En ik heb met sommige planten ook geen rekening gehouden met de uiteindelijke groei hoogte zodat sommige bedden als een sore thumb boven de andere bedden uisteken met ook weer het probleem van overwoekerende bloemstelen etc over de wandelpaden.
En mijn paardebloem gazon is alles behalve mooi daar het geen gazon is geworden (ik had graszaad van de Dollar General gebruikt, natuurlijk) maar een wilde grassen tuin met dikke stelen en vooral alles wat ik er niet wil hebben groeien. Ook wel wat paardebloemen gelukkig maar die zie je door die stomme grassoorten niet.
Maar mn schoonmoeder zei dat het echt niets uitmaakt dat de tuin niet perfect is. Het is zowiezo een nieuw onderwerp voor de groep en ze zullen het allemaal erg interessant vinden.

Eigenlijk had ik er niet zo’n zin in en had ik niets voorbereid. (erg he? maar zoveel voorbereiding heb ik niet meer nodig)
Maar zodra de eerste auto’s aankwamen heb ik toch snel maar wat leeswerk in de keuken klaargelegd en een pot op het vuur gezet met paardebloemen wortels, voor na de tour.

Om half zeven waren tien dames van de club gearriveerd.
Mijn schoonmoeder was er uiteraard. Ook twee cassieres van het lokale mini supermarktje, een oude schooljuf van Scott, een paar achternichten van Scott die ik nog niet kende en nog een paar mensen die ik niet kende. Mijn schoonzus met haar dochtertje van drie waren voor deze gelegenheid ook meegekomen.

Ze waren allemaal erg enthousiast en zaten vol vragen.
Ik kreeg er vanzelf weer meer zin in en voor ik het wist gaf ik ze meer informatie dan ik ze eigenlijk wilde geven, want de tour is immers gratis en was meer bedoeld om mijn workshop te pluggen. Maarja, het was gezellig.
Ik heb deze doorgewinterde tuinierders zelfs iets nieuws geleerd, ze hadden namelijk geen van allen ooit gehoord over winterzaaien.
Ze waren zo onder de indruk van alle eetbare planten dat ze al die typische beginners fouten niet eens zagen, tenzij ik ze erop wees.
Het leukst vind ik altijd de verraste reacties en daar zijn er altijd veel van als ik het over eetbaar onkruid heb.

Ze vonden het kennelijk een erg mooie tuin want ik zag veel dames toch verwonderend rondkijken. Er werd wat afgebabbeld en hier en daar wat geproefd. Sommige dames waren goed op de hoogte van sommige planten, dat is altijd leuk want dan kan je er weer wat dieper op doorgaan. En recept ideeen uitwisselen;-)

Na de tuintour gingen we naar binnen, waar iedereen dapper wat paardebloem wortel thee proefde. Ik heb ieder kopje op een na leeg terug gekregen en een paar dames schonken zichzelf een tweede kop in. Het leeswerk op het aanrecht werd goed doorgebladerd en ze genoten van het uitzicht op het dek.
Ik heb aardig wat flyers uitgedeeld en denk dat ik ook met deze tour weer nieuwe aanmeldingen krijg.

Mn schoonmoeder was erg tevreden en vond dat het geweldig was gegaan, ze stond ook met trots te glunderen terwijl ik daar stond te vertellen hihi.

Wie had dat ooit kunnen bedenken, ik, een specialist in eetbaar onkruid.

augustus 16, 2010 at 8:01 pm 2 reacties

De eerste beer dit jaar

Soms heb je onverwachts interessante ontmoetingen als je veel buiten bent.

Vorige week, toen ik terug kwam van het joggen, zag ik uit ons veld vlakbij het huis een roodbruine vos tevoorschijn komen.
De wind kwam van zijn kant dus hij rook me niet maar ik had Lily, de hond van de buren bij me en die begon te blaffen, waarop de vos snel weer verdween in het veld.
Een paar seconden later, hoorde ik vanuit datzelfde veld het gesnuif van een hert, het geluid wat ze maken om anderen te waarschuwen voor gevaar.
Ik volgde het geluid en naderde het veld waarin de vos was verdwenen en zag daar een mannetjes hert met een middelgroot gewei en een vrouwtjes hert. Ze hadden waarschijnlijk de vos in de gaten, of de wind was gekeerd en ze roken ons, dat kan ook natuurlijk…
Toen ik eraan kwam met Lily bleven ze eerst een tijdje naar me staren maar toen Lily enthousiast naar ze toe rende, gingen ze er toch maar vandoor.

Ik was gisteren wat aan het opruimen in de tuin tussen de nasturtiums en calendula’s, toen ik ineens het bekende gezoem van de kolibri hoorde.
Alleen was het er meer dan een. Ik keek op en zag drie kolibri’s, die om mij heen zoemden, en toen snoepten van de nasturtiums en de zonnebloemen die iets verderop stonden. Een paar keer was er een kolibri die een paar seconden vlak voor mijn gezicht bleef hangen om weer wat te snoepen van de nasturtiums. En ook zag ik ineens flink wat vlinders, wel vier verschillende soorten; kleine witte en gele vlinders en oranje/gele en oranje/blauwe monarchs.
Ik had natuurlijk ook hier mijn camera niet bij me dus heb ik wat gegoogled voor jullie:

Maar soms is het wel een beetje eng.
Vanmorgen was ik een beetje te lui om te joggen en besloot een andere route te nemen voor een lange wandeling. De wandelroute is erg heuvelachtig met stijle hellingen. (Voor joggen heb ik een route met een lange flauwe helling naar boven en een korte stijle helling naar beneden. Dat hou ik beter uit met mijn knie.)
Ik was nog maar een paar minuten aan het lopen toen ik op ongeveer tien meter afstand (kan ook wel iets meer zijn geweest), iets uit een maisveld zag komen.
Het was iets zwarts en groots, met twee oortjes, met twee ogen en een snuit. Yaiks! Een beer!
ook hier een gegooglede illustratie:

De beer zag mij en bleef stil staan. En ik ook.

M’n hart bonkte in m’n keel en ik dacht, wat een grote beer, ik moet toch eens opzoeken wat ik moet doen als ik een beer tegenkom, wegrennen, doodliggen of aanvallen? En waar is Lily? zou Scott me vanaf hier kunnen horen, waarom heb ik mijn fluitje niet mee, ik hoop dat als de beer me aanvalt, hij/zij me niet het maisveld in sleept waar ik pas over een week of wat gevonden wordt, misschien moet ik schreeuwen, wat zal ik schreeuwen, of een aanvals beweging maken! dat helpt ook bij eigenwijze koeien.

Ik maakte een aanvals beweging.
De beer schrok niet echt maar draaide zich rustig om en verdween weer in het maisveld.
Wat een opluchting. Maar nu had ik niet zoveel zin meer om daar langs te lopen. En hardlopen leek mij nu opeens een veel beter idee.
Ik liet de wandel route links liggen (letterlijk) en nam de jog route waar ik halverwege altijd begroet word door Lily die altijd de rest van de route met mij meerent tot aan huis. Dat voelt toch veiliger.
Deze foto is niet gegoogled;-)

Scott baalde dat hij nog geen beer of vos heeft gezien dit jaar. Jaja, ik ben toch maar een bofkont.

augustus 10, 2010 at 9:52 am 10 reacties

California en bezoek van een medeblogster ;-)

Je zou denken dat ik ondertussen wel eens wat foto’s kan laten zien van onder andere mijn tuin maar na al het werk is die nog steeds niet af(de badkamer trouwens ook niet). En stuff keeps piling up.

Maar tussen de bedrijven door gaan we er wel af en toe op uit.
Zo waren we twee weken geleden in San Diego voor de bruiloft van een goede vriendin van mij.
En maakten we van de gelegenheid gebruik om wat vrienden van Scott die ik nog niet kende, te bezoeken.
Het was een leuke week met een supergezellige bruiloft op het gazon en het overdekte terras van het Bali Hai restaurant, een mooie locatie aan het water.

Na de bruiloft zijn we nog een half dagje in San Diego gebleven waar we heerlijk hebben gegeten, en waar we genoten van de lokale farmer’s market.
Het aanbod was zeer gevarieerd en vooral organisch. Lekker veel soorten groente en fruit, als ik een keuken tot m’n beschikking had gehad, dan had ik het wel geweten maar helaas kon ik niets meenemen. Behalve een zak gedroogde Fava bonen, yum!
Er was ook een salsa bandje met salsa dansende mensen. En met dat schitterende weer en die vrolijke mensen zou ik haast willen dat ik daar woonde.
(Het is het net niet helemaal maar het komt in de buurt zullen we maar zeggen.)

we maakten leuke dag tripjes waaronder een bezoek aan het Getty museum waarna we lekker bijkwamen in Hermosa beach.

Waar het trouwens heerlijk is om te joggen.

Terug moeten naar huis is dan toch wel een heel stuk minder kan ik je vertellen.

Maar dan is het wel erg fijn om bezoek te krijgen.
En afgelopen zondag werden wij vereerd met een bezoekje van Annemiek en haar man Micky!
Zij gingen onze Grand Canyon bij Wellsboro verkennen en kwamen daarna gezellig bij ons langs. Zoals je je misschien nog kan herinneren heb ik met Annemiek vorig jaar een workshop in het Corning Glass Museum gedaan waar we toen beiden een prachtig kerst ornament hebben geblazen.

Annemiek had voor ons een potje met heerlijke maple syrup meegenomen. Ik heb er gisteren wat van gebruikt om granola te makken en dat is erg goed gelukt kan ik zeggen.
En een grappig klein raam hangertje van een Hollands vissertje. Ik zou zoiets nooit kopen denk ik 😉 maar het is wel een aanwinst voor op het kleine raampje op ons beneden toilet.

Het thema van het beneden toilet is ‘NL meets USA’. Ik heb er bijvoorbeeld een verjaardags kalender met Nederlandse klederdracht illustraties hangen en een faux Delfts Blauw wc rol houdertje van de Xenos. En er hangt ook een grote hertenkop (USA invloed) en wat oude zeefdrukken van de Pennsylvaniaanse jacht commissie. Een gezellige mix.
Terwijl de mannen op het dek bleven kletsen gaf ik Annemiek een rondleiding in mijn tuin waar we af en toe wat plukten en aten.
En tja, nu heeft Annemiek het allemaal al gezien en moeten jullie nog even wachten:-)

augustus 4, 2010 at 9:55 am 5 reacties

Tuin foto enzo

Waar wij wonen vinden onze gasten het altijd geweldig. Onze vrienden verbleven hier onlangs drie weken maar we hebben nog niet de helft gedaan van wat we dachten te kunnen doen. We hebben zelfs de bijen niet geinspecteerd, want we hadden op ’t schema ook: de Grand Canyon, Wellsboro, Niagara Falls, onze Fish cabin in een nabijgelegen dorp, een graduation party, Little Pine State Park, wijn proeven bij Seneca lake, een Coal festival, vele boemelavondjes met platenspeler op het dek, helaas onsuccesvolle zoektochten naar beren, mij helpen met het opgraven van paardebloem wortels en tuin werkzaamheden;-), een memorial BBQ met de familie en als afsluiter de Morris snake hunt.

Er waren ook weer ontzettend veel kodak momenten die ik maar beter niet kan plaatsen haha. En dan was er nog de gecancelde vlucht terug naar Nederland zodat onze vrienden nog een dag extra bij ons bleven.

(Kijk mam, ik heb Sig jouw laarzen geleend hihi)

We zijn weer druk met van alles waar ik jullie niet mee lastig zal vallen en ik weet dat jullie nou wel erg nieuwsgierig zijn geworden naar mijn tuin.
Daarom, hier ’n bescheiden foto:

De bloemen komen maar langzaam op, omdat we zo hoog zitten, maar goed. Dus, over een tijdje, hopelijk een meer bloemige foto.
Er zit ook een vlindertuin in maar nu heb ik besloten dat ik het design wil veranderen, terwijl alle bloemen er al inzitten. Maar als ik het nu niet doe wordt het volgend jaar weer niets. Dus, aan de slag maar weer.

Vandaag is er het Blockhouse festival maar de afgelopen jaren dat ik er ben geweest was er niets aan dus dit jaar sla ik over. Want die paar stands en kermis attracties en vet eten, daar ben ik zo op uitgekeken. Ik ga vanavond alleen naar het vuurwerk kijken want dat vind ik nog wel leuk.

Maar, nu eerst hardlopen en dan de bijen inspecteren.

juni 26, 2010 at 12:55 pm 4 reacties

Allerlei

Nu Scott in de garage zijn vandaag aangeschafte nieuwe Weber grill aan elkaar aan het zetten is in de garage, onze vrienden een paar dagen in ons vakantie huisje aan een creek verblijven, nichtje Ellie daarnet is opgehaald door haar moeder nadat ik een paar uurtjes op haar heb gepast en zij me super goed heeft geholpen met het schoonmaken van paardebloem wortels (al was het natuurlijk meer moddersoep maken en met water spelen), heb ik even tijd om weer wat te bloggen.
Wel met een knorrende maag, maar gelukkig hoef ik niet te koken vandaag, want er is nog eten over van de Memorial day picnic van gister en Scott gaat zometeen een paar steaks grillen op zijn mooie nieuwe grill.

Mijn workshop van aankomende zaterdag gaat waarschijnlijk ook weer niet door omdat er te weinig aanmeldingen zijn. Dat geeft toch te denken…
Ik weet ook wel dat iedereen nu druk aan het tuinieren is en dat er aankomend weekend vooral veel graduation parties geplanned zijn. Maar toch.

Ach, het haalt ook weer wat druk van de ketel want mijn tuin heeft nog de nodige manuren nodig en ook wij worden met onze vrienden op zaterdag bij mijn Filipijnse vriendin in Blossburg verwacht op de graduation party van haar dochter.

Onze vrienden vermaken zich hier enorm. Ze zijn ook echte natuur liefhebbers, gek op vogels spotten en wandelen. Dus ze halen hier echt hun hart op.
Ook hebben ze al een tocht gemaakt naar Canada, de Finger lakes en Niagara Falls.
Da’s toch ook wat, daar ben ik zelfs nog nooit geweest! En we hebben zelfs nog nooit in ons eigen vakantie huisje overnacht.

Eigenlijk omdat we het altijd druk hebben maar ik heb mijn moeder (en mijn vrienden) moeten beloven dat ik volgende week wat tijd vrij maak want wij gaan volgende week een paar dagen met ze mee zodat ik ook eens wat van mijn nieuwe land zie.

Daar heb ik altijd bezoekers van het thuisfront voor nodig, want met zijn tweeen gaan we eigenlijk nooit op leuke uitstapjes.
Als we alleen zijn en druk met onze projecten vind ik dat ook helemaal niet erg, dan ben ik zelf eigenlijk vaak degene die zegt dat we beter kunnen doorwerken want dan-is-het-maar-gedaan en kunnen we er later de vruchten van plukken. Maar, wie weet is er wel geen later he?

Ondertussen is er een buurman langs gekomen om Scott wat te vragen over gasboringen. Het ziet ernaar uit dat dat weer lang gaat duren want de landkaarten zijn inmiddels weer tevoorschijn gehaald. Dus ik neem maar wast een stuk beer can chicken van gister, want nu heb ik echt honger!

juni 1, 2010 at 3:55 pm 5 reacties

Oudere berichten